Кіріспе
Теософия мен антропософиядағы термин. Теософия діні мен антропософия рухани қозғалысында Акаши жазбалары – барлық ғаламдық оқиғалардың, ойлардың, сөздердің, сезімдердің және ниеттердің, адамдар ғана емес, барлық тіршілік формаларының өткенде, қазіргі уақытта және болашақта болған жиынтығы. Теософтардың сенуінше, олар физикалық емес, ақыл-ой жазықтығы деп аталатын өмір сүру жазықтығында кодталған. Жазбалар кеңістік-уақыт континуумының құрылымына вибрациялық түрде енгізілгендіктен, кейбір адамдар бұл механизмді голограмма жасалуымен салыстырады. Қазіргі уақытта Акаши жазбаларының бар екендігіне ғылыми дәлелдер жоқ, және осы саладағы қатаң ғылыми зерттеулер көп ілгерілемеді. Акаша (ākāśa आकाश) – санскрит тілінде "эфир", "аспан" немесе "атмосфера" деген мағынаны білдіреді.
In the religion of Theosophy and the spiritual movement called Anthroposophy, the Akashic records are a compendium of all universal events, thoughts, words, emotions and intent ever to have occurred in the past, present, or future in terms of all entities and life forms, not just human. They are believed by theosophists to be encoded in a non physical plane of existence known as the mental plane. Because it is believed that the records are encoded vibrationally into the inherent fabric of space, some have likened the mechanism as similar to how holograms are created. There is currently no scientific evidence for the existence of the Akashic records, and rigorous scientific research in this field has seen little traction. Akasha (ākāśa आकाश) is the Sanskrit word for "aether", "sky", or "atmosphere".
Теософиялық қоғам
Санскрит тіліндегі "акаша" термині теософия тіліне Хелена Блаватская (1831–1891) арқылы енгізілді, ол оны бір түбірлі өмір күші ретінде сипаттады; ол сондай-ақ адам ойы мен іс-әрекетінің өткені мен болашағын жазатын "астральдық жарықтың жойылмайтын жазбаларына" сіңдірді, бірақ ол "акаши" терминін қолданбады. Альфред Перси Синнетт өзінің "Эзотерикалық буддизм" (1883) кітабында Генри Стил Олькотттың "Буддистік катехизис" (1881) еңбегінен цитата келтіре отырып, акашилік жазба туралы түсінікті одан әрі таратып, дамытты. Олкотт былай деп жазды: "Будда екі нәрсенің мәңгілік екенін үйретті, атап айтқанда, 'Акаша' және 'Нирвана': барлығы Акашадан шығып, оның ішкі қозғалыс заңына бағынады және жоғалады. Ешбір нәрсе жоқтан пайда болмайды". К. В. Лидбитердің "Көргенділік" (1899) еңбегінде терминнің осы идеямен байланысы толыққанды болды, ол акашилік жазбаларды көрушінің оқи алатын нәрсесі ретінде атап көрсетті. Элис А. Бейли өзінің "Патжанджалидің Йога Сутраларына арналған Жанның Жарығы" кітабында (1927) былай деп жазды:
Акашилік жазба – біздің планетамыздың барлық тілектерін және жердегі тәжірибелерін тіркеп алатын алып фотопленка сияқты. Оны сезетіндер онда мыналарды көреді: уақыт басталғалы бері әрбір адамның өмірлік тәжірибесі, бүкіл жануарлар әлемінің тәжірибеге реакциясы, әрбір адамның уақыт бойындағы тілектерге негізделген кармалық ой-формаларының жиынтығы. Нақты тәжірибе мен қиял мен ықылас тудырған астральдық суреттерді ажырата алатыны – тек тәжірибелі оккультист қана.
Рудольф Штайнер
Австриялық теософ, кейіннен антропософияның негізін қалаушы Рудольф Штайнер Акаши жазбалары тұжырымдамасын негізінен 1904-1908 жылдар аралығындағы "Люцифер гнозис" журналындағы бірқатар мақалаларында пайдаланды, онда ол Атлантида және Лемурия туралы, олардың шамаланған тарихы мен мәдениетіне байланысты мәселелерді жазды. Сонымен қатар, ол 1913 және 1914 жылдары Антропософиялық қоғам құрылғаннан кейін және Штайнер Теософиялық қоғамнан шеттетілгеннен соң өткізген Бесінші Ізгі хабар туралы лекцияларының тақырыбында бұл терминді қолданды.
Басқа
Эдгар Кейси Акаши жазбаларына қол жеткізе алатынын айтты.