Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық британдық әскери офицер және отаршылдық әкімші (1762–1824)
Scottish British army officer and colonial administrator (1762–1824)
Генерал-майор Лаклан Маккуарри, CB (/m//ə/'/k//w//ɒr//ɪ/; Lachlann MacGuaire; 31 қаңтар 1762 – 1 шілде 1824) – Шотландиядан шыққан британдық әскери офицер және отаршылдық әкімші. Маккуарри 1810-1821 жылдары Жаңа Оңтүстік Уэльстің бесінші губернаторы болды және колонияның әлеуметтік, экономикалық және сәулеттік дамуында жетекші рөл атқарды. Тарихшылар оны Жаңа Оңтүстік Уэльстің қылмыстық колониядан еркін қонысқа өтуіне маңызды үлес қоскан деп санайды, сондықтан 19-шы ғасырдың басында Австралия қоғамын қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Маккуарри колонияның қала құрылысы саласындағы маңызды тұлға болды. Ол қазіргі Сиднейдің дамуына зор ықпал етті, қазіргі заманғы қала орталығының негізін қалады, Хайд Паркті Австралияның алғашқы қоғамдық паркі ретінде құрды, Маккуори көшесі бойындағы түрлі қоғамдық ғимараттардың құрылысын қадағалады және бүгінгі күні Батыс Сиднейдің бір бөлігі болып табылатын бірнеше елді мекендердің жоспарын жасады. Ол сондай-ақ Хобарт қаласы үшін көшелер жоспарын жасауға бұйрық берді. Зерттеулерді қолдаған Маккуарри 1813 жылы Көк таулар арқылы өтуге рұқсат берді, бұл аймақтың алғашқы сәтті британдық экспедициясы болды. Ол Австралиядағы алғашқы ішкі британдық елді мекен – Батерст қаласын құруға бұйрық берді. Әдептілік пен тәртіпті нығайтуға тырысқан Маккуарри, эмансиписттер деп аталатын бұрынғы сотталғандарға кеңдік көрсетті, оларды маңызды мемлекеттік лауазымдарға тағайындады және кең аумақты жерлерді берді. Аборигендерге мейірімділікпен қарауға ниет білдіргенімен, 1816 жылы ол Хоуксбери және Непиан соғыстары кезінде Гундунгура және Даравал халықтарының Аппин қырғынына әкелген бұйрыққа қол қойды.
Major General Lachlan Macquarie, CB (/m//ə/'/k//w//ɒr//ɪ/; Lachlann MacGuaire; 31 January 1762 – 1 July 1824) was a British Army officer and colonial administrator from Scotland. Macquarie served as the fifth Governor of New South Wales from 1810 to 1821, and had a leading role in the social, economic, and architectural development of the colony. He is considered by historians to have had a crucial influence on the transition of New South Wales from a penal colony to a free settlement and therefore to have played a major role in the shaping of Australian society in the early nineteenth century. Macquarie played a central role in urban planning in the colony. He had a significant impact on the development of modern Sydney, establishing the layout upon which the modern city centre is based, establishing Hyde Park as Australia's first public park, overseeing the construction of various public buildings along Macquarie Street, and devising the layouts of a number of settlements which today are part of Western Sydney. He also ordered the designing of a street layout for Hobart. A supporter of exploration, Macquarie authorised the 1813 expedition across the Blue Mountains, the first successful British traversal of the region. He ordered the establishment of Bathurst, the first inland British settlement in Australia. While seeking to promote morality and orderliness, Macquarie favoured the liberal treatment of ex convicts, known as emancipists, appointing them to prominent government positions and providing generous land grants. Despite expressing a desire for Aboriginal peoples to be treated kindly, in 1816 he gave orders that led to the Appin Massacre of Gundungurra and Dharawal people during the Hawkesbury and Nepean Wars.
