Джон Сомерс: Англия заңгері, саяхатшы және пьері

Кіріспе

Джон Сомерс, 1-ші Сомерс бароны (4 наурыз 1651 – 26 сәуір 1716) – ағылшын заңгері, виг саясаткері және пэр. Сомерс алғаш рет жеті епископтың ісінде ұлттық назарға ілікті, онда ол олардың қорғаушыларының бірі болды. Ол тәжді мұраға алу мәселесі сияқты саяси тақырыптар бойынша трактаттар жариялады, онда ол эксклюзионистерді қолдаған виг принциптерін жазды. Ол революциялық келісімді жасауға белсенді қатысты. Ол король III Уильямның Англияның Лорд-канцлері болды және 1707 жылы Англия мен Шотландияның бірігуіне, ал 1714 жылы протестанттық мұрагерлікке қол жеткізуге үлкен үлес қосты. Ол 1688 жылдан кейінгі жиырма бес жыл бойы жетекші виг болды; ол төрт әріптесімен бірге Виг Юнтосын құрды.

Ерте өмір

Ол Ворстер қаласының жанындағы Клейнсте дүниеге келді, Джон Сомерстің үлкен ұлы, сол қаладағы ірі тәжірибелі адвокат, бұрын Парламент тарапында шайқасқан және Шропширден шыққан Кэтрин Сиверн. Ол Уолсолл қаласындағы Королева Мэри атындағы гимназияда және Ворчестердегі Король мектебінде оқығаннан кейін Оксфордтағы Тринити колледжіне қарапайым студент ретінде қабылданды. Содан кейін ол болашақ бас прокурор Фрэнсис Уиннингтонның басшылығымен заңды оқыды және Мидл Темплге қосылды.

Лорд-канцлер және импичмент

1697 жылдың сәуір айында Сомерс лорд-канцлер болып тағайындалды және Эвешем бароны Сомерс титулымен пэр ретінде жарияланды. Әскерді тарату мәселесі талқыланғанда, ол Джон Тренчардқа жауап ретінде "Теңгерім хаты" деп аталатын көрнекті памфлетте әскерді таратуға қарсы аргументтерді жинақтады. 1698 жылдың тамызында ол денсаулығын жақсарту үшін Тунбридж-Уэллске сапар шекті. Сол жерде ол патшаның бірінші Бөліс шарты туралы хатын алды және Англиядағы жағдайды ескере отырып, одан әрі соғыстың алдын алу қажеттігін көрсететін меморандуммен дереу жауап берді. Патша, Әскерді тарату туралы заң жобасы талқыланғанда, елден кету ниетін білдірген кезде, Сомерс батыл түрде наразылық білдірді және Лордтар палатасындағы сөйлеуінде осы бағыттың қаншалықты қауіпті екенін айқын жеткізді. Осы уақытқа дейін Сомерстің беделі оны саяси қарсыластарының шабуылынан сақтап келді; бірақ 1699 жылы оның әйгілі капитан Уильям Кидпен байланысы, оның экспедициясына Сомерстің 1000 фунт стерлинг жұмсауы, оларға мүмкіндік берді; алайда, оған үлкен мөрмен Кидке комиссия бергені үшін айыптау туралы ұсыныс жасалды, бірақ ол 199 дауысқа 131 дауыспен қабылданбады. Шабуыл көп ұзамай, оның тәж мүлкінен жылына 1600 фунт стерлинг көлемінде гранттарды қабылдағаны үшін қайта жаңартылды, бірақ ол да жеңіліске ұшырады. Ирландиялықтардың мүлкін жоғалту мәселесі бойынша 1700 жылы үшінші шабуыл жасалды, патшадан Сомерстің кеңестерінен және жанынан мәңгілікке қууды сұрау туралы ұсыныс енгізілді; бірақ бұл да көпшілік дауысымен қабылданбады. Алайда, үздіксіз қозғалыс салдарынан Уильям енді Сомерстен отставкаға кетуін өтінді; ол бас тартты, бірақ мөрлерді Уильямның елшісіне тапсырды. 1701 жылы ол 1698 жылғы Бөліс шарты бойынша келіссөздерге қатысқандығы үшін Төменгі палатада импичментке ұшырады және өзін Палата алдында шеберлікпен қорғады, барлық айыптауларға жеке-жеке жауап берді. Импичмент туралы дауыс беріліп, Лордтарға жіберілді, бірақ ол тоқтатылды. Патшаның қайтысынан кейін Сомерс көбінесе жеке өмірге шықты.

In April 1697 Somers was made Lord Chancellor, and was created a peer by the title of Baron Somers, of Evesham. When the discussion arose on the question of disbanding the army, he summed up the case against disbanding, in answer to John Trenchard in a remarkable pamphlet called The Balancing Letter. In August 1698 he went to Tunbridge Wells for his health. While there he received the king's letter announcing the first Partition Treaty, and at once replied with a memorandum representing the necessity in the state of feeling in England of avoiding further war. When the king, on the occasion of the Disbanding Bill, expressed his determination to leave the country, Somers boldly remonstrated, while he dearly expressed in a speech in the Lords the danger of the course that was being taken. Hitherto Somers's character had kept him free from attack at the hands of political opponents; but his connection in 1699 with the notorious Captain William Kidd, to the cost of whose expedition Somers had given £1,000, afforded an opportunity; the vote of censure, however, proposed upon him in the House of Commons for giving Kidd a commission under the great seal was rejected by 199 to 131. The attack was renewed shortly on the ground of his having accepted grants of Crown property to the amount of £1600 a year, but was again defeated. On the subject of the Irish forfeitures, a third attack was made in 1700, a motion being brought forward to request the king to remove Somers from his counsels and presence forever; but this again was rejected by a large majority. In consequence, however, of the incessant agitation William now requested Somers to resign; this he refused to do, but gave up the seals to William's messenger. In 1701 he was impeached by the Commons on account of the part he had taken in the negotiations relating to the Partition Treaty in 1698, and defended himself most ably before the House, answering the charges seriatim. The impeachment was voted and sent up to the Lords, but was there dismissed. On the death of the King, Somers retired almost entirely into private life.

