Қылмыстық құқықта "hue and cry" – куәгерлердің қылмыскерді ұстауға көмектесу үшін шақыру рәсімі. 1285 ж. Винчестер заңы бойынша, әркім көмектесуге міндетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалпы құқық бойынша, "дабыл қағу" дегеніміз – қылмыс жасау кезінде көзбен көрген қылмыскерді ұстауға көмектесу үшін айналадағы адамдарды шақыру рәсімі.
In common law, a hue and cry is a process by which bystanders are summoned to assist in the apprehension of a criminal who has been witnessed in the act of committing a crime.
Тарих
1285 жылғы Винчестер заңы бойынша, 13 Edw. 1. St. 2. c. 4, кез келген адам – констебль не жеке азамат – қылмысқа куә болса, дабыл қағуға міндетті болды. Бұл дабыл қағу қашқан қылмыскерді қаладан қалаға, округтен округке дейін ұстауға дейін жалғасуы керек еді, қылмыскер ұсталып шерифке тапсырылғанша. Дабыл естіген барлық еңбекке жарамды ер адамдар қылмыскерді қууға көмектесуге міндетті болды, бұл posse comitatus-қа ұқсас. Сонымен қатар, жасалған ұрлық не тонау үшін "барлық жүздік жауапты болады" деген қағида да болды, бұл іс жүзінде ұжымдық жазаның бір түрі. Алдап дабыл қаққандар өздері де қылмыс жасады деп есептелді. АҚШ Теннесси штатындағы констебльдің қызметке кірісер алдында беретін сертінде, констебльдің міндеттеріне дабыл қағу кіреді деп нақты айтылған.
By the Statute of Winchester of 1285, 13 Edw. 1. St. 2. c. 4, it was provided that anyone, either a constable or a private citizen, who witnessed a crime shall make hue and cry, and that the hue and cry must be kept up against the fleeing criminal from town to town and from county to county, until the felon is apprehended and delivered to the sheriff. All able bodied men, upon hearing the shouts, were obliged to assist in the pursuit of the criminal, which makes it comparable to the posse comitatus. It was moreover provided that "the whole hundred shall be answerable" for the theft or robbery committed, in effect a form of collective punishment. Those who raised a hue and cry falsely were themselves guilty of a crime. The oath of office for constables in Tennessee, USA specifically mentions that it is the duty of the constable to sound the hue and cry.
Этимология
Бұл термин латынша hutesium et clamor ("дабыл мен айқай") сөзінің ағылшын-француз тілі арқылы ағылшыншалауы болуы мүмкін. Басқа дереккөздер бұл фразаның бастапқыда наразылық пен айқай-шуды білдіретін, бірақ мағынасы бір-бірін қайталайтын сөздер екенін көрсетеді, алайда мұндай "қайталау" заңдық терминологияға тән ерекшелік. "Hue" сөзі көне француз тіліндегі huer сөзінен ("айқайлау") шыққан, ал "cry" сөзі көне француз тіліндегі crier сөзінен ("айқайлау") шыққан.
It is possible that the term is an Anglicization via Anglo French of the Latin hutesium et clamor, meaning "a horn and shouting". Other sources indicate that it has always been a somewhat redundant phrase meaning an outcry and cry, though such "redundancy" is a feature of the legal doublet. "Hue" appears to come from the Old French huer, which means "to shout", and "cry" from Old French crier ("to cry").
Мәдени сілтемелер
18 ғасырдың соңынан 1839 жылға дейін "Хью энд Край" апталық газеттің басты немесе басқаша атауы болды, онда қылмыстар мен іздеудегі адамдар туралы ақпарат жарияланды, кейін бұл газет "Полиция газеті" деп белгілі болды. "Хью энд Край": құлдарынан қашқандарды қайта ұстау үшін сыйақы ұсынылған газет хабарламасы.
From the late 18th century until 1839, Hue and Cry was a principal or variant title for the weekly newspaper, containing details of crimes and wanted people, that afterwards became better known as the Police Gazette. Hue and Cry: a newspaper advertisement that offered rewards for the recapture of slaves who had escaped their masters.