Ерте өмір
Лаклан Маккуарри Шотландияның батыс жағалауындағы аралдар тізбегі – Ішкі Гебридтердегі Мулл аралының жағалауындағы Ульва аралында дүниеге келді. Оның әкесі, үлкен Лаклан, ағаш шебері және диірменші болып жұмыс істеді, сонымен қатар Маккуарри тайпасының басшысының туысы еді. Оның анасы Маргарет, ықпалды Мердок Маклейннің, Лохбуидің 19-шы лардының қарындасы болды. Осыған қарамастан, оның ата-анасы салыстырмалы түрде кедей және, мүмкін, сауатсыз болған, Оскамуллдағы шағын шаруашылықты жалға алып, оны қосалқы шаруа ретінде өңдеген. Жасөспірім шағында Маккуарри білім алу үшін Эдинбургке жіберілді, және ол Эдинбург Корольдік орта мектебінде оқыған болуы мүмкін, онда ол ағылшын тілі мен арифметиканы үйренді.
Lachlan Macquarie was born on the island of Ulva off the coast of the Isle of Mull in the Inner Hebrides, a chain of islands off the West Coast of Scotland. His father, Lachlan senior, worked as a carpenter and miller, and was a cousin of a Clan MacQuarrie chieftain. His mother, Margaret, was the sister of the influential Murdoch Maclaine, 19th laird of Lochbuie. Despite this, his parents were relatively poor and probably illiterate, leasing and working a small farm as sub tenants at Oskamull. In his early teens, Macquarie was sent to Edinburgh to be educated, possibly attending the Royal High School of Edinburgh where he learnt English and arithmetic.
Солтүстік Америка
1776 жылы Маккуори британ армиясына өз еркімен қосылып, 84-ші жаяу полкіне тағайындалды. Сол жылы ол олармен бірге Солтүстік Америкаға Америка Тәуелсіздік соғысындағы революционерлерге қарсы күресу үшін сапар шекті. Америкаға жолда келе жатқанда, ол Ньюкасл Джейн шайқасына қатысты, бұл британдық сауда кемесінің американдық жекеменге қарсы алғашқы теңіз жеңісі болды. Маккуари бастапқыда Новая Шотландияның Галифакс қаласында орналасты және 1777 жылдың 9 сәуірінде кіші офицер атағын алды. 1781 жылдың 18 қаңтарында ол лейтенант атағына көтеріліп, 71-ші (Highland) жаяу полкіне ауыстырылды және олармен Нью-Йорк және Чарльстон қалаларында қызмет етті. Маккуари британдықтар соғыста жеңілген кезде Ямайкада болғандықтан, көтерілістің аяқталуын қауіпсіз күйінде қарсы алды.
Macquarie volunteered to join the British Army in 1776 and was assigned to the 84th Regiment of Foot. Later that year he travelled with it to North America to fight against the revolutionaries in the American War of Independence. On the way to America he participated in the Battle of the Newcastle Jane, the first naval victory for a British merchant ship over an American privateer. Macquarie was initially stationed at Halifax, Nova Scotia and obtained the junior rank of ensign on 9 April 1777. On 18 January 1781, he was promoted to lieutenant and transferred to the 71st (Highland) Regiment of Foot, and served with them in New York City and Charleston. Macquarie safely saw out the end of the rebellion by being posted in Jamaica at the time of the British defeat in the war.
NSW корпусымен қарым-қатынас
Маккуоридің алғашқы міндеті 1808 жылғы губернатор Уильям Блайға қарсы болған Ром көтерілісінен кейін колонияда тәртіпті, заңды үкімет пен тәртіпті қалпына келтіру болды. Британ үкіметі Маккуариге Ром көтерілісінің екі көшбасшысын – Джон Маккартур мен майор Джордж Джонстонды қамауға бұйрық берді. Бірақ Маккуари Сиднейге келген кезде, Маккартур да, Джонстон да өздерін қорғау үшін Англияға қашып кеткен еді. Маккуари дереу көтерілісшілердің бастаған барлық шараларын жоюға кірісті. Мысалы, көтерілісшілер берген барлық "кешірімдер, жалға берулер және жер участалары" күштен шығарылды. Алайда, жалға алушылардан түскен көптеген петициялардан кейін, Маккуари көп ұзамай өз шешімін кері қайтарып, оларды бекітті. Жаңа Оңтүстік Уэльс корпусы мен оның монополиясы жақын уақытта таратылғанымен, әскери ықпал сақталды, офицерлер әділет жүйесіне әсер ете берді. Маккуари өзі қалған NSW корпусы офицерлерімен қарым-қатынасты жақсартуды жөн көрді және Блайға қарсы көтеріліске бейтарап қатысты.
