Солтүстік-Батыс Аймағы: Британдық Солтүстік Америка тарихы (1670-1870)
North-Western Territory
Солтүстік-Батыс территориясы (1670-1870) – Британдық Солтүстік Америка аймағы. Шекаралары нақты емес, географиялық аймағы Юкон, Солтүстік-Батыс территориялар және т.б. кірді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық Солтүстік Америка аймағы (1670–1870)
Британдық Солтүстік Американың алғашқы аумағы
Region of British North America (1670–1870)
an early territory of British North America
Солтүстік-Батыс территориясы 1870 жылға дейін Британдық Солтүстік Американың аймағы болды және Руперт жеріне қатысты орналасқандығына байланысты осылай аталды. Сол кездегі дамудың, зерттеулердің және картографиялық мүмкіндіктердің шектеулілігіне байланысты, аймақтың нақты шекаралары, меншік құқығы және басқаруы толық анықталмаған. Британдықтардың осы территорияға алғашқыда қай уақытта егемендік құқын жариялағаны да нақты белгілі емес. Карталарда территорияның шекаралары әртүрлі көрсетілген; алайда, қазіргі қолданыста бұл аймақ қазіргі Британдық Колумбия, Руперт жерімен континенттік бөлініс, Ресей Америкасы (кейін Аляска) және Солтүстік Мұзды мұхитымен шектесетін аймақ деп есептеледі. Бұл территория қазіргі Юкон, Солтүстік-Батыс территорияларының құрлық бөлігі, Солтүстік-Батыс Нунавут, Солтүстік-Батыс Саскачеван және Солтүстік Альберта жерлерін қамтиды. Британдық Колумбияның солтүстік бөлігі де кейде осы территорияның құрамына кірген деп саналады. Солтүстік-Батыс территориясы 1670 жылғы мамыр айында Гудзон шығанағы компаниясына (HBC) берілген жерлерге техникалық түрде кірмеген, себебі аймақ Гудзон шығанағына құйылмайтын. Дегенмен, Гудзон шығанағы компаниясы (HBC) бұл аймақтың де-факто әкімшісі болып табылды және территория 1870 жылғы 15 шілдеде күшіне енген Руперт жерін Канадаға беру процесіне енгізілді.
The North Western Territory was a region of British North America extant until 1870 and named for where it lay in relation to Rupert's Land. Due to the lack of development, exploration, and cartographic limits of the time, the exact boundaries, ownership, and administration of the region were not precisely defined when the territory was extant. There is also not a definitive date when the British first asserted sovereignty over the territory. Maps vary in defining the boundaries of the territory; however, in modern usage, the region is generally accepted to be the region bounded by modern day British Columbia, the continental divide with Rupert's Land, Russian America (later Alaska), and the Arctic Ocean. The territory covered what is now the Yukon, mainland Northwest Territories, northwestern mainland Nunavut, northwestern Saskatchewan, and northern Alberta. Northern modern day British Columbia is sometimes also considered to have been part of the territory as well. The North Western Territory was not technically within the area of land granted to the Hudson's Bay Company in May 1670, as the region did not drain into Hudson's Bay. However, the Hudson's Bay Company (HBC) was still the de facto administrator of the region and the territory was included in the same process of transferring Rupert's Land to Canada from the HBC, effective on July 15, 1870.
Тарих
Ұлыбритания алғаш рет осы аумаққа қашан егемендік құрғаны нақты белгісіз, бірақ Франция 1713 жылғы Утрехт шарты арқылы Гадсон шығанағының жағалауындағы британдық егемендікті қабылдағаннан кейін, Ұлыбритания континенттің осы бөлігіне қол жеткізе алған жалғыз еуропалық держава болды. «Руперт жерін» компанияға ғана бекіткен патшалық жарғыға қарамастан, Гадсон шығанағы компаниясы бұл аймақты ұзақ жылдар бойы өзінің сауда аймағының бір бөлігі ретінде пайдаланған. Солтүстік-Батыс компаниясы да осы жерде аң аулап, тері жинаған, бұл екі компания арасында жиі қақтығыстарға себеп болды. Жағдайды жеңілдету үшін Ұлыбритания үкіметі ХБК-ға әкімшілік міндеттерді жүктеді, сонымен бірге 1821 жылы қабылданған «Тышқал сауданы реттеу және Солтүстік Американың белгілі бір бөліктерінде қылмыстық және азаматтық юрисдикцияны орнату туралы акті» арқылы Солтүстік-Батыс компаниясына да аң аулауға рұқсат берді. Сонымен қатар, Руперт жерінің үлкен бөлігінің нақты шекараларын анықтау үшін дәл картасы жасалмаған еді. Британдықтар аймақтағы жергілікті халыққа егемендік құруға көбінесе тырыспады. 1763 жылғы Корольдік жариянамасына сәйкес, жерді келісім арқылы алғанға дейін жергілікті емес адамдардың кең ауқымды қоныстануына тыйым салынды. 1862 жылы Стикин алтын асығы кезінде Солтүстік-Батыс территориясының бір бөлігі Стикин (Стикин) аумағына айналды, себебі Стикинге американдық кеншілер көптеп келді. Стикиннің сағасындағы жағалау аймағы сол кезде Ресей Америкасының бір бөлігі болды, бірақ британдықтар 1825 және 1839 жылдардағы шарттар бойынша Стикинге еркін жүзуге құқылы болды, сондай-ақ оның оңтүстігіндегі жағалау жерлерін жалға алды. Осы аймақта Солтүстік-Батыс территориясының шекарасы, сондай-ақ одан құрылған Стикин аумақтары, Стикиннен оңтүстіс және солтүстікке қарай «он теңіз лигасы» деп белгіленді, бірақ бұл 1903 жылғы Аляска шекарасы туралы келісімге дейін нақтыланбады. 