Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Францияда ислам дінінің рөліне шолу
Overview of the role of Islam in France
Францияда ислам діні азшылықты құрайды. Statista және Le Monde деректері бойынша, мұсылмандар ел халқының шамамен 4% құрайды, бірақ Insee метрополиялық Францияда бұл көрсеткіш 10%-ға жете алатынын мәлімдейді. Иберия түбегінің көп бөлігін басып алғаннан кейін, Омейяд мұсылман әскерлері қазіргі Францияның оңтүстігіне шабуыл жасады, бірақ 732 жылы Тур шайқасында Карл Мартель басқарған франк христиан әскерінен жеңіліске ұшырады, осылайша Батыс Еуропаның исламдану мүмкіндігіне тосқауыл қойды. Кейінгі шабуыл кезінде мұсылмандар Фраксинетум бекінісін салған. Франциядағы мұсылман халқының саны 20 ғасырдың екінші жартысынан бастап Африка және Таяу Шығыстағы бұрынғы француз колониялары мен протектораттарынан көшіп келгендердің арқасында өсті. Франциядағы мұсылмандардың көп бөлігі сүнни мәзхабына жатады және шетелдік тегін сақтайды. Шиа, Ахмадия және дінге жатпайтын мұсылмандардың да айтарлықтай саны бар. Францияның теңізден тыс Майотта аймағында мұсылмандар көпшілікті құрайды. 536 мұсылман қатысқан сауалнама бойынша, 2008 жылы Франциядағы сауалнамаға қатысқан мұсылмандардың 39%-ы күнделікті бес уақыт намаз оқитынын айтқан. Бұл көрсеткіш 1994 жылы 31% болған еді. 2008 жылы мешіттерде жұма намазына қатысу 23%-ға жетті, ал 1994 жылы 16% болған. Рамазан айын ұстау көрсеткіші 2008 жылы 70%-ға жетті, бұл 1994 жылы 60% болған. Сондай-ақ, алкоголь тұтыну 39%-дан 34%-ға төмендеді. Рона өзені бойындағы шабуылдардан кейін Камаргтағы қамалдың салынуы шабуылшыларды шығысқа қарайғы жерлерді сынауға итермелеген болуы мүмкін, нәтижесінде Фраксинетумдағы тұрақты операциялық база құрылды. 887 жылы Аль-Андалустан келген мұсылман әскерлері Франциядағы бірнеше базаны басып алып, Фраксинет әмірлігін құрды. Олар 975 жылы жеңіліп, елден қуылды. 1543-1544 жылдардың қысында Ницца қаласын қоршаудан кейін Тулон қаласы адмирал Хайреддин Барбаросса басқаратын Осман флотының әскери базасы ретінде пайдаланылды. Христиан халқы уақытша эвакуацияланды, ал Тулон соборы Осман әскері кеткенге дейін қысқа мерзімге мешітке айналдырылды. Анри Лапейрдің зерттеулеріне сәйкес, 1609-1614 жылдары Испаниядан қуылған мористердің шамамен 50 000-ы Францияға кірді.
Islam in France is a minority faith. Muslims are estimated to represent around 4% of the nation's population as per Statista and Le Monde, although Insee claims that in metropolitan France this percentage can reach 10%. After conquering much of the Iberian peninsula, the Umayyad Muslim forces invaded modern day southern France, but were defeated by the Frankish Christian army led by Charles Martel at the Battle of Tours in 732 AD, thus preventing the possible Islamisation of Western Europe. During a later incursion, Muslims established the fortress Fraxinetum. France's Muslim population grew starting in the second half of the 20th century, following immigration from former French colonies and protectorates in Africa and the Middle East. The majority of Muslims in France belong to the Sunni denomination and are of foreign origins. Sizeable minorities of Shia, Ahmadiyya and non denominational Muslims also exist. The French overseas region of Mayotte has a majority Muslim population. According to a survey in which 536 people of Muslim origin participated, 39% of Muslims in France surveyed by the polling group IFOP said they observed Islam's five prayers daily in 2008, a steady rise from 31% in 1994, according to the study published in the Catholic daily La Croix. Mosque attendance for Friday prayers has risen to 23% in 2008, up from 16% in 1994, while Ramadan observance has reached 70% in 2008 compared to 60% in 1994. Alcohol consumption also declined from 39% to 34%. The construction of a castle in the Camargue following these raids up the Rhône may have induced raiders to try points further east, culminating in the establishment of a permanent base of operations at Fraxinetum. In 887, Muslim forces from Al Andalus conquered several bases in France and established the emirate of Fraxinet. They were eventually defeated and expelled in 975. During the winter of 1543–1544, after the siege of Nice, Toulon was used as an Ottoman naval base under admiral Hayreddin Barbarossa. The Christian population was temporarily evacuated, and Toulon Cathedral was briefly converted into a mosque until the Ottomans' departure. After the expulsion of the Moriscos from Spain in 1609–1614, about 50,000 Moriscos entered France, according to the research of Henri Lapeyre.
