Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис Расселл, 2-ші Бедфорд графы, KG (шамамен 1527 – 28 шілде 1585) – Букингемширдегі Ченис және Девондағы Эксетердегі Бедфорд Хаусының иесі, ағылшын дворяны, әскери қызметкер және саясаткер. Ол Девонда туған теңізші сэр Фрэнсис Дрейктің крест әкесі болды. Ол 1584-1585 жылдары Девонның Лорд-лейтенанты қызметін атқарды.
English nobleman, soldier and politician
Francis Russell, 2nd Earl of Bedford, KG (c. 1527 – 28 July 1585) of Chenies in Buckinghamshire and of Bedford House in Exeter, Devon, was an English nobleman, soldier, and politician. He was a godfather to the Devon born sailor Sir Francis Drake. He served as Lord Lieutenant of Devon (1584 5).
Ерте өмір
Франсис Джон Расселл, Бедфордтың 1-ші графы және Энн Сапкоттың ұлы болды. Ол Кембридждегі Кингс-холлда білім алып, әкесімен бірге Халықтар палатасына қатысты. Ол 1545–1547 және 1547–1552 жылдары парламентте Букингемширді өкілдік етті. 1547 жылы ол Бедфордшир және Бэкингемширдің жоғары шерифі болып тағайындалды. Ол 1549 жылы Девондағы көтерілісті басуға көмектесті, ал әкесі 1550 жылдың қаңтар айында Бедфорд графы атанғаннан кейін, Лорд Расселл деп аталды және 1552 жылы Лордтар палатасында осы атақпен орын алды. Расселл реформаторлардың идеяларын қолдады, олармен пікірлес болды және сэр Томас Уайтпен байланыста болды; оның діни көзқарастары салдарынан Мэри патшайымның билігінің басында түрмеге қамалды. Бостандыққа шыққан соң ол Италияға сапар шекті және шетелдік реформаторлармен байланыс орнатты. 1557 жылы Сент-Квентин шайқасында Испанияның Филипп II, сол кезде Англияның корольінің жұбайы үшін күрескен ағылшын жасағын басқарды.
Francis was the son of John Russell, 1st Earl of Bedford and Anne Sapcote. He was educated at King's Hall, Cambridge and accompanied his father, to sit in the House of Commons. He represented Buckinghamshire in parliament in 1545–47 and 1547–52. In 1547 he was appointed High Sheriff of Bedfordshire and Buckinghamshire. He assisted to quell the rising in Devon in 1549, and after his father had been created Earl of Bedford in January 1550, was known as Lord Russell, taking his seat in the House of Lords under this title in 1552. Russell was in sympathy with reformers, whose opinions he shared, and was in communication with Sir Thomas Wyatt; and in consequence of his religious attitude was imprisoned during the earlier part of Mary's reign. Being released he visited Italy, and came into touch with foreign reformers. He led the English contingent fighting for Philip II of Spain, then England's King Consort, at the Battle of St. Quentin in 1557.
Елизавета I
1558 жылы қарашада Англияның патшайымы Елизавета I таққа отырғанда, Бедфорд графы (Расселл 1555 жылдан бері осы мәртебеде болған), қоғамдық өмірде белсенді рөл атқара бастады. Ол жеке кеңесші болып тағайындалды және Франция королі Карл IX мен Шотландия королевасы Мэриге дипломатиялық жұмыстармен жіберілді. 1564 жылдың ақпан айынан 1567 жылдың қазанына дейін ол Бервик губернаторы және Шотландияның шығыс шекараларын қорғаушысы болды, осы қызметінде Елизавета мен Мэри арасындағы келіссөздерді жүргізді. Бедфорд 1566 жылдың 17 желтоқсанында Стирлинг сарайында шаһзада Джеймстің крещение рәсімінде Елизаветаның елшісі ретінде болды және соңғы банкетте және маскада арнайы қонақ ретінде құрмет көрді. Шотландия королевасы Мэри оған алтын тізбек, інжу, алмаз және рубинмен әшекейленген сыйлық берді. Крещение рәсімінен кейін Мэридің жартылай бауыры Джеймс Стюарт, Морейдің 1-ші графы, оны Файф аймағына саяхатқа шақырды. Олар Сент-Эндрюс және Гранждың Уильям Кирккалдиге тиесілі Холлиардс үйіне барды. Ол тиімді шекара күзетшісі болған, бірақ ағылшын патшайымының тұрақсыз және икемсіз саясатынан кейде көңілі толады. 1569 жылы солтүстікте көтеріліс болғанда, Бедфорд Уэльске жіберілді және 1572 жылы Норфолк герцогының ісін қарады. 1576 жылы ол Уэльс кеңесінің төрағасы болды. 1581 жылы Елизавета мен Анжу герцогы Франсуаның некесін ұйымдастыру үшін тағайындалған комиссия мүшесі болды. 1564 жылы Гартер орденінің рыцары атанған Бедфорд жомарт және беделді адам болған, ол 1585 жылы Лондонда қайтыс болды.
