Стаффорд Генри Норткоут: Британ саяхатшысы және мемлекеттік қайраткері
Stafford Northcote, 1st Earl of Iddesleigh
Стаффорд Норткоут (1818-1887) – британ саяхатшысы, консерватор, Қаржы министрі (1874-1880) және Сыртқы істер министрі (1885-1886) болған. Тарихы, өмірбаяны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1818–1887)
British politician (1818–1887)
Стаффорд Генри Норткотт, 1-ші Иддсли графы (27 қазан 1818 – 12 қаңтар 1887), 1851 жылдан 1885 жылға дейін 8-ші баронет, сэр Стаффорд Норткотт атымен танымал британдық консервативті саясаткер. Ол 1874–1880 жылдары қазынашылық канцлері, ал 1885–1886 жылдары сыртқы істер министрі қызметін атқарды.
Stafford Henry Northcote, 1st Earl of Iddesleigh (27 October 1818 – 12 January 1887), known as Sir Stafford Northcote, 8th Baronet from 1851 to 1885, was a British Conservative politician. He served as Chancellor of the Exchequer between 1874 and 1880 and as Foreign Secretary between 1885 and 1886
Найджел Кеоханның сөзіне сүйенсек, тарихшылар оны «жеке әлсіздігі мен саяси күш-қуатының жетіспеуі салдарынан премьер-министр болудың толыққанды жетістігіне жете алмаған адам» деп бейнелеген.
According to Nigel Keohane, historians have portrayed him "as a man who fell short of the ultimate achievement of being prime minister largely because of personal weakness, and lack of political virility and drive."
Өмірбаян және білім
Норткотт (өзін "Northcut" деп айтады) 1818 жылдың 27 қазанында Лондондағы Мэрилебон ауданында, Портленд Плейс мекенжайында дүниеге келді. Ол Генри Стаффорд Норткоттың (1792–1850) үлкен ұлы, ал Генри Стаффорд Норткот – 7-ші баронет, ал Жакетта Баринг – Баринг отбасының мүшесі болған. Оның анасы Агнес Мэри (1840 жылы қайтыс болды), Томас Кокберннің және Генриетта Кольбруктың қызы, ал Генриетта Кольбрук – Роберт Кольбруктың, парламент депутатының қызы еді. Оның әкесінің әулеті ұзақ жылдар бойы Девон аймағында қоныстанған, олардың тегі 1103 жылы сол жерге қоныстанған Гальфридас де Нордкоттан басталады. Отбасының үйі Эксетердің солтүстік-батысындағы Пайнс Хаусқа орналасқан. Норткотт Итон және Оксфордтың Баллиол колледжінде білім алды, ал 1847 жылы Иннер Темплде адвокаттыққа қабылданды.
Northcote (pronounced "Northcut") was born at Portland Place, Marylebone, London, on 27 October 1818. He was the eldest son of Henry Stafford Northcote (1792–1850), eldest son of Sir Stafford Henry Northcote, 7th Baronet and Jacquetta Baring, a member of the Baring family. His mother was Agnes Mary (died 1840), daughter of Thomas Cockburn and Henrietta Colebrooke, daughter of Robert Colebrooke, MP. His paternal ancestors had long been settled in Devon, tracing their descent from Galfridas de Nordcote who settled there in 1103. The family home was situated at Pynes House northwest of Exeter. Northcote was educated at Eton and Balliol College, Oxford and was called to the bar, Inner Temple, in 1847.
Алғашқы саяси мансап
1843 жылы Норткотт Уильям Эварт Гладстоунның Сауда кеңесінде жеке хатшысы болды. Кейіннен ол кеңестің заң хатшысы қызметін атқарды және 1851 жылғы Ұлы көрменің хатшыларының бірі ретінде қызмет еткеннен соң, сэр Чарльз Тревелянмен бірлесіп Норткотт-Тревелян есебін жасады, ол мемлекеттік қызметке тағайындау шарттарын революциялық түрде өзгертті. 1851 жылы ол әкесінің әкесі, сэр Стаффорд Генри Норткотттың (1762–1851) орнына 8-ші баронет атанды. 1855 жылы ол ықпалды жергілікті жер иесі лорд Уордтың қолдауымен Дадли округінен консерватор парламент депутаты ретінде парламентке өтті. Бірақ Норткотт пен лорд Уорд арасында, әсіресе Қытаймен болған қақтығысқа қатысты дауыс беру кезінде, екі тараптың қарама-қарсы пікір білдіруіне байланысты шиеленіс туды. Содан кейін Норткотт Дадли округінен қайта сайлануға түспеуге шешім қабылдады және 1857 жылы Солтүстік Девон округінен сайлауға түсіп, сәтсіз аяқтады. Ол келесі жылы парламентке оралды, 1858 жылы Стэмфорд округінен сайланды, бірақ 1866 жылы осы мандатын Солтүстік Девон округіне ауыстырды. 1859 жылдың қаңтар айынан шілде айына дейін Дерби графының бас хазынашылығының қаржы хатшысы қызметін қысқа мерзімге атқарды.
