Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эспрессо кофесін дайындауға арналған құрылғы.
Device used to brew espresso coffee
Эспрессо машинасы, ұнтақталған кофе мен сүзгі арқылы "тақташаны" қайнау температурасына жуық қысыммен су жіберіп, қалың, концентрленген кофе – эспрессо дайындайды. Эспрессо жасау үшін әртүрлі конструкциядағы машиналар жасалған. Көптеген машиналар топтық басы және портафильтр сияқты ортақ элементтерге ие. Эспрессо машинасының құрамында сүт сияқты сұйықтықтарды буға түсіру және көбікті етуге арналған бу шығару құбылысы болуы мүмкін, бұл капучино және кафе латте сияқты кофе сусындары үшін қолданылады. Эспрессо машиналары бумен, поршеньмен, сорғымен немесе ауа сорғысымен жұмыс істей алады. Машиналар қолмен немесе автоматты түрде жұмыс істеуі мүмкін.
An espresso machine brews coffee by forcing pressurized water near boiling point through a "puck" of ground coffee and a filter in order to produce a thick, concentrated coffee called espresso. Multiple machine designs have been created to produce espresso. Several machines share some common elements, such as a grouphead and a portafilter. An espresso machine may also have a steam wand which is used to steam and froth liquids (such as milk) for coffee drinks such as cappuccino and caffè latte. Espresso machines may be steam driven, piston driven, pump driven, or air pump driven. Machines may also be manual or automatic.
Тарих
Алғашқы эспрессо машинасы 1822 жылы француз Луи Бернард Рабу жасаған. 1855 жылы тағы бір француз, Эдуард Лойсель де Сантес, Универсальдық көрмеде сағатына 2000 келі кофе дайындай алатын кафе экспресс машинасының үлгісін ұсынды. 1884 жылы Турин қаласынан Анджело Мориондо 1884 жылғы Туриннің жалпы көрмесінде тағы бір машинаның жұмыс істейтін үлгісін көрсетті. Оған 16 мамыр 1884 жылғы № 33/256 патент берілді ("Bollettino delle privative industriali del Regno d'Italia", 2-ші серия, 15-том, 1884 жыл, 635–655 беттер). Анджело Мориондоға, Турин қаласынан, "Экономикалық және жылдам кофе дайындауға арналған жаңа бу машинасы, 'A. Мориондо' әдісі, CXL тақтасы" деген өнертабысы үшін өнеркәсіптік құқық сертификаты табысталды. Мориондо машинасын өте шектеулі санда жасатып, оны өзінің бірнеше мекемелерінде қолданды, мысалы, Туриндегі бұрынғы Ұлттық галереядағы (1930 жылдары бұзылған) Американдық барда. 1901 жылы Миландық Луиджи Беццера машинаны жақсарту бойынша патент алды. Беццера инженер емес, механик еді. Ол қолданыстағы машинаны жақсартудың бірнеше патенттерін алды, алғашқысы 19 желтоқсан 1901 жылы тіркелді. Ол "Кофе дайындау және оны дереу ұсыну машиналарындағы жаңалықтар" деп аталды (№ 153/94, 61707, 5 маусым 1902 жылы берілген). 1905 жылы патентті Дезидерио Павони сатып алып, La Pavoni компаниясын құрды және Миландағы Виа Паринидегі шағын шеберханада машинаны коммерциялық түрде (күніне біреуден) шығара бастады. 1933 жылы венгр-итальян Франческо Ильи будың орнына қысыммен суды пайдаланатын алғашқы автоматты кофе машинасын ойлап тапты. "Иллетта" қазіргі эспрессо машинасының алдағысы болды.
