Кіріспе

Джордж Эшли Уилкс – Маргарет Митчеллдің 1936 жылғы «Желмен кеткендер» романы мен 1939 жылғы осы аттас фильмінің ойдан туған кейіпкері. Бұл кейіпкер сондай-ақ Александра Риплидің «Желмен кеткендер» романының жалғасы болған 1991 жылғы «Скарлетт» кітабында және Дональд МакКейгтің 2007 жылғы «Ретт Батлердің адамдары» кітабында да кездеседі.

Шығармалық өмірбаян

Уилкс – Скарлетт О’Хараның көңіліне түскен адам. Ұстамды, бірақ шешім қабылдауға қиналатын ол Скарлеттті жақсы көреді, бірақ оның бірінші туысы және кейін әйелі Меланимен ортақ тілі көбірек екенін сезінеді. Дегенмен, Скарлеттке деген тартымдылығы оны мазалайды. Өкінішке орай, оның оған деген нағыз сезімдерін білдірмеуі Скарлетттің Ретт Батлермен шынайы бақытқа ие болу мүмкіндігін жоққа шығарады. Уилкс – күрделі мінезді қаһарман. Ол Солтүстікке ықылас көрсетпейді. Алайда, ол Конфедерацияның жақтасы да емес. Оңтүстікті жақсы көретіні – ол және оның жақындары білетін Тыныш, бейбіт өмір, «Он екі емен» және оған ұқсас плантациялардағы өмір. Соғыстан кейін Скарлеттке: «Егер соғыс болмағанда, ол өмірін қуанышпен «Он екі еменде» өткізер еді» дейді. Қысқасы, Уилкс Оңтүстікті жақсы көреді, бірақ міндетті түрде Конфедерацияны емес. Ол соғысты жек көреді, кітаптың басында достарына: «Дүниедегі көптеген қайғы-қасірет соғыстан туындайды» дейді, бірақ ол Грузиядағы бейбіт өміріне адалдығы үшін соғысады. Эшли Кобб легионында офицер болып қызмет етеді. Бір жағынан, Эшлидің өмірінің соңы (оның білгеніндей) «Он екі еменнің» өртелуінен гөрі ауқымдырақ. Төрт Тарлтон ағайынды (Бойд, Том, Брент және Стюарт) қаза табады, олардың үшеуі Геттисбургте. Кейд Калверт туберкулезден қайтыс болуға жақын күйімен үйіне оралады. Кішкентай Джо Фонтейн шайқаста қаза табады, ал Тони Фонтейн янкиді өлтіргеннен кейін Техасқа мәңгілікке қашуға мәжбүр болады (әсіресе, Скарлетт отбасының бұрынғы құл бақылаушысы Джонас Уилкерсонды, Қайта құру кезеңінде; Уилкерсон бұрынғы құлды Тонидің қарындасын зорлауға итергеннен кейін). Бұл Уилкстің балалық шағындағы достары, олардың барлығы кітаптың басындағы барбекюдегі қуанышты көріністе бейнеленген. «Отбасылық шеңбер» өңірде жойылғанда, ол жақсы көрген өмірінен айырылып қалады. Кітаптың бір жерінде Уилкс соғыстан оралғаннан кейін әйелі Меланиге Солтүстікке көшуді өтінеді. Бұл Солтүстікке деген сүйіспеншілігінен емес, ол өзін еркек ретінде көрсетуге тырысады, ол енді плантациясы жойылған және үйі өртенгеннен кейін Грузияда жасай алмайды. Алайда, ол Скарлетт үшін жұмыс істеуге мәжбүр болады, оның манипуляциялық өтініштері мен Меланидің оған деген адалдығының арқасында. Мелани сондай-ақ, егер олар Нью-Йоркке көшірсе, Бо мектепке бара алмайтынын айтады. Себебі Нью-Йоркте қара нәсілді балаларға сабаққа қатысуға рұқсат беріледі, ал Боға қара нәсілді балалармен бірге оқуға рұқсат берілмейді. Грузияда мектептер нәсіл бойынша бөлінген, сондықтан Бо оңтүстікте қалса, оқуға қабілетті болар еді.

Рөл

Уилкс – Азамат соғысынан кейін Оңтүстік аристократиясының трагедиясын ең жақсы бейнелейтін кейіпкер. Ол – ерекше беделді отбасынан шыққан, ар-намыс пен білімді адам. Бұл Ретт Батлермен күрт қайшы келеді, ол – шешімді және өмірге толы. Ретт қатал да, тәжірибелі, тірі қалу үшін барлық қажеттіні істеуге дайын. Ал Уилкс керісінше, көбінесе тәжірибеден шетін (тіпті Мелани өлім төсегінде мұны мойындайды), және Ретт істеген көптеген нәрселерге қарсы тұрады, себебі олар "әдепті" немесе "джентльменге лайық" емес. Уилкс Азамат соғысында соғысады, бірақ ол мұны Отанына деген сүйіспеншіліктен жасайды, янкилерді жек көрмейді, керісінше, Оңтүстікті бейбітшілікте тастап кетсін деп үміттенеді. Әскер ретінде ол майор шеніне көтерілуге жеткілікті басшылық қабілетін көрсетеді және Иллинойстағы Рок-Айленд арсеналында (жаугерлер лагері) бірнеше ай тұтқын болып, аман қалады. Ол дені сау күйінде үйіне оралады. Егер соғыс болмағанда, Эшли тыныш және құрметті өмір сүрген болар еді. Оңтүстікке мәңгілік өзгеріс әкелген соғыс оның әлемін түгелдей аударып тастады, ол сенгеннің бәрі "желмен кетіп қалды", – бұл сөздер ақын Эрнест Доусонға тиесілі.