Кіріспе
Армия бірінші дүниежүзілік соғыстың Батыс майданында АҚШ Қарулы Күштерінің құрамын басқарды. Америка экспедициялық күштері (АЭК) – бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданда АҚШ Қарулы Күштерінің құрамы, көбінесе АҚШ армиясының бөлімшелерінен тұрады. АЭК 1917 жылғы 5 шілдеде Францияда сол кездегі генерал-майор Джон Дж. Першингтің басшылығымен құрылды. Ол француз армиясы, британ армиясы, канада армиясы, британдық үнді армиясы, Жаңа Зеландия армиясы және Австралия армиясының бөлімдерімен бірге Императорлық неміс армиясына қарсы күресті. 1918 жылы шағын АЭК әскерлері итальян армиясының бөлімдерімен бірге австро-венгр армиясына қарсы да шайқасты. АЭК 1918 жылдың жазында Батыс майданындағы Айне шабуылында (Шато-Тьерри шайқасы мен Белло-Вуд шайқасында) француз армиясына көмектесті, ал 1918 жылдың соңында Сент-Михель шайқасы мен Меза-Аргонн шабуылында маңызды шайқастарын жүргізді.
The American Expeditionary Forces (AEF) was a formation of the United States Armed Forces on the Western Front during World War I, comprised mostly of units from the U. S. Army. The AEF was established on July 5, 1917, in France under the command of then Major General John J. Pershing. It fought alongside French Army, British Army, Canadian Army, British Indian Army, New Zealand Army and Australian Army units against the Imperial German Army. A small number of AEF troops also fought alongside Italian Army units in 1918 against the Austro Hungarian Army. The AEF helped the French Army on the Western Front during the Aisne Offensive (at the Battle of Château Thierry and Battle of Belleau Wood) in the summer of 1918, and fought its major actions in the Battle of Saint Mihiel and the Meuse Argonne Offensive in the latter part of 1918.
Құрылу
Президент Вудро Вильсон бастапқыда АЭФ-тің басшылығын генерал Фредерик Фанстонға сеніп, жоспарлаған, бірақ Фанстонның күрт қайтыс болуынан кейін Вильсон 1917 жылдың мамырында генерал-майор Джон Дж. Першингті тағайындады, ал Першинг соғыс аяқталғанға дейін басшылықты өз қолында ұстады. Першинг американдық сарбаздардың Еуропаға аттанғанға дейін жақсы оқытылуын қатыстырды. Осының салдарынан 1918 жылдың қаңтарына дейін көп әскер келмеді. Сонымен қатар, Першинг американдық күштердің француз және британдық армиялардағы олқылықтарды жабу үшін ғана пайдаланылмауы керек екенін талап етті және американдық әскерлердің әлсіреген одақтас бөлімшелерге жеке алмастыру ретінде жұмсалуына қарсы тұрды. Бұл тәсіл батыс одақтас көшбасшыларымен әрқашан жақсы қабылдана бермеді, олар кең ауқымды соғыста тәжірибесі жоқ әскердің әлеуетіне күмәнмен қарады. Бұған қоса, британ үкіметі АҚШ сарбаздарын британдық операциялық бақылауға алу үшін бос кемелерін пайдалануға тырысты. 1917 жылдың маусымына қарай Францияға 14 000 американдық сарбаз келді, ал АЭФ 1917 жылдың қазан айының соңына дейін майданға аз ғана қатысты, бірақ 1918 жылдың мамырына қарай Францияда бір миллионнан астам американдық әскер орналасты, олардың тек жартысы ғана майданға жетті. Америкалық әскерлерді Еуропаға жеткізуге қажетті көлік кемелері бастапқыда жеткіліксіз болғандықтан, АҚШ армиясы жолаушылар кемелерін пайдалануға кірісті, неміс кемелерін тартып алды және американдық сарбаздарды Нью-Йорк және Нью-Джерсидегі Хобокен портынан, сондай-ақ Вирджиниядағы Ньюпорт-Ньюс портынан тасымалдау үшін одақтас кемелерді қарызға алды. Мобилизациялық шаралар американдық әскерге үлкен жүк салды және көптеген әскерлер мен жабдықтарды жылдам және тиімді тасымалдау үшін жаңа ұйымдастыру стратегиялары мен басқару құрылымдарын қажет етті. Бордо, Ла-Палис, Сен-Назер және Брест француз порттары француз теміржол жүйесіне кіру нүктелері болды, ол американдық әскерлерді және олардың жабдықтарын Батыс майданға жеткізді. Франциядағы американдық инженерлер 82 жаңа кеме тұрақтарын, шамамен 1000 миль (1609 км) ұзындықтағы қосымша стандартты рельстерді және 100 000 мильден астам (160934 км) телефон және телеграф желілерін салды. Осы кезде әскер санының өсуіне орай бұл қадамдар қажет болды. Бастапқыда II корпус 27-ші, 30-шы, 33-ші, 78-ші және 80-ші дивизиялардан тұрды. 