The first espresso machine was created in 1822 by the Frenchman Louis Bernard Rabaut. In 1855, another Frenchman, Edouard Loysel de Santais, presented a café express machine at the Exposition Universelle able to make 2000 cups of coffee in 1 hour. In 1884, Angelo Moriondo of Turin demonstrated a working example of another machine at the Turin General Exposition of 1884. He was granted patent no. 33/256 dated 16 May 1884 (according to the "Bollettino delle privative industriali del Regno d'Italia", 2nd Series, Volume 15, Year 1884, pages 635 – 655). A certificate of industrial title was awarded to Angelo Moriondo, of Turin, for an invention called "New steam machinery for the economic and instantaneous confection of coffee beverage, method 'A. Moriondo', Plate CXL". Moriondo had his machine built in a very limited number, using it in a few establishments he owned, such as the American Bar in the former Galleria Nazionale on Via Roma in Turin, demolished in the 1930s. In 1901, Luigi Bezzera of Milan patented improvements to the machine. Bezzera was not an engineer, but a mechanic. He patented a number of improvements to the existing machine, the first of which was applied for on 19 December 1901. It was titled "Innovations in the machinery to prepare and immediately serve coffee beverage" (Patent No. 153/94, 61707, granted on 5 June 1902). In 1905 the patent was bought by Desiderio Pavoni who founded the La Pavoni company and began to produce the machine commercially (one a day) in a small workshop in Via Parini in Milan. In 1933 Hungarian Italian Francesco Illy invented the first automatic coffee machine that substituted pressurized water for steam. The Illetta became the predecessor of today's espresso machine.
Қозғалтқыш механизмі
Эспрессо жасау үшін көптеген машиналар құрастырылды. Көптеген машиналардың бірнеше ортақ элементтері бар. Дәнектің ұсақтығын, дәнекті тығыздауға қолданылатын қысым мөлшерін немесе қысымның өзін өзгерту арқылы эспрессоның дәмін өзгертуге болады. Кейбір бармендер эспрессоның температурасын жоғарырақ ұстау үшін оны тікелей қыздырылған демитасс кесеге немесе шот стаканына құяды.
Numerous machine designs have been created to produce espresso. Several machines share some common elements. Varying the fineness of the grind, the amount of pressure used to tamp the grinds, or the pressure itself can be used to vary the taste of the espresso. Some baristas pull espresso shots directly into a pre heated demitasse cup or shot glass, to maintain a higher temperature of the espresso.
Қозғалтқыштармен
Эспрессо машиналарын шығаратын Gaggia компаниясының негізін қалаушы Ахилл Гаггия 1945 жылы Италияда поршеньді немесе рычагты машинаны ойлап тапты. Бұл конструкцияда оператор рычагты қолданып, қыздырылған суға қысым түсіріп, оны кофе ұнтағы арқылы өткізеді. Эспрессо дайындау процесі көбінесе "суыру" деп аталады, себебі бұл рычагты машиналар эспрессо алу үшін ұзын тұтқаны суыруды қажет етеді. Осы себепті рычагты эспрессо машиналарын кейде қолмен басқарылатын эспрессо машиналары деп те атайды. Рычагты машиналардың екі түрі бар: қолмен поршеньді және серіппелі поршеньді конструкциялар. Қолмен поршеньді машинада оператор суды тікелей кофе ұнтағы арқылы итеріп жібереді. Ал серіппелі поршеньді конструкцияда оператор серіппені кернеуге жұмыс істейді, содан кейін серіппе эспрессо үшін қажетті қысымды (әдетте 8-10 бар; 116-145 пси) қамтамасыз етеді.
The piston driven, or lever driven, machine was developed in Italy in 1945 by Achille Gaggia, founder of espresso machine manufacturer Gaggia. The design generically uses a lever, pumped by the operator, to pressurize hot water and send it through the coffee grounds. The act of producing a shot of espresso is colloquially termed pulling a shot, because these lever driven espresso machines required pulling a long handle to produce a shot. Lever driven espresso machines are sometimes called manual espresso machines because of this. There are two types of lever machines; manual piston and spring piston design. With the manual piston, the operator directly pushes the water through the grounds. In the spring piston design, the operator works to tension a spring, which then delivers the pressure for the espresso (usually 8 to 10 bar; 116 to 145 psi).
Бумен жұмыс істейтін
Бумен жұмыс істейтін құрылғы бу немесе бу қысымы арқылы суды кофе арқылы өткізеді. Алғашқы эспрессо машиналары бумен жұмыс істейтін типтес болды, олар бір қазандықтың төрт топқа түйістірілуі арқылы бір уақытта әртүрлі кофе түрлерін жасауға мүмкіндік берді. Бұл конструкция әлі де төмен бағалы тұтынушы машиналарында қолданылады, себебі оған қозғалмалы бөліктердің қажеті жоқ. Сонымен қатар, бумен жұмыс істейтін машиналарында сорғымен жұмыс істейтін машиналармен салыстырғанда, кофе дайындау үшін қысым төмен болады. Осының салдарынан эспрессоның белгісі саналатын креманың сапасы нашарлайды.
