Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тайвань музыкасы мен музыкалық дәстүрлері тайваньдықтардың алуан түрлі мәдениетін көрсетеді. Тайвань мәдени тарихы барысында бірнеше экономикалық, әлеуметтік және саяси өзгерістерден өтті, ал тайваньдық музыка осы өзгерістерді өзінің жолымен бейнелейді. Елдің музыкасы әртүрлі стильдерді қабылдады. Қытай халықтық мәдениетіне бай және өзіне тән көркемдік үлгісі бар көптеген жергілікті тайпалары бар ел ретінде Тайваньда халық музыкасының түрлі стильдері құрметтеледі. Бұған қоса, Тайвань халқы батыс классикалық және эстрадалық музыканың әртүрлі стильдерін жоғары бағалайды. Тайвань – мандопоптың маңызды орталығы.
Music and musical traditions of Taiwan
The music of Taiwan reflects the diverse culture of Taiwanese people. Taiwan has undergone several economic, social, and political changes through its cultural history, and Taiwanese music reflects those issues in its way. The music of the country has adopted a mixed style. As a country rich in Chinese folk culture and with many indigenous tribes with their own distinct artistic identity, various folk music styles are appreciated in Taiwan. In addition, people in Taiwan highly appreciate various style of Western classical music and pop music. Taiwan is a major Mandopop hub.
Өмірбаян
1949 жылы Тайваньға Гоминьдан жетекшілігіндегі Қытай Республикасының үкіметі келді, бұл үкімет тайваньдық жергілікті мәдениетті басып, стандартты қытай (мандарин) тілін мемлекеттік тіл ретінде енгізді. Бұл саяси оқиға 20 ғасырда Тайвань музыкасының дамуына маңызды әсер етті, себебі дәстүрлі музыка мәдениетінің жалғасуында үзіліс туды. 1987 жылы үкімет тарапынан жарияланған әскери жағдай алынғаннан кейін дәстүрлі мәдениеттің қайта жаңғыруы басталды. (Тайваньдық жергіліктілендіру қозғалысын қараңыз.) Аспаптық музыкаға бейгуань және нагуань сияқты түрлі жанрлар кіреді. Нагуань бастапқыда Цюаньчжоудан шыққан, бірақ қазір Лукангда кең таралған және аралдың көп бөлігінде кездеседі. Тайвань қуыршақ театры (қол қуыршақ театры) және Тайвань операсы – музыкамен тығыз байланысты екі жанр, өте танымал, соның ішінде екіншісі бүгінгі күнге дейін сақталған жалғыз түпкілікті хань музыкасының түрі саналады. Холо халық музыкасы бүгінде аралдың оңтүстігіндегі Хэнчунь түбегінде ең көп таралған, онда орындаушылар екі ішекті лютняның бір түрі – юэциньмен бірге ән айтады. Хэнчунь юэцині тек бес дыбыспен ойнаса, пентатоникалық музыка тайваньдық хоккьиннің жеті дыбысымен біріктірілгенде әртүрлі және күрделі бола алады. Белгілі халық әншілерінің қатарында Чэнь Да және Ян Сюцин бар.
The Kuomintang led Republic of China government arrived in Taiwan in 1949, a government that suppressed native Taiwanese culture and implemented Standard Chinese (Mandarin) as the official language. This political event has significant effects on the development of music in Taiwan in the 20th century as it resulted in a gap in the transition of the traditional music culture. In 1987, a revival of traditional culture began when the martial law declared by the government was lifted. (See Taiwanese localization movement.) Instrumental music includes multiple genres, such as beiguan and nanguan. Nanguan originally hails from Quanzhou, while it is now most common in Lukang and is found across much of the island. Taiwanese puppetry (hand puppet theater) and Taiwanese opera, two genres of spectacle that are strongly related to music, are very popular, while the latter is often considered the only truly indigenous Han form of music still extant today. Holo folk music is most common today on the 恆春半島 in the southernmost part of the island, where performers sing accompanied by yueqin (moon lute), which is a type of two stringed lute. While the Hengchun yueqin plays only five tones, the pentatonic music can become diverse and complex when combined with the seven tones of Taiwanese Hokkien. Famous folk singers include Chen Da and Yang Hsiuching.
Аборигендер музыкасы
Тайвань аборигендерінің екі негізгі тобының арасында, жазық жерде тұратындары Хан мәдениетіне көбінесе сіңірілді, ал таулы аймақтардағы тайпалар ерекшелігін сақтап қалды. Ами, Бунун, Пайван, Рукай және Цоу тайпалары полифониялық ән салу өнерімен танымал, олардың әрқайсысының өзіндік ерекшелігі бар. Күніне дерлік жойылып бара жатқан аборигендер мәдениеті 20 ғасырдың соңынан бері қайта жаңғыруда. 2005 жылы Атқарушы Юаньның қолдауымен "Хо Хи Ян" толық уақытты радиостанциясы іске қосылды, ол абориген қауымдастығының мүдделерін қамтитын мәселелерге бағытталған. [Ho hi yan тыңдаңыз; Windows Media Player 9 қажет]. Бұл "Аборигендік поптың жаңа толқынынан" кейін болды, себебі А Мэй (Пююма тайпасы), Дифанг (Амис тайпасы), Пурдур және Самингад (Пююма) сияқты абориген әртістері халықаралық деңгейде танымал болды. Кейінірек Пайвандық эстрада жұлдызы Абао да пайда болды. 1991 жылы Формоза аборигендік би тобының құрылуы да осы үрдіске зор үлес қосты, ал 1996 жылғы Олимпиада ойындарының ресми әні болған "Return to Innocence" әнінің күтпеген сәттілігі абориген музыкасын одан әрі танымал етті. "Return to Innocence" әнін танымал музыкалық жоба Enigma жасады, ол қарт Амис жұбайы – Куо Ин Нань мен Куо Сю Чудың дауыстарын пайдаланды. Жұбайлар олардың жазбасы халықаралық хиттің бөлігіне айналғандығын білген соң сотқа жүгінді және 1999 жылы соттан тыс келісімге келіп, сомасы жарияланбаған төлем алды.