Macquarie's first task was to restore orderly, lawful government and discipline in the colony following the Rum Rebellion of 1808 against Governor William Bligh. Macquarie was ordered by the British government to arrest two of the leaders of the Rum Rebellion, John Macarthur and Major George Johnston. However, by the time that Macquarie arrived in Sydney, both Macarthur and Johnston had already sailed for England to defend themselves. Macquarie immediately set about cancelling the various initiatives taken by the rebel governmentfor example, all "pardons, leases and land grants" made by the rebels were revoked. However, after an avalanche of petitions from leaseholders were sent to Macquarie, he soon back flipped and ratified them all. Although the New South Wales Corps and its monopoly were soon ended, the military influence survived, with officers having sway over the justice system. Macquarie himself chose to keep the peace with the remaining NSW Corps officers and maintained an ambivalent attitude to the rebellion against Bligh.
Азаматтық реформалар
Маккуоридің колонияға тәртіп орнату міндетінің бір бөлігі – сотталғандар лагерін жоспарланған көшелері мен саябақтары бар қалалық ортаға қайта жаңарту болды. Қазіргі Сиднейдің орталық бөлігінің көшелер жүйесі Маккуори жасаған жоспарға негізделген. Колонияның ең мәртебелі ғимараттары Маккуори көшесінде салынды, ол оған өзінің есімін берді. Олардың кейбіреулері бүгінге дейін сақталған, соның ішінде «Рум ауруханасы», оның бір бөлігі қазір Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламентінің ғимараты болып табылады. Маккуари Үкімет үйі үшін салғызған әсем атқоймалар қазір Сидней консерваториясы орналасқан заманауи ғимараттың құрамына кіреді. Маккуари билік еткен кезеңде салынған тағы бір маңызды ғимараттар – Параматта әйелдер жетімдер мектебі, Сент-Джеймс шіркеуі және Хайд-парк казармасы. Ол сондай-ақ Хайд-паркті ресми түрде қоғамдық демалыс орны деп атап, құрды. Маккуари Австралияда қолданысқа арналған алғашқы ресми валютаны жасағандық үшін мақталады. 1812 жылы ол 40 000 испан доллары монетасын сатып алып, сотталған жалған монета жасаушы Вильям Хеншаллға монеталардың ортасын кесіп, оларды Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясына тиесілі екенін анықтау үшін қайта мөрлеуді тапсырды. Орталық бөлігі («дамп» деп белгілі) 15 пенске бағаланды, ал сыртқы жиегі («тесік доллар» деп белгілі) бес шиллингтік монета болды. Жаңа валютаны жасауға тырысқандарға Ньюкасл көмір шахталарында жеті жылдық мерзімге сотталатыны жарияланды. Маккуари 1817 жылы колонияның алғашқы банкі – Жаңа Оңтүстік Уэльс банкін құруға да көмектесті.