A steam driven unit operates by forcing water through the coffee by using steam or steam pressure. The first espresso machines were steam types, produced when a common boiler was piped to four group heads so that multiple types of coffee could be made at the same time. This design is still used today in lower cost consumer machines, as it does not need to contain moving parts. Also, steam driven machines do not produce as high a pressure for extraction compared with pump driven. This results in the crema, a hallmark of an espresso, being of lower quality.
Құбырмен жұмыс істейтін
Пистоналы машинаның жетілдірілген түрі – 1961 жылы Faema E61 машинасымен енгізілген және коммерциялық эспрессо барларында ең көп таралған дизайнға айналған сорғымен жұмыс істейтін машина. Қолмен күш салудың орнына, электрмотормен қоздырылатын сорғы эспрессо дайындау үшін қажетті күшті қамтамасыз етеді. Эспрессо машиналары коммерциялық орналымдарда кең таралған суық су құбырынан немесе қолмен су толтырылатын жеке резервуардан суды тікелей қабылдауға арналған. Соңғысы көбінесе кішкентай көлемді коммерциялық орналымдарда және үйдегі эспрессо машиналарында қолданылады. Қажетті жоғары сорғы қысымы мен ағынды дәл басқару қажет болғандықтан, әдетте қолданылатын электр сорғыларының ерекше түрі – соленоидты поршеньді сорғылар. Бұл сорғылар оң ығыстырмалы сорғылар (жалпы санат) ретінде жіктеледі. Үй машиналарында суды және буды қайнату әдісіне байланысты төрт түрлі нұсқасы бар; олар талқылау кезінде әдетте аббревиатуралармен белгіленеді. Бір қазандық (SB) Бұл машиналар тек дайындауға, бу шығаруға болмайды, сондықтан бір қазандық қана керек. Олар сирек кездеседі, бу таяқшалары қарапайым және бағалы қосымша болып табылады. Бір қазандық, екі қолданыс (SB/DU) Кейбір үйдегі эспрессо машиналары суды дайындау температурасына дейін қыздыру және сүтті булау үшін бір камераны пайдаланады. Алайда, олар бір уақытта бір ғана операцияны орындай алады, сондықтан эспрессо дайындау және сүтті көбіктіру процесі арасында қыздыру кезегі қажет. Дайындау температурасы бу жасау температурасынан төмен болғандықтан, машина бір режимнен екіншісіне аусу үшін уақыт қажет. Сонымен қатар, дайындау процесінен кейін бір қазандық бу таяқшасы арқылы дайындаудан қалған судың (әдетте аз мөлшерде) бөліп шығарады, бұл бумен қыздырылған сүттің сәл сулы дәміне әкелуі мүмкін. Мұны болдырмау үшін сүтті булауды бастамас бұрын, қалдық суды бу таяқшасынан жинау керек. SB/DU көбінесе үй модельдерінің төменгі деңгейлерінде кездеседі, бу таяқшалары қарапайым және бағалы қосымша болып табылады. Жылу алмастырғышы (HX) Кейбір машиналар бу температурасында ұсталатын бір қазандықты пайдаланады, бірақ дайындауға арналған су жылу алмастырғышы арқылы өтеді, будан біршама жылу алып, бірақ оған дейін көтерілмейді. Дайындауға арналған су сүтті булау үшін қажетті температурадан төмен болса да, кофеді дұрыс дайындау үшін оны салқындату қажет; сондықтан бұл машинаның түрі бірінші эспрессо дайындамас бұрын 4-6 секунд салқындатуды қажет етеді. Машина дұрыс температураға келгеннен кейін, қажетті мөлшерде эспрессо дайындауға болады, жаңартпаудың қажеті жоқ. Алайда, егер пайдаланушы машинаны біраз уақытқа бос қалдырса, жуу процесін қайталау қажет. HX түрі көптеген орташа диапазонды машиналарда кездеседі және көптеген пайдаланушылар дұрыс температураны таңдауға көмектесу үшін термометрлерді орнатады. Дайындау суының температуралық тұрақтылығына қатысты пікірталастар бар, өйткені ол бу температурасынан дайындау температурасына тікелей емес, керісінше ауыстырылады. Жылу алмастырғышының басқа жүйелерге қарағанда үлкен артықшылығы – дайындау үшін қолданылатын су әрқашан су көзінен, яғни су резервуарынан немесе су желісінен жаңа болып табылады. Тұнған су әдеттегідей жуу арқылы шығарылады. Қазандықта сақталған тозған суды пайдаланудың орнына. Бірінші HX – 1961 жылғы Faema E61. Екі қазандық (DB) Соңында, кейбір коммерциялық немесе үйдегі эспрессо машиналарында дайындауға арналған су бөлек камерада қыздырылады, бұл екі бөлек қазандықты қажет етеді. Бұл негізінен жоғары сатыдағы машиналарда кездеседі, бірақ кейбір орташа сатыдағы машиналарда да кездеседі, HX-пен толықтырылады. Екі қазандық