1918 жылдың маусымында генерал-майор Джордж У. Рид басқаратын II корпустың көптеген жаяу әскер бөлімшелері Ұлыбритания армиясының немесе Австралия армиясының тәжірибелі бөлімдеріне қосылды. Бұл екі мақсатқа қызмет етті: американдықтарды Франциядағы нақты майдан жағдайымен таныстыру және үш жылдан астам соғысқа қатысқан Британ империясының бөлімшелерін уақытша нығайту. Шындығында, Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ әскерлерінің қатысқан алғашқы ірі операциясы 4 шілдеде Хамель шайқасында Австралия корпусының батальондарына қосылған 33-ші дивизияның жеке жаяу әскер взводына қатысты. Олардың қатысуы ерікті болды және АЭФ штабының соңғы минуттағы бұйрықтарына қарамастан, олардың әскерлері АҚШ-тан тыс генералдар басқаратын шабуылға қатысуға тиіс емес еді. Осылайша Хамель соғыста АҚШ жаяу әскерінің қатысқан алғашқы ірі шабуыл операциясы және АҚШ бөлімшелері Британ империясының күштерімен бірге соғысқан алғашқы оқиға ретінде тарихи маңызы зор болды. АЭФ француз және британдық жабдықтарды пайдаланды. Француздық Canon de 75 modèle 1897, Canon de 155 C modèle 1917 Schneider және Canon de 155mm GPF ерекше бағаланды. Американдық авиациялық бөлімшелер SPAD XIII және Nieuport 28 истребительдерін алды, ал АҚШ армиясының танк корпусы француздық Renault FT жеңіл танктерін қолданды. Першинг Францияда жаңа келгендерді жаңа қарумен оқыту үшін орталықтар құрды. 1917 жылдың соңына қарай Верденнің жанындағы үлкен оқу алаңында төрт дивизия орналастырылды: 1-ші дивизия, кәсіби армиялық құрама; 26-шы дивизия, Ұлттық гвардия дивизиясы; 2-ші дивизия, кәсіби әскерлер мен АҚШ теңіз жаяу әскерлерінің аралас құрамы; және 42-ші "Радуга" дивизиясы, АҚШ-тың барлық штаттарынан құралған Ұлттық гвардия дивизиясы. Бесінші дивизия, 41-ші дивизия, Тур маңындағы қойма дивизиясына айналдырылды.
Логистика
Логистикалық операцияларды Чикаго банкирі Чарльз Г. Доуес басқарды, оның бірінші атағы полковник, кейін бригадир генерал болды. Доуес тікелей генерал Першингке есеп берді. 1918 жылдың мамырында Доуес одақтастардың бірлескен логистикалық жоспарлау кеңесін құруды ұсынды, оны одақтастар Одақтас жабдықтаудың әскери кеңесі (MBAS) түрінде бекітті, ол Батыс және Итальян майдандарындағы логистика мен көлікті үйлестірді. Атлант мұхиты арқылы екі миллион сарбазды қамтамасыз ету – зор логистикалық кәсіпорны болды. Сәттілікке жету үшін американдықтарға аз институционалдық біліммен байланысты тұтас қолдау құрылымын құру қажет болды. AEF американдық күштердің ауқымды көлеміне сай келетін қолдау желісін дамытты. Ол порттар, теміржолдар, қоймалар, мектептер, техникалық қызмет көрсету орындары, нан пісіру орындары, киім жөндеу шеберханалары (құтқару деп аталады), жаңару қоймалары, мұз зауыттары және тағы да көптеген қызмет түрлерін қамтитын артқы аймақтардағы жабдықтау қызметтеріне негізделді. Жеткізу қызметі алдыңғы қатардағы техникалық қызмет көрсету, далалық тамақ дайындау, қабірлерді тіркеу (мәйіт істері), қабылдаушы елдің қолдауы, автокөлік және моральдық қолдау сияқты Суық соғысқа дейін сақталған қолдау техникаларын енгізді. Логистиктердің жұмысы AEF-тің табысына ықпал етті және Америка армиясының қазіргі заманғы жауынгерлік күш ретінде қалыптасуына септігін қосты.
