Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үмітхат беруші – мемлекеттік органға заңдық шара алу немесе арыз-талаптарды қарау үшін өтінішпен жүгінетін адам.
A petitioner is a person who pleads with governmental institution for a legal remedy or a redress of grievances, through use of a petition.
Сотта
Егер мемлекет немесе басқа жеке тұлға заңсыз әрекет етсе, өтініш беруші заңдық жолмен қорғануға құқылы. Осы жағдайда өтініш беруші, көбінесе талапкер деп аталады, дауды шешу үшін сотқа шағымданады.
The petitioner may seek a legal remedy if the state or another private person has acted unlawfully. In this case, the petitioner, often called a plaintiff, will submit a plea to a court to resolve the dispute.
Үкіметке
Екінші жағынан, өтініш беруші заңға шағымдануы мүмкін, оның мәні – "халықтың бейбіт жиналу және өкілдеріне шағымдану құқығын шектемейтін заң қабылдамау". Өтініш берушіге қолданыстағы заңды өзгертуді талап ету міндетті емес. Көбінесе, өтініш берушілер заң жобалары талқыланғанда оларға қарсы (немесе қолдау білдіре) пікір білдіреді.
On the other hand, the petitioner may be complaining against the law it to " make no law abridging the right of the people peaceably to assemble, and to petition the government for redress of grievances". A petitioner need not seek a change to an existing law. Often, petitioners speak against (or in support of) legislative proposals as these progress.
Виг партиясы
17 ғасырдағы ағылшын саясаткерлерінің тобы Петиционерлер деп аталды, себебі олар Мұрагерлік заң жобасын қолдады, бұл заң жобасы король Карл II-нің мұрагері, католик Джеймс, Йорк герцогының таққа отыруына кедергі келтіруді көздеді. Өкілдер палатасы заң жобасын қабылдағаннан кейін Карл Парламентті таратып жіберді; бірақ көп ұзамай жаңа Парламент сайланғанда, Карл оны шақырудан жазды. Петиционерлер өз атауын Карлға Парламентті шақыру туралы көптеген өтініштер жібергендіктен алды; оларға Жоқтаушылар қарсылық көрсетті, олар Мұрагерлік заң жобасына қарсы болды және оның қолдауымен Парламенттің жиналуын күтпеді. Тартыстың қызуында екі топ бір-біріне қорлау сөздер айтты; соның салдарынан Петиционерлер Уигтер, ал олардың қарсыластары Торилер деп танылды.
A group of 17th century English politicians became known as Petitioners, due to their support of the Exclusion Bill, a bill which would prevent the succession to the throne of the Catholic James, Duke of York, the heir apparent of King Charles II. After the House of Commons passed the Bill, Charles dissolved Parliament; when a new Parliament was elected shortly afterwards, Charles simply refused to summon it to meet. The Petitioners got their name from the many petitions they sent to Charles urging him to summon Parliament; they were opposed by the Abhorrers, who resisted the Exclusion Bill and were in no hurry to see a pro Exclusion Bill Parliament meet. In the heat of the dispute, the two factions traded insulting epithets; with the result that the Petitioners became known as the Whigs and their opponents as Tories.