Кіріспе

Тарихи ашытылған балық соусы

Гарум – Финикия, ежелгі Грекия, Рим, Карфаген және кейінірек Византия асханаларында дәмдеуіш ретінде қолданылған ашытылған балық соусы. Ликвамен оған ұқсас дайындама, және кейде олар бір-бірімен мағынасы бірдей болған. Гарум Батыс Жерорта теңізі және Рим әлемінде ең үлкен танымалдылыққа ие болса да, гректер оны бұрын қолданған. Қазіргі заманғы ашытылған балық соусы және соя соусы сияқты, гарум құрамындағы глутаматтардың арқасында уммами дәмдерінің бай көзі болды. Орта ғасырлық Византия және араб асханаларында тағамдарға дәм беру үшін муримен бірге қолданылған. Мурри гарумнан туындаған болуы мүмкін.

Ас мәзірі

Оэногаруммен (шарап негізінде жасалған танымал византиялық соус), сірке су, қара бұрыш немесе маймен қосылғанда, гарум көптеген тағамдардың дәмін жақсартатын, оның ішінде қайнатылған бұзау еті мен буға пісірілген мидиялар, тіпті алмұрт және балдан жасалған суфле сияқты тағамдардың да. Сумен араластырылып (гидрогарум), ол рим легиондарына таратылды. Плиний (79 ж. қайтыс болған) өзінің "Табиғи тарих" атты еңбегінде оны бал шарабына дейін сұйытып ішуге болатынын айтқан.

Әлеуметтік аспектілер

Гарумның әлеуметтік жағы кейбір қазіргі батыс елдеріндегі сарымсаққа немесе Вьетнам асүйінде балық соусының (онда nước mắm деп аталады) пайдалануымен салыстыруға болады.

Дәрі ретінде

Гарум дәрі ретінде де қолданылған. Ол көптеген ауруларға, оның ішінде ит шаққанға, дизентерияға, жараға ең жақсы ем деп есептелген, сонымен қатар созылмалы диареяны басуға және іш қатуды емдеуге көмектескен. Гарум тіпті косметика құрамына да қосылған, сондай-ақ, артық түктерді және күйелерді кетіру үшін де пайдаланылған.