Part of Macquarie's undertaking of bringing order to the colony was to refashion the convict settlement into an urban environment of organised towns with streets and parks. The street layout of modern central Sydney is based upon a plan established by Macquarie. The colony's most prestigious buildings were built on Macquarie Street which he named after himself. Some of these still stand today including the 'Rum Hospital' part of which now serves as the Parliament House of New South Wales. The elaborate stables which Macquarie commissioned for Government House are now part of the modern structure housing the Sydney Conservatorium of Music. Other notable edifices built during Macquarie's tenure include the Parramatta Female Orphan School, St James Church, and the Hyde Park Barracks. He also officially named and established Hyde Park as a public recreation area. Macquarie is credited with producing the first official currency specifically for circulation in Australia. In 1812 he purchased 40,000 Spanish dollar coins and had a convicted forger named William Henshall cut the centres out of the coins and counter stamp them to distinguish them as belonging to the colony of New South Wales. The central plug (known as a "dump") was valued at 15 pence and the rim (known as a holey dollar) became a five shilling piece. Any forging of the new currency was proclaimed as being punishable by seven years in the Newcastle coal mines. Macquarie also encouraged the creation of the colony's first bank, the Bank of New South Wales, in 1817.
Әлеуметтік реформалар
Маккуориге колонияда мораль мен тәртіпті нығайту бойынша нақты нұсқаулар берілді. Ол некеге тұруды және шіркеуге баруды ынталандырды, полиция патрульдерін күшейтті және қоғамдық жерде алкоголь ішуге қарсы заңдар қабылдады. Бұл саясаттың негізгі бөлігі – бостандық алғандар: мерзімі біткен немесе шартты немесе толық кешірім алған сотталғандар. Маккуори бұрынғы сотталғандардың өздерін түзетіп, заңға бағынып, христиандық өмір салтын ұстануын қалады. Алғашқыда ол тек англикандық дінді қолдады, бірақ 1820 жылы ресми мақұлданған католик дін қызметкерлерін сақтықпен қарсы алды. Осы бостандық алған сотталғандардың кейбіреулері білікті маман болды немесе колониядағы коммерциялық кәсіпорындар арқылы зор байлыққа ие болды. Маккуори осындай бұрынғы сотталғандарды әлеуметтік өзгерістердің үлгісі деп есептеді және оларды әлеуметтік жағдайына көтеріп, маңызды мемлекеттік лауазымдарға тағайындау арқылы марапаттады. Мысалы, Фрэнсис Гринвей колония архитектор болды, доктор Уильям Редферн колония хирургі болды, ал Эндрю Томпсон мен Симеон Лорд судьялар болып тағайындалды. Колониядағы "эксклюзивтер" деп аталатын әулеттер бұл тағайындауларға наразылық білдірді, кейбіреулері жоғарылатылған бұрынғы сотталғандармен бірге жұмыс істеуден бас тартты. Дегенмен, 1812 жылы Австралиядағы сот жүйесіне қатысты Select committee on Transportation жасаған тергеу Маккуоридің либералды саясатын қолдады. Комитет колонияны мүмкіндігінше дамытып, сотталғандарға жұмыс беру және бостандық алғаннан кейін оларды қоныс аударуға ынталандыру қажет деген қорытындыға келді. Маккуори бостандық алғандарға жер беруді де жақсы көріп, 1811 жылы британдық қонысты оңтүстік-батысқа қарай кеңейтуді жоспарлағанда, Аппин аймағында бұрынғы сотталғандарға 30 және 40 акр жер берді. Сондай-ақ, 1815 жылы Наполеон соғыстарының аяқталуымен Жаңа Оңтүстік Уэльске сотталғандар мен қоныс аударушылардың көптеп келуіне себеп болды, нәтижесінде ақ халықтың саны екі есеге артты. Маккуори өзінің азаматтық құрылыс бағдарламасын жұмыс орындарын көбейту және экономикалық белсенділікті ынталандыру үшін пайдаланды.
