Кіріспе

Екі деңгейлі кеңес немесе екі буынды жүйе – корпоративтік құрылымның директорлар кеңесін басқару үшін делегаттар кеңесінен және корпорацияны басқару үшін директорлар кеңесінен тұратын екі органнан құралған жүйесі. Екі орган арасындағы рөлдер мен қарым-қатынастар елдер бойынша әртүрлі болады. Бұл құрылым екі органнан тұрады: "Басқару органы" және "Қадағалау органы", олардың әрқайсысының өзгеше міндеттері бар. Германияда екі буынды жүйе қор биржасында тіркелген компаниялар үшін міндетті (мысалы, Lufthansa және Adidas). Бұл тәсіл әлеуметтік нарық жүйесінің мақсаттарына қол жеткізуге және оған жақсы қызмет етуге мүмкіндік береді деп саналады. Екі буынды жүйені пайдалану "көбірек бақылауға" және "агрессивті емес нәтижелерге" әкелуі мүмкін. Сонымен қатар, бұл қаржы нарығы тұрғысынан "кем тиімді" болуы мүмкін. Қаржылық тиімділік, азайған коммуникация мен екі буынды кеңесті басқарудың жоғары құнының салдарынан шектелуі мүмкін деген пікір бар.

Тарих

Екі деңгейлі жүйе алғаш рет 19 ғасырда неміс компанияларында қабылданып, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін міндетті болды. Екі деңгейлі тәсілді қабылдаған басқа елдердің қатарында Финляндия, Қытай және Нидерланды бар. Сингапур Өнеркәсіптік федерациясы да жақында басқару органы енгізді. Еуропалық Одақта 10 ел екі деңгейлі тәсілді талап етеді, 8 ел бір деңгейлі директорлар кеңесін талап етеді, ал 9 ел екеуін де пайдалануға рұқсат береді.

Басқару органы

Басқару органы операциялық мәселелерді шешу үшін жиі (көбінесе апта сайын) кездеседі. Кейбір шарттасу бойынша шешімдер мен стратегиялық жоспарлау шешімдері Басқару кеңесінен бекітілуі қажет болуы мүмкін.