Қорған – қайтыс болған адамдарды жерлейтін орын. Археологтар үшін мәдениет пен өмір салты туралы ақпарат көзі. Діни нанымдардағы ролі де қарастырылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мәйітті жерлеу орны – жерлеу рәсімінен кейін қайтыс болған дене (әдетте адам, кейде жануар) жерленетін немесе көмілетін жер. Қабірлер көбінесе зираттар мен мола сияқты жерлеу үшін арнайы бөлінген аумақтарда орналасады. Қабірдің ішінде табылған дененің күйі және оның жанындағы заттар археологтарға бұл адамның өмірі, оның қай заманда өмір сүргені және қандай мәдениетке жатқандығы туралы мәлімет бере алады. Кейбір діндерде жанның мәңгілік болуы үшін денені өртеу немесе кремациялау қажет деп саналады, ал басқаларында дененің толық шіруі жанның тыныштығы үшін маңызды деп есептеледі (қайғы туралы қараңыз).
Burial location of a dead body
A grave is a location where a dead body (typically that of a human, although sometimes that of an animal) is buried or interred after a funeral. Graves are usually located in special areas set aside for the purpose of burial, such as graveyards or cemeteries. Certain details of a grave, such as the state of the body found within it and any objects found with the body, may provide information for archaeologists about how the body may have lived before its death, including the time period in which it lived and the culture that it had been a part of. In some religions, it is believed that the body must be burned or cremated for the soul to survive; in others, the complete decomposition of the body is considered to be important for the rest of the soul (see bereavement).
Зираттар мен зираттар
Зираттар әдетте тиісті құдай орынының салынуымен бірге құрылған (олар 8-14 ғасырларға дейін созылуы мүмкін) және көбінесе құдай орынының ішінде немесе астында жерленуге шамасы келмейтін отбасылар оларды пайдаланған. Көптеген мәдениеттерде едәуір бай, маңызды қызмет атқаратын, ақсүйектерге жататын немесе жоғары әлеуметтік статусы бар адамдар марқұмның аты-жөні, қайтыс болған күні және басқа да өмірбаяндық мәліметтері көрсетілген жеке крипттерге құдай орынының ішінде немесе астында жерленген. Еуропада мұндай жерлеулер көбінесе олардың отбасылық елтаңбасының бейнесімен бірге жасалған. Кейіннен зираттардың орнына бейіттер пайда болды.
Graveyards were usually established at the same time as the building of the relevant place of worship (which can date back to the 8th to 14th centuries) and were often used by those families who could not afford to be buried inside or beneath the place of worship itself. In most cultures those who were vastly rich, had important professions, were part of the nobility or were of any other high social status were usually buried in individual crypts inside or beneath the relevant place of worship with an indication of the name of the deceased, date of death and other biographical data. In Europe, this was often accompanied by a depiction of their family coat of arms. Later, graveyards have been replaced by cemeteries.
Тіл бойынша
Қабірде айналып жату - қайтыс болған адамның сезімін білдіретін, өте үлкен қорқыныш немесе күшті таңғалуды сипаттауға қолданылатын мақал.
Turn in one's grave is an idiom to describe an extreme level of shock or an intense level of surprise and is expressed as the vicarious sentiment of a deceased person.