Macquarie was given specific instructions to encourage morality and orderliness in the colony. He promoted marriage and church attendance, increased police patrols and made laws against public alcohol consumption. Central to this policy were the emancipists: convicts whose sentences had expired or who had been given conditional or absolute pardons. Macquarie wanted the ex convicts to live reformed, law abiding Christian lives. Initially he favoured Anglicanism only but in 1820 cautiously welcomed officially approved Catholic priests. Some of these emancipated convicts were either skilled professionals or had become very wealthy by operating commercial enterprises in the colony. Macquarie viewed these types of ex convicts as ideal models of social transformation, and rewarded them by elevating their social standing and appointing them to important government positions. For example, Francis Greenway became colonial architect, Dr William Redfern became the colonial surgeon, while Andrew Thompson and Simeon Lord were appointed as magistrates. The gentry in the colony, known as the "exclusives" were outraged at these appointments with some refusing to work alongside the promoted ex convicts. However, an 1812 inquiry into the convict system in Australia by a Select committee on Transportation, supported Macquarie's liberal policies. The committee concluded that the colony should be made as prosperous as possible so as to provide work for the convicts and to encourage them to become settlers after being given their freedom. Macquarie also looked favourably on issuing land grants to emancipists, and in 1811 when wishing to expand British settlement to the south west, he issued a large amount of 30 and 40 acre grants in the Appin region to ex convicts. Also, the end of the Napoleonic Wars in 1815 brought a renewed flood of both convicts and settlers to New South Wales, doubling the white population. Macquarie utilised his civic building programme to encourage employment and economic activity.
Барлауды қолдау
Маккуори колониядағы британдық зерттеулердің үлкен демеушісі болды. Ол өзі Сидней бассейніне және Джервис шығанағы, Порт-Стифенс, Хантер өзені, Батерст және Ван Димен жері сияқты басқа да аймақтарға бірқатар экспедицияларға қатысты. Ол кездесетін ескерткіштерге және жаңа қоныстарға өзінің, әйелінің немесе британдық аристократия мүшелерінің есімдерін қойды. Кейін сол жылы Джордж Эванс, Маккуоридің тапсырмасымен осы ішкі аймақты одан әрі зерттеуге кірісіп, Маккуори өзенін тауып, оған ат қойды. 1815 жылы Маккуори осы өзенде Батерстті құруға бұйрық берді, ол Австралиядағы алғашқы ішкі британдық қоныс болды. Эванс 1815 жылы губернатордың бұйрығымен оңтүстік-батысқа қарай зерттеу жүргізіп, Лаклан өзенін оның құрметіне атады. Маккуори Джон Окслиді бас геодезист етіп тағайындады және оны 1817–18 жылдары Лаклан өзенін, Ливерпуль жазығын және Жаңа Оңтүстік Уэльстің солтүстік жағалауын зерттеуге, сондай-ақ отарлауға жарамды жерлерді табуға экспедицияларға жіберді. Оксли географиялық нысандарға губернатордың есімімен атау дәстүрін сақтап, үміткер жағалаудағы шығанақты Порт Маккуарри деп атады.
Macquarie was a great sponsor of British exploration in the colony. He himself participated in a number of expeditions around the Sydney Basin and to other regions including Jervis Bay, Port Stephens, the Hunter River, Bathurst and Van Diemen's Land. He invariably named the landmarks and new settlements he came across after himself, his wife or members of the British aristocracy. Later that same year George Evans, directed by Macquarie to further explore this inland region, came upon and named the Macquarie River. In 1815, Macquarie ordered the establishment of Bathurst on this river, which became Australia's first inland British settlement. Evans conducted further exploration to the south west in 1815 at the behest of the Governor and named the Lachlan River after him. Macquarie appointed John Oxley as surveyor general and sent him on expeditions in 1817–18 to further explore the Lachlan River, Liverpool Plains and the north coast of New South Wales and to find suitable lands for colonisation. Oxley, following the tradition of labelling the geographic features after the Governor, named a promising coastal inlet Port Macquarie.
