Кіріспе

Британдық саясаткер (1849–1912)

Александр Уильям Джордж Дафф, 1-ші Файф герцогы (10 қараша 1849 – 29 қаңтар 1912), 1857 мен 1879 жылдар аралығында Макдафф виконты атағымен және 1879 мен 1889 жылдар аралығында Файф графы ретінде белгілі болған, шотланд ақсұлуы және король Эдуард VII мен королева Александраның үшінші баласы әрі үлкен қызы – принцесса Луизаға үйленген.

Ерте өмір

Файф Александр Дафф ретінде Эдинбургте дүниеге келді, Джеймс Дафф пен оның әйелі леди Агнес Хейдің ұлы. Оның әкесі 3-ші Фиф графының немересі және 4-ші Фиф графының мұрагері еді. Оның анасы 18-ші Эрролл графының екінші қызы және оның әйелі, король Уильям IV-нің заңды емес қызы Элизабет ФицКларенс болды. 1857 жылы әкесі 5-ші Фиф графы болғанда, Дафф "Виконт Макдафф" деген құрметті атаққа ие болды. Ол 1863 жылдан 1866 жылға дейін Итон колледжіне оқыды.

Саяси және дипломатиялық мансап

1872 жылы Виконт Макдафф ретінде танылған Файф Шотландиядағы Эльгинширдің лорд-лейтенанты болды және отыз жыл бойы осы лауазымда қызмет етті. 1874 жылдан 1879 жылға дейін ол Эльгиншир мен Найрншир округінен парламент мүшесі болып сайланды, либералдық партиядан өкілдік етті. 1879 жылдың 7 тамызында ол әкесінен кейін Ирландия пэерлігіндегі 6-шы Файф графы (және Ұлыбритания пэерлігіндегі 2-ші барон Скене) атағын алды, осылайша Лордтар палатасына орын алды. Осы кезде ол Джеймс Дафф, 2-ші Файф графының құрметіне аталған Макдафф сияқты бірқатар шотландтық феодалдық барондықтарды да иеленді. 1880 жылдың мамырынан 1881 жылдың қаңтарына дейін Уильям Эварт Гладстонның либералдық үкіметінде Құрметті джентльмендер корпусының капитаны болып қызмет етті, ал 1882 жылдың ақпанында Саксония короліне Гартер орденін табын ету үшін арнайы дипломатиялық миссияға қатысты. 1884 жылдың 15 наурызында 1-ші Банфшир артиллерия еріктілерінің құрметті полковнигі болып тағайындалды. 1885 жылы Виктория патшайымы оны Ұлыбритания пэерлігінде "Файф графы" титулына ие етті. Ол Оңтүстік Африканың жартерлік компаниясын құруға қатысып, 1896 жылғы Джеймсон шабуылына дейін оның вице-президенттерінің бірі болды. 1900 жылдың ақпанынан 1912 жылы қайтыс болғанға дейін Лондон графтығының лорд-лейтенанты қызметін атқарды.

Құрметтер

Фиф герцогы 1900 жылы сәуірде Ұлыбританияның Пирлер палатасында Фиф герцогы және Макдафф графы ретінде жаңа патент алды, бұл патент оның Луиза ханшайымынан туған қыздарына және олардың ер балаларына берілді. Осының нәтижесінде ол Фифтің екі герцогтығына ие болды: 1889 жылы құрылған (Макдафф маркизатымен бірге) ұл болмаған жағдайда тоқтатылатын еді, ал 1900 жылы құрылған (Макдафф графтығымен бірге) ұл болмаған жағдайда оның үлкен қызына өтетін еді. 1905 жылы қарашада оның қайын атасы, енді король Эдуард VII, Фиф герцогинясына Корольдік ханшайым атағын берді және леди Александра Дафф пен леди Мод Дафф енді Ұлыбритания мен Ирландияның ханшайымдары болып, «Сіңірлік» атағын иеленетінін жариялады. Виктория патшайымы болашақ Фиф герцогын «Тисл» орденінің рыцары етіп тағайындады, ал Георг V оны «Жартер» орденінің қосымша рыцары етіп тағайындады. Ол 1880 жылы жеке кеңесші болып ант берді. 1902 жылы тамызда қайын атасы король Эдуард VII таққа отырғанда, сондай-ақ 1911 жылы маусымда қайын інісі король Георг V таққа отырғанда, Фиф герцогы Лорд-констебль міндетін атқарды. Лондондағы 15 Портман-сквердегі резиденциясынан басқа, герцогтың Шотландияда екі жылжымайтын мүлігі болды: Абердинширдегі Мар-Лодж және Банф қаласындағы Маунткоффер-хаус.