Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік-шығыс Эссекстің ауылдары
the villages in north east Essex
Итон Сокон ( /iːtən ˈsoʊkən/ ) – Англияның Кембриджшир графтығындағы Хантингдоншир ауданының Сент-Ньотс азаматтық приходіндегі қауымдастық. Итон Сокон – Сент-Ньотс қаласының құрамдас бөлігі, оның оңтүстік-батыс жиегінде орналасқан. Итон Сокон Ұлы Уз өзенінің батыс жағында жатыр, батысында А1 тас жолымен, оңтүстігінде А428 тас жолымен (Сент-Ньотс айналма жолы) шектеледі. Солтүстік жағында Дуло Брук Сент-Ньотс қаласының бір бөлігі болып табылатын Итон Фордпен шекараны белгілейді. Итон Соконның көп бөлігі тұрғын үйлерге арналған, бірақ жеңіл өнеркәсіп және тауар айналымы үшін үлкен аумақ бар. Сондай-ақ, бірнеше пабтар мен қонақүйлер, сондай-ақ сауда орталығы да бар. Почта арбалары жүріп тұрған шақта Итон Сокон Лондоннан Солтүстікке сапарлағандар үшін маңызды тоқтау орны болды, қонақүйлер саяхатшыларға тамақ пен түнуге орын берді, ал жылқыларға жем мен демалыс орны болды. Кейбір почта арбалары Сент-Ньотс арқылы жүрді, бірақ көпшілігі Ұлы Солтүстік жолымен жалғасты. Итон Сокон бастапқыда Бедфордширде болған, бірақ 1965 жылы Сент-Ньотспен біріктіріліп, қазір Кембриджширде. Оның тұрғын үйлері өсті және халқы екі еседен астамға артты: 1931 жылы 2240, 1961 жылы 3264, ал қазір (2020) 9042 адам. Итон Сокон атауы Ea tun (су жағасындағы елді мекен) және soke (нормандар дәуіріндегі жергілікті басқару аймағы) сөздерінен шыққан.
Eaton Socon /i://t//ən// //s//o://k//ən/ is a community in the civil parish of St Neots, in the Huntingdonshire district, in the county of Cambridgeshire, England. Eaton Socon is a component of the town of St Neots, located on its south west margin. Eaton Socon lies on the west side of the River Great Ouse, and is bounded on the west by the A1 road and on the south by the A428 road (St Neots by pass). On the north side Duloe Brook delineates the boundary with Eaton Ford, which is also part of St Neots. Much of Eaton Socon is given over to residential use, but there is a large area dedicated to light industry and trade distribution activities. There are also several public houses and inns, and a retail park. In the days of stagecoach travel, Eaton Socon was a major stop on the journey from London to the North, with inns providing refreshments and overnight accommodation for travellers, and feed and rest facilities for horses. Some stage coaches diverted through St Neots, but the majority continued on the Great North Road. Eaton Socon was originally in Bedfordshire but it was merged with St Neots in 1965 and is now in Cambridgeshire. Its housing grew and its population more than doubled: 2,240 in 1931 to 3,264 in 1961, and now (2020) 9,042. The name Eaton Socon comes from Ea tun (waterside settlement) and soke (local government area in Norman times).
Қазіргі кездегі Итон Сокон
Итон Сокон – Сент-Ньотс қаласының бір бөлігін құрайтын тұрғын үйлерден тұратын аудан. Қаланың батыс жағында, Ұлы Оуз өзені мен А1 тас жолының арасында орналасқан. Бұл аудан бастапқы Ұлы Солтүстік жолы (қазір B1428 деп аталады) бойында солтүстік-оңтүстік бағытта созылған. Соңғы онжылдықтарда жалпы сауда және жұмысқа бару үлгілері бірігіп кеткендіктен, көп жағдайда Итон Сокон Сент-Ньотс қаласының бір бөлігі ретінде қарастырылады. Little End өнеркәсіптік аймағында Eaton Socon-ның оңтүстік жағында түрлі жеңіл өнеркәсіптік кәсіпорындар орналасқан, ал Ұлы Солтүстік жолының ар жағында Quora өнеркәсіптік аймағы мен сауда орталығы бар. Бұл аймақта үш дискаунт-супермаркет, ірі құрал-саздық дүкен және бірнеше мамандандырылған бөлшек сауда орындары жұмыс істейді. Бушмид бастауыш мектебі Итон Сокон ауданында орналасқан.