Кейінгі өмірі

Ол 1698 жылдан 1703 жылға дейін Корольдік қоғамның президенті болды. Дегенмен, ол 1702 жылы Кейбір сәйкестік заңына қарсы күресте белсенділік танытты, ал 1706 жылы 1707 жылғы Одақ заңының басқарушыларының бірі болды. Сол жылы ол сот жүйесін реттеу және жақсарту туралы заң жобасын қабылдады. 1708 жылы вигтер билікке оралғанда ол Кеңестің Лорд-президенті болып тағайындалды және 1710 жылы олардың құлауына дейін осы лауазымды сақтап қалды. Королева Анна вигтердің тобын ұзақ уақыт бойы жек көргенімен, Сомерске ұнады және оны құрметтеді: Джонатан Свифт оны «үлгілі сарай адамы» деп атады, оның тартымдылығы мен әдептілігіне қарсы тұру мүмкін емес еді. Ол өмірінің соңғы жылдарын Гертфордширдегі Брукманс Паркте өткізді. Сомерс парламенттік сессияның мерзімін үш жылдан жеті жылға дейін ұзартқан Септенналдық заң қабылданған күні қайтыс болды. Аңыз бойынша, лорд Тауншенд Сомерстің соңғы ауруы кезінде оны зияраттап, Сомерс Тауншендке өлім төсегінде былай деді:

Сіздің айналысып жатқан жұмысыңыз туралы естідім және сізді құттықтаймын. Мен үшжылдық заң жобасын ешқашан мақұлдаған емеспін және оны мақсаттан кері деп санадым. Осы ісіңізге толық қолдау білдіремін және бұл елдің тәуелсіздігіне ең үлкен көмек болады деп ойлаймын. Сомерс ешқашан үйленбеді, бірақ екі әпкесі қалды, олардың үлкені Мэри Чарльз Коксқа тұрмысқа шықты, оның немересі Чарльз 1784 жылы екінші барон Сомерс атанды, ал бұл атақ кейіннен осы әулетке көшті.

Мұра

Сомерс Сент-Стефан залында мәңгілікке қалыптасты, онда ол және басқа да көрнекті парламентарийлер Парламентке келген келушілерді қадағалайды. XVIII ғасырда Сомерс протестанттық мұрагерлік конституциясының бас архитектор ретінде құрметке ие болды. Сомерс және басқа да виг заңгерлерінің жетістіктері І және ІІ Георг патшалардың тұсында өмір сүргендер үшін вигтің мәнін анықтады. Ұлы Уильям Питт 1761 жылы «өзінің қағидалары мен принциптерін» «Уильям патша дәуіріндегі ең ұлы заңгерлерден, генералдардан және патриоттардан үйренгенін: Лорд Сомерс деп атады» деп мәлімдеді. XVIII ғасырдың соңындағы виг саясаткері Эдмунд Берк үшін Сомерс француз революциясын қолдаған Жаңа вигтерге қарсы тұрған «Ескі вигтер» тобының мүшесі болды. Берк былай деп жазды: «Мен ешқашан Лорд Сомерстен артық виг екенімді қаламаймын». XIX ғасырда жазған виг тарихшысы Томас Маколей Сомерсті жоғары бағалады:

Юнто мүшелерінің арасындағы ең ұлы адам, және кейбір жағынан, сол дәуірдің ең ұлы адамы – Лорд-Кейпер Сомерс еді. Ол заңгер, саясаткер, шешен, жазушы ретінде де бірдей қадірлі болды. Оның сөздері жойылды, бірақ оның мемлекеттік құжаттары сақталды және қысқа, айқын және тамаша шешендіктің үлгісі болып табылады. Ол Өкілдер палатасында үлкен беделге ие болды, онда ол төрт жыл бойы үнемі қуанышпен тыңдалды, ал виг мүшелері әлі де оны өздерінің жетекшісі ретінде қарастырып, оның төбесі астында жиналатын болды. Шын мәнінде, ол ұлы судьяның барлық қасиеттерін біріктірді: жан-жақты, шапшаң және өткір интеллект, еңбекқорлық, адалдық, шыдамдылық, әдептілік. Кеңесте, оның иеленген тыныш даналығы, оның шапшаң және шешімді пікірлері бар адамдардың арасында сирек кездесетін қасиет, оған құдайдың билігін сыйлады. Өмірінің басынан соңына дейін ол тұрақты виг болды. 1752 жылдың 27 қаңтарында Линкольн-Инн алаңындағы Чарльз Йорктің кеңсесінде болған өрт Сомерстің көптеген жеке құжаттарын жойды. Коннектикут штатының Сомерс қаласы 1734 жылы Массачусетс штатының Бас сотымен құрылды және Сомерстің құрметіне аталды.