Африкалық американдықтар
Африкалық американдықтар ақтармен бірдей негізде әскерге шақырылды және шақырылғандардың 13 пайызын құрады. Соғыс аяқталғанға дейін 350 000-нан астам афроамерикандықтар Батыс майданында АЭФ бөлімдерінде қызмет етті. Дегенмен, олар ақ офицерлер басқаратын бөлек бірліктерге орналастырылды. Францияға жіберілген қара нәсілді сарбаздардың бесіден бірі ғана соғысқа қатысты, ал ақ нәсілді сарбаздардың үштен екісі қатысты. Олар АЭФ күштерінің үш пайызын құрады, ал қаза тапқандардың екі пайызынан да аз бөлігін құрады. 1918 жылғы Бас штаб есебінде: «Түсті терілі шақырылғандардың көпшілігін жауынгерлік әскер ретінде қолдануға болмайды», делінген және «осы түсті терілі шақырылғандарды резервтік еңбекші батальондарда ұйымдастыру керек» деп ұсынылған. Олар Атлант портындағы түйіршік тасымалдаушылар және лагерьлердегі, сондай-ақ Франциядағы тыл қызметіндегі қара жұмысшылар сияқты біліктілігі жоқ жұмыстарды атқарды. Француздар, өздерінің алдыңғы қатардағы әскерлері соғысқа қатысудан бас тартуға дейін барғандықтан, бірнеше қара жауынгерлік полктерді бақылауға алуға сұраныс жасады және оларды алды. Кеннедидің мәліметінше, «92-ші дивизияның қара түсті бөлімшелері нашар дайындықтан және басқарудың бұзылуынан көп зардап шекті. Қара жауынгерлік дивизияның жалғыз дивизиясы ретінде 92-ші дивизия ерекше кемшіліктермен майданға шықты. Ол өз елдеріндегі оқу кезінде бірнеше лагерьлерде әдейі таратылды; оның кейбір артиллерия бөлімшелері оқу курстарын аяқтамай Францияға шақырылды және соғыс біткенге дейін толық жабдықталмады; оның барлық жоғары тұрған ақ офицерлері өздерінің қол астындағыларды жек көріп, ауыстыруды бірнеше рет сұрады. Қара сарбаздар Францияда 1918 жылдың жазындағы оқу мүмкіндіктерінен жиі ауыстырылып, түйіршік тасымалдаушылар және қара жұмысшылар ретінде жұмыс істеді». 369-шы, 370-ші, 371-ші және 372-ші жаяу әскер полктері (номиналды түрде 93-ші дивизия, бірақ біріктірілмеген) француз командасымен француз колониялық бөлімдерімен бірге алдыңғы қатардағы шайқаста ерекше көзге түсті. Француздар терісінің түсіне байланысты жеккөрушілікке осы деңгейде ие болған жоқ және көптеген африкалық американдықтар үшін бұл бостандық пен жаңа сезім болды. Бұл афроамерикандық сарбаздар американдық форма киді, кейбіреулері Ұлттық армия кезінен қалған, француздық шлемдер тағып, Ремингтон Армс өндірген француздық 1907/15 Berthier мылтығымен қаруланды, американдық сарбаздардың көпшілігіне берілген M1903 Springfield немесе M1917 Enfield мылтықтары емес. Ең танымал бөлімшелердің бірі – «Харлемдік тозаңдаушылар» деп аталған 369-шы жаяу әскер полкі. 369-шы полк соғыста кез келген афроамерикандық полктен ұзақ уақыт майдан шебінде тұрды. 369-шы полк құрамының жүз жиырма жеті мүшесі «Құрмет легионы» орденімен марапатталды. 369-шы батальонның бір мүшесі, сержант Генри Джонсон француздық «Круа-де-Герр» орденімен және кейіннен «Құрмет медалімен» марапатталды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі іс-әрекеттер