1960-1970 жылдардағы еңбек иммиграциясы
Мұсылман иммиграциясы, көбінесе ерлерден тұратын, 1960 және 1970 жылдардың соңында өте жоғары деңгейде болды. Осы иммигранттардың көпшілігі Алжирден және Солтүстік Африкадағы басқа бұрынғы француз колонияларынан келді. Алайда, Исламның Францияда тарихы бұрыннан бар, себебі 1922 жылы Париждегі Ұлы мешіт Франция Республикасының, әсіресе Верден шайқасы мен Дуамон бекінісін басып алу кезінде ерлікпен қаза болған, негізінен Алжирден келген мұсылман әскерлерін (тирайлерлерді) құрметтеу белгісі ретінде салынды.
Muslim immigration, mostly male, was high in the late 1960s and 1970s. These immigrants mostly hailed from Algeria and other former French colonies in North Africa; however, Islam has had an older history in France, since the Great Mosque of Paris was built in 1922, as a sign of recognition from the French Republic to the fallen Muslim tirailleurs mainly coming from Algeria, in particular at the battle of Verdun and the takeover of the Douaumont fort.
Француз мұсылман діндері кеңесі
Франция мемлекеті дінсіз болғанымен, соңғы жылдары үкімет француз мұсылмандарының өкілдігін ұйымдастыруға тырысты. 2002 жылы сол кездегі ішкі істер министрі Николя Саркози «Француз мұсылмандық сенім кеңесін» (Conseil Français du Culte Musulman – CFCM) құруды бастады, бірақ бұл тек қауымдық белсенділікті күшейтеді деп көптеген сын айтылды. CFCM ұлттық үкімет тарапынан ресми мойындалмаса да, ол ешқандай арнайы құқықтық статусы жоқ жеке коммерциялық емес ұйым болып табылады. 2004 жылдан бері оны Париж мешітінің ректоры Далиль Бубакюр басқарады, ол 2005 жылғы тәртіпсіздіктер кезінде саяси мәселелерге араласқаны үшін Францияның Ислам ұйымдары одағын (UOIF) қатаң сынады. Саркозидің лаицизмге қатысты көзқарастары парламенттің оң және сол қанат мүшелері тарапынан кеңінен сынға іріккен, әсіресе CFCM құрылған кезде Кеңестегі мұсылмандық өкілдіктің, атап айтқанда UOIF-тің радикалды топтарын қолдады деген айыптамалар таралды.
Though the French State is secular, in recent years the government has tried to organize a representation of French Muslims. In 2002, the then Interior Minister Nicolas Sarkozy initiated the creation of a "French Council of the Muslim Faith" (Conseil Français du Culte Musulman – CFCM), though wide criticism claimed this would only encourage communitarianism. Though the CFCM is informally recognized by the national government, it is a private nonprofit association with no special legal status. as of 2004, it is headed by the rector of the Paris Mosque, Dalil Boubakeur – who harshly criticized the controversial Union of Islamic Organizations of France (UOIF) for involving itself in political matters during the 2005 riots. Sarkozy's views on laïcité have been widely criticized by left and right wing members of parliament; more specifically, he was accused, during the creation of the CFCM, of favoring the more extreme sectors of Muslim representation in the Council, in particular the UOIF.
Екінші буын иммигранттары
Қазіргі кезде зейнеткерлікке шыққан мұсылман иммигранттарының бірінші буыны өздерінің отбасылары тұратын елдерімен берік байланыста болды. 1976 жылы үкімет осы иммигранттардың отбасыларына Францияда қоныстануға рұқсат беретін заң қабылдады. Осылайша, олардың жұбайлары, балалары және басқа да туыстары Францияға келді. Көптеген иммигранттар өз Отанына қайта орала алмайтынын немесе қайта оралуға ниеті жоқ екенін түсініп, зейнеткерлікке шығар алдында француз азаматтығын сұрады. Дегенмен, көптегендері енді өз елдеріндегі туыстары мен достарынан қол үзген күйде, тұрғын үйлерде жалғыз өмір сүреді. Оливье Руа атап көрсетеді, бірінші буын иммигранттар үшін мұсылмандығы – олардың өзіндік ерекшеліктерінің бірі ғана. Олардың туған елімен байланысы одан да мықты: олар алдымен өз тегі арқылы өзін таниды (алжирліктер, мароккалықтар, тунистер және т.б.). Францияда туған нәрестелердің үштен бірінің мұсылман ата-анасы бар деген жалған мәлімдеме америкалық иммиграциялық әңгімелерде қозғалады.
