Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Билау Холл, сондай-ақ Билау Паркі деп те белгілі, Англияның Норфолк графтығындағы Билау приходында орналасқан шалғайдағы үй.
Bylaugh Hall, also known as Bylaugh Park, is a country house situated in the parish of Bylaugh in Norfolk, England.
Тарих
Мүлікті 1796 жылы сэр Джон Ломбе (шамамен 1731-1817) сатып алған. Оның байлығы Дербиширдегі отбасының жібек өндіретін фабрикасынан келген, бірақ толық мәліметтері белгісіз. Расталмаған дәстүрлі әңгіме бойынша, ол бұрынғы иесі Ричард Ллойдтан карта ойынында жеңіп алған, Ллойдтың үй қызметшісі оның шарабына есірткі қосып алдаған дейді, бірақ одан да қарапайым түсіндірме болуы мүмкін. Сэр Джон үйленбегендіктен, заңды тікелей мұрагерлері болған жоқ. Оның өсиетінің талаптары күрделі болды. Ол өзінің иеліктерін Эдвард Биворға (1771-1847) қалдырды, ол оның жартылай бауыры (Норвич қаласындағы дәрігердің әйелінен туған бала) болатын және мұрагерлік алғаннан кейін Ломбе деген фамилияны қабылдады. Сэр Джон өсиетімен Билоу иелігінде жаңа сарай салуды тапсырды, бірақ Эдвард оны салуға құлшынбады, және бұл өсиеттің талаптары шамамен 30 жылдан кейін, оның ұлы, сондай-ақ Эдвард Бивор (1800-1852) 1847 жылы мүлікті мұраға алғанға дейін орындалмады.
The estate was acquired by Sir John Lombe Bt (c. 1731–1817) in 1796. His fortune came from his family's silk throwing mill in Derbyshire; the details are uncertain. The unsubstantiated traditional story is that he won it from the former owner, Richard Lloyd, in a card game, after Lloyd's butler drugged his wine, but a more prosaic explanation seems likely. Sir John did not marry and therefore had no legal immediate heirs. The terms of his will were complex. He left his estates to Edward Beevor (1771–1847), a barrister who was his half brother (the product of an affair with a Norwich doctor's wife) who assumed the name of Lombe on his inheritance. Sir John ordered in his will that a new mansion was to be built on his Bylaugh estate, but Edward was reluctant to do this, and the terms of this will were not fulfilled until about 30 years later when his son, also called Edward Beevor, (1800–1852) inherited the property in 1847.
Биворлар отбасы
Эдвард Бивор, Билоу Холлды салған адам, сондай-ақ Ломбе есімін қабылдады. Ол 1800 жылы Норвичте дүниеге келген. 1826 жылы Арунделден парламент депутаты болды. 1831 жылы француз Мари Розер де Сент-Жулиенге үйленді. Олардың балалары болмады және өмірінің көп бөлігін шетелде саяхаттап өткізді. 1849 жылы ұзақ үзілістен кейін, Канцелярия соты араласып, сенім қорларын оларға арналған мақсатта пайдалануға бұйрық берді, содан кейін сәулетшілер Чарльз Барри кіші және Роберт Ричардсон Банкске лайықты үйді жобалау тапсырылды. Уильям Эндрюс Несфилд үйдің орналасуы бойынша кеңес берді және жерді және бақтарды жоспарлауға жауапты болды. Сағат мұнарасы және оны қоршаған ғимараттар сэр Чарльз Барри ағаның жобалаған жаңа Парламент үйлерін еске түсіреді. Парламент үйлерімен бірге, бұл ғимараттар тіреу құрылысында болат арқалықтарды қолданған алғашқы ғимараттардың бірі болды. Сыртқы тас, оның ішінде балюстрадалар мен терраса қабырғалары магнезиялық әктастан жасалған. Ол кезде бұл иелік Норфолк графтығындағы үшінші ең ірі иелік болып, 19 000 акр (77 км²) жерді құрады. Билоу Холл 1852 жылы аяқталды, бірақ Эдуард сол жылы Флоренцияда оның аяқталмай тұрып қайтыс болды. Оның інісі Чарльз Бивор (1776–1860) оның мұрагері болды және сэр Джон Ломбе өсиетіне сәйкес Ломбе есімін қабылдады. Ол Билоу Холлдың алғашқы тұрғыны болды. Чарльз 1860 жылы қайтыс болды, ал оның орнына Ломбе отбасының заңды ұрпағы Рев. Эдвард Эванс (1791–1861) келді.