Басында, 1918 жылдың көктемінде, төрт жауынгерлік дайын АҚШ дивизиясы француз және британдық қолбасшылық астында орналастырылды, олардың желілерінің салыстырмалы түрде тыныш учаскелерін қорғау арқылы жауынгерлік тәжірибе алу үшін. Бірінші шабуылдық әрекеттен және 1918 жылдың 28 мамырындағы Кантини шайқасында АҚШ 1-ші дивизиясының жеңісінен кейін, сондай-ақ 6 маусымда француз корпусы қолбасшылығымен тағайындалған кезде 2-ші дивизияның Белло-Вудтағы ұқсас жергілікті әрекетінен кейін, Першинг тәуелсіз АҚШ дала армиясын құруға жұмыстанды. Қалғандары 1918 жылдың көктемі мен жазында үдемелі қарқынмен іске асырылды. Маусым айында американдықтар күніне 10 000-ға жуық соғыс алаңына келді, олардың көпшілігі британдық, канадалық және австралиялық жауынгерлік тәжірибелі офицерлер мен аға сержанттардан оқудан өтті. Әскери қызметшілердің тәжірибесіздігіне байланысты оқудың ең аз мерзімі алты аптаны құрады. Американдық емес қолбасшылық астындағы AEF бөлімшелерінің алғашқы шабуылдық әрекеті 1918 жылдың 4 шілдесінде Хамель шайқасында австралиялық корпуспен бірге 1000 адамнан (33-ші дивизияның төрт ротасы) тұрды. (Корпорал Томас А. Поуп осы шайқас үшін Құрмет медалімен марапатталды.) Бұл шайқас Австралия корпусының қолбасшысы генерал-лейтенант сэр Джон Монаштің жалпы басқаруымен өтті. Бұл шайқаста одақтас күштер артиллерия, бронетехника, жаяу әскер және әуе қолдауын (бірлескен қарулар) біріктірді, бұл "танктарды" пайдалана отырып, барлық келесі одақтас шабуылдарының үлгісі болды. АҚШ армиясы мен теңіз жаяу әскерлері 1918 жылдың маусымында Марнадағы екінші шайқаста (Шато-Тьерри шайқасында (1918) және Белло-Вуд шайқасында) Парижге қарай неміс шабуылын тоқтатуға көмектесуде маңызды рөл атқарды. Бірінші ірі және ерекше американдық шабуыл 1918 жылдың қыркүйегінде Сент-Михель шығыңқылығын қысқарту болды. Сент-Михель шайқасы кезінде Першинг АҚШ-тың бірінші армиясына басшылық етті, ол жеті дивизиядан және 500 000-нан астам адамнан тұрды, бұл АҚШ қарулы күштерінің тарихындағы ең ірі шабуылдық операция болды. Бұл сәтті шабуылдан кейін 1918 жылдың 26 қыркүйегінен 11 қарашасына дейін жалғасқан Меза-Аргонн шабуылдары болды, оның барысында Першинг миллионнан астам американдық және француз жауынгерлеріне басшылық етті. Осы екі әскери операцияда одақтас күштер неміс армиясынан 200 шаршы миль (488 км²) француз аумағын қайтарып алды. 1918 жылдың 11 қарашасында Бірінші дүниежүзілік соғыстың қару тоқтатуы барлық жауынгерлік әрекеттерді тоқтатқан кезде, американдық экспедициялық күштер қазіргі заманғы, жауынгерлік тәжірибелі армияға айналды. Бұл соңғы екеуі Америка экспедициялық күштері Сібір және Америка экспедициялық күштері Солтүстік Ресей деп аталды.