In 1843 Northcote became private secretary to William Ewart Gladstone at the Board of Trade. Northcote was afterwards legal secretary to the board and, after acting as one of the secretaries to the Great Exhibition of 1851, co operated with Sir Charles Trevelyan in framing the Northcote–Trevelyan Report, which revolutionized the conditions of appointment to the Civil Service. He succeeded his grandfather, Sir Stafford Henry Northcote (1762–1851), as 8th baronet in 1851. He entered Parliament in 1855 as Conservative Member of Parliament for Dudley with the support of the influential local landowner Lord Ward. However, tensions between Northcote and Lord Ward soon arose, in particular over a vote over conflict with China in which the two men supported opposite sides in the vote. Northcote subsequently decided not to contest Dudley again and stood unsuccessfully for North Devon in 1857. He returned to Parliament the following year, when he was elected for Stamford in 1858, a seat that he exchanged in 1866 for North Devon. He was briefly Financial Secretary to the Treasury under the Earl of Derby from January to July 1859.
Кейінгі саяси мансап
Партиясын тұрақты қолдап, ол 1866 жылы Сауда кеңесінің президенті, 1867 жылы Үндістанның мемлекеттік хатшысы және 1874 жылы қазынашылық канцлері болды. 1870 жылы соңғы екі тағайындама арасында ол Солтүстік Американың ең көне компаниясы – Гудзон шығанағы компаниясының губернаторы болды (1670 жылы ағылшын корольдік жарғысымен құрылған), ол Солтүстік-Батыс аумақтарын Канадаға сатты. Норткотт АҚШ-пен Алабама талаптарын реттеу комиссиясының мүшесі болды, нәтижесінде 1871 жылы Вашингтон шарты жасалды. Бенджамин Дизраэли 1876 жылы Лордтар палатасына Биконсфилд графы ретінде көтерілгенде, Норткотт Коммундар палатасындағы консерваторлардың жетекшісі болды. Қаржы министрі ретінде ол Гладстон қалаған саясатты көбінесе жалғастырды. Дегенмен, ол қарыз мәселесінде, әсіресе 1876 жылы енгізген жаңа амортизациялық қор арқылы ерекше көзге түсті, ол қарыз бойынша жылдық төлемді капиталдан тұрақты төлемдерді қамтамасыз ететіндей етіп белгіледі. Бірақ, басшы ретіндегі мінезі тым жұмсақ болғандықтан, өзінің жақтастарының ішіндегі ең ынталыларына сай келмеді. Партиялық сындар (сонда Лорд Рэндольф Черчилль жетекші рөл атқарды) Норткоттың 1885 жылы Лордтар палатасына өтуіне әкелді, осы кезде Лорд Солсбери премьер-министр болды. Иддсли графтығы мен Сент-Сирес виконты атағын алған ол кабинетке Қазынашылықтың бірінші лорды ретінде кірді. Лорд Солсберидің 1886 жылғы үкіметінде ол Сыртқы істер министрі болды, бірақ жағдай оған ыңғайлы болған жоқ, және оның отставкаға кетуі туралы шешім қабылданғанда, 1887 жылдың 12 қаңтарында ол Қазынашылықтың бірінші лордының ресми резиденциясында, Даунинг-стрит, 10-да күрт қайтыс болды.