The first generation of Muslim immigrants, who are today mostly retired from the workforce, kept strong ties with their countries, where their families lived. In 1976, the government passed a law allowing families of these immigrants to settle in France. Thus, the spouses, children, and other family members of these immigrants also came to France. Most immigrants, realizing that they could not or did not want to return to their homeland, asked for French nationality before quietly retiring. However, many live alone in housing projects, having now lost their ties with their families and friends back from their home countries. Olivier Roy indicates that for first generation immigrants, the fact that they are Muslims is only one element among others. Their identification with their country of origin is much stronger: they see themselves first through their descent (Algerians, Moroccans, Tunisians, etc.). The false claim that a third of newborns in France have Muslim parents, is brought up in sensationalist American immigration discourse.
Діни рәсімдер
Мұсылмандардың басым көпшілігі өз дінін француздық "лаицизм" қағидасы аясында сақтайды, себебі діни мінез-құлық ережелері қоғамдық кеңістікке кедері келтірмеуі тиіс. 2008 жылы жасалған зерттеу көрсеткендей, 39% күніне бес уақыт намаз оқиды, 23% жұма күні мешітке қатысады, 70% Рамазан айында ораза ұстайды және 66% алкоголь ішпейді. Сарапшы Франк Фрегозидің пікірінше: "Рамазан айында ораза ұстау – ең көп таралған амал болғанымен, ол діншілдікке қарағанда мұсылмандық идентитісінің белгісі ретінде қарастырылады, және бұл мәдениет пен қауымдастыққа жататындықтың көрсеткіші".
The great majority of Muslims practice their religion in the French framework of laïcité, as a religious code of conduct must not infringe the public area. A study in 2008 found that 39% pray (salat) five times a day, 23% attend mosque on Fridays, 70% observe the fast of Ramadan, and 66% abstain from alcohol. According to expert Franck Fregosi: "Although fasting during Ramadan is the most popular practice, it ranks more as a sign of Muslim identity than piety, and it is more a sign of belonging to a culture and a community",
Білім
Францияда мемлекеттік қаржыландырылатын мектептер 1905 жылы шіркеу мен мемлекеттің бөлінуіне байланысты зайырлы болуға тиіс болғандықтан, балаларын діни мектепте оқытуды қалайтын мұсылман ата-аналар көбінесе жеке (сондықтан ақы төленетін, бірақ үлкен субсидия алатын) католик мектептерін таңдайды, мұндай мектептер көптеп табылады. Арнайы мұсылман мектептері азаматтық құрылды. Ла-Реюньонда (Мадагаскардың шығысындағы француз аралы) бір мұсылман мектебі бар, ал алғашқы мұсылман колледжі (он бірден он бес жасқа дейінгі оқушыларға арналған мектеп) 2001 жылы Аубервильерде (Париждің солтүстік-шығысындағы қала маңы) он бір оқушымен есігін ашты. АҚШ және Ұлыбританиядағы көптеген жеке мектептерден өзгеше, бұл діни мектептер көптеген ата-аналарға қолжетімді, себебі олар мемлекеттік субсидияны көптеп алуы мүмкін (әсіресе мұғалімдердің жалақысын мемлекет төлейді).
Since publicly funded state schools in France must be secular, owing to the 1905 separation of Church and State, Muslim parents who wish their children to be educated at a religious school often choose private (and therefore fee paying, though heavily subsidized) Catholic schools, of which there are many. Few specifically Muslim schools have been created. There is a Muslim school in La Réunion (a French island to the east of Madagascar), and the first Muslim collège (a school for students aged eleven to fifteen) opened its doors in 2001 in Aubervilliers (a suburb northeast of Paris), with eleven students. Unlike most private schools in the United States and the UK, these religious schools are affordable for most parents since they may be heavily subsidized by the government (teachers' wages in particular are covered by the state).