Edward Beevor, who built Bylaugh Hall, also assumed the name of Lombe. He was born in 1800 in Norwich. In 1826 he became an MP for Arundel. In 1831 he married Marie Rozer de St. Julien, who was French. The couple had no children and spent most of their lives travelling abroad. In 1849, after a long delay, the Court of Chancery intervened, and ordered the use of the trust funds for their appointed purpose, and the architects Charles Barry, Jr. and Robert Richardson Banks were at length commissioned to design a suitable house. William Andrews Nesfield advised on the position of the house, and was responsible for laying out the grounds and gardens. The clock tower and surrounding buildings are vaguely reminiscent of the new Houses of Parliament which were designed by Sir Charles Barry, Sr. Along with the Houses of Parliament, it was amongst the first buildings ever to employ steel girders in the supporting structure. The exterior stonework, including the balustrades and the terrace walling, are of Magnesian Limestone. At that time the estate was the third largest in Norfolk, containing over 19,000 acres (77 km2). Bylaugh Hall was completed in 1852, but Edward had died in the same year in Florence before its completion. It was inherited by his uncle Charles Beevor (1776–1860) who assumed the name of Lombe in accordance with Sir John Lombe's will. He was the first resident of Bylaugh Hall. Charles died in 1860 and was succeeded by Rev. Edward Evans (1791–1861) who was a legitimate descendant of the Lombe family.
Эванс-Ломбе отбасы
Мұрагерлік құқығы бойынша Эдвард Эванс қосымша Ломбе есімін қабылдап, тегін Эванс Ломбе деп атады; бірақ ол бір жыл ғана өмір сүрді, ал оның кіші інісі, пастор Генри Эванс, кейін мұрагерлікке ие болды. Ол да 1862 жылы атына Ломбе деген атауды қосты. Генри Эванс Ломбе (1792–1878) 1792 жылы Кирби Бедон қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Томас Браун Эванс (1767–1827) болса, анасы – сэр Джон Ломбенің қызы Мэри Хас еді. Ол Кембридж университетінде білім алып, дін қызметкері болды. 1818 жылы Норфолк қаласындағы Хонинг-Холлдың иесі Томас Кубиттің қызы София Кубитке үйленді. 1871 жылғы халық санағында Генри мен София отбасымен бірге Билоу Холлде тұрғаны көрсетілген. Залда он бес қызметші болды: бір үстел бастығы, екі қызметші, үй шаруашылығын жүргізуші, әйел қызметші, үш үй қызметшісі, ыдыс жуушы, жалпы үй қызметшісі, колыскер, екі жылқы бақтырушы және екі бағбандар. Ол 1878 жылы қайтыс болды, ал Билоу Холлды Генри Эванс Ломбе (1819–1897) мұра етті. Ол 1819 жылы Норфолк қаласында дүниеге келген. 1849 жылы ол өзінің туысы Луиза Браун Эвансқа үйленді. Олардың бес баласы болды. Ол отбасымен бірге шамамен жиырма жыл Холлде тұрды және 1881 және 1891 жылғы халық санағында көптеген қызметшілері бар екені тіркелді. Ол 1897 жылы қайтыс болды, ал оның ұлы, майор Эдвард Генри Эванс Ломбе үйді мұра етті. Ол Холлде тұрмады, керісінше, 1899 жылдан 1917 жылға дейін, яғни Д'Арси қайтыс болғанға дейін, бай кен өндіруші Уильям Нокс Д'Арсиге жалға берді. Майор Эдвард Генри Эванс Ломбе (1861–1952) 1861 жылы Саффолк қаласында дүниеге келген. Ол да Кембридж университетінде білім алды және Уэльс принцінің Норфолк артиллерия полкіндегі әскери қызметке қатысты. Сонымен қатар, ол Ұлы Мелтон Холлдағы әкесінің иелігін басқарды. 1886 жылы Линкольн қаласындағы Бранстон Холлдың иесі Александр Сэмюэл Лесли Мелвиллдің қызы Альбиния Харриет Лесли Мелвиллге үйленді. Олардың екі қызы жиі әлеуметтік желілерде есімдері жиі кездесетін. Ұлы қызы Альбиния Мэри Эванс Ломбе 1911 жылы үйленді және олардың суреті көрсетілген. 1917 жылы майор Эдвард Генри Эванс Ломбе Билоу Холлды және 8 150 акрлық иелікті спекулянттарға сатты, олар оны тез арада бөліктерге бөліп, жылжымайтын мүлік агенті Джон Д. Вуд арқылы қайта сатуға шығарды. Холл мен 736 акр саябақ жерін Марш отбасы сатып алды.