When Elizabeth I of England ascended the throne in November 1558 the Earl of Bedford, as Russell had been since 1555, became an active figure in public life. He was made a privy councillor, and was sent on diplomatic errands to Charles IX of France and Mary, Queen of Scots. From February 1564 to October 1567 he was governor of Berwick and warden of the east marches of Scotland, in which capacity he conducted various negotiations between Elizabeth and Mary. Bedford represented Elizabeth as her ambassador at the baptism of Prince James on 17 December 1566 at Stirling Castle, and was guest of honour at the subsequent banquet and masque. Mary, Queen of Scots gave him a gold chain set with pearls, diamonds, and rubies. After the baptism, Mary's half brother James Stewart, 1st Earl of Moray took him on a tour of Fife. They visited St Andrews and Hallyards, a house of William Kirkcaldy of Grange. He appears to have been an efficient border warden, but was irritated by the vacillating and tortuous conduct of the English queen. When the northern insurrection broke out in 1569, Bedford was sent into Wales, and he sat in judgment upon the Duke of Norfolk in 1572. In 1576 he was president of the council of Wales. In 1581 he was one of the commissioners deputed to arrange a marriage between Elizabeth and François, Duke of Anjou. Bedford, who was made a Knight of the Garter in 1564, appears to have been a generous and popular man, and died in London in 1585.
Жеке өмір
Оның алғашқы әйелі Маргарет (туған есімі Сент-Джон) Гостик (1533–1562), сэр Джон Гостиктің жесірі болған. Маргарет, сэр Джон Сент-Джонның (Маргарет Блеццоның шөбересі) және Маргарет Уолдегрейвтің (сэр Уильям Уолдегрейвтің қызы) қызы еді. Олардың төрт ұлы мен үш қызы болды:
His first wife was Margaret (née St John) Gostwick (1533–1562), a widow of Sir John Gostwick. Margaret was a daughter of Sir John St John (great grandson of Margaret Beauchamp of Bletso) and Margaret Waldegrave (a daughter of Sir William Waldegrave). Together, they were the parents of four sons and three daughters:
Леди Энн Рассел (1548–1603), ол Уорвик графының үшінші титулы иесі Амброз Дадлиге үйленді. Фрэнсис Рассел, Рассел бароны (шамамен 1554–1585), 1572 жылдан 1584 жылға дейін Нортумберлендтен парламент депутаты болды; 1575 жылы Редесуайр шабуылында тұтқындалды, Шотландия шекарасындағы қақтығыста жараланып, әкесінен бірнеше сағат бұрын қайтыс болды. Ол Джулиана Фостерге үйленді және Эдвард Рассел, Бедфорд графының үшінші титулы иесі соның ішінде балалары болды. Уильям Рассел, Торнхоудың бірінші бароны Рассел (шамамен 1557–1613), Ирландияның лорд-депутаты, сэр Ричард Лонгтың немересі Элизабет Лонгқа үйленді. Олардың бір ұлы болды – Бедфорд графының төртінші титулы иесі Фрэнсис Рассел. Леди Элизабет Рассел (1605 ж. қайтыс болды), Баттың үшінші графы Уильям Буркьеге үйленді. Леди Маргарет Рассел (1560–1616), ол Камберленд графының үшінші титулы иесі Джордж Клиффордқа үйленді. Леди Бедфорд 1562 жылдың 27 тамызында қайтыс болды. Бедфорд 1566 жылдың 25 маусымында екінші әйелі