1825 жылғы Санкт-Петербург шарты бойынша Солтүстік-Батыс территориясының Ресей Америкасымен шекарасы 60-шы параллельдің солтүстігінде 141-ші бойлық сызығында белгіленді. Стикин аумақтары құрылғаннан кейін, Стикиннің бір бөлігі шекаралар түзетілгеннен және Британдық Колумбия колониясы 60-шы солтүстік параллельге дейін кеңейтілгеннен кейін Солтүстік-Батыс территориясына қайта оралды, бұл шара Британдық Колумбияға Peace River блогының бөлігін де қосты, ол Стикин аумағының бір бөлігі болмаған. 1868 жылы Канада конфедерациясы құрылғаннан кейін көп ұзамай, Гадсон шығанағы компаниясы өзінің кең аумақтарын жаңа доминионға беруге келісті. Алайда, трансфер 1870 жылдың 15 шілдесінде ғана Канадаға жүзеге асты. Сол күні Солтүстік-Батыс территориясы жаңадан құрылған Солтүстік-Батыс территориясының бір бөлігі болды (көбінесе Солтүстік-Батыс территориясы деп аталады). 1880 жылы Британдық Арктикалық территориялары Канаданың иелігіне өтті және кейіннен Солтүстік-Батыс территориялары мен Нунавут құрылды. 1898 жылы Юкон территориясы құрылды, ол Маккензи тауларының батысындағы аймақтар Клондайк алтын асығы кезінде Солтүстік-Батыс территориясынан алынып тасталды, бұл да американдықтардың басып алуын болдырмау және басқаруды жеңілдету үшін Стикин аумағында болғандай болды.
It is obscure when exactly the United Kingdom first asserted sovereignty over the territory; however, after France accepted British sovereignty over the Hudson Bay coast by the Treaty of Utrecht (1713), the UK was the only European power with practical access to that part of the continent. The Hudson's Bay Company, despite the royal charter assigning only Rupert's Land to the company, had long used the region as part of its trading area. The North West Company also hunted and trapped on the land and this led to frequent conflicts between the companies. To ease tensions, the UK government assigned administrative duties to the HBC, while still allowing The North West Company to hunt on the lands with the passage of "An act for regulating the fur trade, and establishing a criminal and civil jurisdiction within certain parts of North America", in 1821. As well, large areas of Rupert's Land were not accurately mapped then to know the precise boundaries. The British made almost no effort to assert sovereignty over the aboriginal peoples of the area. In accordance with the Royal Proclamation of 1763, large scale settlement by non aboriginal people was prohibited until the lands were surrendered by treaty. In 1862 during the Stikine Gold Rush, part of the North Western Territory became the Stickeen (Stikine) Territory when the Stikine became inundated by American miners and, to prevent any resulting American claims to or agitation for the region, Governor James Douglas of the Vancouver Island and British Columbia colonies declared the area a British territory. The coastal area at the mouth of the Stikine was part of Russian America at the time, but the British had rights of free navigation to the Stikine by treaties in 1825 and 1839 as well as a lease of coastal lands to the south of it. The boundary of the North Western Territory in this region, and likewise the Stickeen Territories created from it, south of and northwards from the Stikine, had been set as "ten marine leagues" from the sea, but this remained undefined until the Alaska Boundary Settlement of 1903. The North Western Territory's boundary with Russian America north of the 60th Parallel had been set at the 141st line of longitude by the Treaty of St. Petersburg in 1825. The year following the creation of the Stickeen Territories, part of the Stikine returned to the North Western Territory when boundaries were adjusted and the Colony of British Columbia was extended to the 60th parallel north, a measure which also brought into British Columbia its portion of the Peace River Block, which had not been part of the Stikine Territory. In 1868, shortly after Canadian Confederation, the Hudson's Bay Company agreed to surrender its vast territories to the new dominion. However, it was not until July 15, 1870, that the transfer to Canada was made. On that date the North Western Territory became part of the newly created Northwest Territories (often stylized as the North West Territories). In 1880, the British Arctic Territories were claimed by Canada and later formed the Northwest Territories and Nunavut. In 1898 the Yukon Territory was formed when the areas west of the Mackenzie Mountains were removed from the Northwest Territories during the Klondike Gold Rush, again as with the Stickeen Territory to prevent efforts at American takeover and also to enable easier governance.