Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1931–2016)
British politician (1931–2016)
Сесил Эдвард Паркинсон, Барон Паркинсон, (1 қыркүйек 1931 – 22 қаңтар 2016) – британдық Консервативтік партиясының саясаткері және министрі. Мамандығы бойынша есепші, ол 1970 жылдың қараша айында парламентке сайланды және 1979 жылдың мамыр айында Маргарет Тэтчердің алғашқы үкіметінде министр болып тағайындалды. Ол Консервативтік партияның 1983 жылғы сайлау кампаниясын табысты басқарды және Сауда және өнеркәсіп министрі қызметіне тағайындалды, бірақ оның бұрынғы хатшысы Сара Кийс жүкті екендігі белгілі болғаннан кейін отставкаға кетіп, кейін ол Флора Кийс деп аталатын бала туды. Флора ауыр церебральды парезбен дүниеге келді. Паркинсон соңынан Энергетика және Көлік министрі қызметін атқарды. Ол 1990 жылы Тэтчер премьер-министрліктен кеткен күні осы лауазымынан қанағаттанды. 1992 жылы Паркинсон барондыққа ие болды және 2015 жылдың қыркүйегінде зейнетке шыққанға дейін Лордтар палатасында қызмет етті.
Cecil Edward Parkinson, Baron Parkinson, (1 September 1931 – 22 January 2016) was a British Conservative Party politician and cabinet minister. A chartered accountant by training, he entered Parliament in November 1970, and was appointed a minister in Margaret Thatcher's first government in May 1979. He successfully managed the Conservative Party's 1983 election campaign, and was rewarded with an appointment as Secretary of State for Trade and Industry, but was forced to resign following revelations that his former secretary, Sara Keays, was pregnant with his child, whom she later bore and named Flora Keays. Flora was born with severe cerebral palsy. Parkinson subsequently served as Secretary of State for Energy, and later Secretary of State for Transport. He resigned that office in 1990, on the same day that Thatcher resigned as Prime Minister. He was created Baron Parkinson in 1992, and served in the House of Lords until his retirement in September 2015.
Ерте өмір
Сесил Паркинсон Ланкашир қаласындағы Карнфорттың 4 Эдвард-стрит мекенжайында дүниеге келді. Ол Сидней Паркинсонның (1906 жылғы 13 сәуір – 1995 жылғы 15 шілде) ұлы, ол бастапқыда жүгері сатушының қоймашысы, кейін теміржолшы болған. Анасы Бриджит Грэм (1910 жылғы 29 қаңтар – 1991) Солтүстік Ирландияның Тайрон және Ферманаг аймалдарынан шыққан отбасының мүшесі болған, бірақ олардың тамырлары Шотландияға дейін жетеді. Оның Норма деген кіші әпкесі бар (1933 жылғы наурызда туған). 1943 жылдан 1950 жылға дейін Ланкастер Корольдік грамматикалық мектебінде білім алды. Он бір жасқа толғаннан кейін Кембридж университетіне стипендия жеңіп, Эммануэль колледжінде ағылшын тілін оқыды, сосын заңға ауысты. 220 және 440 ярдыдан жүгіріп, спортшы ретінде «көк жеңімпаз» атағын алды. Университетте оқып жүргенде Паркинсон Лейборист партиясын қолдаған және бір кезде сол партияның мүшесі болған. Тіпті 1950 және 1951 жылдарғы жалпы сайлауларда олар үшін үгіт жүргізген. 1950-1952 жылдары Корольдік әуе күшінде сержант (NCO) қызметін өтеді. Университетті бітіргеннен кейін Паркинсон Metal Box компаниясында менеджер болып жұмыс істеді, кейін кеңесші ретінде жұмыс істеді. Ол дипломдық есепші мамандығын алып, 1961 жылы Parkinson Hart Securities компаниясын құрды.
