Джулия Майра Гесс: Ұлыбританиялық пианист және соғыс жылдарындағы концерттер
Myra Hess
Джулия Майра Гесс – британ ағылшын пианисті, Бах, Моцарт, Бетховен сияқты композиторлардың туындыларын орындаумен танымал. Биографиясы, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық пианист Джулия Майра Хесс (25 ақпан 1890 жыл – 25 қараша 1965 жыл) – Бах, Моцарт, Бетховен, Шуман және Брамс шығармаларын орындауымен әйгілі болған ағылшын пианисті.
British pianist
Dame Julia Myra Hess, (25 February 1890 – 25 November 1965) was an English pianist best known for her performances of the works of Bach, Mozart, Beethoven, Schumann, and Brahms.
Ерте өмір
Джулия Майра Хесс 1890 жылғы 25 ақпанда Лондонның Оңтүстік Хэмпстед қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Ол төрт баланың ең кішісі болды және бес жасында фортепиано сабақтарын бастады. 1912 жылы Виллем Менгельберг дирижерлік еткен Амстердам Концертгебу оркестрімен бірге өнер көрсетті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания мен Еуропада үлкен ауқымды музыкалық қызмет тоқтатылды. 1922 жылғы 24 қаңтарда Нью-Йоркте алғаш рет Америкада өнер көрсеткеннен кейін, ол АҚШ-та жеке орындаушы және ансамбльде ойнаушы ретінде танымал болды.
Julia Myra Hess was born on 25 February 1890 to a Jewish family in South Hampstead, London. She was the youngest of four children and began piano lessons at the age of five. In 1912 she performed with the Amsterdam Concertgebouw Orchestra conducted by Willem Mengelberg. During WWI, large scale musical activity was ceased in Britain and Europe. Upon her American debut in New York City on 24 January 1922, she became a favourite in the United States, both as a soloist and ensemble player.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Хесс Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үлкен даңққа ие болды. Неміс бомбалаушыларының нысанасына айналып кетпеу үшін түнде барлық концерт залдары қараңғылатылғанда, ол соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай 2000-ға жуық түскі концерттерді ұйымдастырды, және олар "Блитц" кезінде де жалғасты. Концерттер Трафальгар алаңындағы Ұлттық галереяда өтті. Хесс соғыс басталғаннан кейін бірнеше аптадан соң түскі концерттерін бастады. Олар алты жарым жыл бойы, дүйсенбіден жұмаға дейін үздіксіз ұсынылды. Егер Лондон орталығындағы галерея ғимараты бомбаға ұшыраса, концерт уақытылы басқа жерге көшіріліп, кейін қайта оралды. Жаңа дамыған таланттарға (мысалы, Эйлунд Дэвис, ол 1943 жылдың 31 мамырында галереяда Шостаковичтің фортепианолық сонатасының, Op. 12, Ұлыбританиядағы тұңғыш қойылымын орындады) белгілі музыканттармен бірге концерттерде өнер көрсету мүмкіндігі берілді. Бастапқыда орындаушылар ақысыз өнер көрсетсе, кейін барлық орындаушылар бес гинеялық стандартты "қаржылай төлем" алды, Гесс өзінен басқа, ол бұл сериядағы қатысуы үшін ешқашан ақы алмады. Барлығында Хесс 1698 концерт өткізді, оларды 824 152 адам тамашалады; ол олардың 150-сінде жеке өнер көрсетті. Ол 1942 жылғы соғыс уақытындағы "Британияны тыңда" (режиссерлері Хамфри Дженнингс және Стюарт МакАллистер) деректі фильмінде түскі концерттерінің бірінде қысқаша өнер көрсетті, бұл өнерді королева көрермендер қатарынан тамашалады. Ұйымның веб-сайтында айтылғандай, Хесс өткізген түскі концерттер Қалалық музыка қоғамының құрылуына ықпал етті.
Hess garnered greater fame during the Second World War when, with all concert halls blacked out at night to avoid being targeted by German bombers, she organised almost 2,000 lunchtime concerts, starting shortly after the war began and continuing even through The Blitz. The concerts were held at the National Gallery, in Trafalgar Square. Hess began her lunchtime concerts a few weeks after the start of the war. They were presented on Monday to Friday, for six and a half years without fail. If the Gallery building in central London was being bombed, the concert was occasionally relocated before returning. Promising young performers (such as Eiluned Davies, who gave the UK premiere of Shostakovich's Piano Sonata, Op. 12 at the Gallery on 31 May 1943) were given the opportunity to appear in the concerts alongside established musicians, initially for no fee but after a while all the performers received a standard 'expense fee' of five guineas, no matter who they were, with the exception of Hess herself, who never took a fee for her appearances in the series. In all, Hess presented 1,698 concerts seen by 824,152 people; she personally played in 150 of them. She made a brief appearance performing at one of her lunchtime concerts in the 1942 wartime documentary Listen to Britain (directed by Humphrey Jennings and Stewart McAllister), a performance enjoyed by the Queen in the audience. Hess's lunchtime concerts influenced the formation of the City Music Society, according to the organisation's website.