Басшылар мен жоғары лауазымды қызметкерлер
Аты Жері Суреті Күні Бас қолбасшы Әскерлер генералы Джон Дж. Першинг 1917 жылдың 26 мамыры 1920 жылдың 31 тамызы Штаб бастығы Бригада генералы Джеймс Харборд 1917 жылдың 26 мамыры 1918 жылдың 6 мамыры Майор-генерал Джеймс У. МакЭндрю 1918 жылдың 6 мамыры 1919 жылдың 27 мамыры Майор-генерал Джеймс Харборд 1919 жылдың 27 мамыры 1919 жылдың 12 тамызы Бригада генералы Фокс Коннер 1919 жылдың 12 тамызы 1920 жылдың 31 тамызы Штаб бастығының орынбасары Бригада генералы Лерой Элтинж 1918 жылдың 1 мамыры 1919 жылдың 30 маусымы Штаб бастығының көмекшісі, G1 (Әкімшілік) Полковник Джеймс А. Логан кіші 1917 жылдың 5 шілдесі 1918 жылдың 19 тамызы Бригада генералы Эвери Д. Эндрюс 1918 жылдың 19 тамызы 1919 жылдың 23 сәуірі Полковник Чарльз С. Линкольн 1919 жылдың 23 сәуірі 1919 жылдың 1 маусымы Штаб бастығының көмекшісі, G2 (Ақпарат) Бригада генералы Деннис Е. Нолан 1917 жылдың 5 шілдесі 1919 жылдың 6 шілдесі Полковник Аристидес Морено 1919 жылдың 6 шілдесі 1920 жылдың 15 тамызы Штаб бастығының көмекшісі, G3 (Жедел басқару) Полковник Джон Маколей Палмер 1917 жылдың 5 шілдесі 1917 жылдың 19 желтоқсаны Бригада генералы Фокс Коннер 1917 жылдың 19 желтоқсаны 1919 жылдың 12 тамызы Лейтенант-полковник Альберт С. Кеугл 1919 жылдың 12 тамызы 1920 жылдың 15 тамызы Штаб бастығының көмекшісі, G4 (Жабдықтау) Полковник Уильям Д. Коннор 1917 жылдың 11 тамызы 1918 жылдың 30 сәуірі Бригада генералы Джордж Ван Хорн Мосли 1918 жылдың 30 сәуірі 1919 жылдың 5 маусымы Штаб бастығының көмекшісі, G5 (Оқыту) Полковник Пол Б. Малоун 1917 жылдың 11 тамызы 1918 жылдың 14 ақпаны Бригада генералы Гарольд Б. Фиск 1918 жылдың 14 ақпаны 1919 жылдың 10 шілдесі Бас штаб хатшысы Полковник Фрэнк Р. Маккой 1917 жылдың 3 қыркүйегі 1918 жылдың 1 мамыры Лейтенант-полковник Джеймс Лаутон Коллинз 1918 жылдың 1 мамыры 1918 жылдың 23 қазаны Лейтенант-полковник Томас У. Хаммонд 1918 жылдың 23 қазаны 1918 жылдың 2 қарашасы Лейтенант-полковник Альберт С. Кеугл 1918 жылдың 2 қарашасы 1918 жылдың 10 желтоқсаны Лейтенант-полковник Томас У. Хаммонд 1918 жылдың 10 желтоқсаны 1918 жылдың 28 желтоқсаны Полковник Джеймс Лаутон Коллинз 1918 жылдың 28 желтоқсаны 1919 жылдың 25 шілдесі Бас әскери судья Бригада генералы Бенджамин Алворд кіші 1917 жылдың 26 мамыры 1918 жылдың 1 мамыры Бригада генералы Роберт С. Дэвис 1918 жылдың 1 мамыры 1920 жылдың 31 тамызы Әскери судья Бригада генералы Уолтер Август Бетел 1917 жылдың 26 мамыры 1920 жылдың 15 тамызы Бас инспектор Майор-генерал Андре У. Брюстер 1917 жылдың 26 мамыры 1920 жылдың 15 тамызы Бас жабдықтау офицері Полковник Дэниел Е. Маккарти 1917 жылдың 26 мамыры 1917 жылдың 13 тамызы Майор-генерал Гарри Л. Роджерс 1917 жылдың 13 тамызы 1919 жылдың 22 қаңтары Бригада генералы Джон М. Карсон кіші 1919 жылдың 22 қаңтары 1919 жылдың 10 сәуірі Полковник Джон Т. Найт 1919 жылдың 10 сәуірі 1919 жылдың 31 тамызы Бас хирург Бригада генералы Альфред Е. Брэдли 1917 жылдың 26 мамыры 1918 жылдың 1 мамыры Майор-генерал Мерритт У. Ирланд 1918 жылдың 1 мамыры 1918 жылдың 10 қазаны Бригада генералы