Cecil Parkinson was born at 4 Edward Street, Carnforth, Lancashire, the son of Sydney Parkinson (13 April 1906 – 15 July 1995), a warehouseman for a corn dealer, later a railwayman, and his wife, Bridget, née Graham (29 January 1910 – 1991), who was from a Northern Irish family from Tyrone and Fermanagh but their roots were in Scotland. He had a younger sister, Norma (b. March 1933). He was educated at Lancaster Royal Grammar School, a state run day and boarding school for boys, from 1943 to 1950 after passing his eleven plus from where he won a scholarship to Cambridge University, where he read English at Emmanuel College, later switching to read law. He won a Blue as an athlete, competing over 220 and 440 yards. While at university, Parkinson was a Labour supporter and for a time was a member of that party. He even canvassed for them at the 1950 and 1951 General Elections. He did National service as an NCO in the Royal Air Force from 1950 to 1952. After leaving university, Parkinson worked as a manager for the Metal Box Company, later becoming a consultant. He trained and qualified as a chartered accountant, and founded Parkinson Hart Securities in 1961.
Парламент мүшесі
1970 жылдың маусым айында өткен жалпы сайлауда Паркинсон Нортгемптон округінен консерваторлық кандидат ретінде қатысты, бірақ сайланбады. 1970 жылдың қараша айында Иэн Маклеодтың қайтысынан кейін туған сайлауда ол Енфилд Вест округінен парламент депутаты болып сайланды. Округ 1974 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауға дейін таратылғанда, ол жаңа Оңтүстік Гертфордшир округінен сайланды. 1979 жылғы жалпы сайлаудан кейін ол сауда министрінің орынбасары болып тағайындалды. 1981 жылдың 14 қыркүйегінде ол Консервативтік партия төрағасы және қазынашылықтың басшысы болып тағайындалды, сондай-ақ кабинет мүшесі болды; 1982 жылы оған Ланкастер герцогдығының канцлері деген қосымша ресми лауазым берілді. Өзінің салыстырмалы түрде төменгі дәрежесіне қарамастан, ол Маргарет Тэтчер Фолкленд соғысын басқару үшін құрған кішкентай соғыс кабинетінің құрамына кірді.
In the June 1970 general election Parkinson stood as Conservative candidate for Northampton, but was not elected. He was elected MP for Enfield West at a by election in November 1970, following the death of Iain Macleod. When that constituency was abolished for the February 1974 general election he was elected for the new South Hertfordshire constituency. Following the 1979 general election he was made a junior trade minister. On 14 September 1981, he was appointed Chairman of the Conservative Party as well as Paymaster General with a seat in the cabinet; he was given the added official title of Chancellor of the Duchy of Lancaster in 1982. Despite his relatively junior status, he was a member of the small War Cabinet that Margaret Thatcher set up to run the Falklands War.
Үкіметте
Ол Консервативтік партияның 1983 жылғы сайлау науқанында жұмыс істеді, Оңтүстік Гертфордшир жойылғаннан кейін жаңа Гертсмир сайлау округінде бақ сынады. Науқандағы жетістігінің нәтижесінде Тэтчер оны Сыртқы істер министрі етіп тағайындауды жоспарлаған; алайда, сайлау алдында ол оған мұның орынсыз екенін ескертті, себебі оның бұрынғы хатшысы Сара Киз оның баласына жүкті болған еді. Тэтчер бастапқыда Энтони Иденнің жеңілтек мінезі Сыртқы істер министрі болуына кедергі болмағанын айтқанмен, оны сауда және өнеркәсіп жөніндегі мемлекеттік хатшы етіп тағайындады. Паркинсон 1983 жылдың 14 қазанында Сара Киздің жүктілігі жұртқа белгілі болғаннан кейін отставкаға кетуге мәжбүр болды. Бала Жаңа жыл қарсаңында дүниеге келді және Флора Киз деп аталды. Кейіннен бала асырау төлемдері бойынша туындаған даудың нәтижесінде Паркинсон (Киздің бастапқы келісімімен) 1993 жылы британдық БАҚ-қа оның қызы туралы кез келген мәліметті жариялауға тыйым салатын сот шешіміне қол жеткізді. Баланың дүниеге келуінен кейін Паркинсон сәбиге "бейбітшілік, жеке өмір және бақытты ғұмыр" тілегенін мәлімдеді. Флора Киз оқуда қиындықтарды бастан өткерді және Аспергер синдромымен ауырады, сондай-ақ төрт жасында ми ісігін жою үшін операция жасады, бірақ бұл оның жағдайына себеп болды ма, әлде оны күрделендірді ме – белгісіз. Бұл сот шешімі 2001 жылдың соңында Флора Киз 18 жасқа толғанға дейін, сот шешімінің мерзімі біткенге дейін, қызу пікірталас тудырды. Баспасөзде Паркинсонның өмір бойы баласымен кездеспегені және кездесуге ниеті жоқ екені айтылды. Ол Флораның біліміне