Of the two broad divisions of Taiwanese aborigines, the plains dwellers have been largely assimilated into Han culture, while the mountain dwelling tribes remain distinct. The Amis, Bunun, Paiwan, Rukai and Tsou are known for their polyphonic vocals, of which each has a unique variety. Once dying, aboriginal culture has undergone a renaissance since the late 20th century. A full time aboriginal radio station, "Ho hi yan" was launched in 2005 with the help of the Executive Yuan, to focus on issues of interest to the indigenous community. [Listen to Ho hi yan; requires Windows Media Player 9]. This came on the heels of a "New wave of Indigenous Pop," as aboriginal artists such as A mei (Puyuma tribe), Difang (Amis tribe), Pur dur and Samingad (Puyuma) became international pop stars. Later artists include Paiwanese pop star Abao. The 1991 formation of the Formosa Aboriginal Dance Troupe was another major contributor to this trend, while the surprise mainstream success of "Return to Innocence", the theme song to the 1996 Olympic Games, further popularized native musics. "Return to Innocence" was made by Enigma, a popular musical project and sampled the voices of an elderly Amis couple, Kuo Ying nan and Kuo Hsiu chu. When the couple found out that their recording had become part of an international hit, they filed suit and, in 1999, settled out of court for an unidentified amount.
Бундин
Бунунның бастапқы мекені Тайваньның батыс жағалауында, орталық және солтүстік жазықтарда болды, бірақ кейбіреулері соңғы кезде Тайтунг және Хуалиен аймақтарына қоныстанды. Тайваньның басқа халықтарынан өзгеше, бунун халқында би музыкасы өте сирек кездеседі. Дәстүрлі бунун музыкасының ең көп зерттелген түрі – импровизацияланған полифониялық ән. Халықтық музыкалық аспаптарға диірмен тастары, бес ішекті домбыралар және жақ арфасы жатады. Көшпенді заманда американдық виолончельші Дэвид Дарлинг виолончель мен бунунның дәстүрлі музыкасын біріктіретін жобаны жүзеге асырды, нәтижесінде "Mudanin Kata" альбомы жарық көрді. 1995 жылы құрылған Бунун мәдени-білім беру қоры тайвандық аборигендердің мәдениетін насихаттау және сақтау мақсатымен құрылған алғашқы ұйым болды.
The Bunun's original home was on Taiwan's west coast, in the central and northern plains, but some have more recently settled in the area around Taitung and Hualien. Unlike the other indigenous peoples of Taiwan, the Bunun have very little dance music. The best studied element of traditional Bunun music is improvised polyphonic song. Folk instruments include pestles, five stringed zithers and the jaw harp. In modern times, David Darling, an American cellist, created a project to combine cello and Bunun traditional music, resulting in an album titled Mudanin Kata. The Bunun Cultural and Educational Foundation, founded in 1995, was the first organization established to help promote and sustain Taiwanese aboriginal culture.
Хака
Тайвань операсы хака халқының арасында танымал және шай жинау операсы жанрына әсер еткен. Хакка музыкасының ең ерекше түрі – тау әндері, яғни шанге, ол Хенгчунь халық музыкасына ұқсас. Баян аспаптық музыкасы да кең таралған.
Taiwanese opera is popular among the Hakka, and has influenced the tea picking opera genre. The most distinctive form of Hakka music are mountain songs, or shan'ge, which are similar to Hengchun folk music. Bayin instrumental music is also popular.
Көркем музыка
Тайваньдағы ең алғашқы музыкалық білім беру бағдарламасын 17 ғасырда батыс миссионерлері құрды, сол кезде Тайваньның оңтүстігі мен солтүстігі тиісінше Нидерланд пен Испанияның отаршылдық үкіметтерінің билігінде болды. Еуропалық миссионерлер, оның ішінде Нидерландтан келген протестант миссионерлері мен Испаниядан келген католик Доминикан ордені, Тайвань бойынша евангелизация мақсатында шіркеулер құрды. Осы кезеңде Тайваньға батыс музыкасы алғаш рет енгізілді, алайда негізгі бөлігі шіркеу музыкасынан тұрды. 19 ғасырдың ортасында Цинь үкіметі Еуропамен сауда қатынастарын кеңейткеннен кейін ғана Тайваньда діни емес батыс музыкасы кеңінен таралды. 1895 жылы Тайвань Жапонияның оккупациясына түсті, соның нәтижесінде батыс музыкалық білім беру жүйесі ресми түрде енгізілді. Жапон үкіметі кезінде музыка Тайваньдық академиялық білім берудің негізгі бағдарламасына енгізіліп, міндетті пән ретінде оқытылды. Осы дәуірдегі белгілі музыканттардың қатарында Вэнь Йе Цзян мен Чих Юань Куо бар.
The earliest musical education program in Taiwan was established by Western missionaries during the 17th century, when southern and northern Taiwan was under the colonial rule of the Netherlands and Spain respectively. Missionaries from Europe set up their churches throughout Taiwan for evangelical purposes; this included Protestant missionaries from the Netherlands and the Catholic Dominican Order from Spain. During this period, Western music was first introduced to Taiwan, though church music was the mainstay. It wasn't until the ruling Qing government opened up to trade exchanges with Europe in the mid 19th century that secular Western music began to gain to a foothold in Taiwan. In 1895, Taiwan became occupied by Japan, and formalized Western music education was thus introduced. Under Japanese rule, music was included as part of the core curriculum of Taiwanese academic education and became a compulsory course of study. Notable musicians from this era included Wen ye Jiang and Chih yuan Kuo.
