Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шарон жазығы (השרון; سهل شارون) – Израильдің жағалау жазығының орталық бөлігі. Жазық батысында Жерорта теңізімен, ал шығысында Самария төбелерімен шектеседі. Ол солтүстіктегі Кармел тауының оңтүстік шекарасын көрсететін Нахал Таниним ағысынан басталып, оңтүстіктегі Яркон өзеніне дейін, Тель-Авивтің солтүстік шегіне дейін созылады. Шарон жазығының биіктігі Шарон тіктеуі арқылы Жерорта теңізінің биіктігімен байланысты. Жазықтың бір бөлігі Израильдің Орталық, Хайфа және Тель-Авив облыстарының құрамына кіреді.
Central section of the coastal plain of Israel
The Sharon plain (השרון; سهل شارون) is the central section of the Israeli coastal plain. The plain lies between the Mediterranean Sea to the west and the Samarian Hills, to the east. It stretches from Nahal Taninim, a stream marking the southern end of Mount Carmel in the north, to the Yarkon River in the south, at the northern limit of Tel Aviv, over a total of about The level of the Sharon plain is connected to the level of the Mediterranean Sea by the Sharon Escarpment. Parts of the plain are included in the Central, Haifa and Tel Aviv Districts of Israel.
Ерте кездері
Шарон аңғары Еменхотеп II-нің ежелгі египеттік стеласында және Ешмуназар II-нің саркофагында Яффа мен Дорды қамтитын Шарон даласы ретінде көрсетілген. Шарон жазығы Киелі кітапта еске алынады (1 Тарихнама 5:16, 27:29; Ишая кітабы 33:9, 35:2, 65:10), соның ішінде жұмбақ "Шарон гүлі" туралы белгілі сілтеме бар (Ән әндері 2:1). Шарон жазығының солтүстік бөлігінде жол салу жұмыстарынан бұрын қазба жұмыстары жүргізілді. Эн-Эсур маңынан ерте қола дәуіріне жататын жоспарланған ірі қала, ішінде 65 гектардан асатын аумақта 6000 тұрғынға арналған ғибадатхана табылды. Израильдің ескерткіштер басқармасының 2019 жылғы 6 қазандағы мәліметіне сәйкес, 5000 жылдық қаланың астынан 7000 жыл бұрынғы ескі елді мекен де анықталды.
The Sharon valley is mentioned in an ancient Egyptian stele of Amenhotep II, and as the Sharon field containing both Jaffa and Dor on the Sarcophagus of Eshmunazar II. The Plain of Sharon is mentioned in the Bible (1 Chronicles 5:16, 27:29; Book of Isaiah 33:9, 35:2, 65:10), including the famous reference to the enigmatic "Rose of Sharon" (Song of Songs 2:1). Excavations were performed before road construction in the north part of Sharon plain. Near En Esur, an early Bronze Age planned metropolis, including a temple, stretching over 65 ha for 6,000 inhabitants, was discovered. Under the 5000 year old city, an even older settlement from 7000 YBP has been found, according to a report from the antiquities office of Israel on 6 October 2019.
Қазіргі заманғы
20 ғасырдан бұрын аймақты Шарон орманы жапқан, Табор еменінен (Quercus ithaburensis) тұратын ашық орманды аймақ алып тұрды. Бұл орман солтүстікте Кфар Йонадан оңтүстікте Ра’аннанға дейін созылған. Араб тілінде бұл аймақ әл-Жаба деп аталған, яғни “орман”, мысалы, Шаронның үлкен еменді орманы. Жергілікті араб тұрғындары дәстүрлі түрде бұл аймақты мал жаюға, отын жинауға және аралық егіс салуға пайдаланған. 19 ғасырда жағалау жазығындағы қоныстану мен ауыл шаруашылығының қарқынды дамуы орманды жоюға және еврей дереккөздерінде белгілі болған экологиялық құлдырауға әкелді. 1948 жылға дейін аймақ Яффа және Түлкерм аудандарына бағынышты болды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Шарон жазығының кейбір бөліктері өте құнарлы болғанымен, көп бөлігі батпақты және денге қоздыратын ауруларға ұшырауға бейім болды, бұл жағдай Осман империясының орманды кеңінен жоюымен одан да нашарлаған. 20 ғасырдың басында келген сионист иммигранттары батпақты жерлердің көп бөлігін кептіріп, аймақты көптеген елді мекендермен қоныстандырды. 1945 жылы Яффа ауданында 373 800 адам тұрды, олардың 71% еврейлер, ал 29% палестиналық мұсылмандар мен христиандарды құрады. Түлкерм ауданында 86 120 адам тұрды, олардың 17% еврейлер, ал 83% палестиналық мұсылмандар мен христиандарды құрады. 1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде аймақтың араб халқы көбінесе кетіп қалды немесе қуылды. 2008 жылы бұл Израильдің ең тығыз қоныстанған аймағы болды.
Before the 20th century, the region was covered by the Forest of Sharon, an open woodland dominated by Mount Tabor Oak (Quercus ithaburensis), which extended from Kfar Yona in the north to Ra’ananna in the south. The area was called al Ġāba in Arabic, “The forest, e. g. the great Oak forest of Sharon”. The local Arab inhabitants traditionally used the area for pasture, firewood and intermittent cultivation. The intensification of settlement and agriculture in the coastal plain during the 19th century led to deforestation and subsequent environmental degradation known from Hebrew sources. Prior to 1948, the region was subordinate to Jaffa Subdistrict and Tulkarm Subdistrict. Historically, while some parts of the Sharon plain were very fertile, much of it was swampy and malarial, a condition exacerbated by massive Ottoman deforestation. Zionist immigrants arrived in the early 20th century, drained much of the swampy land, and populated the region with many settlements. By 1945, Jaffa Subdistrict had a population of 373,800, consisting of 71% Jewish resdients and 29% Palestinian Muslim and Christian residents. Tulkarm Subdistrict had a population 86,120, consisting of 17% Jewish residents and 83% Palestinian Muslim and Christian residents. During the 1948 Arab–Israeli War, the Arab population of the region left or was expelled almost entirely. In 2008, it was the most densely populated region of Israel.