Соғыстан кейінгі мансап
1946 жылы Артуро Тосканини Хессті Нью-Йорктегі NBC симфониялық оркестрімен өнер көрсетуге шақырды. Тосканинидің өмірбаяуын жазған Мортимер Франкқа сәйкес, Хесс пен дирижер Бетховеннің бесінші фортепиано концертінің темпі туралы келісе алмағандықтан, олардың орнына Бетховеннің үшінші концертін орындауға шешім қабылдады. 1946 жылдың 24 қарашасында өткен концерт транскрипциялық дискілерде сақталды және кейіннен Naxos Records компаниясымен CD ретінде жарық көрді. Гесс 1951 жылдың ақпанында Бруно Уолтер мен Нью-Йорк филармониялық оркестрімен бірге Брамстың фортепиано концертін №2 Леонард Роуздың виолончельмен жеке орындауымен тартты. 1952 жылы Прадес фестивалінде ол Брамстың фортепиано триосы, Op. 87-ні скрипкашы Жозеф Сигети мен виолончельші Пабло Касалспен бірге орындады. Гесс Моцарт, Бетховен, Шуман және Брамстың шығармаларын интерпретациялауымен ең танымал болды, бірақ репертуары кең болды, ол Доменико Скарлаттиден бастап заманауи туындыларға дейін қамтыды. Ол Говард Фергюсонның фортепианолық сонатасы мен фортепиано концертінің премьерасын өткізді. Ол сонымен қатар көптеген камералық музыка орындады және өзінің туысы Ирен Шаррермен фортепиано дуэтінде өнер көрсетті. Гесс Шуберттің фортепиано дуэті мен екі фортепианоға арналған шығармаларын насихаттады. 1926 және 1934 жылдары ол Бахтың «Жүрек және ауыз, іс және өмір» (BWV 147) кантатасынан «Wohl mir, daß ich Jesum habe» хорын жеке фортепианоға және екі фортепианоға аранжировкалады. Бұл кантатаның 6-шы бөлімі, музыка 10-шы бөлімде де бірдей, «Иисус – менің қуанышым» (Jesus bleibet meine Freude). Бұл бөлімдердің әрқайсысы Мартин Янус (немесе Ян) жазған «Jesu, meiner Seelen Wonne» гимнінің бір шумағынан алынған. Оның аранжировкасы «Jesu, Joy of Man's Desiring» деген атпен жарық көрді, бұл гимннің атының шамамен аудармасы, бірақ бұл жол Бахтың кантатасында кездеспейді. 1641 жылы жазылған хор мелодиясын Бах емес, скрипкашы Иоганн Шоп жазған.
In 1946, Arturo Toscanini invited Hess to perform with the NBC Symphony Orchestra in New York City. According to Toscanini's biographer Mortimer Frank, after Hess and the conductor had failed to agree on tempos for Beethoven's Fifth Piano Concerto, they decided instead to perform Beethoven's Third. The 24 November 1946 broadcast concert was preserved on transcription discs and later issued on CD by Naxos Records. Hess performed the Brahms Piano Concerto No. 2 with Bruno Walter and the New York Philharmonic Orchestra in February 1951, with the solo cello performed by Leonard Rose. At the Prades Festival in 1952 she performed the Brahms Piano Trio Op. 87 with violinist Joseph Szigeti and cellist Pablo Casals. Hess was most renowned for her interpretations of the works of Mozart, Beethoven, Schumann, and Brahms, but had a wide repertoire, ranging from Domenico Scarlatti to contemporary works. She gave the premiere of Howard Ferguson's Piano Sonata and his Piano Concerto. She also played a good amount of chamber music and performed in a piano duo with Irene Scharrer who was her cousin. Hess promoted public awareness of the piano duet and two piano works of Schubert. In 1926 and 1934 she famously arranged, for both solo piano and for two pianos the chorale Wohl mir, daß ich Jesum habe from Bach's Cantata Herz und Mund und Tat und Leben (BWV 147). This is Movement 6 of the cantata; the music is the same for Movement 10, Jesus bleibet meine Freude. Each of these movements takes its text from a verse of the hymn Jesu, meiner Seelen Wonne by Martin Janus (or Jahn). Her arrangement was published under the title Jesu, Joy of Man's Desiring, which is a rough translation of the name of this hymn, although the line does not itself appear in Bach's cantata. The chorale melody, written in 1641, is by violinist Johann Schop, not by Bach, who composed its setting.