Уолтер Маккау 1918 жылдың 10 қазаны 1919 жылдың 16 шілдесі Полковник Кларенс Дж. Мэнли 1919 жылдың 16 шілдесі 1919 жылдың 31 тамызы Бас қару-жарақ офицері Бригада генералы Кларенс С. Уильямс 1917 жылдың 26 мамыры 1918 жылдың 5 мамыры Бригада генералы Чарльз Б. Уилер 1918 жылдың 5 мамыры 1918 жылдың 9 қазаны Бригада генералы Джон Х. Райс 1918 жылдың 9 қазаны 1919 жылдың 13 тамызы Полковник Эдвин Д. Брикер 1919 жылдың 13 тамызы 1919 жылдың 31 тамызы Бас инженерлік офицер Бригада генералы Гарри Тейлор 1917 жылдың 26 мамыры 1918 жылдың 11 шілдесі Майор-генерал Уильям С. Лангфитт 1918 жылдың 11 шілдесі 1919 жылдың 16 шілдесі Полковник Томас Х. Джексон 1919 жылдың 16 шілдесі 1919 жылдың 31 тамызы Бас сигнал офицері Бригада генералы Эдгар Рассел 1917 жылдың 26 мамыры 1919 жылдың 11 шілдесі Полковник Рой Х. Коулс 1919 жылдың 11 шілдесі 1919 жылдың 31 тамызы Әуе қызметінің бастығы Майор Таунсенд Ф. Додд 1917 жылдың 26 мамыры 1917 жылдың 30 маусымы Лейтенант-полковник Уильям Л. Митчелл 1917 жылдың 30 маусымы 1917 жылдың 26 тамызы Бригада генералы Уильям Л. Кенли 1917 жылдың 26 тамызы 1917 жылдың 27 қарашасы Бригада генералы Бенджамин Фулуа 1917 жылдың 27 қарашасы 1918 жылдың 29 қарашасы Майор-генерал Мейсон Патрик 1918 жылдың 29 қарашасы 1919 жылдың 31 тамызы Бас жауынгерлік полиция офицері Лейтенант-полковник Хансон Е. Эли 1917 жылдың 20 шілдесі 1917 жылдың 26 тамызы Бригада генералы Уильям Х. Аллер кіші 1917 жылдың 26 тамызы 1918 жылдың 25 қыркүйегі Бригада генералы Гарри Х. Бандольц 1918 жылдың 25 қыркүйегі 1919 жылдың 31 тамызы Бас сатып алу агенті Бригада генералы Чарльз Г. Доус 1917 жылдың 30 тамызы 1919 жылдың 30 маусымы Химиялық соғыс қызметінің бастығы Бригада генералы Амос Фрис 1917 жылдың 3 қыркүйегі 1918 жылдың 29 қарашасы Полковник Эдвард Н. Джонстон 1918 жылдың 29 қарашасы 1919 жылдың 5 шілдесі Бас көліктік қызмет директоры Бригада генералы Уильям У. Аттербери 1917 жылдың 14 қыркүйегі 1919 жылдың 16 мамыры Бригада генералы Фрэнк Р. Маккой 1919 жылдың 16 мамыры 1919 жылдың 4 тамызы Бригада генералы Шервуд Чэни 1919 жылдың 4 тамызы 1919 жылдың 31 тамызы Моторлық көліктік қызмет директоры Полковник Фрэнсис Х. Поуп 1917 жылдың 8 желтоқсаны 1918 жылдың 9 шілдесі Бригада генералы Меривезер Л. Уолкер 1918 жылдың 9 шілдесі 1919 жылдың 13 тамызы Полковник Эдгар С. Стэйер 1919 жылдың 13 тамызы 1919 жылдың 31 тамызы Танк корпусының бастығы Бригада генералы Сэмюэл Рокенбах 1917 жылдың 23 желтоқсаны 1919 жылдың 24 мамыры Артillery бастығы Майор-генерал Эрнест Хиндс 1918 жылдың 29 сәуірі 1919 жылдың 12 маусымы
Шығындар
AEF шамамен 320 000 адам шығынға ұшырады: 53 402 қаза тапты, 63 114 қаза болды (жауынгерлік қимылдармен байланысты емес), және 204 000 жарақат алды. Уытты газ салдарынан нақты жарақат алған адамдар салыстырмалы түрде аз болды, бірақ көптеген адамдар оларға газ әсер еткенін қате ойлады. Факультет құрамында Прогрессивтік партия мүшесі, кейіннен АҚШ Өкілдер палатасының Нью-Йорк штатынан Республикалық партия өкілі Уолтер М. Чандлер болды. Ботаник Эдвин Блейк Пейсон да онда оқытушы болып жұмыс істеді.