Радикалдылық
2015 жылдың қарашасында Париж шабуылдарынан кейін француз билігі экстремистік қызметтер мен радикализмді себеп ретінде келтіріп, үш мешітті алғаш рет жапты. Бұл мешіттер Ланни-сюр-Марн, Лион және Генневильерде орналасқан. Мұсылман қауымдарының басшылары Париж шабуылдарын көпшілік алдындағы мәлімдемелерінде айыптады және ислами экстремизмге қарсы тұру үшін француз үкіметінің әрекеттерін қолдайтындарын білдірді. 2015 жылы Францияда болған қайғылы шабуылдарға байланысты исламшыл радикализм қауіпсіздікке қауіп емес, қоғамдық проблема ретінде қарастырыла бастады. Президент Франсуа Олланд пен премьер-министр Мануэль Валс француз республикасының негізгі құндылықтарына сын айтылып жатқанын көріп, оларды зайырлылық, ағартушылық және демократиялық құндылықтарға, сондай-ақ "бізді біз қылатын нәрсеге" жасалған шабуыл деп атады. 2016 жылы француз билігі 2500 ислам намазханасының 120-сы салафиттік идеяларды таратып жатыр және 20 мешіт жек көруге ұлтас сөздері анықталғандықтан жабылғанын хабарлады. 2016 жылы француз билігі қауіпсіздікке қауіп төндіретін 20000 адамның 15000-і исламшыл қозғалыстарға қатысты екенін мәлімдеді. 2018 жылы Еуроодақтың терроризмге қарсы координаторы Жиль де Кершов Францияда 17000 радикалданған мұсылман мен джихадист өмір сүретінін бағалады. 2018 жылы француз барлау қызметі радикалды исламизммен байланысы бар күдікпен қаралатын 11000 адамды бақылады. Франция терроризмге қатысты қылмыстар үшін көптеген адамдарды соттады, бұл түрмедегі тұтқындар санын арттырды. Бұл өз кезегінде француз түрмелерінде радикализм мәселесін тудырды. 2019 жылдың қараша айында француз билігі саяси ислам мен қауымдық идеяларды таратуына байланысты шамамен 15 аудандағы кафелерді, мектептерді және мешіттерді жапты. 2020 жылдың қазан айында президент Эммануэль Макрон Франциядағы мұсылман қауымдарындағы "исламдық сепаратизмге" қарсы күресті жариялады және осы мақсаттағы заң жобасы "2021 жылдың басында" парламентке жіберілетінін айтты. Бұл шаралардың ішінде шетелдік имамдарға тыйым салу, үйде оқытуға шектеу қою және ислам фундаментализмімен күресу үшін "Исламтану институтын" құру қарастырылды. Оның үкіметі дәстүрлі, діни некелерге куәлік беруші кез келген дәрігерді түрмеге қамап, айыппұл салу туралы заң жобасын ұсынды. ANCIC үкіметтің "қыздығын тексеруге" қарсы ұстанымын қолдады, бірақ кейбір жағдайларда әйелдер "нағыз қауіпке" ұшырайтынын ескертті және "тыйым мұндай қауымдық тәжірибелердің бар екенін жоққа шығармай, оларды жоймайды" деді. Бұл қауымдастық мәселені "әйелдер мен еркектердің өздерін босатуы және [ондай] дәстүрлердің салмағынан құтылуы үшін мүлдем басқаша қарастыруды" ұсынды. 2021 жылдың 16 ақпанында заң төменгі палатада 347 дауысқа қарсы 151 дауыспен, 65 дауыс тартылған күйінде қабылданды.
In November 2015 in the aftermath of the Paris attacks, French authorities for the first time closed three mosques with extremist activities and radicalization being given as the reason. The mosques were located in Lagny sur Marne, Lyon, and Gennevilliers. Muslim community leaders widely condemned the Paris attacks in public statements and expressed their support for the French government's attempts to oppose Islamist extremism. Due to the deadly attacks in 2015, France changed the character of Islamist radicalization from a security threat to constitute a societal problem. President François Hollande and prime minister Manuel Valls saw the fundamental values of the French republic being challenged and called them attacks against fundamental secular, enlightenment, and democratic values along with "what makes us who we are". In 2016, French authorities reported that 120 of the 2,500 Islamic prayer halls were disseminating Salafist ideas and 20 mosques were closed due to findings of hate speech. In 2016, French authorities stated that 15000 of the 20000 individuals on the list of security threats belong to Islamist movements. In 2018, EU anti terror coordinator Gilles de Kerchove estimated there to be 17,000 radicalized Muslims and jihadists living in France. In 2018, French intelligence services monitored around 11,000 individuals with suspected ties to radical Islamism. France has sentenced a large number of individuals for terrorist related offenses which have increased the prison population. This in turn has created an issue with radicalization in French prisons. In November 2019, French authorities closed cafés, schools, and mosques in about 15 neighborhoods due to them disseminating political Islam and communitarian ideas. In October 2020, President Emmanuel Macron announced a crackdown on "Islamist separatism" in Muslim communities in France, saying a bill with this objective would be sent to parliament in "early 2021." Among the measures, would be a ban on foreign imams, restrictions on homeschooling, and the creation of an "Institute of Islamology" to tackle Islamic fundamentalism. His government introduced a bill that would punish with jail terms and fine any doctor who provides virginity certificates for traditional, religious marriages. ANCIC stated it supported the government's stand against "virginity tests" but warned that in some cases women were in "real danger" and "a ban would simply deny the existence of such community practices, without making them disappear". The association suggested that the issue be "tackled quite differently so that women and men free themselves and reject the weight of [such] traditions." On 16 February 2021, the law passed the lower house 347—151 with 65 abstentions.