Аборигендерге қатысты саясат
Маккуоридің аборигендерге қатысты саясаты әскери күш қолданып жүзеге асырылған ынтымақтастық пен ассимиляцияға негізделген. 1810 жылы колонияға келген соң Маккуари «Бұл елдің тума халқына әрқашан мейіріммен және құрметпен қарау қажет» деген тілегін білдірген сөз сөйледі, және келесі төрт жыл бойында аз ғана қақтығыс болды. Бірақ 1814 жылдың қысында Непиан өзені маңындағы қақтығыстарда бірнеше қоныс аударушы мен абориген қаза тапты. Маккуари бастапқыда бейбітшілік орнатуға бағытталған жарлықтар жариялады, бірақ кейін аймақты бақылау үшін қарулы экспедиция жіберді. Ол сондай-ақ осы «басшыларға» олардың отбасылары пайдалануы үшін шағын жер участақтарын сыйлады. Бұл сыйлықты алғаш рет 1815 жылы Бунгари алды, ол Джорджс-Хедте бұғаз, қайық және 15 акр жер алды. 1816 жылы Маккуари Коулби мен Нурагингиге Непиан өзені бойындағы жау аборигендерге қарсы әскери операцияларға көмектескендері үшін бұғаз бен жер участақтарын сыйлады. Австралиядағы колонистер «сенімді» аборигендерге көптеген жылдар бойы бұғаз сыйлау дәстүрін сақтады. Колонияның ішкі және шалқары аймақтарына, жаугершік аборигендерді жазалау мақсатымен, оларды елден толығымен қуып шығу және тауларға дейін айдап салу үшін, сондай-ақ соңғы уақытта жасалған кісі өлтірулер мен зорлық-зомбылықтардың қылмыскерлерін ұстап алу үшін экспедициялар жіберілді, олар тірі ұсталған жағдайда қатты жазаға тартылуы керек еді. Қылмыстың қозғаушыларын тапсыруға дейін немесе олардың тайпалары сотқа беруге дейін, мүмкіндігінше көп аборигендерді тұтқынға алуға бұйрық бердім. Егер аборигендер ең аз қарсылық көрсетсе немесе тапсыруға шақырылғанда бас тартса, әскери жасақтарға қолбасшылық ететін офицерлерге оларды берілуге мәжбүрлеу үшін оқ атуға рұқсат берілді. Осындай жағдайларда өлтірілген аборигендердің денелерін ағаштарға іліп қоюға бұйрық берілді, осы арқылы тірі қалғандарды қорқытуға болады. 17 сәуірде капитан Джеймс Уоллис басқарған 33 гранадиерден тұратын жасақ Гандхара және Таравал тайпаларының үлкен тобын Катаракта өзенінің шатқалында, Непиан су қоймасының жоғарғы бөлігінде қоршауға алды. Кем дегенде 14 адам, әйел және бала қаза тапты, кейбіреулері оқтан өлтірілді, ал басқалары тік жардан құлап кетті. Бұл оқиға Аппин қырғыны деп танылды. Каннабайгал мен Даннеллдің мәйіттері Маккуаридің нұсқауымен ағаштарға ілінді, ал Каннабайгалдың бас сүйегі кейін Шотландияға әкелінді. Екі әйел мен үш бала тұтқынға алынды, ал Маккуари Уоллисті оның еңбегі үшін марапаттап, оны Ньюкасл тұтқын қонысының коменданты етіп тағайындады. Бигж Джон Маккартур, Сэмюэл Марсден және Арчибальд Белл сияқты Маккуаридің әлеуметтік реформаларына қарсы болған «элиталық» колонистермен кеңесті. Олар сотталғандарды қалалардағы мемлекеттік құрылыс жұмыстарынан алып тастап, оларды ірі қой шаруашылықтарында жұмыс істеуге жіберуді қалады. Бигж осы пікірлермен келісіп, көптеген сотталғандарды арзан жұмыс күші ретінде осы «капитал иелеріне» тағайындаса, үкіметтік шығындарды айтарлықтай азайтуға және британдық жүн өнеркәсібін нығайтуға болатынын көрді. Бигжтің есебінде Маккуаридің Жаңа Оңтүстік Уэльсті сотталғандардың қоғамға қайта оралуына мүмкіндік беретін орынға айналдыруы дұрыс емес екені, ал босатылғандарға қатысты оңалту саясаты ғана емес, «жеткіліксіз және қауіпті» болғаны, сонымен қатар «зорлық актісі» болғаны көрсетілді. Маккуари бірнеше рет отставкаға кетуді ұсынды, ол 1820 жылы қабылданды, ал 1821 жылы Томас Брисбен оны губернатор ретінде алмастырды. Маккуари басқа губернаторларға қарағанда ұзақ қызмет етті, бірақ көп ұзамай, 1824 жылы, губернаторға кеңес беру үшін тағайындалған Жаңа Оңтүстік Уэльстің Заңнамалық Кеңесінің құрылуымен оның билігі азайтылды, ол Австралияның алғашқы заң шығару органы болды.