Цин әулетінің билігі
Тайваньда Цинь әулетінің билігі 18 ғасырда басталды; сол кезде Тайваньның музыкалық өмірі көбінесе Қытайдан көшіп келгендер әкелген Бейгуан және Нангуан музыкасымен үстемдік етті. Алайда, 19 ғасырдың ортасында Цинь әулетінің әскерлері еуропалық әскерлерге қарсы бірден-бір жеңіліске ұшырады, бұл Цинь үкіметін еуропалық саудагерлер мен миссионерлерге портерді ашуға мәжбүр етті. Тайвань мен Еуропа арасындағы сауда гүлденгенде, Еуропалық сауда және өнеркәсіп палаталары Тайваньда филиалдар ашты, батыстың күшті ықпалын күшейтіп, христиан миссионерлерінің келуін арттырды. 1872 жылы канадалық миссионер Джордж Лесли Маккей Тамсуиде (бұрынғы Хувей деп аталған) пресвитериан шіркеулерін, сондай-ақ мектептер мен ауруханаларды құрды. Ол Тайваньға батыс литургиялық музыкасын және өнер музыкасын енгізіп, Оксфорд колледжін (қазіргі Тайвань теологиялық жоғары мектебі) және Алетея университетін негіздеді. Су Ти Чен (1911-1992), тайвандық композиторлардың бірінші буынының өкілі, доктор Маккейдің үлкен ұлы Джордж Уильям Маккей құрған ТамКанг орта мектебінің (қазіргі ТамКанг аға орта мектебі) түлегі болды. Су Ти Чен Маргарет Гольдпен бірге фортепиано мен батыстық литургиялық музыканы оқыды. Бітіргеннен кейін ол Тайбэй діни семинариясында (қазіргі Тайвань теологиялық жоғары мектебі) Батыс өнер музыкасы мамандығы бойынша оқыды, содан кейін Жапонияда музыкалық білімін жалғастырды. Осы уақытта Англиядан келген пресвитериан-кальвинист миссионері Джеймс Максвелл 1865 жылы Тайваньның оңтүстігінде уағыз айтуды бастады. 1869 жылы ол және пастор Хью Ричи Чихоу мен Тайвань Фу (қазіргі Тайнань) қалаларында «Студенттік класс» құрды, ол 1876 жылы пастор Томас Барклеймен біріктіріліп, Тайваньдағы алғашқы батыс білім беру университеті – Капитал колледжіне айналды, ол қазіргі Тайнань теологиялық колледжі мен семинариясының алдағысы, Тайваньдағы Пресвитериан шіркеуімен байланысты. Семинарияның мақсаты тек евангелизациялау және теологиялық студенттерді тәрбиелеу ғана емес, сонымен қатар студенттерге міндетті курстар арқылы батыс литургиялық музыкасын және өнер музыкасын Тайваньның оңтүстігіне әкелді, Тайваньның оңтүстігінде көптеген музыкалық таланттарды өркендетті. Бүгінгі күні «музыкалық талантты дамыту» Тайнань теологиялық колледжі мен семинариясының ең маңызды мақсаттарының бірі болып табылады. Цинь әулетінің билігі тұсында Тайвань шіркеулері қауым мүшелері, шетелдік саудагерлер мен миссионерлер арқылы батыс музыкасын таратуда маңызды рөл атқарды.
Rule by the Qing dynasty began in Taiwan in the 18th century; Taiwan's music scene at the time was still largely dominated by Beiguan and Nanguan music brought over by immigrants from mainland China. However, in the middle of the 19th century, the armies of the Qing dynasty suffered one devastating loss after another against European troops, forcing the Qing government to open up the ports to European traders and missionaries. As trade between Taiwan and Europe flourished, the European Chambers of Commerce and Industry set up branches in Taiwan, setting the stage for strong Western influence and an influx of more Christian missionaries. In 1872, Canadian missionary George Leslie Mackay established Presbyterian churches in Tamsui (formerly known as Huwei), as well as schools and hospitals. He also introduced Western liturgical music and art music education to Taiwan, founding Oxford College (now the Taiwan Graduate School of Theology) and Aletheia University. Su Ti Chen (1911 1992), one of the first generation Taiwanese composers, was an alumnus of TamKang High School (now TamKang Senior High School), which was founded by Dr. Mackay's eldest son, George William Mackay. Su Ti Chen studied piano and Western liturgical music alongside Margaret Gauld, the wife of Rev. William Gauld. After his graduation, he enrolled at the Taipei Seminary School (now the Taiwan Graduate School of Theology), majoring in Western Art Music. Afterwards, he continued his music studies in Japan. Meanwhile, Dr. James Maxwell, a Presbyterian/Calvinist missionary from England, began preaching in southern Taiwan in 1865. In 1869, he and Rev. Hugh Ritchie together established “The Student’s Class” in Cihou and Taiwan Fu (now Tainan), which were coalesced by Reverend Thomas Barclay in 1876 into the Capital College, the first western education university in Taiwan and the predecessor of the current Tainan Theological College and Seminary affiliated with the Presbyterian Church in Taiwan. The seminary not only had the goal of evangelizing and cultivating theological students, but also brought Western liturgical music and art music to southern Taiwan through mandated courses for its students, nurturing many musical talents in southern Taiwan. To this day, “cultivation of musical talent” remains one of the most important goals of the Tainan Theological College and Seminary. During Qing dynasty rule, Taiwan's churches played a major role in the spread of Western music through congregation members, foreign merchants, and missionaries.