Бриджит Мэннерспен, Рутленд графинясының жесірімен (1601 ж. қайтыс болды) үйленді. Леди Ратланд, Джон Хассидің қызы, Слифорд баронының бірінші титулы иесі және Леди Энн Грей (Кент графының екінші титулы иесі Джордж Грейдің қызы), екі рет жесір қалған: алғаш 1556 жылы Кашиобери елшісі сэр Ричард Моррисоннан, екіншісі 1563 жылы Генри Маннерстен, Рутленд графының екінші титулы иесінен. Лорд Бедфорд 1585 жылдың 28 шілдесінде Лондонда қайтыс болды. Ол өзінің негізгі үйі болған және 1570 жылы Елизавета патшайымды қабылдаған отбасылық қасиет – Ченис Манор Хаусының жанында орналасқан Сент-Михаэль шіркеуіндегі отбасылық қабірде жерленді. Оның орнын немересі Эдвард Рассел (1572–1627), Фрэнсис Расселдің жалғыз ұлы, Рассел лорды иемденді.
Lady Anne Russell (1548–1603), who married Ambrose Dudley, 3rd Earl of Warwick. Francis Russell, Baron Russell (c. 1554–1585), MP for Northumberland, from 1572 to 1584; captured at the Raid of the Redeswire in 1575, mortally wounded in a fray on the Scottish border, dying hours before his father. He married Juliana Foster and had issue, including Edward Russell, 3rd Earl of Bedford. William Russell, 1st Baron Russell of Thornhaugh (c. 1557–1613), the Lord Deputy of Ireland who married Elizabeth Long, granddaughter of Sir Richard Long. They had one son, Francis Russell, 4th Earl of Bedford. Lady Elizabeth Russell (d. 1605), who married William Bourchier, 3rd Earl of Bath. Lady Margaret Russell (1560–1616), who married George Clifford, 3rd Earl of Cumberland. Lady Bedford died on 27 August 1562. Bedford married his second wife, Bridget Manners, the Dowager Countess of Rutland (d. 1601), on 25 June 1566. Lady Rutland, a daughter of John Hussey, 1st Baron Hussey of Sleaford and Lady Anne Grey (a daughter of George Grey, 2nd Earl of Kent), had been twice widowed; first from Ambassador Sir Richard Morrison of Cashiobury in 1556, and second from Henry Manners, 2nd Earl of Rutland in 1563. Lord Bedford died in London on 28 July 1585. He was buried at the family chapel at St. Michael's Church next to Chenies Manor House, the family estate which he had made his principal home and where he had entertained Queen Elizabeth in 1570. He was succeeded as third Earl by his grandson, Edward Russell (1572–1627), only son of Francis Russell, Lord Russell.
Ұрпақтар
Оның немересі, Фрэнсис Расселл, 4-ші Бедфорд графы (1587–1641), 1585 жылы Лорд Бедфордтың қайтыс болуынан екі жыл кейін дүниеге келді. Ол Уильям Расселлдің (1616–1700) әкесі болды, ол леди Энн Каррға (Сомерсеттің 1-ші графы Роберт Каррдың қызы) үйленді және 1694 жылдың 11 мамырында Бедфорд герцогы және Тависток маркизі атағын алғанға дейін 5-ші Бедфорд графы болды.
Through his grandson, Francis Russell, 4th Earl of Bedford (1587–1641) who was born two years after Lord Bedford's death in 1585, he was a great grandfather of William Russell (1616–1700) who married Lady Anne Carr (a daughter of Robert Carr, 1st Earl of Somerset) and became the 5th Earl of Bedford before he was created Duke of Bedford and Marquess of Tavistock on 11 May 1694.