Йоханн Шоберт (1720-1767) – композитор, клавесинист. Париж кезеңі, Конти ханзадасының үйі, сонаталар жинағы, уланудан қайтыс болды. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоганн Шоберт (шамамен 1720, 1735 немесе 1740 – 28 тамыз 1767) – композитор және клавесинші. Оның туған күні шамамен 1720 жыл, шамамен 1735 жыл немесе шамамен 1740 жыл деп түрлі деректерде келтірілген, ал туған жері Силезия, Эльзас немесе Нюрнберг деп көрсетілген. Ол жеуге жарамды деп сенген улы саңырауқұлақты жеп қайтыс болды.
Johann Schobert (c. 1720, 1735 or 1740 – 28 August 1767) was a composer and harpsichordist. His date of birth is given variously as about 1720, about 1735, or about 1740, his place of birth as Silesia, Alsace, or Nuremberg. He died after eating poisonous mushrooms that he insisted were edible.
Мансап
1760 немесе 1761 жылы Шоберт Парижге көшіп келді, онда ол Луи Франсуа I де Бурбонның үй шаруасында қызмет етті. Ол өзінің аспабына арналған көптеген сонаталар жинақтарын жазды, олардың көпшілігі бір немесе бірнеше басқа аспаптармен орындауға қосымша бөліктермен бірге келді. Шоберт клавесиндік концерттер, симфониялар және «Le Garde Chasse et le Braconnier» комедиялық операсын да жазды. Парижде Шоберт отбасының саяхаты барысында Леопольд Моцартпен кездесті. Әңгімеге сүйенсек, Шоберттің балалары оның шығармаларын оңай орындайтыны туралы Моцарттың пікіріне Шоберт ренжіді. Дегенмен, Шоберт жас Вольфганг Амадей Моцартқа елеулі әсер етті, ол өз фортепиано концерттерінде пайдалану үшін Шоберттің сонаталарынан бірнеше бөлімдерді өңдеді. Моцарттың өмірбаянын жазған Дайнели Хасси, Шоберттің музыкасы Моцартқа музыкасында поэзиялық көзқарас қабылдау мүмкіндігін ашты деді. Теодор де Вайзева мен Жорж де Сент-Фоидың Моцарт туралы еңбектеріне сілтеме жасай келген Хасси, «Шоберттен сабақ алған» төрт фортепиано концертінің «типично моцартовский» стильдік ерекшелігі бар екенін атап өтті, бұл ерекшелік Шоберттің өзінің шығармаларында да кездеседі. Хасси мынадай қорытынды жасады: «Олай болса, біз Вольфгангтың шығармаларындағы «романтикалық» элементтің көп бөлігін Шобертке қарызды екенін, осының қатар өзінің «классикалық» әдемілігі мен күшімен үйлесетінін ескере отырып, оны өзінің нағыз ұстаздарының біріншісі деп санауымыз керек». 1767 жылы Шоберт отбасымен бірге Париждің жанындағы Ле-Пре-Сен-Жервейге саңырауқұлақ жинауға барды. Ол жергілікті аспазшыдан оларды дайындауын сұрады, бірақ олардың улы екенін естіді. Боа де Булоньдегі мейрамханада қайтадан әрекеттенгені сәтсіз аяқталды, содан кейін оның дәрігер танысы саңырауқұлақтарды жеуге болады деп қате айтты, ол оларды үйде сорпа жасау үшін пайдалануға шешім қабылдады. Шоберт, оның әйелі, балаларының бірінен басқасы және оның дәрігер досы қайтыс болды.
In 1760 or 1761, Schobert moved to Paris where he served in the household of Louis François I de Bourbon, prince de Conti. He composed many books of sonatas for his instrument, most of them with an accompanying part for one or more other instruments. Schobert also wrote harpsichord concertos, symphonies and the opéra comique Le Garde Chasse et le Braconnier. In Paris, Schobert came into contact with Leopold Mozart during the family's grand tour. Reportedly, Schobert was offended by Mozart's comments that his children played Schobert's works with ease. Nevertheless, Schobert was a significant influence on the young Wolfgang Amadeus Mozart, who arranged a number of movements from Schobert's sonatas for use in his own piano concertos. Mozart biographer Dyneley Hussey writes that it was Schobert's music that opened up Mozart to the possibility of adopting a poetic stance in his music. Citing Téodor de Wyzewa and Georges de Saint Foix's work on Mozart, Hussey points out that the four piano concertos, "which are deliberate studies from Schobert", have a "typically Mozartian" stylized nature which is actually present in the Schobert works that he was emulating. Hussey concludes, "So we may regard Schobert, to whom Wolfgang owes so much of the 'romantic' element which appears in his work alongside of its 'classic' grace and vigor, as being the first of his real masters." In 1767, Schobert went mushroom picking with his family in Le Pré Saint Gervais near Paris. He tried to have a local chef prepare them, but was told they were poisonous. After unsuccessfully trying again at a restaurant at Bois de Boulogne, and being incorrectly told by a doctor acquaintance of his that the mushrooms were edible, he decided to use them to make a soup at home. Schobert, his wife, all but one of their children, and his doctor friend died.