Жапон билігі кезінде
1894 жылы Бірінші қытай-жапон соғысы басталды, оның барысында Цин әулетінің әскері жапон әскерінен жеңілді. Бұл Цин әулеті үкіметінің Тайванды Жапонияға өткізген Шимоносеки шартына қол қоюына әкелді. 1895 жылы Тайванды Жапония билеуі басталды, осының нәтижесінде Тайван мектептерінің негізгі оқу бағдарламасына Батыс музыкалық білім беру жүйесі ресми түрде енгізілді. Сол кезден бастап Батыс классикалық музыкасы Тайванның музыкалық өмірінде берік орнықты, ал Батыс классикалық музыка курстары Тайван мектептерінде міндетті болды. Тайвандық композиторлардың алғашқы буынының өкілі Су Ти Чен Тайванда музыкалық білім алғаннан кейін оқуын жалғастыру үшін Жапонияға кетті. Фонгшаньда (Каосиун) туған композитор Тайцен Хсяоға ойнауды оның анасы үйреткен, ол Жапонияда оқыған алғашқы пианисттердің бірі болған. Кейін ол Жапонияда фортепианоны оқыған профессор Фу Мей Лиден қосымша білім алды. Христиандық Чан Чжунг орта мектебін бітірген Хсяо, Жапонияда оқуын жалғастырмас бұрын Тайван провинциялық мұғалімдер колледжінің (Ұлттық Тайван педагогикалық университетінің алдағысы) екі жылдық музыкалық бағдарламасына қабылданды. Осы тайвандық композиторлардың өмір жолынан Тайвандағы Батыс музыкасы мәдениетінің дамуын екі негізгі арна арқылы анық көруге болады. Бірі – шіркеу жүйесі, екіншісі – жапондық билік кезінде енгізілген Батыс музыкалық білім беру және Жапонияда оқып келген музыканттар. Осы музыканттардың көптеген шығармалары діни болды, соның ішінде Су Ти Ченнің шығармалары да сондай; алайда Чуан Шенг Лу және Чих Юань Куо сияқты басқа музыканттар түпнұсқа халық әндерін жазды. Олар ірі масштабты шығармалар да жазды: Чих Юань Куо Сюй Сянь және Ақ Иттің әйелі операсын, ал Чуан Шенг Лу «Кастрацияланған тауық» тайвандық Хоккиен операсын жазды, ол Батыс композициялық техникаларын қолданғандықтан жапондық билеуші топтың назарын аударды.
In 1894, the First Sino Japanese War began, during which the army of the Qing dynasty was defeated by the Japanese army. This led to the Qing dynasty government signing the Treaty of Shimonoseki, which ceded Taiwan to Japan. In 1895, Japanese rule of Taiwan began, leading to a formal introduction of a Western music education system in the core curriculum of Taiwanese schooling. From then on, Western art music became a firmly rooted element in Taiwan's musical scene, with Western art music courses becoming mandatory in Taiwanese schools. Su Ti Chen, one of the first generation Taiwanese composers, received his formal music education in Taiwan schooling before traveling to Japan for further study. Tyzen Hsiao, a composer born in Fongshan, Kaohsiung, was taught to play the piano by his mother, who was one of the first generation pianists to study in Japan. Afterwards, he received further training from Prof. Fu mei Li, who also studied piano in Japan. Graduating from the Christian Chang Jung High School, Hsiao enrolled in the two year music program of the Taiwan Provincial Teachers College (predecessor of the National Taiwan Normal University), before continuing his studies in Japan. From the life history of these Taiwanese composers, we can clearly trace the development of the culture of Western music in Taiwan through two sources. One is the church system and the other the Western music education introduced during the Japanese rule and musicians returning to Taiwan after studying abroad in Japan. Many of the works by these musicians were liturgical, including those written by Su Ti Chen; although other musicians such as Chuan sheng Lu and Chih yuan Kuo created original folk songs. They also composed large scale works: Chih yuan Kuo produced the opera Xu Xian and Madame White Snake, while Chuan sheng Lu produced Castrated Chicken, a Taiwanese Hokkien opera that attracted the attention of the Japanese ruling class for its incorporation of Western composition techniques.
Жеке музыкалық ұйымдар
Цан Хоэй Хсу, Францияда оқып, содан кейін Тайваньға оралған және Тайвань провинциялық нормалды университетінде сабақ берген, 1961 жылы Композициялар Ассамблеясын құрды. Бұл топтың тұрақты мүшелері болған жоқ, Цан Хоэй Хсу әр концертке әртүрлі композиторларды шақырып тұрды. 1961 жылы скрипкашы Чан Гуо Денг, жапон пианисті Анна Азуса Фуджита, Хсиен Лянь Ку, Цан Хоэй Хсу, Куо Хуан Хан және басқалар Тайваньда және шетелде заманауи музыканы орындау мақсатымен «New Music in First Performance» оркестрін құрды. Осы кезеңдегі басқа маңызды топтарға Чианг Ланг Музыкалық Ассамблеясы және «Бес» кірді. Олар өздерінің туындыларын ұсыну үшін концерттер өткізіп, халықаралық алмасулар жүргізді. 1973 жылы Цан Хоэй Хсу, Йоширо Набесима (Жапония), Йоширо Ирино (Жапония), Шэн Ши Лин (Гонконг) және Ун Ён Ла (Корея) Азия композиторлар лигасының ұлттық комитеті мен Қытай Республикасының Композиторлар қауымдастығын (ACL ROC) Азия композиторларымен музыка туралы идеялар алмасу мақсатында бірлесіп құрды. Қазіргі заманғы өнер музыкасының халықаралық алмасуын жүзеге асыру үшін ұйымдастырылған жүйе арқылы Тайваньның қазіргі заманғы өнер музыкасының дамуы едәуір кеңейді. Жиі және тұрақты мәдени алмасу Тайвань өнер музыкасының композиторлық деңгейін айтарлықтай жақсартуға көмектесті және көптеген талантты композиторлар пайда болды. Сол кезде Тайвань өнер музыкасы қытай және батыс музыкасын біріктіретін жаңа стильдермен қатар, модернизмнің ықпалынан туған абстрактілі стильдерді де қамтыды. Францияда оқып, Тайваньға оралған Цан Хоэй Хсу Еуропаның заманауи музыкасының соңғы тенденцияларын, соның ішінде сериалдық музыканы әкелді. Бұл стиль Тайваньда кеңінен қабылдалмаса да, Тайвань провинциялық университеті мен Ұлттық Тайвань өнер академиясының студенттеріне осы музыкалық теория әсер етті. Хван Лонг Панның (1945 ж.т.) шығармалары осы заманауи музыкалық тілді пайдаланып, дыбыстың дыбыстық және атмосфералық ерекшеліктерін арттырды. Оның замандастарының шығармаларымен салыстырғанда, Панның шығармалары көбірек абстрактілі болды. Мысалы, оның кларнет, перкуссия, фортепиано және виолончельге арналған «Лабиринт шеруі» квартеті көңіл-күй мен атмосфераға ерекше мән береді. Соңғы жылдары Хван Лонг Пан Тайваньдағы қазіргі заманғы өнер музыкасын орындауға бағытталған Chai Found Music Workshop ансамблімен тығыз жұмыс істеді. Chai Found Music Workshop дәстүрлі қытай музыкасын орындаумен қатар, қазіргі заманғы өнер музыкасын орындау үшін дәстүрлі қытай аспаптарын да пайдаланады. Ол көптеген халықаралық қазіргі заманғы өнер фестивальдерінде қазіргі тайваньдық композиторлардың көптеген туындыларын ұсынды.
