Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диагностикаға әдетте тексеру, pH өлшеу және бөліністің егісі жатады. Көбінесе репродуктивті жастағы әйелдер зардап шегеді. Инфекцияның болуын келесі белгілер немесе симптомдар көрсетуі мүмкін:
Diagnosis generally include examination, measuring the pH, and culturing the discharge. Women of reproductive age are most often affected. The following signs or symptoms may indicate the presence of infection:
Қынап аймағының тітіркенуі немесе қышынуы
үлкен ерін, кіші ерін немесе перинеум аймағының қабынуы (қорғаныш жасушаларының көп болуынан туындаған тітіркену, қызарту және ісіну)
қынаптан бөлініс
жағымсыз қынап иісі
жыныстық қатынас кезіндегі ауыру/тітіркену.
Irritation or itching of the genital area
inflammation (irritation, redness, and swelling caused by the presence of extra immune cells) of the labia majora, labia minora, or perineal area
vaginal discharge
foul vaginal odor
pain/irritation with sexual intercourse
Гормоналды
Гормоналды вагинитке, көбінесе постменопаузалық әйелдерде кездесетін атрофиялық вагинит кіреді.
Hormonal vaginitis includes atrophic vaginitis usually found in postmenopausal women.
Алдын алу
Кандидоз – вагиниттің ең көп кездесетін түрінің алдын алу үшін кең, мақтадан жасалған іш киім кию ұсынылады. Қынап аймағын тек сумен жуу керек. Хош иісті сабындар, душ гельдері және қынап дезодоранттарын қолданудан аулақ болу керек. Дұрыс жуу (душ қабылдау) ұсынылмайды, себебі бұл қынаптағы ашытқылардың қалыпты тепе-теңдігін бұзады және зияны пайдасынан артық. Бактериялық вагиноздың алдын алу үшін салауатты тамақтану, дұрыс мінез-құлықты ұстану және стрессті азайту маңызды, өйткені бұл факторлардың барлығы қынаптың pH балансына әсер етеді. Сонымен қатар, кейбір жағдайларда антибиотиктердің қалыпты схемасын алмастыруға болады. Дегенмен, жақында жарияланған мақалалар олардың қайталанудың алдын алудағы тиімділігіне күмән келтіреді немесе бактериялық вагинозды емдеу үшін пробиотиктерді ұсынуға жеткілікті дәлелдердің жоқтығын көрсетеді.
Prevention of candidiasis, the most common type of vaginitis, includes using loose cotton underwear. The vaginal area should be washed with water. Perfumed soaps, shower gels, and vaginal deodorants should be avoided. Douching is not recommended. The practice upsets the normal balance of yeast in the vagina and does more harm than good. Prevention of bacterial vaginosis includes healthy diets and behaviors as well as minimizing stress as all these factors can affect the pH balance of the vagina. or in place of the typical antibiotic regimens. However, recent articles question their efficacy in preventing recurrence compared with other means, or conclude that there is insufficient evidence for or against recommending probiotics for the treatment of bacterial vaginosis.
Аэробты вагинит
Емдеуге қабынуды басу үшін жергілікті стероидтар қолданылуы мүмкін. Аэробты бактериялардың мөлшерін азайту үшін антибиотиктерді қолдану мәселесі әлі де күрес жүріп жатыр. Жергілікті антибиотиктерді пайдалану, әсіресе сіңбейтін, кең спектрлі және ішектегі грамположительді және грамтеріс аэробты бактерияларды қамтитын антибиотиктердің қолданылуы мүмкін. Кейбір жағдайларда, мысалы, амоксициллин/клавуланат немесе моксифлоксацин сияқты жүйелік антибиотиктер көмектесуі мүмкін. Повидон йодымен шаю симптомдарды жеңілдетуге көмектеседі, бірақ бактериялық жүктемені ұзақ мерзімге азайта алмайды. Деквалиний хлориді де емдеуге қолданылуы мүмкін.
Treatment can include topical steroids to diminish the inflammation. Antibiotics to diminish the proportion of aerobic bacteria is still a matter of debate. The use of local antibiotics, preferably local non absorbed and broad spectrum, covering enteric gram positive and gram negative aerobes, can be an option. In some cases, systemic antibiotics can be helpful, such as amoxicillin/clavulanate or moxifloxacin. Vaginal rinsing with povidone iodine can provide relief of symptoms but does not provide long term reduction of bacterial loads. Dequalinium chloride can also be an option for treatment.
