Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер, Сыртқы істер министрі Джон Уильям Уорд, 1-ші Дадли графы, ПК, ФРС (9 тамыз 1781 – 6 наурыз 1833), 1788 жылдан 1823 жылға дейін Құрметті Джон Уорд, ал 1823 жылдан 1827 жылға дейін 4-ші Дадли және Уорд виконты ретінде танымал болған британдық саясаткер және құл иесі. Ол 1827 жылдан 1828 жылға дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқарды.
British politician Foreign Secretary
John William Ward, 1st Earl of Dudley, PC, FRS (9 August 1781 – 6 March 1833), known as the Honourable John Ward from 1788 to 1823 and as the 4th Viscount Dudley and Ward from 1823 to 1827, was a British politician and slave holder. He served as Foreign Secretary from 1827 to 1828.
Өмірбаян және білім
Дадли Уильям Уордтың, 3-ші виконт Дадли мен Уордтың және оның әйелі Джулия Босвиллдің ұлы болды. Ол Оксфорд университетінде білім алды (1798 жылы Ориел колледжіне қабылданды, ал 1800 жылы Оксфордтағы Корпус Кристи колледжіне Gentleman Commoner ретінде ауысты).
Dudley was the son of William Ward, 3rd Viscount Dudley and Ward, and his wife Julia Bosville, and was educated at Oxford University (starting at Oriel College in 1798 and transferring to Corpus Christi College, Oxford as a Gentleman Commoner in 1800).
Саяси мансап
Дадли 1802 жылы Даунтон округінен сайланған екі өкілдің бірі ретінде Халықтар палатасына енді. Ол бұл мандатты 1803 жылға дейін сақтап, кейін 1803 жылдан 1806 жылға дейін Вустерширді, 1806 жылдан 1807 жылға дейін Петерсфилдті, 1807 жылдан 1812 жылға дейін Уорхэмді, 1812 жылдан 1819 жылға дейін Илчестерді және 1819 жылдан 1823 жылға дейін Боссиниді өкілдік етті. 1823 жылы ол әкесінің титулын мұраға алып, Лордтар палатасына өтті. 1827 жылы Уорд Джордж Кэннинг үкіметінде Сыртқы істер министрі болып тағайындалды, және ол осы қызметін лорд Годерич пен Веллингтон герцогінің кезінде де атқарды, 1828 жылдың мамыр айында лауазымынан қанағаттанды. 1827 жылы ол Жеке кеңеске қабылданды және Роксбург графтығындағы Эднам виконты, ал Стаффорд графтығындағы Дадли қамалының графы атанды. Сыртқы істер министрі ретінде Уордтың рөлі мардымсыз болды, бірақ ол зор білімді және жазушы, сондай-ақ шешен сөйлейтін адам ретінде танымал еді. Дадли Лондон университетінің құрылуына мүдде танытты, ал оның Лландафф епископы Эдвард Коплстонға жазған хаттары 1840 жылы епископ тарапынан жарияланды.
Dudley entered the House of Commons in 1802 as one of two representatives for Downton. He held this seat until 1803 and later represented Worcestershire from 1803 to 1806, Petersfield from 1806 to 1807, Wareham from 1807 to 1812, Ilchester from 1812 to 1819 and Bossiney from 1819 to 1823. The latter year he succeeded his father in the peerage and took his seat in the House of Lords. In 1827 Ward was appointed Foreign Secretary under George Canning, a post he held also under Lord Goderich and the Duke of Wellington, resigning office in May 1828. In 1827 he was admitted to the Privy Council and created Viscount Ednam, of Ednam in the County of Roxburgh, and Earl of Dudley, of Dudley Castle in the County of Stafford. As foreign minister Ward was only a cipher; but he was a man of considerable learning and had some reputation as a writer and a talker. Dudley took an interest in the foundation of the University of London, and his Letters to Edward Copleston, the Bishop of Llandaff, were published by the bishop in 1840.
Құл иелері
Дадли үш түрлі іске қатысты болды, ол Ямайкада 665 құлға ие болды және оның мүлкіне сол кезде 12 728 фунт стерлинг (қазіргі ақшамен ) төленді.
Dudley was associated with three different cases, he owned 665 slaves in Jamaica and his estate was awarded a £12,728 payment at the time (worth £ in ).
Жеке өмір
Дадли 1833 жылдың 6 наурызында, 51 жасында үйленбеген күйінде қайтыс болды. Оның екі виконттығы мен графтығы оның өлімімен тоқтатылды, ал кіші атағы – барон Уордқа оның екінші туысы, пастор Уильям Хэмбл Уорд мұрагер болды.
Dudley died unmarried on 6 March 1833, aged 51. His two viscountcies and his earldom became extinct on his death while he was succeeded in his junior title of Baron Ward by his second cousin Reverend William Humble Ward.
Еліміздің өнеркәсіптері
Дадли лорды ретінде Джон Уорд Англияның Қара өлке аймағындағы кендерге бай жерлерді мұра етті, оған көмір және әк тас кен орындары мен доменді пештер кірді. 1827 жылы жергілікті темір өндіруші Джеймс Фостер және Джон Уильям Уордтың минералдық агенті Фрэнсис Даунинг темір жол құрылысы туралы келісімге қол қойды. Бұл желі Дадли иелігіндегі бірнеше көмір шахталарын Стаффордшир және Ворчестершир каналымен байланыстырды. Желі 1829 жылдың маусым айында ашылды және алғашқы бу локомотиві – Агенория оны пайдаланды. Кейін бұл желі Джон Уордтың мұрагерлеріне тиесілі жеке темір жолдар желісіне қосылды, ол Дадли графының темір жолы деп аталды. Джон Уильям Уорд өзінің әжесі Мэри, Дадли және Уорд виконтессасынан Ямайкадағы иеліктерді мұра етті, олардың ішінде құлдар да болды. 1833 жылы құлдар азат етілгеннен кейін Дадли иелігі босатылған құлдар үшін өтемақы алды (сол кезде граф қайтыс болған еді).
As Lord of Dudley, John Ward inherited mineral bearing lands in the Black Country region of England which included coal and limestone mines and furnaces. An agreement to construct a rail line was signed in 1827 by James Foster, a local ironmaster, and Francis Downing, the mineral agent of John William Ward. The line connected some of the coal pits owned by the Dudley estate to the Staffordshire and Worcestershire Canal. The line opened in June 1829 and was operated by the early steam locomotive Agenoria. This line was later connected to a network of private railways owned by John Ward's successors, which became known as the Earl of Dudley’s Railway. John William Ward inherited estates in Jamaica from his grandmother Mary, Viscountess Dudley and Ward, which included enslaved people. After emancipation of the slaves in 1833, the Dudley estate received compensation for the freed slaves (the Earl having died by this time).
Шығармалары
Уордтың Хелен Д’Арси Стюартқа жазған хаттары алғашқы Дадли графынан "Айвиге" хаттар (1905) деген атпен жарияланды.
Letters from Ward to Helen D'Arcy Stewart were published as Letters to "Ivy" from the first Earl of Dudley (1905).