және қаржылық тұрмысына көмектессе де, тіпті туған күніне хат жібермегені және анасы Флорадан ешқашан хат күтпегені туралы ашық айтылды. Паркинсонның Сара Кизбен қарым-қатынасы туралы ақпарат тараған кезде, ол өзіне қолдау білдірген көптеген хаттар алғанын айтты. Консервативтік партияның көптеген өкілдері Кизді сынады. Эдвина Кьюри 1985 жылдың 7 қазанында Джон Мейджормен қарым-қатынаста болған кезде: "Мен Сесил мен оның отбасына қатты ашынамын. Сара Киз туралы ойларымның көп бөлігін жариялауға болмайды. Ең сыпайысы – ол шынымен де қиын адам" деді. Daily Mirror 08 қазан 1985 ж., 2-бет. 2001 жылға қарай бұқаралық ақпарат құралдары Паркинсонның беделін қорғауға қарағанда Флора мен оның қиындықтарына көбірек назар аударды, сондықтан Паркинсонды сынаушылардың саны көбейді. Төрт жылдан кейін ол 1987 жылы Энергетика министрі болып тағайындалды (болашақтағы Қаржы министрі ретінде қарастырылған), ал 1989 жылғы шілдедегі қайта құруда Көлік министрі болды. Осы қызметте болған кезіндегі ең маңызды оқиғалардың бірі – Лондон қаласының астынан өтетін жаңа магистральдық теміржол туннельдерін жариялау болды, ол Crossrail деп аталды. Ол Маргарет Тэтчер Джон Мейджормен ауыстырылған кезде отставкаға кетті және 1992 жылғы жалпы сайлауда Парламенттен шықты. 1992 жылғы сайлаудан кейін ол 29 маусымда Ланкашир графтығындағы Карнфорттан барон Паркинсон атанды.
He worked on the Conservative Party's 1983 election campaign, standing in the new Hertsmere constituency after South Hertfordshire's abolition. As a result of his success on the campaign, Thatcher had intended to promote him to Foreign Secretary; however, before the election he warned her that this would be unwise, for his former secretary, Sara Keays, was pregnant with his child. Although Thatcher initially remonstrated with him that Anthony Eden's womanising had been no bar on his being Foreign Secretary, she instead appointed him Secretary of State for Trade and Industry. Parkinson was forced to resign on 14 October 1983, after the news of Sara Keays' pregnancy had become public knowledge. The child was born on New Year's Eve, and christened Flora Keays. Subsequently, as a result of a dispute over child maintenance payments, Parkinson (with Keays' initial consent) was able to gain an injunction in 1993, forbidding the British media from making any reference to their daughter. Following the birth, Parkinson released a statement in which he wished the baby "peace, privacy and a happy life". Flora Keays has learning difficulties and Asperger syndrome, and also underwent an operation to remove a brain tumour when she was four, although it is unknown if this either caused or complicated her condition. This court order was the subject of some controversy until Flora Keays reached the age of 18 at the end of 2001, when the court order expired. It was stated in the press that Parkinson had never met his child and presumably had no intention of doing so. While he had assisted with Flora's education and her financial upkeep, it was publicly pointed out that he had not even sent her a birthday card and that her mother assumed that Flora could not ever expect to receive one. At the time of the revelation of Parkinson's relationship with Sara Keays, he made much of what he described as the volume of letters in support that he received. Many in the Conservative Party attacked Keays. Edwina Currie said on 7 October 1985, whilst herself having an affair with John Major, "I feel very very sorry for Cecil and his family. Most of my thoughts on Sara Keays are unprintable. Perhaps the most polite thing to say is she's a right cow". Daily Mirror
08 Oct 1985·Page 2 By 2001, however, the media focused more upon Flora and her difficulties than on protecting Parkinson's reputation, so more voices were raised in criticism of Parkinson. Following four years on the back benches, he was appointed Secretary of State for Energy in 1987 (having been tipped as a potential Chancellor of the Exchequer), and for Transport in the July 1989 reshuffle. One of the highlights during his tenure of the latter job was announcing new main line rail tunnels across London, called Crossrail. He resigned along with Margaret Thatcher when she was replaced by John Major and stood down from the House of Commons at the 1992 general election. Following the 1992 election, he was created Baron Parkinson, of Carnforth, in the County of Lancashire, on 29 June 1992.