термині екі бөлек қазандықты қамтитын машиналар үшін тар мағынада қолданылады, ал екі жылытқыш (DH) машиналары деп аталатын машиналар үшін кең мағынада қолданылады, олар дайындау үшін қазандықты және дайындау суын бу температурасына дейін қыздыру үшін жеке термоблокты (TB) қамтиды – HX машиналарына кері, онда қазандық бу температурасында және дайындау температурасына дейін салқындатылады. Принцип бойынша, TB машиналары бумен пісірудің өнімділігі мен жылдамдығы есебінен тұрақты дайындау температурасын береді, ал HX машиналары тұрақты дайындау температурасы есебінен жақсы бумен пісіреді. Нағыз DB машиналары тұрақты дайындау температурасын және жылдам булауды қамтамасыз етеді, бірақ олар үлкен және қымбат. Оның кемшілігі – эспрессо дайындауға арналған қазандықтар негізінен аз айналыммен тозған судан тұрады, олар жаңа су қосылмай қайта-қайта қайнатылады. Бірінші DB – 1970 жылғы La Marzocco GS.
A refinement of the piston machine is the pump driven machine, which was introduced in the Faema E61 in 1961, and has become the most popular design in commercial espresso bars. Instead of using manual force, a motor driven pump provides the force necessary for espresso brewing. Espresso machines are made to accept water directly from a cold water line supply, common in commercial installations, or from a separate tank that must be filled with water by hand. The latter is more common with lower volume commercial installations and domestic espresso machines. Due to the required high pumping pressure and precision flow control needed, the particular type of electric pumps typically used are known as solenoid piston pumps. These pumps are classified as a positive displacement type (general category) of pump. Four variants exist in home machines, depending on how brew water and steam are boiled; in discussion these are generally known by acronyms. Single boiler (SB) These machines can brew only, and not steam, requiring only a single boiler. They are relatively uncommon, with steam wands being a simple and valued addition. Single boiler, dual use (SB/DU) Some home pump espresso machines use a single chamber both to heat water to brewing temperature and to boil water for steaming milk. However, they can perform only one operation at a time, requiring a warm up period between the execution of espresso pull and the milk frothing process. Since the temperature for brewing is less than the temperature for creating steam the machine requires time to make the transition from one mode to the other. Moreover, after the brewing process, a single boiler will expel (usually minor) quantities of water through the steam wand that were left over from brewing, which can cause the steam heated milk to then have a slightly watered down taste. To avoid this, the leftover water needs to be collected from the steam wand before steaming of the milk should begin. SB/DUs are generally found within the lower tiers of enthusiast home models, with steam wands being a simple and valued addition. Heat exchanger (HX) Some machines use a single boiler kept at steaming temperature, but water for brewing is passed through a heat exchanger, taking some heat from the steam without rising to the same temperature. Although the water for brewing remains at a lower range than that required for steaming milk, it is still too hot for proper coffee extraction without first cooling; thus this type of machine requires a cooling flush of 4–6 seconds prior to the first espresso pull. Once the machine is dialed into the proper temperature, as many shots can be pulled as required without refreshing. However, if the user leaves the machine idle again for some period, the flushing process will need to be repeated. The HX variety is found in many mid range machines and many users install thermometers to assist them in dialing in correct temperatures. There is some controversy as to the temperature stability of the brewing water, since it is indirectly converted from steaming temperature to brewing temperature, rather than kept at a brewing temperature. One big advantage of heat exchanger over the other system is the water used for extraction is