Аралас жұқпалы вагинит
Аралас жұқпалы вагинит – бірнеше патогендердің әсерінен туындайтын жағдай, ол қынап ортасының айқын өзгеруіне алып келеді, оның ішінде сүт қышқылы бактерияларының азаюы, қынаптың pH деңгейінің жоғарылауы және жергілікті иммунитеттің әлсіреуі. "Аралас" термині осы аурудың пайда болуына бірнеше патогеннің қатысқандығын көрсетеді. Әйелдің қынабында 50-ден астам әртүрлі микроорганизмдер бар, олар бір-бірімен өзара әрекеттесіп, күрделі микроэкологиялық ортада теңгеріліп тұрады. Бұл микроорганизмдер арасындағы тепе-теңдік бұзылғанда, аралас жұқпалы вагинитке алып келуі мүмкін, мұнда нақты патогендер әрбір жеке жағдайға және сыртқы факторларға байланысты өзгереді. Бұл жағдай көбінесе қынап аймағының қышынуы, күйдіру сезімі және зәр жолдарының тітіркенуі сияқты мазасыз симптомдарға себеп болады, сондай-ақ тиімсіз ем, ұзақ мерзімді контрацепция қолдану немесе нашар жеке гигиена салдарынан дәріге қарсы тұру және қайталану жиілігінің артуымен күрделенуі мүмкін. Бұған қоса, бұл аралас инфекцияға зеке де қатысуы мүмкін, бұл жағдайдың күрделілігін арттырады. Аралас жұқпалы вагинитті емдеудің тиімді жолы – клотримазол мен метронидазолдың үйлесімді қолданылуы.
Mixed infectious vaginitis is a condition caused by multiple pathogens, leading to significant alterations in the vaginal environment, including a decrease in lactic acid bacteria, an increase in vaginal pH, and a reduction in local defenses. The term "mixed" refers to the involvement of multiple pathogens in causing the condition. The female vagina hosts a diverse array of over 50 different microorganisms that interact and coexist in a complex microecological environment. When the balance among these microorganisms is disrupted, it can lead to mixed infectious vaginitis, with the specific pathogens involved varying based on individual cases and environmental factors. This condition often results in distressing symptoms like vulvar itching, burning pain, and urethral irritation, and can be complicated by increasing drug resistance and recurrence rates, particularly in patients with ineffective treatment, long term contraceptive use, or compromised sexual hygiene. Additionally, this mixed infection can also involve yeast, further contributing to the complexity of the condition. An effective treatment option for mixed infectious vaginitis is a combination of clotrimazole and metronidazole.
Балаларда
Балалардағы вульвовагинит "спецификалық емес" болуы мүмкін, яғни белгілі бір инфекциялық себебі жоқ тітіркенуден туындаған, немесе патогенді организмнің әсерінен туындаған инфекциялық болуы мүмкін. Спецификалық емес вульвовагинитті нәжіспен ластану, жыныстық зорлық-зомбылық, созылмалы аурулар, шетел денелер, эстрогенсіз эпителий, химиялық тітіркендіргіштер, экзема, себорея немесе иммуножеткіліксіздік тудыруы мүмкін. Оны жергілікті стероидтармен емдейді; егер қышу екінші инфекцияға әкелсе, антибиотиктер тағайындалуы мүмкін. Жұқпалы вульвовагинитті А тобындағы бета-гемолитикалық стрептококк (жағдайлардың 7-20% құрайды), Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Shigella, Yersinia немесе жиі кездесетін ЖҚТБ (Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Trichomonas vaginalis, herpes simplex вирусы және адам папиллома вирусы) тудыруы мүмкін. Жұқпалы вульвовагиниттің белгілері мен емдеуі оны қоздырған организмге байланысты өзгереді. Shigella инфекциясы көбінесе асқазан-ішек трактының инфекциясымен бірге жүреді және шырышты, іріңді бөлінділерге себеп болады. Оны триметоприм-сульфаметоксазолмен емдейді. Стрептококк инфекциясы спецификалық емес вульвовагинитке ұқсас белгілерге себеп болады және амоксициллинмен емделеді. ЖҚТБ-мен байланысты вульвовагинит жыныстық зорлық-зомбылық немесе вертикальді жұқтыру нәтижесі болуы мүмкін және ересектердегі инфекциялар сияқты диагностикаланып, емделеді.
Vulvovaginitis in children may be "nonspecific", or caused by irritation with no known infectious cause, or infectious, caused by a pathogenic organism. Nonspecific vulvovaginitis may be triggered by fecal contamination, sexual abuse, chronic diseases, foreign bodies, nonestrogenized epithelium, chemical irritants, eczema, seborrhea, or immunodeficiency. It is treated with topical steroids; antibiotics may be given in cases where itching has resulted in a secondary infection. Infectious vulvovaginitis can be caused by group A beta hemolytic Streptococcus (7 20% of cases), Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Shigella, Yersinia, or common STI organisms (Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Trichomonas vaginalis, herpes simplex virus, and human papillomavirus). Symptoms and treatment of infectious vulvovaginitis vary depending on the organism causing it. Shigella infections of the reproductive tract usually coexist with infectious of the gastrointestinal tract and cause mucous, purulent discharge. They are treated with trimethoprim sulfamethoxazole. Streptococcus infections cause similar symptoms to nonspecific vulvovaginitis and are treated with amoxicillin. STI associated vulvovaginitis may be caused by sexual abuse or vertical transmission, and are treated and diagnosed like adult infections.