Tsang houei Hsu, who studied abroad in France before returning to Taiwan to teach at Taiwan Provincial Normal University, founded the Assembly for Composition in 1961. This group did not have fixed members, with Tsang houei Hsu inviting different composers to write pieces for each concert. In 1961, New Music in First Performance, an orchestra for the performance of modern music, was founded by the violinist Chang guo Deng, Japanese pianist Anna Azusa Fujita, Hsien liang Koo, Tsang houei Hsu, Kuo huang Han, and others in order to perform modern music both in Taiwan and overseas. Other important groups during this period included the Chiang Lang Music Assembly and The Five. They held concerts to present their own works as well as conduct international exchanges. The Asian Composers League National Committee and The Composers’ Association of the Republic of China (ACL ROC) was co founded by Tsang houei Hsu, Yoshiro Nabeshima (Japan), Yoshiro Irino (Japan), Sheng shih Lin (Hong Kong), and Un young La (Korea) in 1973 in order to exchange ideas about music with other Asian composers. Through this organized system for carrying out international exchange of contemporary art music, development of Taiwan's contemporary art music expanded greatly. Frequent and regular cross cultural exchange also helped improve the composing standard for Taiwan's art music significantly and many notable composers arose. At the time, the art music of Taiwan, in addition to new musical styles that combined Chinese and Western music, also encompassed abstract musical styles influenced by Modernism. When Tsang houei Hsu returned to Taiwan after his studies in France, he brought with him the latest contemporary music trends of Europe, including serialism music. Although this style was not widely accepted in Taiwan, his students at Taiwan Provincial Normal University and the National Taiwan Academy of Arts were influenced by this musical theory. Works written by Hwang long Pan (1945 ) used this modern musical language, enhancing the sonority and ambiance of sound. Compared to works written by his contemporaries, Pan's compositions were more abstract. For example, his quartet for the clarinet, percussion, piano, and cello Labyrinth promenade places great emphasis on mood and atmosphere. In recent years, Hwang long Pan has worked closely with the Chai Found Music Workshop, an ensemble that focuses on the performance of contemporary art music in Taiwan. In addition to performing traditional Chinese music, the Chai Found Music Workshop also utilizes Chinese traditional instruments to perform contemporary art music. It has presented numerous works written by contemporary Taiwanese composers at many international contemporary art festivals.
1980 жылдан бастап
Тайваньдағы батыс өнер музыкасының дамуы негізінен мемлекеттік және жеке білім беру мекемелерінде жүрді. Осындай алғашқы музыкалық бағдарламаларға Тайвань провинциялық нормалды университеті мен Тайвань ұлттық өнер академиясы, сондай-ақ Қытай мәдениет университеті (1962), Ши Чиен үй шаруашылығы колледжі (қазіргі Ши Чиен университеті, 1969), Сучжоу университеті (1972), Фу Джен католик университеті (1983) және Ұлттық өнер институты (қазіргі Тайбэй ұлттық өнер университеті, 1982) кірді. 1980 жылдан кейін барлық кіші мұғалімдер колледждері мұғалімдер колледждеріне айналдырылып, бірнеше музыка кафедралары мен институттарының құрылуына жағдай жасалды. Бұл жаңа бағдарламалар түрлі мектептер үшін көптеген музыка мұғалімдерін даярлады және музыкаға деген жалпы қызығушылықты арттырды. Сол кезде 1986 және 1987 жылдары Біріккен тәжірибелік оркестр (Ұлттық симфониялық оркестрдің алдыңғысы) және Ұлттық Чианг Кай Шек мәдени орталығы (Ұлттық театр мен концерт залының алдыңғысы) құрылды. Олар бірлесіп көптеген тайваньдық және шетел музыканттарын шақырып, жергілікті композиторлардан жаңа шығармалар тапсырды. Бұл Тайваньдағы музыкалық өмірдің қарқынды дамуына үлкен үлес қосты. Музыкалық таланттар көптеп өрістеді, композиция мен орындау деңгейі айтарлықтай көтерілді. Сол кездегі жетекші музыканттар: Хван Лонг Пан, Шинг Квеи Цзэн, Фан Лонг Ке, Нан Чан Цзиен, Шан Хуа Цзиен және Шу Си Чен. Доктор Роберт Шолцтың ұсынысымен Тайвань талантты музыка студенттерін 1960 жылдардан бастап шетелде оқуға жіберді. Алғашқы таңдалған