Macquarie's policy toward Aboriginal Australians consisted of co operation and assimilation, backed by military coercion. On arrival in the colony in 1810 Macquarie gave a speech expressing the wish that "Natives of this Country may be always treated with kindness and attention", and for the next four years very little conflict occurred. However, in the winter of 1814 a number of settlers and Aboriginal people were killed in conflict in the Nepean River region. Macquarie initially made proclamations to promote peace but also later sent an armed expedition to patrol the area. Macquarie also rewarded these 'chiefs' with small parcels of land set aside for the use of their families. The first receiver of these rewards was Bungaree who in 1815 was issued a gorget, a boat and 15 acres at Georges Head. In 1816, gorgets and land parcels were given to Colebee and Nurragingy by Macquarie for their role in assisting the military operations against hostile Aboriginals along the Nepean River. The practice of colonists giving gorgets to 'loyal' Aboriginals continued for many decades throughout Australia. into the Interior and remote parts of the Colony, for the purpose of Punishing the Hostile Natives, by clearing the Country of them entirely, and driving them across the mountains; as well as if possible to apprehend the Natives who have committed the late murders and outrages, with the view of their being made dreadful and severe examples of, if taken alive. — I have directed as many Natives as possible to be made Prisoners, with the view of keeping them as Hostages until the real guilty ones have surrendered themselves, or have been given up by their Tribes to summary Justice. — In the event of the Natives making the smallest show of resistance – or refusing to surrender when called upon so to do – the officers Commanding the Military Parties have been authorized to fire on them to compel them to surrender; hanging up on Trees the Bodies of such Natives as may be killed on such occasions, in order to strike the greater terror into the Survivors. On 17 April, the detachment of 33 grenadiers led by Captain James Wallis managed to corner a large group of Gandangara and Tharawal people near the Cataract River gorge in the upper Nepean catchment. At least 14 men, women and children were killed, some shot while others fell off the cliffs. This became known as the Appin Massacre. The corpses of two men, Cannabaygal and Dunnell, were strung up on trees as per Macquarie's instructions, the skull of Cannabaygal later being taken to Scotland. Two surviving women and three children were taken prisoner and Macquarie rewarded Wallis for his efforts by appointing him Commandant of the Newcastle convict settlement. Bigge consulted with the 'exclusive' colonists such as John Macarthur, Samuel Marsden and Archibald Bell who were strongly against the social reforms of Macquarie. They wanted the convicts to be removed from the government building works in the towns and instead labouring on their large sheep grazing land acquisitions. Bigge concurred with these opinions and saw that government expediture could be significantly decreased and the British wool industry strengthened if large numbers of convicts were assigned to these 'men of capital' as cheap labour. Bigge's reports subsequently depicted Macquarie as having an error of conduct in making New South Wales a place for the convicts to reform back into society rather than a place of punishment, and stated that his policies of remediation toward the emancipated were not only 'inexpedient and dangerous' but were 'an act of violence' to the established colonists. Macquarie offered his resignation several times, which was accepted in 1820 with Thomas Brisbane replacing him as governor in 1821. Macquarie served longer than any other governor but not long after, in 1824, the overall power within the role was reduced by the introduction of the New South Wales Legislative Council, Australia's first legislative body, appointed to advise the governor.
