Мартин Опиц: неміс ақыны, өлең өнерін дамытушы. «Aristarchus» еңбегі неміс тілінің поэзияға лайықты екенін дәлелдейді. Өмірбаяны мен шығармалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс ақыны (1597–1639)
German poet (1597–1639)
Мартин Опиц фон Боберфельд (23 желтоқсан 1597 – 20 тамыз 1639) – өмірінде өз ұлтының ең ұлы ақыны саналған неміс ақыны.
Martin Opitz von Boberfeld (23 December 1597 – 20 August 1639) was a German poet, regarded as the greatest of that nation during his lifetime.
Өмірбаян
Опиц Төменгі Силезиядағы Бунцлауда (Болеславце) дүниеге келді, Швейдниц-Яуэр княздығында, жақсы жағдайдағы азаматтың ұлы ретінде. Ол алғашқы білімін туған қаласындағы гимназияда алды, оның емісі ректор болды, ал 1617 жылы Одердегі Бейтендегі (Биттом Одржанский) «Шёнайхианум» орта мектебіне қабылданды, онда француз, голланд және итальян поэзиясын ерекше зерттеді. 1618 жылы Опиц Одердегі Франкфурт университетіне гуманитарлық ғылымдар студенті ретінде түсті және сол жылы өзінің алғашқы эссесі «Аристарх, sive De contemptu linguae Teutonicae» жариялады, онда неміс тілін поэзия үшін қолайлы деп көрсетті. 1619 жылы Опиц Гейдельбергке сапарлады, онда ол сол кезде университет қаласын ерекшелендірген жас ақындар мектебінің жетекшісі болды. Келесі жылы Лейденге барғанда ол атақты голланд лирикасы Дэниел Хайнсиус (1580–1655) лекцияларын тыңдады, оның «Lobgesang Jesu Christi» және «Lobgesang Bacchi» шығармаларын ол бұрыннан александриялық өлеңдерге аударған еді. Трансильвания билеушісі Габриэль Бетленнің шақыруымен ол 1622 жылы Вайсенбург (Альба Юлия) гимназиясында философия профессоры болып жұмыс істеді. Осыдан кейін ол әртүрлі аймақтық ақсүйектердің қызметінде көшпелі өмір сүрді. Көптеген аудармалармен қатар, Опиц 1639 жылы 11-ші ғасырдың соңындағы Орта жоғары неміс поэмасы «Das Annolied» редакциялады, осылайша оны ұмытылудан сақтап қалды, өйткені түпнұсқа қолжазба қазір жоғалып кеткен. Опиц сонымен қатар пасторальдық роман «Schäferei der Nymphe Hercinie» (Нимфа Герцинидің идиллиясы, 1630) жазды. Опиц 1639 жылдың 20 тамызында Данцигте қайтыс болды.
Opitz was born in Bunzlau (Bolesławiec) in Lower Silesia, in the Principality of Schweidnitz Jauer, the son of a prosperous citizen. He received his early education at the gymnasium of his native town, of which his uncle was rector, and in 1617 attended the high school—"Schönaichianum"—at Beuthen an der Oder (Bytom Odrzański), where he made a special study of French, Dutch and Italian poetry. In 1618 he entered the University of Frankfurt on Oder as a student of literae humaniores, and in the same year published his first essay, Aristarchus, sive De contemptu linguae Teutonicae, which presented the German language as suitable for poetry. In 1619 Opitz went to Heidelberg, where he became the leader of the school of young poets which at that time made that university town remarkable. Visiting Leiden in the following year he sat at the feet of the famous Dutch lyric poet Daniel Heinsius (1580–1655), whose Lobgesang Jesu Christi and Lobgesang Bacchi he had already translated into alexandrines. At the invitation of Gabriel Bethlen, the lord of Transylvania, he spent a year (1622) as professor of philosophy at the gymnasium of Weißenburg (Alba Iulia). After this he led a wandering life in the service of various territorial nobles. Besides numerous translations, Opitz edited (1639) Das Annolied, a Middle High German poem of the end of the 11th century, and thus preserved it from oblivion since the original manuscript is now lost. Opitz also wrote a pastoral novel, Schäferei der Nymphe Hercinie (The Idyll of the Nymph Hercinie, 1630). Opitz died in Danzig on 20 August 1639.