студенттердің арасында Пи Хсьен Чен, Лина Йе және Тай Чен Чен сияқты пианистер болды, олар музыкалық білім алу үшін Еуропаға барды. Бітірген соң, кейбіреулері шетелде қалды, ал басқалары Тайваньға оралып, білім беру ісіне арналды. Олардың көптегені халықаралық конкурстарда жүлделі орындарға ие болды. Мысалы, 1967 жылы Женевадағы халықаралық орындаушылық музыка конкурсында үшінші орын алған пианист Сяо Пэй Янг, 1974 жылы ARD халықаралық музыка конкурсында бірінші орын алған пианист Пьи Хсьен Чен, 1985 жылы Елизавета патшайымының музыка конкурсында бірінші орын алған Най Юань Ху және 2015 жылы Халықаралық Чайковский конкурсының скрипка бөлімінде екінші орын алған Юй Цзин Цзинь. Дирижерлердің ішінде Хелен Куач, Вэнь Пин Чиен, Шао Чиа Лю, Мэй Энн Чен және Тунь-чи Чжуан Тайваньның халықаралық беделін артқан әйгілі дирижерлер. 1990 жылы композитор Шуй Лонг Ма Chew's Culture Foundation қаржылаған және ұйымдастырған, жас композиторларды қолдау мақсатындағы «Көктем және Күз» музыкалық жинағын іске қосты. Кәсіпкер Эндрю Чью Тайвань композиторларының үлкен қажеттігін және композиторлардың барлық көркем туындылардың негізі екенін мойындағандықтан осы жобаны қолдады. Театрлық және хореографиялық қойылымдарға музыка қажет, сондықтан композиторлар сүйемелдеушілер ретінде маңызды рөл атқарады. «Көктем және Күз» музыкалық жинағы 1991 жылдың көктемінде алғашқы концертін өткізіп, Шу Си Чен, Шан Хуа Чиен, Кванг И Ин, Хвэй Ли Чанг, Минг Чунг Шэу, Ших Джи Пан және Ян Жонг Хванг сияқты жас тайваньдық композиторлардың шығармаларын ұсынды. Сол жылы өткен күзгі концертке Цан Хой Хсу, Хван Лонг Пан, Йен Лу, Тинг Льен Ву, Нан Чан Цзиен, Шинг Квеи Цзэн және Хао Чан сияқты тәжірибелі композиторлар қатысты. Олар қытай мәдениетін батыс композициялық тәсілдерімен үйлестіретін жаңа шығармалар жазды. «Көктем және Күз» музыкалық жинағының көктемгі және күзгі концерттерінің арасындағы айырмашылық – көктемгі концерттерде жас композиторлардың шығармалары орындалса, күзгі концерттерде тәжірибелі композиторлардың шығармаларына басымдық беріледі. 2016 жылға қарай «Көктем және Күз» музыкалық жинағы жыл сайын концерттер өткізбеуі мүмкін, бірақ қатысатын композиторлар Тайваньның батыс өнер музыкасының дамуын көрсетеді. Концерттерде өнер көрсеткен көптеген композиторлар халықаралық композиция конкурстарында жүлделі орындарға ие болды, мысалы, Цзин Пэн, Минг Хсю Йен, Вэй Чих Лю, Чинг Мео Лин, Чиу Ю Чоу, Ши Хуй Чен, Юань Чен Ли, Чун Кун Хун, Цзи Шен Ли және басқалар. Тайваньдағы батыс операсының дамуына қатысты, Тайбэй симфониялық оркестрі (TSO, 1986–2003) Феликс Чиу Шенг Ченнің басшылығымен жыл сайын бір опера қойды. Операларда негізінен жергілікті вокалдар ойнады, тек кейбір әйгілі шетелдік вокалдар шақырылды. Сонымен қатар, сахналық өндіріс және сахна артындағы жұмыстарды тайваньдық сахна шеберлері, әкімшілер және музыканттар басқарды. Бұл жүйе жергілікті вокалдарға өздерінің дағдыларын көрсетуге және операны қоюға қажетті біліктерді дамытуға мүмкіндік берді. 1973 жылы профессор және вокалист Дау Хсионг Цзэн Тайбэй опера театрын құрды. Тайбэй симфониялық оркестрімен салыстырғанда Тайбэй опера театрының масштабы шағын болғанымен, соңғы 50 жылда көптеген батыс опералық шедеврлерін қойды. Қойылымдардың саны мен өндіріс деңгейі мемлекеттік оркестрлердің деңгейімен тең, ал театр жергілікті опера әншілерін және дирижерлерді тәрбиелеу үшін маңызды орталық болып табылады. Тай Ли Чудан бастап, соңғы Ли Чин Хуанг, Кенг Ли, И Чжао Ши, Чжа Фен Ву, Ханиң Иая Цзо сияқты көптеген жас тайваньдық вокалдар көптеген халықаралық опера театрларында өнер көрсетіп жүр. Cloud Gate Dance Theater тайваньдық композициялық өнердің дамуына да үлкен үлес қосты. Мысалы, Deh ho Lai, Hwai min Lin, Cloud Gate Dance Theater-дың негіздейтіні, «Ақ Иланның әңгімесі» және «Қызыл камерадағы арман» музыкасын жазу үшін шақырылды. Shui long Ma да осылайша «Liao Tian ding» үшін шақырылды. Театрлық туындыларға қатысты, Kuei ju Lin, театрлық музыканы өндіруге арналған және театрлық және өнер музыкасы салаларында белсенді жұмыс істейтін талантты композитор, студент кезінде карьерасын бастады. АҚШ-та докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Тайваньға оқытуға оралды, ол M. O. V. E. Theatre-мен бірлесіп «Dear John» жобасын жасады, ол Taishin Arts Award-тың он екінші сыйлығының бес финалисінің бірі болды.
