Дхардо Ринпоче (1917-1990) – Тибет буддизмінің маңызды тұлғасы, Nyingma мектебінің 12-ші тулкуы. Өмірі, білімі, және Бодх-Гая монастырының аббаты қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дхардо Ринпоче (1917–1990), шын аты Тхубтен Лхундуп Легсанг, Тибеттің шығыс шекарасындағы Дхартсендодан шыққан, Дхартсендодағы Ньиңма Гомпасындағы Дордже Драк (Орталық Тибеттегі Дордже Дракпен шатастырмау керек) толкуларының 12-шісі болды. 11-ші тулку Дрепуңның абысы болған, ал 1912 жылы Қытайдың Тибетке басып кіруі кезінде Ұлттық Жиналыста зейнеткер абыстардың ең жоғары дәрежелісі еді. Ол 1916 жылы қайтыс болды, ал 12-ші тулку 1917 жылы дүниеге келді. Дхардо Ринпоче дәстүрлі тибеттік монахтар стилінде білім алып, Геше дәрежесін алды, Дрепуң монастырында Лхармапа деңгейінде бітірді және одан әрі Гюдмед тантрикалық колледжінде оқыды. 1951 жылы Бодх-Гаядағы тибеттік монастырдың абысы болып тағайындалды, ал 1954 жылдан бастап жылына бірнеше ай Үндістан-Тибет шекарасына жақын Калимпонгта тұрды. Калимпонг қытай басқыншылығынан қашқан тибеттіктер үшін маңызды тоқтау орны болды. Дхардо Ринпоче 1952 жылы Үнді-Тибет буддистік мәдени институтын (ITBCI) құрды, ол кейін тибеттік босқындар үшін жетімдер үйі мен мектеп ашты. Ол 1964 жылдан 1990 жылы қайтыс болғанға дейін Ғұмдағы Ига Чолинг монастырының абысы болды. 1950-1960 жылдары Дхардо Ринпоче ағылшын буддасы Сангаракшитамен дос болып, онымен бірге оқыды, ол 14 жыл Калимпонгта тұрғаннан кейін Англияға оралып, Батыс буддистік орденінің достары (FWBO), қазір Триратна буддистік қауымдастығын құрды. Сангаракшита Дхардо Ринпочені тірі бодисаттва деп есептеді және ол әлі де Триратна қауымдастығында құрметпен еске алынады. 1980 жылдары FWBO-ның «Үндістанға көмек» (қазіргі «Каруна Траст» (Ұлыбритания) деп аталады) қайырымдылық қоры ITBCI мектебін қаржыландыруға кірісті. Дхардо Ринпошенің реликвияларының бір бөлігі, оның кремациясынан қалған күлі, Батыстағы бірнеше ступаларда орнатылды: Сударшаналока ретрит орталығында (Темзаға жақын, Жаңа Зеландия), Падмалока буддистік ретрит орталығында (Норвичке жақын, Англия), Гухалока ретрит орталығында (Аликантеге жақын, Испания), Уэльстегі Тиратаналока ретрит орталығында, Германияның Сауэрландтағы Вималадхату ретрит орталығында және АҚШ-тың Нью-Гэмпширдегі Ариялока буддистік орталығында. Дхардо Ринпошенің ұраны: «Доктринаны қадірлеңдер, бірлікте өміріңдер, сүйіспеншілік тараттыңдар» болды, ол оның негіздеген мектебінің де ұраны болды. Ол әсіресе мектебіндегі балаларға «әрбір іс салдарымен келеді» дегенді үйретуге ұмтылды. Тулкулардың он үшіншісі Тензин Легшад Вангди 1991 жылы дүниеге келді және оны әлі де Дхардо Тулку деп атайды.
Dhardo Rinpoche (1917 1990), born Thubten Lhundup Legsang, was the 12th in a line of tulkus from Dhartsendo on the eastern border of Tibet who hailed from the Nyingma Gompa in Dhartsendo called Dorje Drak (not to be confused with Dorje Drak in Central Tibet). The 11th tulku rose to the Abbot of Drepung and during the 1912 invasion of Tibet by China was the most senior of the retired abbots in the National Assembly. He died in 1916 and the 12th Tulku was born in 1917. Dhardo Rinpoche was educated in the traditional Tibetan monastic style, taking his Geshe Degree and graduating at the Lharmapa level at Drepung Monastery, and doing further study at Gyud med Tantric College. In 1951 he was appointed abbot of the Tibetan monastery at Bodh Gaya, and from 1954 onwards combined this with a few months per year stay in Kalimpong near the India Tibet border. Kalimpong was to become an important staging post for Tibetans fleeing the Chinese invasion. Dhardo Rinpoche founded the Indo Tibetan Buddhist Cultural Institute (ITBCI), in 1952 which then opened an orphanage and school for Tibetan refugees. He was abbot of Yiga Choeling Monastery, Ghoom from 1964 till his death in 1990. During the 1950s and 1960s Dhardo Rinpoche was friend and teacher to Sangharakshita, an English Buddhist who spent 14 years based in Kalimpong before returning to England to found the Friends of the Western Buddhist Order (FWBO), now the Triratna Buddhist Community. Sangharakshita considered Dhardo Rinpoche to be a living bodhisattva and he is still revered as such in the Triratna Community. In the 1980s the FWBO's charity Aid For India (now known as the Karuna Trust (UK)) undertook to provide funding for the ITBCI School. Portions of Dhardo Rinpoche's relics, the ashes from his cremation, have been installed in several stupas in the West: at Sudarshanaloka Retreat Centre (near Thames, New Zealand), at Padmaloka Buddhist Retreat Centre (near Norwich, England), at Guhyaloka Retreat Centre, (near Alicante, Spain), at Tiratanaloka Retreat Centre in Wales, at Vimaladhatu Retreat Centre in Sauerland, Germany, and at Aryaloka Buddhist Center in New Hampshire, USA. Dhardo Rinpoche's motto was: "Cherish the doctrine; live united; radiate love", which also became the motto of the school he founded. He was concerned especially to teach the children at his school that "actions have consequences". The thirteenth in the line of Tulkus, Tenzin Legshad Wangdi, was born in 1991 and still goes by the name of Dhardo Tulku.