Кіріспе

Уругвайлық баскетболшы Рамиро де Леон Карпио (12 қаңтар 1942 - 16 сәуір 2002) – Гватемаланың 43-ші президенті, 1993 жылдың маусымынан 1996 жылдың қаңтарына дейін қызмет еткен гватемалалық саясаткер. Ол 1987 жылдың тамызынан 1993 жылдың маусымына дейін Гватемаланың Адам құқықтары жөніндегі прокуроры болып қызмет етті.

Мансап

Де Леон Сан-Карлос университетінде, содан кейін Рафаэль Ландивар университетінде заң оқыды, онда ол Sol Bolivariano ("Боливариандық Күн") газетін басқарды. Бітіргеннен кейін мемлекеттік қызметке орналасып, 1967-1969 жылдар аралығында Экономика министрлігінің Ортақ нарық бөлімінде жұмыс істеді, кейін тарифтік комитеттің тұрақты хатшысы болды. 1970 жылы Ұлттық экономикалық және саяси интеграция комитетінің тұрақты хатшысы тағайындалды. Осы кезеңде оңшыл Ұлттық азаттық қозғалысына (MLN) қосылды, оның үміткері Карлос Арана 1970 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жетті. Арананың төрт жылдық мерзімінде де Леон Мемлекеттік кеңесшілер кеңесінің бас хатшысы қызметін атқарды. Содан кейін жеке секторға өтіп, Гватемала қант өндірушілер қауымдастығына қосылды, 1978-1981 жылдар аралығында олардың заң кеңесшісі, ал 1983 жылға дейін бас әкімшісі болды. Кейін президент Эфраин Риос Монтты Оскар Хумберто Мехиямен алмастырған қан төгілмеген төңкеріске қатысты. Туысы Хорхе Карпио Никольмен бірлесіп, орталық-оңшыл Ұлттық орталықтың бірлігі (UCN) партиясын құрды. Партия авторитарлыққа қарсы шығып, әлеуметтік либерализмді ұсынды. 1984 жылы партияның 21 депутатының бірі болды. 1985 жылғы Конституцияны жасауға зор үлес қосты, ол бүгінге дейін қолданыста. 1985 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жетуге тырысқан туысын қолдады. Карпио екінші турға өтті, бірақ кейін Винисио Сересодан жеңілді. Де Леон UCN-ден кетіп қалды. 1989 жылы де Леон Гватемаланың адам құқықтары жөніндегі омбудсмені, "Халық қорғаушысы" (Defensor del Pueblo) болды. Бұл оған биліктің адам құқықтарын бұзуын айыптауға (және айтқанда тыңдалды) мүмкіндік берді, бірақ оның осы бұзушылықтармен күресуге нақты құқығы болған жоқ.

Төраға (1993-1996)

1993 жылдың 25 мамырында президент Хорхе Серрано автокөтеріліс жасады – ел үкіметінің өкілдері жасаған, конституцияны және Ұлттық Конгрессті әскердің көмегімен таратып жіберген мемлекеттік төңкеріс. Ол де Леонды қамауға бұйрық берді. Де Леон қамаудан қашып, көрші үйлердің шатырлары арқылы құтылып, төңкеріске наразылық білдіретін хабарлама таратты. Халық наразылығы мен шетелдік көмектің тоқтатылуына байланысты ұлттық аза тұру жарияланды және оған мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсімі жасалды. Ол қайтыс болғаннан кейін Егеменді Ұлттық Конгрестің Үлкен орденімен марапатталды.