Джей МакШанн: америкалық джаз пианисті, әнші, композитор және Kansas City джаз тобының жетекшісі. Чарли Паркермен жұмыстасқан, өнер жолы мен шығармашылығы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық блюз/джаз оркестрінің жетекшісі, пианист және әнші
American blues/jazz bandleader, pianist and singer
Джеймс Колумбус "Джей" МакШанн (12 қаңтар, 1916 – 7 желтоқсан, 2006) – американдық джаз пианині, вокалист, композитор және оркестр жетекшісі. Ол Миссури штатының Канзас-Сити қаласында Чарли Паркер, Бернард Андерсон, Уолтер Браун және Бен Вебстер сияқты музыканттарды қамтитын топтарға жетекшілік етті.
James Columbus "Jay" McShann (January 12, 1916 – December 7, 2006) was an American jazz pianist, vocalist, composer, and bandleader. He led bands in Kansas City, Missouri, that included Charlie Parker, Bernard Anderson, Walter Brown, and Ben Webster.
Ерте өмір және білім
МакШанн Оклахома штатының Маскоги қаласында дүниеге келді және оны Хути деп лақап атады. Жастық шағында ол әпкесінің пианино сабақтарын бақылап, радиодан естіген әуендерді орындауға үйренді. Ол Чикаго қаласындағы Grand Terrace Cafe-ден пианист Эрл Хайнстің түнгі эфирінен де зор әсер алды: "Фатха" (Хайнс) эфирден тоқтағанда, мен ұйықтап қалатынмын". Ол 1931 жылы 15 жасында кәсіби музыкант ретінде жұмыс істей бастады, Оклахома штатының Талса қаласы мен көршілес Арканзас штатында өнер көрсетті.
McShann was born in Muskogee, Oklahoma, and was nicknamed Hootie. During his youth he taught himself how to play the piano through observing his sister's piano lessons and trying to practicing tunes he heard off the radio. He was also heavily influenced by late night broadcasts of pianist Earl Hines from Chicago's Grand Terrace Cafe: "When 'Fatha' (Hines) went off the air, I went to bed". He began working as a professional musician in 1931 at the age of 15, performing around Tulsa, Oklahoma, and neighboring Arkansas.
1936-44 жылдар
МакШан 1936 жылы Миссури штатының Канзас-Сити қаласына көшіп, өзінің жеке биг-бэндын құрды, онда Чарли Паркер (1937–42), Ал Хибблер, Бен Вебстер, Пол Квинишетт, Бернард Андерсон, Джин Рами, Джимми Коу, Гас Джонсон (1938–43), Гарольд "Док" Уэст, Эрл Коулман, Уолтер Браун және Джимми Уизерспун сияқты музыканттар болды. Оның алғашқы жазбаларының барлығы Чарли Паркермен бірге жасалған, алғашқысы 1940 жылдың 9 тамызында «Джей МакШанн оркестрі» ретінде тіркелді. Топ свинг пен блюз пьесаларын орындады, бірақ көптеген жазбаларында блюз басым болды; ең танымал жазбасы – Уолтер Браунның вокалымен «Confessin' the Blues» болды. МакШан 1944 жылы әскерге шақырылғанда топ таратылды. Екі жылдан кейін ол оралғаннан кейін, джаз сахнасында биг-бэндтердің орнын кішігірім топтар басып алғанын көрді. 2003 жылы Associated Press агенттігіне берген сұхбатында МакШан былай деді: «Кейде музыканттың ойнағанын естіп, біреу: «Осы музыкант Канзас-Ситиден келгендей естіледі» дейтін. Бұл – Канзас-Сити стилі. Оны шығыс жағалауда да, батыс жағалауда да білді. Солтүстікте де, оңтүстікте де білді».