The development of Western art music in Taiwan primarily took place in educational institutions, both public and private. The earliest such music programs included those at Taiwan Provincial Normal University and the National Taiwan Academy of Arts, as well as Chinese Culture University (1962)¸ Shih Chien College of Home Economics (today's Shih Chien University, 1969), Soochow University (1972), Fu Jen Catholic University (1983), and the National Institute of the Arts (predecessor of today's Taipei National University of the Arts, 1982). After the 1980s, all the junior teachers colleges were restructured into teachers' colleges, allowing the founding of several departments and institutes of music. These new programs trained numerous music teachers for different types of schools and also promoted general enthusiasm for music. Around the same time, the United Experimental Orchestra (predecessor of the National Symphony Orchestra) and the National Chiang Kai Shek Cultural Center (predecessor of the National Theater and Concert Hall) were established respectively in 1986 and 1987. Together, they held a series of concerts with many Taiwanese and overseas musicians invited to perform and commissioned new pieces from local composers. All of this contributed to the vigorous growth of musical activities in Taiwan. Musical talents flourished in large numbers and the standards for composition and performance shot up markedly. Leading musicians at the time included Hwang long Pan, Shing kwei Tzeng, Fang long Ke, Nan chang Chien, Shan hua Chien, and Shu si Chen. At the suggestion of Dr. Robert Scholz, Taiwan began to send talented music students for pursuing further study abroad in the 1960s. The earliest students selected included pianists Pi hsien Chen, Lina Yeh, and Tai cheng Chen, among others, who went to Europe for their musical studies. After they graduated, some of them remained overseas, while others returned to Taiwan and devoted themselves to education. Several of these music talents have won awards in renowned international music competitions. Examples include pianist Siao pei Yang, who won the third place in the Concours international d'exécution musicale de Genève in 1967; pianist Pi hsien Chen, who won the first place in the Internationaler Musikwettbewerb der ARD in 1974; Nai yuan Hu, who was the first place winner of the Queen Elisabeth Music Competition in 1985; and Yu chien Tseng, who won the second place in the violin section (in which first place was not awarded) of the International Tchaikovsky Competition in 2015. As for conductors, Helen Quach, Wen pin Chien, Shao chia Lü, Mei ann Chen, and Tung chieh Chuang are all well known conductors in the international music scene that has brought Taiwan international prestige. In 1990, composer Shui long Ma launched the Spring and Autumn Music Collection, a platform for sponsoring aspiring composers, funded and organized by the Chew's Culture Foundation. Entrepreneur Andrew Chew supported this endeavor in acknowledgment of the dire need for more Taiwanese composers and the recognition that composers serve as the cornerstone of all artistic works. Theatrical as well as choreographic performances all need background music, with composers playing as vital a role as accompanists. The Spring and Autumn Music Collection launched its first concert in the spring of 1991, presenting the works of aspiring Taiwanese composers in their prime, such as Shu si Chen, Shan hua Chien, Kwang i Ying, Hwei lee Chang, Ming chung Sheu, Shyh ji Pan, and Yann jong Hwang, with a variety of styles of music represented. The autumn concert held later the same year brought in veteran composers, such as Tsang houei Hsu, Hwang long Pan, Yen Lu, Ting lien Wu, Nan chang Chien, Shing kwei Tzeng, and Hao Chang. They produced new works that blend Chinese culture with Western compositional techniques. The difference between the spring and autumn concerts held by the Spring and Autumn Music Collection is that the spring concerts feature works by aspiring composers, while the autumn concerts focus on works by seasoned composers. As of 2016, the Spring and Autumn Music Collection may not hold concerts every year but the participating composers represent the development of Taiwan's Western art music scene. Many of the outstanding composers featured in the concerts have won prizes in the international composition competitions, for example, Jing Peng, Ming hsiu Yen, Wei chih Liu, Ching meio Lin, Chiu yu Chou, Shih hui Chen, Yuan chen Li, Chung kun Hung, Tzyy sheng Lee, and others. As for the development of Western opera in Taiwan, the Taipei Symphony Orchestra (TSO, 1986 – 2003) produced one opera every year under the directorship of Felix Chiu Sheng Chen. The operas primarily featured local vocalists with only a few internationally renowned vocalists invited to participate. Moreover, the staff in charge of stage production and backstage work was led by Taiwanese stagehands, administrators, and musicians. This system offered opportunities to local vocalists to showcase their talents and other art workers to develop the skills needed for handling the delicate and complicated work that goes into producing an opera. The Taipei Opera Theater was established by professor and vocalist Dau hsiong Tseng in 1973. Although not as large as the Taipei Symphony Orchestra in scale, the Taipei Opera Theater has performed many Western operatic masterpieces over the past 50 years. Both the quantity of performances and the production standards are on par with those produced by public orchestras and the theater serves as an important base for nurturing local opera singers and conductors alike. From Tai li Chu in the past to the more recent Li chin Huang, Keng Li, I chiao Shih, Chia fen Wu, Hanying Iaia Tso, Taiwan on the whole has raised many young and aspiring vocalists active onstage in many international opera houses. Cloud Gate Dance Theater is also a major driving force in the Taiwanese composition scene. For example, Deh ho Lai was commissioned by Hwai min Lin, the founder of Cloud Gate Dancer Theater, to write the music for White Serpent Tale and The Dream of the Red Chamber. Shui long Ma was also similarly commissioned for Liao Tian ding. As for theatrical works, Kuei ju Lin, a composer in her prime who has devoted herself to theatrical music production and is active in theatrical and art music circles, began her career as an undergraduate. After she received her Ph. D. degree in the United States and returned to Taiwan to teach, she collaborated with M. O. V. E. Theatre to design and host Dear John, which became one of five finalists for the twelfth Taishin Arts Award.
Поп және рок