Қорғаушылар мен ықпал
Оның шәкірттерінің арасында Клайв Литго, Ричард және Джон Контигулья болды. Ол сонымен қатар Стивен Ковацевичті (кейін Стивен Бишоп деп танылған) және Джейн Карлсонды оқытты. Ол джаз өнерімен де байланысты, 1920 жылдары Дейв Брубектің анасы Элизабет Айви Брубекке сабақ берген. Арнольд Бакстың 1915 жылғы «Водка дүкенінде» фортепиано туындысы оған арналған.
Her protégés included Clive Lythgoe and Richard and John Contiguglia. She also taught Stephen Kovacevich (then known as Stephen Bishop) and Jane Carlson. She also has a link to jazz, having given lessons in the 1920s to Elizabeth Ivey Brubeck, mother of Dave Brubeck. Arnold Bax's 1915 piano piece In a Vodka Shop is dedicated to her.
Соңғы концерті және зейнеткерлік
1961 жылдың қыркүйегінде Гесс Лондонның Корольдік фестиваль залында өзінің соңғы қоғамдық концертін орындады. 1961 жылдың басында өткен инсульт салдарынан миына қайтымсыз зақым келгендіктен, ол зейнетке шығуға мәжбүр болды. Сол жылдың жазының соңына қарай оның концерттік өнері аяқталғаны анық болды. Соңғы жылдары ол бірнеше шәкірттерге, оның ішінде Стивен Ковацевичке сабақ берді.
In September 1961, Hess played her final public concert at London's Royal Festival Hall. She was forced to retire after suffering a stroke in early 1961 that left her with permanent brain damage. By the end of the summer of that year it became clear that her public playing days were over. She continued to teach a handful of students, notably Stephen Kovacevich, during her last years.
Өлім
1965 жылы 25 қарашада Хесс 75 жасында Лондондағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның 48 Уайлдвуд-роуд, Хэмпстед-Гарден-Сабёрб, Лондон мекенжайындағы үйіне көк тақта орнатылған. Хесске тиесілі Steinway фортепианосы Бишопскейт институтында сақтаулы және оның құрметіне "Майра Стейнвей" деп аталды. Хесске туысқандарының арасында британдық композитор Найджел Гесс, ол өзінің музыка баспасын оның құрметіне "Myra Music" деп атады, сондай-ақ консервативті саясаткер және бұрынғы қазынашылық канцлері Найджел Лоусон бар.
On 25 November 1965, Hess died at the age of 75 of a heart attack in her London home. A blue plaque marks her residence at 48 Wildwood Road in Hampstead Garden Suburb, London. Hess's Steinway piano remains at the Bishopsgate Institute and has been renamed "Myra The Steinway" in her honour. Hess's great nephews included the British composer Nigel Hess, who named his music publishing company Myra Music in her honour, and the Conservative politician and former Chancellor of the Exchequer Nigel Lawson.
Чикаголық Мира Хесс ескерткіш концерттері
1977 жылы Чикаго мәдени орталығы Престон Брэдли залында әр сәрсенбі сағат 12:15-тен 13:00-ге дейін тегін түскі концерттер сериясын бастады, бұл концерттер Гесс есімімен аталып, Dame Myra Hess естелік концерттері деп танылды. Концерттер сериясын Чикаго қаласындағы Халықаралық музыка қоры ұйымдастырады, ал өнер көрсетулер ХХ ғалымның он жетінші шіркеуінде өтеді. 1977 жылдан бері концерттер WFMT радиостанциясынан тікелей эфирде беріліп, WFMT.com сайтында да қолжетімді.
In 1977, the Chicago Cultural Center began a series of free lunchtime concerts held at its Preston Bradley Hall every Wednesday from 12:15 pm to 1:00 pm, named in Hess's honour as the Dame Myra Hess Memorial Concerts. The series is produced by Chicago's International Music Foundation, with performances at Seventeenth Church of Christ Scientist in Chicago. Since 1977, the concerts have been broadcast live on radio station WFMT and streamed at WFMT. com.