always fresh from the water source, which can be from the water tank or water network. The stale water gets flushed during the routine flushing. Instead of using stale stagnant water retained within the boiler. The first HX was the Faema E61 of 1961. Dual boiler (DB) Finally, in some espresso machines for commercial or home use, water for brewing is heated in a separate chamber, which requires two separate boilers. This is found primarily in higher end machines, though it is also found in some mid range machines, overlapping with HX. The term dual boiler is used narrowly for machines with two separate boilers, and more broadly for what are more properly called dual heater (DH) machines, featuring a boiler for brewing and a separate thermoblock (TB) for heating brew water to steaming temperature – opposite to HX machines, where the boiler is at steaming temperature and is cooled to brewing temperature. In principle, TB machines yield a more stable brew temperature at the expense of steaming performance and speed, while HX machines yield better steaming at the expense of stable brew temperature. True DB machines provide stable brew temperatures and fast steaming, but are larger and more expensive. The downside is the boiler specifically for brewing espresso consist of mainly stagnant water with little turnover, which repeatedly gets boiled again with little introduction of fresh water. The first DB was the La Marzocco GS of 1970.
Ауамен қоректендірілген
Соңғы жылдары ауа сорғысымен жұмыс істейтін эспрессо машиналары пайда болды. Бұл машиналар қысылған ауаны пайдаланып, ыстық суды кофе ұнтағы арқылы өткізеді. Ыстық су әдетте қайнатқыштан немесе термос колбадан қосылады. Қысылған ауа қолмен сорғыдан, N2 газынан немесе картридждерден, немесе электр компрессорынан алынады. Ауа сорғысымен жұмыс істейтін машиналардың бір артықшылығы – олар электр машиналарына қарағанда әлдеқайда кішкентай және жеңіл. Олар көбінесе қолға ұсталатын және тасымалдауға ыңғайлы. 2007 жылы француздық инновациялық компания Nielsen Innovation SARL ұсынған Handpresso Wild машинасы таныстырылды.
In recent years air pump driven espresso machines have emerged. These machines use compressed air to force the hot water through the coffee grounds. The hot water is typically added from a kettle or a thermo flask. The compressed air comes from either a hand pump, N2 or cartridges or an electric compressor. One of the advantages of the air pump driven machines is that they are much smaller and lighter than electric machines. They are often handheld and portable. Handpresso Wild, invented by Nielsen Innovation SARL, a French innovation house, was introduced in 2007.
Машина бөлшектері
Топтық бас (немесе топтық) – алмалы-салмалы сүзгіні (немесе топтық тұтқаны) қабылдайтын бөлік. Әдеттегі тұтынушыға арналған эспрессо машинасының көбінесе тек бір топтық басы болады, ал коммерциялық кофеханаларда қолданылатын кәсіби машиналар бірден жетіге дейін топтық басқа ие болуы мүмкін. Эспрессо дайындау процесінде ыстық су қысыммен топтық бас арқылы өткізіледі. Топтық бастың ішінде көптеген тесіктер (душ) бар, олар қысыммен келген суды портафильтр себетіндегі кофе ұнтағының бетіне біркелкі таратуға тырысады, соның арқасында кофе ұнтағы арқылы тегіс ағыс қамтамасыз етіледі. Портафильтр (немесе топтық тұтқа) жартылай автоматты және поршеньді эспрессо машиналарының топтық басына бекітіледі және оның себетінде тығыздалған кофе ұнтағы орналасады. Ол көбінесе жақсы жылу сақтау үшін латуньдан жасалады және пластик немесе ағаш тұтқамен жабдықталады. Портафильтр эспрессо машинасының тығыздағышымен (прокладкасымен) біріктіріледі және жоғары қысымды ыстық суды кофе ұнтағы арқылы бағыттайды. Сонымен қатар, сатушылар кофе металмен жанасуын азайтатын түбі жоқ портафильтрлерді де сатады. Түбі жоқ портафильтр – бұл баристалардың кофе ұнтағының сапасын және экстракцияның тегіс болуын бағалау үшін пайдаланатын құрал, сондай-ақ пісіру процесінде судың кофе шайқасында тесік жасауына мүмкіндік беретін "каналдану" құбылысын визуалды түрде тексеруге мүмкіндік береді. Көптеген баристалар қолданылған кофе ұнтағын жинау үшін арнайы қораптарды (нокбокс) пайдаланады.
