Жасырын хабарды жасыру әдісі: микродоттар туралы. Кішкентай көлемдегі мәтін немесе сурет арқылы ақпаратты қорғау, тарихы және қолданылуы. Стеганография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хабарламаны жасырудың стеганографиялық әдісі
Steganograph method of hiding messages
Микроточка – қастандықпен жасыру үшін өлшемі едәуір кішірейтілген мәтін немесе кескін. Микроточкалар көбінесе дөңгелек пішіндес және диаметрі шамалы болады, бірақ түрлі пішін мен өлшемде жасалуы мүмкін, сондай-ақ полиэстер немесе металл сияқты әртүрлі материалдардан дайындалады. Атауы микроточкалардың көбінесе типографиялық нүктенің пішіні мен мөлшеріне ұқсас болуынан туындаған, мысалы, нүкте немесе кіші әріпті "i" немесе "j" әрпінің үстіндегі нүкте. Микроточкалар – бұл хабарды қорғаудың стеганографиялық тәсілі.
A microdot is text or an image substantially reduced in size to prevent detection by unintended recipients. Microdots are normally circular and around in diameter but can be made into different shapes and sizes and made from various materials such as polyester or metal. The name comes from microdots often having been about the size and shape of a typographical dot, such as a period or the tittle of a lowercase i or j. Microdots are, fundamentally, a steganographic approach to message protection.
Тарих
1870 жылы Франко-Прус соғысы кезінде Париж қоршауға алынды, ал хабарламалар көгершін арқылы жіберілді. Париждегі фотограф Рене Дагрон әрбір көгершінге көп көлемде хабар жеткізуге мүмкіндік беру үшін микрофильмді пайдаланды, себебі көгершіндер аз салмақ көтере алады. Технологияның жетілуі одан әрі кішірейтуге мүмкіндік берді. 1925 жылы Парижде өткен Халықаралық фотосурет конгресінде Эммануэль Голдберг екі кезеңді процесті пайдаланып, өте кіші микроточкалар жасау әдісін ұсынды. Бірінші кезекте бастапқы кішірейтілген негатив жасалды, содан кейін негативтің кескіні өзгертілген микроскоптың окуляры арқылы коллодий эмульсиясына проекцияланды, онда микроскоптың үлгілік слайды орналасқан болатын. Кішірейту соншалықты болды, 0,01 мм² бетінде мәтіннің бір беті оқылатын күйде көшірілді. Бұл тығыздық бір шаршы дюймде 50 рет қайталанған Киелі кітаптың толық мәтінімен салыстыруға болады. Голдбергтің "Микраты" (микроточка) сол кезде ағылшын, француз және неміс тілдеріндегі басылымдарда кеңінен жарияланды. Стеганографиялық мақсаттар үшін қазіргі заманғы микроточкаларға ұқсас техника алғаш рет Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар арасында Германияда қолданылды. Кейіннен оны көптеген елдер қауіпсіз емес пошта арналары арқылы хабар алмасу үшін пайдаланды. Кейінгі микроточкалар әдісі күміс галоидты қабаттардың орнына анилин бояуы бар пленканы қолданды, себебі оны қарсы шпионаж агенттеріне анықтау қиын болды. 1946 жылы "Ридерс Дайджест" журналында Дж. Эдгар Гувердің тыңшылық туралы танымал мақаласында микроточкаларды "Дрезден Техникалық университетінің әйгілі профессоры Запп" ойлап тапқаны айтылды. Бұл мақала қайта басылып, аударылып, тыңшылық туралы әдебиетте кеңінен және сынсыз сілтеме жасалды. Аталған университетте профессор Запп болған емес; Гувердің Заппын Минокс камерасын ойлап тапқан Уолтер Запппен жаңылыстырды, оны тыңшылар қолданған, бірақ микроточкалар жасаған жоқ. Гувер Дрезденде профессор болған Эммануэль Голдбергті, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Дрезденде болған және тыңшыларды микроточкалар жасауға үйреткен Курт Запппен шатастырған сияқты. Сондай-ақ, бірегей жеке сәйкестендіру нөмірлері (PIN), активтерді сәйкестендіру нөмірі немесе тапсырыс бойынша клиенттік деректерді енгізуге болады. Микроточкалар активтің маңызды бөліктеріне жағылып немесе бүркіліп, толық бөліктерді белгілеуді қамтамасыз етеді. Бұл технология 1990 жылдары АҚШ-та әзірленді, ал кейін әлемдегі әртүрлі өндірушілер мен дистрибьюторлар тарапынан коммерцияландырылды. Оңтүстік Африкада 2012 жылдың қыркүйегінен бастап сатылатын барлық жаңа көліктерге және полициядан рұқсат алуды қажет ететін барлық көліктерге микроточкалар орнату міндетті болып табылады. Көптеген принтерлер сұралған құжаттармен қатар, принтердің сериялық нөмірі мен уақыт белгісі бар кішкентай сары нүктелерді басып шығарады. Бұл микроточкалар емес, басылған бетте кодталған үлгідегі көруге қиын нүктелердің жиынтығы.
In 1870 during the Franco Prussian War, Paris was under siege and messages were sent by carrier pigeon. Parisian photographer René Dagron used microfilm to permit each pigeon to carry a high volume of messages, as pigeons can carry little weight. Improvement in technology since then has made even more miniaturization possible. At the International Congress of Photography in Paris in 1925 Emanuel Goldberg presented a method of producing extreme reduction microdots using a two stage process. First, an initial reduced negative was made, then the image of the negative was projected from the eyepiece of a modified microscope onto a collodium emulsion where the microscope specimen slide would be. The reduction was such that a page of text would be legibly reproduced in a surface of 0.01 mm2. This density is comparable to the entire text of the Bible fifty times over in one square inch. Goldberg's "Mikrat" (microdot) was prominently reported at the time in English, French and German publications. A technique comparable to modern microdots for steganographic purposes was first used in Germany between World War I and World War II. It was also later used by many countries to pass messages through insecure postal channels. Later microdot techniques used film with aniline dye, rather than silver halide layers, as this was even harder for counter espionage agents to find. A popular article on espionage by J. Edgar Hoover in the Reader's Digest in 1946 attributed invention of microdots to "the famous Professor Zapp at the Technical University Dresden". This article was reprinted, translated, and widely and uncritically cited in the literature on espionage. There never was a Professor Zapp at that university; Hoover's Zapp has been wrongly identified with Walter Zapp, inventor of the Minox camera, which was used by spies but did not make microdots. Hoover appears to have conflated Emanuel Goldberg, who was a professor in Dresden, with Kurt Zapp who, late in the Second World War, was in Dresden and taught spies how to make microdots. Unique personal identification numbers (PIN), asset identification number or customized customer data entries are also available. The microdots are brushed or sprayed onto the key parts of an asset to provide complete parts marking. The technology was developed in the United States in the 1990s before being commercialized by various manufacturers and distributors around the world. In South Africa it is a legal requirement to have microdot fitted to all new vehicles sold since September 2012 and to all vehicles that require police clearance. Most printers print in addition to the documents requested on the pages tiny yellow dots containing printer serial number and time stamp. These are not microdots, but arrays of difficult to see dots across the printed page in an encoded pattern.