On inheriting the estate, the Rev. Edward Evans took the extra name Lombe, making his surname Evans Lombe; but he only lived for a year, and his younger brother Rev. Henry Evans then inherited in turn. He also added Lombe to his name in 1862. Rev Henry Evans Lombe (1792–1878) was born in 1792 in Kirby Bedon. His father was Thomas Browne Evans (1767–1827) and his mother was Mary Hase who was the niece of Sir John Lombe. He was educated at Cambridge University and became a clergyman. In 1818 he married Sophia Cubitt, daughter of Thomas Cubitt of Honing Hall, Norfolk. The 1871 Census shows Henry and Sophia living at Bylaugh Hall with some of their family. There were also fifteen servants living in the Hall: a butler, two footmen, a housekeeper, a lady's maid, three housemaids, a scullery maid, a general domestic servant, a coachman, two grooms and two gardeners. He died in 1878 and his son Rev. Henry Evans Lombe (1819–1897) inherited the Hall. He was born in 1819 in Norfolk. In 1849 he married his cousin Louisa Brown Evans. The couple had five children. He lived in the Hall with his family for almost twenty years and is listed in both the 1881 and 1891 censuses with a very large number of servants. He died in 1897 and his son Major Edward Henry Evans Lombe inherited the house. He did not live in the house but instead rented it to William Knox D'Arcy, a wealthy mining magnate, from 1899 until 1917 when D'Arcy died. Major Edward Henry Evans Lombe (1861 1952) was born in 1861 in Suffolk. He was also educated at Cambridge University, and joined the military forces in the Prince of Wales' Own Norfolk Artillery Militia. He also managed his father's estate at Great Melton Hall. In 1886 he married Albinia Harriet Leslie Melville, daughter of Alexander Samuel Leslie Melville of Branston Hall, Lincoln. The couple had two daughters who were frequently mentioned in the social pages. The eldest daughter Albinia Mary Evans Lombe was married in 1911 and a photo is shown of the couple. In 1917 Major Edward Henry Evans Lombe sold Bylaugh Hall and the 8,150 acre estate to speculators who promptly broke it up into lots and put it back on the market with estate agents John D Wood. The Hall and 736 acres of parkland were bought by the Marsh family.
Марш отбасы
Марш отбасы, американдықтар болған, 1947 жылға дейін Билоу Холлдың иелері болды. Генри Уилрайт Марш (1860–1943) 1917 жылы Холлды сатып алған сияқты. Ол Marsh and McLennan сақтандыру брокерлік фирмасының негізін қалаушылардың бірі болды, оның бас кеңсесі Чикаго мен Нью-Йоркте орналасқан. 1904 жылы ол Бостоннан келген Агнес Элизабет Пауэрге (1876–1947) үйленді. Олардың балалары болмаған, бірақ олар той-думандарды ұнатып, өткізуге жақын болды. Олар Англияда тұрды, ал Генри пароходпен АҚШ-қа "серуендеп" отырды. Билоуға қоныстанғанға дейін ол көптеген танымал тарихи ғимараттарды жалға алған. Олардың ішінде Медменхэм аббаттығы, Кнебворт үйі және Уорвик қамалы болды. Олар Уорвик қамалының жалға алу шарты әлі күшінде болғанда, өздеріне жеке мүлік сатып алуға шешім қабылдады және осылайша Билоу Холлды сатып алды. Олар сатып алғаннан кейін Уорвик қамалында да той-думандарды өткізіп жүрді, және Агнес Марш ханымның екі орыс патшалық отбасы мүшесімен бірге өткізген кештің суреті көрсетілген. Олар 1926 жылы ажырасып, Агнес Билоуда тұра бастады. Агнес отбасының басқа да мүшелері ұзақ қонаққа Билоу Холлға келді. 1922 жылы оның әпкесі Элис Энн Райс және күйеу інісі Дэвид Райс тұрғын болып тіркелді. Сонымен қатар, оның қарындасы Женевьева "Вива" Пауэр (1885–1964), доктор (кейін сэр) Рассел Уилкинсонға (1888–1969) үйленген, Холлға көшіп келді. 1923 жылы "Таймс" газетінде Рассел Уилкинсонның екі кішкентай баласы Дерек пен Диана Уилкинсонға балабақша тәрбиешісін іздеу туралы хабарлама жарияланды. Агнес әпкесі Элис 1935 жылы Холлда қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Холлды Корольдік әуе күштері пайдаланды. Агнес Марш соғыс аяқталғанға дейін "Батлер коттеджіне" көшіп өтті. 1944 жылы 100-ші топ (бомбалаушыларға қолдау) сол жерге көшіп келді, олардың қызметі туралы есеп Мартин В. Боуманның "100 Group (Bomber Support): RAF Bomber Command in World War II" кітабында берілген. Генри Уилрайт Марш 1943 жылы 86 жасында қайтыс болды. Агнес Марш 1947 жылы Билоудағы Батлер коттеджінде қайтыс болды.