A grouphead (or group head) is the receiver for the removable portafilter (or group handle). A typical consumer espresso machine normally has only one grouphead, while popular professional machines, such as those used at commercial coffee shops, can contain anywhere from one to seven. During the process of extracting a shot of espresso, hot water is forced through the grouphead under pressure. The grouphead contains many holes (the shower) that attempt to distribute the pressurised water evenly over the surface of the grinds in the portafilter basket and thereby achieve an even cross sectional flow. A portafilter (or group handle) attaches to the grouphead of semi automatic and piston driven espresso machines, and carries a tamped puck of coffee grounds within its basket. It is usually made of brass for better heat retention, and is attached by a plastic or wooden handle. The portafilter forms a seal with the espresso machine's gasket, and directs high pressure hot water through the coffee puck. After market retailers also sell bottomless portafilters that minimize the espresso's contact with any metal. A bottomless portafilter is one tool baristas use to analyze the quality of the coffee grind and the evenness of the extraction and allows for a visual check of "channeling" or the condition in which water is able to pierce a hole in the espresso puck during the brew process leading to poor extraction. Often, baristas use knockboxes to store their spent espresso grounds after they have pulled a shot.
Автоматтандыру
Пісіру процесін автоматтандыру үшін сорғылары, сенсорлары, клапандары және ұнтақтағыштары бар машиналар әдетте автоматты деп аталады. Жартылай автоматты машиналар суды қолмен емес, сорғы арқылы жеткізеді. Қосымша клапан арқылы корзинадағы қалған пісіру қысымы босатылады. Автоматты машиналар пісірілген көлемді (соның салдарынан пісіру уақытын) автоматтандырады. Олар мұны топтық басына орнатылған ағын өлшегіш арқылы жасайды: бағдарламаланған су мөлшері өлшегіштен өткен кезде сорғы өшіріледі. Ұнтақтау және тығыздау әлі де қолмен жасалады. Супер автоматты машиналар кофеді автоматты түрде ұнтақтап, тығыздап, эспрессо дайындайды. Операторға тек қана кофе бұршақтарын салуға арналған ыдысты толтырып, қолданылған ұнтақтарды босату және егер машина су құбырына қосылмаған болса, суды резервуарға құю қажет. Кейбір модельдерде сүтті автоматты түрде көбіктіріп, құюға арналған құрылғы бар. Супер автоматты машиналар кофеді қолмен ұнтақтау және тығыздау мүмкіндігін жояды, бұл эспрессоның сапасына әсер етеді. Кәсіптік мекемелер әдетте бірнеше топтық басы бар жартылай автоматты машиналарды пайдаланады. Бұл машиналар тұтынушылық модельдерге қарағанда әлдеқайда үлкен және эспрессоны жылдам дайындауға қабілетті. Көптеген коммерциялық машиналар автоматты режимде жұмыс істей алады. Қолмен немесе жартылай автоматты машиналар пісіру сапасын жақсырақ бақылауға мүмкіндік береді. Пісіруді қашан тоқтату (пісіру уақыты) маңызды фактор болғандықтан, ол көбінесе әрбір дайындалған эспрессоға қарай реттеледі, сондықтан жартылай автоматты машиналар автоматты машиналардан жиі артықшылыққа ие, бірақ кейбір машиналар автоматты болады. Қолмен басқарылатын машиналар Еуропада көбірек танымал, онда көбінесе қара эспрессо ішеді.