Steadily supporting his party, he became President of the Board of Trade in 1866, Secretary of State for India in 1867 and Chancellor of the Exchequer in 1874. In 1870, during the interval between the last two appointments, he was the Governor of the Hudson's Bay Company, North America's oldest company (established by an English royal charter in 1670), when it sold the Northwest Territories to Canada. Northcote was one of the commissioners for the settlement of the Alabama Claims with the United States, culminating with the Treaty of Washington in 1871. On Benjamin Disraeli's elevation to the House of Lords as Earl of Beaconsfield in 1876, Northcote became Leader of the Conservatives in the Commons. As a finance minister, he largely continued the lines of policy laid down by Gladstone. However, he distinguished himself by his dealings with the debt, especially his introduction of the new sinking fund in 1876 by which he fixed the annual charge for the debt in such a way as to provide for a regular series of payments off the capital. His temper as leader was, however, too gentle to satisfy the more ardent spirits among his own followers. Party cabals (in which Lord Randolph Churchill took a leading part) led to Northcote's elevation to the Lords in 1885, when Lord Salisbury became prime minister. Taking the titles of Earl of Iddesleigh and Viscount St Cyres, he was included in the cabinet as First Lord of the Treasury. In Lord Salisbury's 1886 ministry he became Foreign Secretary, but the arrangement was not a comfortable one, and his resignation had just been decided upon when on 12 January 1887, he died very suddenly at the First Lord of the Treasury's official residence, 10 Downing Street.
Басқа да мемлекеттік қызметтер
Норткотт 1875 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 1883 жылы Эдинбург университетінің лорд-ректоры болды, осы қызметінде ол студенттерге "Кездейсоқ оқу" тақырыбында лекция оқыды. 1886 жылдан 1887 жылға дейін ол Девонның лорд-лейтенанты болды. Ол өнімді немесе белгілі жазушы болған жоқ, бірақ оның еңбектерінің ішінде "Қаржы саясатының жиырма жылы" (1862) – Гладстонның қаржылық саясатын зерттейтін құнды еңбек, және "Лекциялар мен эсселер" (1887) кітаптары бар. Эндрю Лэнгтің Норткоттқа арналған "Өмірбаяны" 1890 жылы жарық көрді. Норткотт 1851 жылы CB орденімен, ал 1880 жылы GCB орденімен марапатталды және 1866 жылы Жеке кеңеске ант берді. Ол премьер-министр болмай тұрып, Қазынашылықтың бірінші лорды лауазымын атқарған небары екі адамның бірі болды.
Northcote was elected a Fellow of the Royal Society in 1875 and Lord Rector of Edinburgh University in 1883, in which capacity he addressed the students on the subject of "Desultory Reading". From 1886 to 1887 he was also Lord Lieutenant of Devon. He was not a prolific or notable writer, but amongst his works were Twenty Years of Financial Policy (1862), a valuable study of Gladstonian finance, and Lectures and Essays (1887). His Life by Andrew Lang appeared in 1890. Northcote was appointed a CB in 1851 and a GCB in 1880 and was sworn of the Privy Council in 1866. He was one of only two people to hold the office of First Lord of the Treasury without ever being Prime Minister.
Отбасылық және жеке өмірі
Норткотт 1843 жылы Томас Фаррердің қызы және Томас Фаррердің 1-ші бароны Фаррердің қарындасы Сесилия Франсис Фаррерге үйленді (1910 жылы қайтыс болды). Олардың жеті ұлы мен үш қызы болды. Оның үлкен ұлы Уолтер Норткотт, Иддслидің 2-графы, Лордтар палатасының мүшесі болды. Оның екінші ұлы Генри, 1-ші барон Норткотт, Австралияның генерал-губернаторы болды. Тағы бір ұлы Амяс кейіннен әуесқойларға арналған қорқынышты әңгімелердің авторы ретінде танылды. Британдық Эфиопия экспедициясынан кейін Норткотт эфиопиялық артефакттардың шағын, бірақ құнды коллекциясын жинады, ол қазір Британ мұражайында сақталуда. 1881 жылғы халық санауында ол Лорд Рэндольф Черчилль мен оның отбасының қасында, Вестминстердегі 30 Сент-Джеймс-плейс мекенжайында тұрғаны көрсетілген.
Northcote married Cecilia Frances Farrer (died 1910), daughter of Thomas Farrer and sister of Thomas Farrer, 1st Baron Farrer, in 1843. They had seven sons and three daughters. His eldest son, Walter Northcote, 2nd Earl of Iddesleigh was a member of the House of Lords. His second son, Henry, 1st Baron Northcote, was Governor General of Australia. Another son, Amyas, later became known as a writer of ghost stories. In the aftermath of the British Expedition to Abyssinia, Northcote built up a small but prestigious collection of Ethiopian artefacts that is now in the British Museum. The 1881 Census shows him living next door to Lord Randolph Churchill MP and family, at 30 St James Place, Westminster.
Мұра
Жаңа Зеландияның Окленд және Крайстчерч қалаларындағы Норткотт аудандары Норткотттың құрметіне аталған.
The New Zealand suburbs of Northcote in Auckland, and Northcote in Christchurch are named after Northcote.