Шотландияға оралу, өлім және мұра
Маккуори Шотландияға оралды және 1824 жылы Лондонда Бигге таратқан айыптаулардан қорғанып жүргенде қайтыс болды. Дегенмен, оның беделі өлімінен кейін де артып, әсіресе, азат болғандар мен олардың ұрпақтары арасында күшейді. Олар Австралиядағы алтын асығынан бұрын Австралия халқының көп бөлігін құрады. Бүгінде көптеген адамдар оны Австралияны түрме емес, ел ретінде құруға тырысқан алғашқы губернаторлардың ең озық ойлы және прогрессивтісі деп санайды. Австралия тарихшыларының ұлттық мектебі оны ұлттық батырдың алға басушысы ретінде қарастырады. Маккуори континентке Австралия деген атауды ресми түрде бекітті, бұл атауды Австралияны алғашқы айналып өткен Мэтью Флиндерс бұрын ұсынған еді. "Австралия" атауының бастауы Маккуоримен тығыз байланысты, ол оны 1817 жылы алғаш рет ресми хатта пайдаланды. Оның құрметіне аталған көптеген географиялық нысандармен қатар, Австралиядағы Сиднейдегі Маккуори университеті сияқты көптеген мекемелер де оның есімімен аталады. Губернатор қызметін атқару кезінде 1810 жылы Маккуори полковник, 1811 жылы бригада генералы, ал 1813 жылы генерал-майор шеніне көтерілді.
Macquarie returned to Scotland, and died in London in 1824 while busy defending himself against Bigge's charges. However, his reputation continued to grow after his death, especially among the emancipists and their descendants, who were the majority of the Australian population until the Australian gold rushes. Today he is regarded by many as the most enlightened and progressive of the early governors who sought to establish Australia as a country, rather than as a prison camp. The nationalist school of Australian historians have treated him as a proto nationalist hero. Macquarie formally adopted the name Australia for the continent, the name earlier proposed by the first circumnavigator of Australia, Matthew Flinders. The origin of the name "Australia" is closely associated with Macquarie who first used it in an official despatch in 1817. As well as the many geographical features named after him, many institutions in Australia such as Macquarie University in Sydney are also named in his honour. Macquarie was promoted to colonel in 1810, Brigadier General in 1811 and major general in 1813, while serving as governor.
Ескерткіштер
2012 жылы Терренс Плоурайт жасаған Маккуоридің мүсіні Сиднейдің орталығында Хайд Парктің солтүстік кіреберісінде орналасқан. Жақын жердегі жазуда: "Ол мінсіз джентльмен, христиан және адам жүрегінің жоғары заң шығарушысы болды" деп жазылған. Оның жергілікті халыққа қарсы жазалаушылық жорықтарына байланысты мүсіннің және жазудың орындылығына күмән туды. 2023 жылдың сәуірінде Анзак күні наразылар мүсінді геноцидке қатысы бар деген айыптамамен граффити жазып бүлдірген; бұл наразылыққа жергілікті қоғамның бір бөлігі қарсылық білдірді.
A statue of Macquarie commissioned by the NSW Government and created by Terrance Plowright in 2012, stands at the north entrance to Hyde Park in the centre of Sydney. A nearby inscription reads: "He was a perfect gentleman, a Christian and supreme legislator of the human heart." The appropriateness of the statue and the inscription have been questioned in view of his punitive expeditions against Indigenous people. On Anzac Day in April 2023, protesters vandalised the statue with graffiti alleging Macquarie had been involved in genocide; the protest drew criticism from some in the local community.
Атау және тану
Австралиядағы көптеген жерлер, ғимараттар мен мекемелер Маккуоридің құрметіне аталған (олардың кейбіреулерін өзі Маккуори атаған). Олар:
Many places, buildings and institutions in Australia have been named in Macquarie's honour (some of these were named by Macquarie himself). They include: