Кіріспе

Неміс-швейцариялық композитор және пианист (1822–1882)

Жозеф Йоахим Рафф (27 мамыр 1822 – 25 маусым 1882) – неміс-швейцариялық композитор, педагог және пианист.

Өмірбаян

Рафф Швейцарияның Лахен қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, мұғалім, 1810 жылы Вюртембергтен Ресейде Наполеон үшін соғысқан сол оңтүстік-батыс Германия мемлекетінің әскеріне күштеп алынудан қашып, сол жаққа қашып келген. Иоахим музыканы көбінесе өзімен-өзі үйреніп, Шмерикон, Швиц және Рапперсвилл қалаларында мектеп мұғалімі болып жұмыс істеген кезде оқыды. 1845 жылы Рафф Базельге Франц Листтің фортепианода ойнағанын тыңдауға барды. Штутгартта дирижер Ханс фон Бюловпен дос болғаннан кейін, 1850 жылдан 1853 жылға дейін Ваймарда Листтің көмекшісі болып жұмыс істеді. Осы уақыт ішінде ол Листтің бірнеше шығармаларын оркестрлеуге көмектесті, симфониялық поэма «Тассоны» оркестрлеуде маңызды рөл атқарғанын айтты. 1851 жылы Раффтың «Король Альфред» операсы Веймарда қойылды, ал бес жылдан кейін ол Висбаденге көшіп, көбінесе композицияға берілді. Өз уақытында танымал болған «Ленор» симфониясы (No. 5) Готфрид Август Бюгердің сол аттас балладасынан шабыттанды, сонымен қатар Мария Терезия фон Паради (1789), Анри Дюпарк, Франц Лист (1850-ші жылдардың соңы, Алан Уокердің Лист туралы өмірбаянында 2-томда айтылған) сияқты басқа композиторлардың да шығармаларына әсер еткен. «Ленордың» әлемдік премьералық жазбасы 1970 жылы Бернард Геррманның дирижерлігімен Лондон филармониялық оркестрімен жасалды, ол Раффтың оркестрлік музыкасын жақтады. Ол оны «Романтикалық бағдарламалық мектептің ең көрнекті үлгілерінің бірі» деп сипаттап, Берлиоздың «Фантастикалық симфониясымен», Листтің «Фауст симфониясымен» және Чайковскийдің «Манфред симфониясымен» бірге тұруға лайық деді. Рихард Штраус Раффтың досы Ханс фон Бюловтың шәкірті болды және Штраустың ерте шығармаларына Раффтың әсері тигені айтылады. Мысалы, Раффтың 7-ші «Альп тауларында» (1877) симфониясын Штраустың «Альпілік симфониясымен» (1915) салыстыруға болады. Раффтың музыкасының көп бөлігі Жан Сибелиустың ерте шығармаларын болжағандығы айтылады. Рафф сонымен қатар концерттер, опера, камералық музыка және жеке фортепианоға арналған шығармалар сияқты басқа жанрларда да шығармалар жазды. Оның камералық шығармаларына бес скрипкалық соната, виолончельдік соната, фортепианолық квинтет, екі фортепианолық квартет, кылды секстет және төрт фортепианолық трио кіреді. Бұл шығармалардың көптегені қазір коммерциялық жазбаларда бар. Ол сондай-ақ көптеген сюиталар жазды, олардың кейбіреулері кіші топтарға арналған (жеке фортепианоға және струнный квартетке арналған сюиталар бар), ал кейбіреулері оркестрге, ал біреуі фортепиано мен оркестрге және скрипка мен оркестрге арналған.

Симфониялар

Гросс симфониясы, WoO. 18 (1860 жылға дейін; жоғалған, скерцо және финал 1-ші оркестрлік сюитаға, Op. 101 кірген)
1-ші симфония, D мажор, Op. 96 "An das Vaterland" (1859–61)
2-ші симфония, C мажор, Op. 140 (1866)
3-ші симфония, F мажор, Op. 153 "Im Walde" (1869)
4-ші симфония, G минор, Op. 167 (1871)
5-ші симфония, E мажор, Op. 177 "Lenore" (1870–72)
6-шы симфония, D минор, Op. 189 "Gelebt, Gestrebt, Gelitten, Gestritten, Gestorben, Umworben" (1874)
7-ші симфония, B♭ мажор, Op. 201 "In den Alpen" (1875)
8-ші симфония, A мажор, Op. 205 "Frühlingsklänge" (1876)
9-шы симфония, E минор, Op. 208 "Im Sommer" (1878)
10-шы симфония, F минор, Op. 213 "Zur Herbstzeit" (1879)
11-ші симфония, A минор, Op. 214 "Der Winter" (1876, аяқталмаған; Макс Эрдмансдорфер аяқтаған)

Концерттер

"La Fée d'amour" концерті, скрипка және оркестр үшін, Op. 67 (1854)
"Көктемге арналған ода" концерті, фортепиано және оркестр үшін, G мажорда, Op. 76 (1857)
Скрипкалық концерт № 1, Op. 161 (1870–71)
Скрипка және оркестр үшін сюита, Op. 180 (1873)
До минорындағы фортепиано концерті, Op. 185 (1873)
Виолончельдік концерт № 1, Op. 193 (1874)
Ми-бемоль мажордағы фортепиано және оркестр үшін сюита, Op. 200 (1875)
Виолончельдік концерт № 2, WoO. 45 (1876)
Скрипкалық концерт № 2, Op. 206 (1877)

Оркестрлік сюиттер

Оркестрге арналған сюита № 1, Op. 101 (1863)
E минорындағы оркестр үшін итальяндық сюита, WoO. 35 (1871)
F мажордағы оркестрге арналған сюита № 2 "Венгрлік үлгіде", Op. 194 (1874)
Тюрингеннен оркестрге арналған сюита, WoO. 46 (1877)

Камералық музыка

Струнный квартет № 1, Op. 77
Струнный квартет № 2, Op. 90
Сюита ре минор для соло фортепиано, Op. 91
Фортепианное трио № 1, Op. 102
Фортепианный квинтет, Op. 107
Фортепианное трио № 2, Op. 112
Струнный квартет № 3, Op. 135
Струнный квартет № 4, Op. 136
Струнный квартет № 5, Op. 137
Фортепианное трио № 3, Op. 155
Фортепианное трио № 4, Op. 158
Струнный октет, Op. 176
Струнный секстет, Op. 178
Симфониетта для 10 духовых инструментов, Op. 188 (2fl, 2ob, 2cl, 2bn, 2hn)
Струнный квартет № 6, Op. 192 № 1 "Сюита в древнем стиле"
Струнный квартет № 7, Op. 192 № 2 "Мельничиха" [Die Schöne Müllerin]
Струнный квартет № 8, Op. 192 № 3 "Сюита в канонической форме"
Фортепианный квартет № 1, Op. 202 № 1
Фортепианный квартет № 2, Op. 202 № 2
Фантазия для фортепианного квинтета, Op. 207a