Eaton Socon is an area of housing, forming part of St Neots. Lying on the west side of the town, and between the River Great Ouse and the A1 trunk road. It is aligned on the north south axis, formed by the original Great North Road (now designated B1428). General shopping and travel to work patterns have merged over recent decades, so that for many practical purposes Eaton Socon is simply a part of St Neots. The Little End Industrial Estate is home to a range of light industrial units, at the southern end of Eaton Socon; on the other side of the Great North Road is the Quora Industrial Estate and a retail park. There are three discount supermarkets in this area as well as a large do it yourself store and some specialist retail businesses. Bushmead Primary School is within Eaton Socon.
Ерте тарих
Неолит дәуірінде Итон Сокон төңірегінде сирек-сирек орналасқан елді мекендер болған болуы мүмкін. Алғашқы нақты мәліметтерде англосаксон басшысы Дуло Брукке жақын өзен маңындағы ауылды басып алғаны айтылады, ол Еатун деп аталды, яғни су жағасындағы ауыл. Одан сәл солтүстікке қарай орналасқан тағы бір елді мекен Форда деп, кейіннен жай ғана Форд деп аталды. Сол кезде өзен қазіргіден әлдеқайда кең әрі жасыңқы болған, құрғақшылық шаруаларында оны атпен немесе жаяу өтуге болады. Халықтың көп бөлігі – мүшрік болған, ал Папа 597 жылы христиан дінін тарату үшін Августин жөнелтті. Августинның жұмысы сәтті аяқталды және жүз жыл өткен соң Шығыс Англияның көп бөлігі христиан дініне көшті. Ұлы Оузаның батыс жағалауындағы кең аумақтың орталығы ретінде Итон қаласында ана шіркеу салынды.
There were probably a few scattered settlements around Eaton Socon in the Neolithic period. The first definite record reports that an Anglo Saxon leader took control of a village near the river near Duloe Brook, and this was called Ea tun, meaning waterside village. Another settlement a little further north was called Forda, and later simply Ford. At this early time, the river was much wider and shallower than nowadays, and in dryer periods it was possible to ford it. The majority of the population were pagan, and the Pope sent Augustine in 597 AD, to impose Christianity. Augustine's work was successful and a hundred years later most of East Anglia was Christian. A mother church was built in Eaton to serve as a focus for a large area on the west bank of the Great Ouse.
Нормандықтар жаулап алды
Нормандық жаулап алу кезінде Итон жерінің жергілікті иесі Ульмар болды, ол тегн (немесе тане) дәрежесінде болды және ол екі сокменнен жоғары тұрды; сок – жердің және билік етудің бағынышты аймағы еді. Уақыт өте келе, 1247 жылға қарай бұл аймақ Сока де Итон деп атала бастады. 1645 жылы ол Eton cum Soca деп белгіленді, ал 19 ғасырда Eaton Socon болып өзгерді. Итонның поместьесінде екі су диірмені, шіркеу және дін қызметкері болды; 38 шаруа отбасы, жеті шағын шаруа және сегіз тәуелді жұмысшы тіркелді. Осы кезеңде Сент-Ньотсқа қарасты монастырь, сол кезде әлі Эйнсберинің бір бөлігі саналған, Сент-Ньоттың қасиетті реліквияларының болуына байланысты маңыздылыққа ие болды. Нәтижесінде, Эйнсберидің сол бөлігі Сент-Ньотс деп аталды. Сонымен қатар, Итон Соконде шағын діни орын құрылды. 1195 жыл шамасында Бедфордта орналасқан Хью де Бошамп Уильям Колмвортқа және ешқандай тәртіпке бағынбаған монахтар тобына Бушмидте жер берді. 1215 жылдан кейін бұл орын Августин монастырына айналды, бірақ ол ешқашан Сент-Ньотс монастырының беделіне жете алмады.
The local landholder at Eaton at the time of the Norman Conquest was Ulmar, a thegn (or thane) and he was superior to two sokemen; the soke was a subsidiary area of land and control. In time the area became known as Soka de Eton by 1247 AD. In 1645 it was known as Eton cum Soca, and in the nineteenth century this had become Eaton Socon. The manor of Eaton included two water mills, a church and a priest; there were 38 villein families, seven smallholders and eight tied labourers. In this period the Priory at St Neots, at the time still considered part of Eynesbury, was gaining in importance because of the presence of the relics of Saint Neot, an important and famous holy man. Eventually that part of Eynesbury became known as St Neots as a result. At the same time a small religious house was established in Eaton Socon. William of Colmworth and a group of monks, not affiliated to any particular order, was given a site at Bushmead by Hugh de Beauchamp, who had his base in Bedford, in about 1195. After 1215 the site became an Augustinian priory, but it never rivalled the prestige of the St Neots priory.
Итон Сокон қамалы
Хью де Бошам 1140 жылы қазіргі Итон Сокон аумағында қамал салған. Ол ағаштан салынған, топырақпен нығайтылған болуы мүмкін, аяқталмаған да болуы мүмкін, бірақ топырақ үйіндісі бүгінге дейін сақталған. Бұл "The Hillings" деп аталатын ескерткіш. Қамал патшайымдық таққа талас кезінде, азамат соғысының кезеңінде салынған. Матильда I Генрихтың мұрагері болған, бірақ барондардың бір тобы Стивенді қолдады. Соңынан болған азамат соғысында Стивенді қолдау үшін бірнеше бекініс нысандары шапшаң салынып, құрылды. Олардың бірі – Итон Сокон қамалы. Стивеннің жақтастары жеңіске жетіп, ол патша болып тағайындалды. 1154 жылы Стивен қайтыс болғаннан кейін, Матильданың ұлы Генрих II патша болды. Оның бірінші қадамдарының бірі – «заңсыз» деп аталған қамалдарды бұзуға бұйрық беру болды. Біраз тұрғын үйлер сақталған болуы керек, және 13 ғасырда Леди Джулиана де Бошамп сол жерде тұрған. Бұзылғанмен қарамастан, қамал және қалған тұрғын үйлер Итонға зор бедел сыйлады. Бүгінгі күні сол жерде тек топырақ үйіндісі ғана қалды.
Hugh de Beauchamp built a castle in present day Eaton Socon around 1140. It was probably of timber construction with earthworks and may never have been completed, but the earth mound still exists. It is a Scheduled Monument referred to as The Hillings. The castle was built during a period of civil war over the succession to the throne. Matilda was the heir to King Henry I but a faction of barons supported Stephen. In the civil war that followed several fortified positions were quickly thrown up, in support of Stephen. One of these was Eaton Socon Castle. Stephen's supporters won and he was installed as king. When he died in 1154, Matilda's son Henry succeeded as King Henry II. One of his first acts was to order the demolition of the castles, which were referred to as adulterine. Some habitable accommodation must have remained, and was occupied in the 13th century by a Lady Juliana de Beauchamp. Notwithstanding its demolition, the castle and the remaining residential occupation conferred considerable prestige on Eaton. Only an earth mound remains at the present day.
Айналымдық және эстафеталық вагондар
Он алтыншы ғасырдағы тұрақты халық үшін жеткілікті болған жолдар сауда-саттық прогресіне кедергі келтіре бастады. 1700 жылға қарай бірнеше жол төлемі орнатылды: жол төлемі – бұл ақылы жол, төлемнен түскен табыс жолдың жағдайын жақсартуға және күтіп ұстауға жұмсалды. Бұрын ақысыз пайдаланған адамдар жол ақысын төлеуге наразы болды. Соңында, жергілікті парламент актілері жолдың бөліктерін басқаруға трасттарға рұқсат берді. 1725 жылы Биглсваде мен Алконбери арасындағы Ұлы Солтүстік жолын басқару үшін траст құрылды. Жақсартылған жолдар саяхаттың артуына және Сент-Ньотс пен Итон-Сокон арқылы өтетін дилижанстар мен кареттердің санының көбеюіне әкелді. 18 ғасырда жол жүрісі өркендеген шағына жетті, дәл сол кезде дилижанстар пайда болды. Жылқылардың топтары 10-12 шақырым сайын ауыстырылды, бұл «кезеңдер» деп аталды, бұл дилижанстың тек жылқы ауыстыру және тамақтану үшін тоқтап, үздіксіз жүруіне мүмкіндік берді. Жол бойындағы қонақүйлер жылқыларды тамақтандырып, демалдырып, келесі сапарға белгіленген уақытта сол дилижанс операторына дайын тұрғызды. Көбінесе ұзақ сапар бірнеше күнге созылғандықтан, түнеуге де жағдай жасалды, бірақ кейбір дилижанстар түні бойы жүре берді. Жылқыға берілетін жем оператор үшін ең үлкен шығын болып табылды. 1754 жылға қарай дилижанстар Лондоннан Эдинбургке дейін қатынай бастады. Дилижанс ең белсенді кезеңінде күніне 20 дилижанс Итон-Сокон арқылы өтіп, «кейбіреулері Ақ Жылқыда жылқыларын ауыстырғаннан кейін Ұлы Солтүстік жолымен тікелей жүрді, ал басқалары Сент-Ньотс арқылы айналды». «Крос-Киз» қонақ үйінде пошта да, жолаушылар да қабылданатын. Тауарларды тасымалдау көбінесе өзен арқылы жүзеге асырылды, ал Ұлы Оуз өзені Итон-Соконға дейін кеме жүре алатын болды. Орташа қашықтыққа жүк тасымалдау арбамен немесе жүк таситын жылқымен жүзеге асырылды.
The roads that were adequate for static populations in the sixteenth century were becoming a hindrance to the commercial progress. By 1700 a few turnpikes had been set up: a turnpike was a toll road: the toll income was used to improve and maintain the road surface. The tolls were resented by people who had formerly used the road for nothing. Eventually local Acts of Parliament were passed to enable turnpike trusts to manage sections of road. In 1725 a Trust was established to manage the Great North Road between Biggleswade and Alconbury. Improved roads meant more travelling and the number of coaches and carriages passing through St Neots and Eaton Socon increased. It was during the 18th century that road travel reached its zenith, when the stagecoach was introduced. Teams of horses were changed at intervals of 10 or 12 miles, known as stages, enabling the coach to keep going, stopping only for the change, and for meal stops. Coaching inns along the line of route arranged the feed and rest of the horses and had them ready at the specified time for the next run by the same coach operator. Overnight accommodation was provided, as in general any long transit took several days, although some coaches continued through the night. Feed for the horses was the largest expense for the operator. By 1754 coaches were travelling from London as far as Edinburgh. At the height of stagecoach activity there were 20 coaches passing through Eaton Socon daily, "some of them going straight up the Great North Road after changing horses at The White Horse and others taking the loop through St Neots. At The Cross Keys Inn mail was collected as well as passengers". The carriage of goods was by river, and the River Great Ouse was navigable up to Eaton Socon. Some medium distance goods transport was by stage cart, or by pack horse.
" Құс қонақүйі "
Cock Inn Итон Сокон Гриннің солтүстігінде, шіркеу мен Пепперкорн Лейн бұрышының арасында орналасқан. Бұл кірпіштен салынған, қыштан жапқан шатыры бар, екі бөлікті терезелері бар, үлкен әрі әсем ғимарат еді. 18 ғасырда бұл қонақ үй жақсы тамағымен танымал болған. Лорд Торрингтон 1794 жылы күнделігіне жазған жазбасында оны жоғары бағалаған. Оның есебі 9 шиллинг 10 пенс болды, оның ішінде кешкі асқа 4 шиллинг, шарапқа 1 шиллинг 3 пенс, брендиге 1 шиллинг 4 пенс, сыраға 4 пенс және кофеге 6 пенс төленді. Сонымен қатар, қызметшілерге 1 шиллинг 9 пенс, ал жылқыға 6 пенс жұмсалды. Cock Inn – пошта станциясы болған, яғни онда жылқы жалдауға болатын; Cock Inn ешқашан дилижанс қонақ үйі болған емес. Сонымен қатар, Cock Inn ресми істер бойынша кездесулер өткізілетін орын болды. Уильям Френдке жолданған хаттардағы мәліметтерге сәйкес, Пакстон-Холлдың Рейнольдс мырзасы 1800 жылы «Бигглсваде жол ақысы комиссарларының Eaton-дағы Cock Inn-де өткен өте көп қатысушылармен болған жиналысы» туралы айтады, онда Хайл Хестон көпірінің салушысы «су тасқынынан келген бұзушылықты жөндеудегі немқұрайлылығы үшін» сөккен. Cock Inn 1920 жылдары жоғалып кетті, бірақ оның таңбасы бірнеше жыл бойы сақталған деген әңгіме бар.
The Cock Inn stood to the north of Eaton Socon Green, between the church and the corner of Peppercorn Lane. It was a large, elegant building of brick with a clay tiled roof, and double bay windows. It was a well known hostelry in the 18th century, with a reputation for good food. Lord Torrington, writing in his diary in 1794, was very complimentary about it. His bill came to 9s 10d and consisted of 4s for dinners, 1s 3d for wine, 1s 4d for brandy, 4d for beer and 6d for coffee. There was also 1s 9d for servants and 6d for horses. The Cock was a posting house, meaning that horses could be hired there; The Cock was never a stagecoach inn. The Cock also acted as a meeting place for official business. In a letter recorded in Letters to William Frend, Mr Reynolds of Paxton Hall tells of "a very full meeting of the Commissioners of Biggleswade Turnpike Road at The Cock Inn, Eaton" in 1800, where the builder of Hail Heston bridge was reprimanded "for his neglect in repairing the breach caused by the flood". The Cock Inn disappeared some time in the 1920s, although its signboard is said to have survived a few years longer.
Николас Никлебидің сілтемесі
Диккенстің "Николас Никлби" романында Сквирс және бірнеше бала лондоннан Йоркширге дилижанспен барады. Олар Етон Слокомб деп аталатын жерге тоқтайды, бұл, әдетте, Этон Соконның псевдонимі екені белгілі:
In Dickens' novel Nicolas Nickleby, Squeers and some boys are making their way from London to Yorkshire by stagecoach. They stop at a place named Eton Slocomb, evidently a pseudonym for Eaton Socon:
Осылайша күн өте берді. Етон Слокомбта дилижанспен жүретіндердің кешкі асы болды, оған қорап, алдыңғы қатардағы төрт жолаушы, ішкі жолаушы, Николас, жақсы мінезді адам және мырза Сквирс қатысты; ал бес кішкентай бала от жанында жылынуға жіберілді және сэндвичтермен сыйланды. Бұл сілтеме Этон Сокон қаласындағы White Horse пабының көк тақтасында көрсетілген, бірақ Сквирс осы жерде тамақтанды деген болжам жоқ.
So the day wore on. At Eton Slocomb there was a coach dinner of which the box, the four front outsides, the one inside, Nicholas, the good tempered man, and Mr. Squeers partook; while the five little boys were put to thaw by the fire, and regaled with sandwiches. The reference is noted on a blue plaque on the White Horse Public House in Eaton Socon, although there is no presumption that this where Squeers dined.
Темір жолдың әсері
1850 жылдың 7 тамызында Сент-Ньотс арқылы халыққа ашық темір жол пайда болды: Ұлы Солтүстік темір жолы Лондондағы уақытша станциясынан, Мейден-Лейннен Питербороға дейінгі желісін ашты. Келесі жылдары компания Кингс-Кросттан Донкастерге дейін толық желіні ашты, сондай-ақ темір жолдың басты желілері мен тармақтары көбейді. Сент-Ньотс қаласында темір жолдың бағыты қаланың шығысында, өзен мен Итон-Соконнан ең алыс жерде жатты. Темір жол тауарлар мен минералдарды тасымалдауға мүмкіндік берді: өндірілген тауарлар сыртқа, ал ауыр заттар ішке: көмір, топырақты жақсарту үшін әк және мал азығы. Әсіресе көмір: қала темір жол байланысын алғаннан кейін көмір бағасы көбінесе 80%-ға төмендеді. Бұдан бөлек, темір жол жалпы жолаушылар тасымалын қамтамасыз етті, ал алғаш рет барлық әлеуметтік топтағы адамдар саяхаттау мүмкіндігіне ие болды, теңіз жағалауындағы курорттарға арзан саяхаттар ұйымдастырылды, сондай-ақ 1851 жылғы Ұлы көрмеге де баруға болады. Алайда, Итон-Сокон үшін темір жолдың дамуы, бұл аймаққа үлкен өркендеу әкелген дилижанс саудасының тоқтауына әкелді. Үзақ қашықтыққа жүретін дилижанстар тез арада жойылды, ал дилижанс операторлары тек қосымша қызметтерді ғана жүргізді. Сонымен қатар, өзен көлігі де күрт төмендеді; Бедфорд пен Сент-Ньотс саудагерлері мен фермерлері енді өздерінің материалдарын өзен арқылы тасымалдау қажеттігін сезінбеді, ал судағы жұмыс орындары да айтарлықтай азайды. Итон-Соконның қолдауында өте аз өнеркәсіп болды, және осы уақыттан бастап ол құлдырады. Жұмыспен қамту ауыл шаруашылығымен және Сент-Ньотста қол жетімді өнеркәсіптік жұмыстармен шектелді. Ауылда сақталған ғимараттардың орналасқан аймағы бар, оның ішінде Ұлы Солтүстік жолындағы қарапайым сабан үйлер және Пепперкорнс-Лейн мен Школьный-Лейн сияқты қосымша жолдар бар.
On 7 August 1850, a railway opened to the public through St Neots: the Great Northern Railway opened its line from a temporary station in London, Maiden Lane, to Peterborough. In succeeding years the company opened throughout from Kings Cross to Doncaster, and railway main lines and branches proliferated. At St Neots the route taken by the railway lay well to the east of the town, farthest away from the river and from Eaton Socon. The railway enabled the transport of goods and minerals: manufactured goods outward, and heavy commodities inward: coal, lime for improving soil, and cattle feed. Coal in particular: the price of coal often reduced by 80% the day after a town acquired a railway connection. In addition the railway enabled passenger travel in general, and for the first time people of all classes were able to travel, and cheap excursions to seaside resorts were arranged, as well as to the Great Exhibition of 1851. Unfortunately for Eaton Socon, the rise of the railways led to the extinction of the stagecoach trade that had brought so much prosperity to the area. Long distance stagecoach travel was quickly wiped out, and stagecoach operators ran nothing more than feeder services. Moreover the river traffic too declined steeply; Bedford and St Neots merchants and farmers no longer required river transport for their materials, and employment on the water too was greatly reduced. Eaton Socon had little industry to fall back on, and from this time it declined. Employment was limited to agriculture, and to the industrial work available in St Neots. The village has a conservation area centred on listed buildings including modest thatched cottages along the Great North Road and side roads such as Peppercorns Lane and School Lane.
Соғыстан кейінгі дамуы
Итон Соконның халқы 1950 жылдардың аяғына дейін көп өзгеріссіз қалды. Осы кезде Үкімет Лондондағы тығыздық пен нашар тұрғын үй жағдайларына алаңдады және «Лондон Overspill» деген атпен біріктірілген бірқатар бастамалар іске асырылды. Итон Соконде тұрғын үйлерді көбейту жоспарланды, содан кейін келесі онжылдықтарда тағы да бірнеше жобалар жүзеге асырылды. Бұл Ұлы Солтүстік жолы мен А1 арасындағы жердің көп бөлігінің құрылыспен толуына әкелді. Даму тек тұрғын үймен ғана шектелмеді, сонымен қатар жеңіл өнеркәсіпті де қамтыды, ол бастапқыда Литтл-Энд иелігінде, кейін Итон Соконның басқа жерлерінде орналастырылды. 1944 жылғы Білім туралы заң қабылданғаннан кейін барлық оқушылар үшін орта білім беру кеңейді. Бірақ орта мектеп Сент-Ньотста тек 1960 жылы ғана ашылды, ал Итон Сокон Бедфордширде болғандықтан, Итон Соконның көптеген оқушылары күнделікті Биглсвейдке сапар шегетін. 1966 және 1971 жылдары Лонгсэндс және Эрнульф жалпы білім беретін мектептері ашылғаннан кейін ғана Сент-Ньотста толыққанды орта білім беру жүйесі құрылды. 1965 жылдың 1 сәуірінде Хантингдоншир Питербороның Сокпен біріктіріліп, Хантингдоншир және Питербороның Сок деп аталатын кеңейтілген графтық құрылды. Итон Сокон әлі де Бедфордширде болды. 1974 жылы Хантингдоншир және Питербороның Соктары Кембриджширмен және Эли аралымен біріктірілді, ал жаңа графтық Кембриджшир деп аталды. Итон Сокон және Итон Форд Кембриджширге және Хантингдон аудандық кеңесіне берілді, сондай-ақ Сент-Ньотс қалалық кеңесі құрылды. Хантингдон аудандық кеңесі кейіннен Хантингдоншир аудандық кеңесі деп өз атын өзгертті.
The population of Eaton Socon remained without much change until the late 1950s. At this time the Government were concerned about overcrowding and poor accommodation in London, and a number of initiatives grouped under the name London Overspill was implemented. Large scale increase in housing was planned in Eaton Socon, and this was followed by further schemes in later decades. This resulted in most of the land between the Great North Road and the A1 being infilled. The development was not limited to housing, but included light industry, which was established at first on the Little End estate, and later elsewhere in Eaton Socon. Following the enactment of the Education Act 1944, there was a great expansion in secondary education for all pupils. It was not until 1960 that a secondary school was established in St Neots, but Eaton Socon was in Bedfordshire, so a number of Eaton Socon pupils travelled daily to Biggleswade. It was only with the establishment of Longsands and Ernulf comprehensive schools in 1966 and 1971 that a full secondary education provision was made in St. Neots. On 1 April 1965, Huntingdonshire was combined with the Soke of Peterborough to form an enlarged county, named Huntingdonshire and the Soke of Peterborough. Eaton Socon was still in Bedfordshire. In 1974 Huntingdonshire and the Soke of Peterborough were finally merged with Cambridgeshire and the Isle of Ely, the entire new county being known as Cambridgeshire. Eaton Socon and Eaton Ford were transferred to Cambridgeshire and Huntingdon District Council, and a St Neots Town Council was set up. Huntingdon District Council later changed its name to Huntingdonshire District Council.
Ыңғайлылықтар
Итон Сокон Ұлы Уз өзенінің батыс жағалауына қарай еңістеніп төмендейді. Оның бөгеті 1967 жылы салынған, ал өзен арнасында кеме жүруге мүмкіндік беру үшін шлюздер (lock gates) орнатылған. Өзен жағасында үлкен "The River Mill Tavern" мейрамханасы орналасқан. Ауылдың ортасындағы көркем жасыл алаңда Әулие Мария шіркеуі тұр. Ұлы Солтүстік жолы бойында жергілікті кәсіпорындар орналасқан. "Ақ Ат" пабы 13 ғасырға дейін салынған және бұрын Royal Mail поштасының тоқтау орны болған.
Eaton Socon slopes down to the west bank of the River Great Ouse. Its weir was constructed in 1967 and has associated lock gates to allow river navigation. The riverbank hosts a large inn, The River Mill Tavern. The parish church of St Mary the Virgin stands on the picturesque green in the centre of the village. Great North Road is lined with local businesses. The White Horse pub dates to the 13th century, and was a Royal Mail staging post.
Оқиғалар
Дәстүрлі мамыр мерекесіне дейін жыл сайын Сент-Мэри шіркеуінің жасыл алаңында тойланатын болған.
Traditional May Day celebrations have until recently taken place every year on the green by St Mary's church.