Жеке өмір
Паркинсон 1957 жылдың 2 ақпанында Энн Мэри Джарвисқа үйленді. Олардың үш қызы болды: Мэри, Эмма және Джоанна. Мэри 2016 жылы қайтыс болған әкесінен кейін депрессияға түсіп, 2017 жылдың желтоқсанында дарға асылған күйі табылды. Жеке хатшысы Сара Кизбен болған заңсыз қарым-қатынасынан Флора есімді қызы дүниеге келді, бірақ ол оны ешқашан кездестірген де, мойындаған да жоқ. Ол «Престон Норт-Энд» футбол клубының жанкүйері болды және 1988 жылдың қараша айында «This Is Your Life» бағдарламасында Том Финниге құрмет көрсетті. Паркинсон белсенді масондық ұйымның мүшесі болды.
Parkinson married Ann Mary Jarvis on 2 February 1957. They had three daughters: Mary, Emma and Joanna. Mary was found hanged in December 2017 following a period of depression after her father's death in 2016. As a result of an extra marital affair with Sara Keays, his personal secretary, he fathered a daughter, Flora, whom he never met or acknowledged. He was a supporter of Preston North End, and in November 1988 paid a tribute to Tom Finney on This Is Your Life. Parkinson was an active freemason.
Өлім
Паркинсон 2016 жылдың 22 қаңтарында Лондонның Мэрилебон ауданындағы Лондон клиникасында колоректальды қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол өсиетімен қызы Флораға ештеңе қалдырмады: 2017 жылдың сәуірінде Сара Кийс Паркинсонның қайтысынан кейін бірнеше ай өткен соң тоқтаған қызының тәулік бойы күтімге қажеттігіне қолдау көрсету үшін Паркинсонның мүлкін сотқа беруге дайындалып жатқаны хабарланды. Паркинсонның қызы Мэри 2017 жылдың 10 желтоқсанында Уандсворттағы үйінде 57 жасында қайтыс табылған. Полиция оның өлімін күдікті деп санамады, кейін ол өз-өзіне қол жұмсады деген хабар тарады.
Parkinson died from colorectal cancer at The London Clinic in Marylebone, London, on 22 January 2016. He left nothing in his will for his daughter Flora: in April 2017, it was reported that Sara Keays was preparing to sue Parkinson's estate to continue to gain support for her daughter's 24 hour care, for regular payments had ceased a few months after Parkinson died. Parkinson's daughter, Mary, was found dead at her home in Wandsworth on 10 December 2017, aged 57. Police did not treat the death as suspicious, and it was later reported that she had taken her own life.
Қайырымдылық жұмыстары
Ол Ұлыбританиядағы Action on Addiction қайырымдылық қорының үш президентінің бірі болды.
He was one of the three presidents of the UK based charity Action on Addiction.