Machines that have pumps, sensors, valves, and grinders to automate the brewing process are generally referred to as automatic. Semi automatic Use a pump rather than manual force to deliver water. The remaining brew pressure in the basket is released via a three way valve. Automatic These machines also automate the brewed volume (hence indirectly brew time). They do this by adding an in line flowmeter to the grouphead: when the programmed amount of water has passed through the meter, the pump turns off. Grinding and tamping are still manual. Super automatic These machines automatically grind the coffee, tamp it, and extract the espresso shot. The operator only has to fill the bean hopper and empty the spent grounds compartment from time to time, and, if the machine is not connected to a water line, add water to a reservoir. Some models contain an automated milk frothing and dispensing device. Super automatic machines take away the ability to manually tamp and grind the coffee, which affects the quality of the espresso. Commercial establishments generally use semi automatic machines with several group heads. These are much larger than consumer models and able to produce espresso shots more quickly. Many commercial machines can function in an automatic mode. Manual or semi automatic machines offer more control of shot quality. Because when to cut the shot (brew time) is a critical variable, which is often adjusted shot by shot, semi automatic machines are often preferred over automatics, though some machines are automatic. Manual machines are more popular in Europe, where it is more common to drink straight espresso.
Пештің жоғарғы жағы
Мока құмыралары, сондай-ақ пеш үстіндегі эспрессо дайындағыштар деп те аталады, эспрессо машиналарына ұқсас, себебі олар қысыммен кофе жасап, нәтижесіндегі сусынның кейбір ерекшеліктері ортақ, бірақ басқа жағынан айырмашылықтары бар. Сондықтан, оларды "эспрессо" машинасы деп атау кейде күмәнді, бірақ олардың қысым мен буды пайдаланып кофе жасауы, 1948 жылғы Gaggia эспрессо машиналарына дейінгі барлық эспрессоға ұқсас, сондықтан терминнің кең мағынасында олар қабылданады, бірақ стандартты заманауи эспрессо машиналарынан ерекшеленеді. Мока құмыралары эспрессо машиналары сияқты қысыммен кофе дайындайды, дәстүрлі эспрессо машинасына ұқсас кофе экстракциясының қатынасын қамтамасыз етеді және бұршақ сорты мен ұнтақтау дәрежесіне байланысты, эспрессо машиналары жасаған крема деп аталатын көбікті эмульсияны жасауға қабілетті. Мока құмыралары эспрессо машиналарынан айырмашылығы, олар 1,5 бар (21 пси) қысыммен, 9 бар (130 пси) емес, және эспрессо машиналарына қарағанда жоғары температурада – қайнаған су мен будың қоспасын пайдаланады, бұл ертедегі бумен жасалған кофе машиналарына ұқсас. Төменгі бөлігінде су орналасады. Ортаңғы бөлігінде ұнтақталған кофе салынатын сүзгі себеті бар, ол төменгі бөлікке орналастырылады. Жоғарғы бөлігі металл сүзгісімен төменгі бөлікке бұралады. Құмыраны пеште қыздырғанда, төменгі бөліктегі будың қысымы суды түтік арқылы сүзгі себетіне, содан кейін ұнтақталған кофеге және металл сүзгіге итеріп, жоғарғы бөлікке құяды, онда кофе дайын болады. Олар Италия, Испания және Португалияда кең таралған. Оларды макинетта (итальян тілінде "кішкентай машина") немесе каффетиера (итальян тілінде "кофе жасау машинасы") деп те атайды.
Moka pots, also known as stove top espresso makers, are similar to espresso machines in that they brew under pressure and the resulting brew shares some similarities, but in other respects differ. As such, their characterization as "espresso" machines is at times contentious, but due to their use of pressure and steam for brewing, comparable to all espresso prior to the 1948 Gaggia, they are accepted within broader uses of the term, but distinguished from standard modern espresso machines. Moka pots are similar to espresso machines in that they brew under pressure, produce coffee with an extraction ratio similar to that of a conventional espresso machine, and, depending on bean variety and grind selection, moka pots can create the same foam emulsion known as crema that conventional espresso machines can. Moka pots differ from espresso machines in that they brew under substantially lower pressure – 1.5 bars (21 psi) rather than 9 bars (130 psi) – and use hotter water – a mix of boiling water and steam at above , rather than of espresso machines, similar to early steam brewing machines. The bottom chamber contains the water. The middle chamber is a filter basket holding the ground coffee and sits within the bottom chamber. The top chamber, with a metal filter, screws onto the bottom chamber. When the pot is heated on a stove, the pressure from the steam in the bottom chamber forces the water through a tube into the filter basket, through the ground coffee, the metal filter, and it then funnels into the top chamber where the coffee is then ready to serve. They are commonly found in Italy, Spain, and Portugal. They are also known as a macchinetta (Italian for little machine) or caffettiera (Italian for coffee maker).