1970 жылдардың ортасында Тайвань музыка сахнасында «Тайвань кампусының халық әндері» деп аталатын танымал музыка жанры пайда болды. Бұл музыка американдық фолк-рок пен қытай халық музыкасы элементтерінің қосындысынан тұрды және Шығыс Азияда кең танымал болды. 1987 жылы әскери жағдайдың күшін жойғанға дейін тайваньдық поп музыка екі ерекше санатқа бөлінді. Хоккиен поп-ы ана тілінде орындалды және егде жастағы және жұмысшы табының тыңдаушылары арасында танымал болды; оған жапондық энка әсері зор болды. Керісінше, Куоминьтанның авторитарлық режимі (1945–1996) тайвань тілдері мен мәдениетін басу саясатының нәтижесінде мандарин поп-ы жас тыңдаушыларға көбірек ұнады. Азия жұлдызы Тереза Тенг Тайваньнан шыққан және қытай тілінде сөйлейтін әлемде және одан тыс жерлерде зор танымалдылыққа ие. 1980 жылдардың соңында ана тіліндегі мәдени бірегейлікке қызығушылықтың жаңаруымен тайваньдық поп музыканың ерекше және заманауи түрі қалыптасты. 1989 жылы «Blacklist Studio» атты музыканттар тобы «Rock Records» лейблы арқылы «Song of Madness» альбомын шығарды. Хип-хоп, рок және басқа стильдерді үйлестіре отырып, альбом күнделікті өмірмен айналысатын заманауи адамдарға қатысты мәселелерге назар аударды. «Ақымақ әнінің» сәттілігіне сүйене отырып, келесі жылы Лин Чжан «Marching Forward» әнін шығарды, ол «Жаңа тайваньдық ән» деп аталған жаңа бағыттың бастамасы болды. 1990 жылдардың поп жұлдыздарының қатарында Ву Бай, Чжан Чень Юэ, Джимми Лин, Эмиль Вакин Чау (Чжоу Хуацзянь) және т.б. болды. Техникалық жағынан дағдылы және қуатты дауысымен танымал aMEI Mandopop-тағы поп-дива деп есептеледі, ал Show Lo, Jay Chou, aMEI, Jolin Tsai және S.H.E сияқты поп-идолдар қазір Mandopop-тың ең танымал әншілеріне айналды. Рок және топ музыкасы саласында Mayday Тайваньдағы жастар буыны үшін рок музыкасын дамытуға үлкен үлес қосты. Тайваньның соңғы буынының поп музыкасы үшін «One Million Star» және «Super idol» сияқты әншілерді іздейтін реалити-шоулар Jam Hsiao, Yoga Lin, Aska Yang, Lala Hsu, William Wei сияқты көптеген қарапайым адамдарды танымал етті. 1990 және 2000 жылдардың басында Sodagreen, Deserts Chang, Cheer Chen сияқты әртүрлі жанрлардағы топтар мен әртістер пайда болды, олар коммерциялық сәттілікке жетіп, тайваньдық поп музыканың жаңа «инди» дәуірін бастады. Басқа да инди-топтар: Your Woman Sleep With Others, Labor Exchange Band, Chairman, Sugar Plum Ferry, deca joins, Backquarter, Fire EX, 8mm Sky, Seraphim және ChthoniC. Жыл сайынғы Formoz фестивалі, Spring Scream және Hohaiyan Rock фестивалі Тайваньның инди музыкалық өнеріндегі маңызды шаралар болып табылады. Олардың ішінде Formoz фестивалі халықаралық деңгейде танымал, ал Spring Scream – ең ірі жергілікті топтар фестивалі, Hohaiyan фестиваліне демалуға келген жандар мен музыканы ұнататын адамдар көптеп жиналады. Тайваньның басқа да танымал әншілері мен топтары: Rainie Yang, Da Mouth, Amber Kuo, A Lin, Magic Power және тағы да көп. Тайвань халқының мәдениеті Қытай, Малайзия және Сингапур сияқты қытай тілінде сөйлейтін елдерге де әсер етті.
In the mid 1970s a genre of popular music known as Taiwanese campus folk song appeared in the music scene of Taiwan. This music consisted of a fusion of elements from American folk rock and Chinese folk music, and was very popular throughout East Asia. Until the 1987 lifting of martial law, Taiwanese pop fell into two distinct categories. Hokkien pop was sung in a native dialect and was popular among older and working class listeners; it was strongly influenced by Japanese enka. In contrast, Mandarin pop, due to the assimilation policy of the authoritarian Kuomintang regime (1945–1996) that suppressed Taiwanese languages and culture, appealed to younger listeners. Asian superstar Teresa Teng originated from Taiwan and enjoys immense popularity amongst the Sinophone world and beyond. With the resurgence of interest in native cultural identities starting in the late 1980s, a more distinct and modern form of Taiwanese pop formed. In 1989, a group of musicians called the Blacklist Studio released Song of Madness on Rock Records. Blending hip hop, rock and other styles, the album focused on the issues concerning everyday, modern people. Building on Song of Madness' success, the following year saw Lin Chiang release Marching Forward, which kickstarted what became known as New Taiwanese Song. Pop stars of the 1990s included Wu Bai, Chang Chen yue, Jimmy Lin, Emil Wakin Chau (Zhoū Huájiàn) and so on. aMEI, who is renowned for her technically skilled and powerful vocals, is acclaimed to be the pop diva in Mandopop, and pop idols like Show Lo, Jay Chou, aMEI, Jolin Tsai and girl group S. H. E have now become the most famous and popular singers of Mandopop. For rock and band music, Mayday is said to have pioneered rock music in Taiwan for the generation of youth. For latest generation of pop music in Taiwan, singing reality shows such as One Million Star and Super idol have brought many ordinary people to fame, such as Jam Hsiao, Yoga Lin, Aska Yang, Lala Hsu, William Wei and so on. The 1990s and early 2000s also saw the emergence of bands and artists of more diverse genres, such as Sodagreen, Deserts Chang, Cheer Chen, who have achieved commercial success and brought the new "indie" era of Taiwanese pop music. Other indie bands include Your Woman Sleep With Others, Labor Exchange Band, Chairman, Sugar Plum Ferry, deca joins, Backquarter, Fire EX, 8mm Sky, Seraphim, and ChthoniC. The annual Formoz Festival, Spring Scream, and Hohaiyan Rock Festival are representative gatherings within Taiwan's indie scene. Of these, Formoz Festival is notable for its international draw, with foreign artists such as Yo La Tengo, Moby, Explosions in the Sky, and Caribou headlining the event, while Spring Scream is the largest local band event, and Hohaiyan draws a mixed crowd of beach side party goers and music appreciators alike. Other Taiwanese popular singers/bands include Rainie Yang, Da Mouth, Amber Kuo, A Lin, Magic Power and much more. The popular culture of the Taiwanese people has also influenced Chinese speaking populations in other places such as Mainland China, Malaysia and Singapore.
Металл
Тайваньда жүздеген металл топтары жұмыс істеп жатыр. Chthonic және Seraphim сияқты топтар Тайваньдағы металл сахнасына көбірек назар аударды, әсіресе Chthonic шетелде танымал болып, Bloodstock Open Air сияқты еуропалық фестивальдерде өнер көрсетіп жүр.
There are hundreds of metal bands active in Taiwan. Bands such as Chthonic and Seraphim have drawn more attention to the metal scene in Taiwan, with Chthonic in particular attracting attention overseas, performing at European festivals such as Bloodstock Open Air.
Техно
Тайваньда Тайбэй орталығында шағын техно және хаус музыкасы қауымдастығы бар. Көптеген диджейлер мен әртістер бұл істі негізгі жұмысы ретінде емес, қосымша айналысады. Көрсетілімдер жиі музыканы бейне өнермен үйлестіреді.
Taiwan has a small techno and house music scene center on Taipei. Most DJs and artists do it on the side rather than as their primary job. Performances often mix music with visual art.