The Marsh family, who were Americans, owned Bylaugh Hall until 1947. Henry Wheelwright Marsh (1860–1943) seems to have bought the Hall in 1917. He was one of the founders of the insurance brokerage firm Marsh and McLennan, with headquarters in Chicago and New York. In 1904 he married Agnes Elizabeth Power (1876–1947) who came from Boston, Massachusetts. The couple had no children but they loved to entertain. They made their home in England, while Henry 'commuted' to the US by steamer. Before settling at Bylaugh he had leased many notable historical buildings. These included Medmenham Abbey, Knebworth House and Warwick Castle. While they still held the lease on Warwick Castle, it seems that they decided to buy their own property, and so purchased Bylaugh Hall. They continued to entertain at Warwick Castle after their purchase, and a photo of Mrs Agnes Marsh with two members of Russian royalty at one of their house parties is shown. They were separated in 1926 and Agnes made her home at Bylaugh. Other members of Agnes' family also came to live at Bylaugh Hall for extended visits. In 1922 her sister Alice Anne Rice and her brother in law David Rice became residents. At the same time her sister Genevieve "Viva" Power (1885–1964), who had married Dr (later Sir) Russell Wilkinson (1888–1969), moved into the Hall. A notice appeared in The Times in 1923 advertising for a nursery governess for Mrs Russell Wilkinson's two young children Derek and Diana Wilkinson at Bylaugh Hall. Agnes' sister Alice died at the Hall in 1935. During World War II the Hall was requisitioned by the Royal Air Force. Agnes Marsh moved into the "Butler's Cottage" for the duration. The 100 Group (Bomber Support) moved there in 1944, and an account of their activities is given in 100 Group (Bomber Support): RAF Bomber Command in World War II by Martin W. Bowman. Henry Wheelwright Marsh died in 1943 at the age of 86. Agnes Marsh died in 1947 at Butler’s Cottage, Bylaugh.
Кейінгі тарих
1948 жылы үйді жаңа иесіне сатты, ол оны қарттар үйіне айналдыруға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 1950 жылға қарай үй жайкүйіне келді, ал сол жылдың маусым айында 350 лоттан тұратын бұзу-жабу сатылымы өткізілді, нәтижесінде үйдің қорғасыннан жасалған шатыры мен ішкі жиһаздары алынып, ол құлайтын, тастап кетілген қираған ғимаратқа айналды. 1999 жылы үй (және шағын үй) бұрынғы даңқына толыққанды қайтаруды армандаған жергілікті мүсіншіге сатылды. 2009 жылдың шілдесіне дейін үй мен шаруашылық құрылыстары қаржылық және құқықтық мәселелерге тап болды, соның салдарынан олар толығымен қайтарылып алынды және бірнеше адамның ақша салымдары жоғалды. 2013 жылдың ақпан айында енді үйдің иесі болған банктер аяқталмаған үйді сатуға шығарды.
In 1948 the house was sold to a new owner who unsuccessfully tried to turn it into a nursing home. By 1950, it was in disrepair, and in June of that year a 350 lot demolition sale was held which stripped the house of its lead roof and interior fittings, leaving it an abandoned ruin. In 1999 the house (and a lodge) was sold to a local sculptor who dreamt of fully restoring it to its former glory. By July 2009 the house and outbuildings were the subject of ongoing financial and legal problems that resulted in their complete repossession and the apparent loss of deposits by a number of people. In February 2013 the banks by now in possession put the unfinished house up for sale.
Қазіргі қолданысы
2014 жылдың наурыз айында Бен Бадворт, Лондонда шығарылатын The Lady Magazine журналының иесі, үйді және шаруашылық ғимараттарды сатып алды.
In March 2014 the house and outbuildings were purchased by Ben Budworth, owner of The Lady Magazine published in London.