McShann moved to Kansas City, Missouri, in 1936, and set up his own big band which variously featured Charlie Parker (1937–42), Al Hibbler, Ben Webster, Paul Quinichette, Bernard Anderson, Gene Ramey, Jimmy Coe, Gus Johnson (1938–43), Harold "Doc" West, Earl Coleman, Walter Brown, and Jimmy Witherspoon, among others. His first recordings were all with Charlie Parker, the first as the Jay McShann Orchestra on August 9, 1940. The band played both swing and blues numbers, but played blues on most of its records; its most popular recording was "Confessin' the Blues" with Walter Brown on vocals. The group disbanded when McShann was drafted into the Army in 1944. After his return two years later, he found that small groups were now taking the place of big bands in the jazz scene. McShann told the Associated Press in 2003: "You'd hear some cat play, and somebody would say, 'This cat, he sounds like he's from Kansas City.' It was Kansas City Style. They knew it on the East Coast. They knew it on the West Coast. They knew it up North, and they knew it down South."
1945-2006 жылдар
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін МакШанн блюз әншісі Джимми Уизерспунды ұсынатын шағын топтарды басқара бастады. Уизерспун 1945 жылы МакШаннмен бірге жазуды бастады және МакШанн тобының жетекшісі ретінде 1949 жылы "Біркімнің де ісі емес" әнімен үлкен жетістікке жетті. Көптеген материалдарды жазумен қатар, Уизерспун МакШаннның Бен Вебстерді де ұсынған тобымен жазуын жалғастырды. МакШанн 1955 жылы Присцилла Боуменнің орындауындағы "Hands Off" әнімен заманауи ритм-блюз хитіне қол жеткізді. 1960 жылдардың соңында МакШанн көбінесе пианисттің және әншінің рөлін бірге атқарды, әсіресе скрипкашы Клод Уильямспен бірге. Ол 1990 жылдарға дейін жазбалар жасауды және концерттік турларға қатысуды жалғастырды. 80 жасқа жеткеніне қарамастан, МакШанн әлі де кейде өнер көрсететін, әсіресе Канзас-Сити аймағында және Торонто, Онтариода, 61 жылдық жазу карьерасынан кейін 2001 жылдың ақпан айында "Hootie Blues" атты соңғы жазбасын жасады. 1979 жылы ол Канзас-Сити джазы туралы "The Last of the Blue Devils" деректі фильмінде маңызды рөлде болды. МакШанн жиі айтатын әңгімелердің бірі – топ мүшесі және досы Чарли Паркердің "Бёрд" (Bird) деген лақап атын қалай алғаны туралы. Небраскада музыканттармен бірге концертке бара жатқанда, көлік жүргізушісі қасақана тауықты қағып жіберді. МакШаннның сөзіне сүйенсек, Паркер жүргізушіден кері қайтып, құсты алуын сұрады, содан кейін ол Линкольнға дейін машинаның артқы орындығында отырып сақтады. Олар келгенде, ол тұрған үйдің иесінен оны тамаққа дайындауын өтінді. МакШанн 2006 жылдың 7 желтоқсанында Канзас-Ситиде, Миссури штатында 90 жасында дүние салды.
After World War II McShann began to lead small groups featuring the blues shouter Jimmy Witherspoon. Witherspoon began to record with McShann in 1945 and, fronting McShann's band, he had a hit in 1949 with "Ain't Nobody's Business". As well as writing much material, Witherspoon continued recording with McShann's band, which also featured Ben Webster. McShann had a modern rhythm and blues hit with "Hands Off", featuring a vocal by Priscilla Bowman, in 1955. In the late 1960s, McShann often performed as a singer as well as a pianist, often with violinist Claude Williams. He continued recording and touring through the 1990s. Well into his 80s, McShann still performed occasionally, particularly in the Kansas City area and Toronto, Ontario, where he made his last recording, "Hootie Blues", in February 2001, after a recording career of 61 years. In 1979, he appeared prominently in The Last of the Blue Devils, a documentary film about Kansas City jazz. One of McShann's favorite stories to tell was how band member and friend Charlie Parker got his nickname "Bird". During their drive to a gig in Nebraska with a car full of musicians, the driver of the car accidentally hit a chicken. According to McShann, Parker requested the driver turn around so he could get the bird, and sat with it in the backseat of the car all the way to Lincoln. Once they arrived he asked the keeper of the home they were staying in to cook it up for him. McShann died on December 7, 2006, in Kansas City, Missouri at the age of 90.