Әйел имамдар
2019 жылы Кахина Бахлул, Ева Джанадин және Энн Софи Монсинай Францияда мұсылман намазын басқарған алғашқы әйел имамдар болды.
In 2019 Kahina Bahloul, Eva Janadin and Anne Sophie Monsinay became the first female imams to lead Muslim prayers in France.
Саяси исламның ықпалын зерттеу
2024 жылдың мамырында Франция үкіметі Франциядағы саяси ислам мен «Мұсылман бауырластығы» ұйымының ықпалын бағалау мақсатында тергеу бастады. Үкімет бұл жұмысты екі жоғары лауазымды шенеунік – дипломат Франсуа Гуйетте мен префект Паскаль Кортадеға жүктеді. Олардың еңбегі 2024 жылдың күзіне дейін жан-жақты есеп беруге әкелуі күтілуде. Ішкі істер министрлігінің мәлімдемесіне сәйкес, бұл күш-жігер Эммануэль Макронның 2020 жылы сепаратизм тақырыбында Лес-Мюро (Ивелин) қаласында жасаған сөйлесімінің аясында жүзеге асырылуда, ол кейіннен 2021 жылғы Республиканың негізгі қағидалары мен құндылықтары туралы заң қабылдануына себеп болды.
In May 2024, the French government initiated an investigation aimed at assessing the influence of political Islam and the Muslim Brotherhood in France. The government delegated this task to two senior officials, diplomat François Gouyette and prefect Pascal Courtade. Their work is anticipated to yield a comprehensive report by the fall of 2024. According to a statement from the Ministry of Interior, this effort is in direct alignment with the context of the Les Mureaux (Yvelines) speech on separatism delivered by Emmanuel Macron in 2020, which later led to the 2021 law on the principles and values of the Republic.
Қабылданған француз азаматтары
Францияда ислами экстремистердің террористік шабуылдарына қарамастан, оның ішінде "Шарли Эбдо" және Ниццадағы теракттерге дейін, кейбір зерттеулер Францияның мұсылмандардың ең жақсы интеграцияланатын және өз еліне ең шын көңілмен байланысты болатын еуропалық ел екенін көрсетті, сондай-ақ француз мұсылмандарының басқа діндегі азаматтарына қатысты ең оңтайлы пікірлері бар екенін де анықтады. 2006 жылғы Pew Research Center-дің интеграция жөніндегі зерттеуі осы зерттеулердің бірі. Париж және оны қоршаған Иль-де-Франс аймағында, француз мұсылмандары көбінесе білімді және діни сенімді болса, көпшілігі зорлық-зомбылықты жобамайды және Францияға адал екендерін айтады, Euro Islam желісінің зерттеулеріне сәйкес. Бұл зерттеулерді GSRL Paris/CNRS Франция және Гарвард университеті қолдады, бұл Ислам және Батыстағы мұсылмандар жөніндегі салыстырмалы зерттеулер желісі. Алайда, 2013 жылғы IPSOS сауалнамасы, француздық Le Monde газетінде жарияланған деректерге сәйкес, француз жауап берушілердің 26% ғана исламның француз қоғамымен үйлесімді екенін сендірді (католицизмді үйлесімді деп санағандардың 89% және иудаизмді үйлесімді деп санағандардың 75% болғанмен). 2014 жылғы Pew Research Center сауалнамасы көрсеткендей, еуропалықтардың арасында француздар мұсылман азшылықтарына ең жағымды көзқараспен қарады, олардың 72% жағымды пікір білдірді. Басқа зерттеулер бұл оң көзқарастардың әрдайым халық пікірінде көрінбейтінін көрсетті, сондықтан Францияда мұсылмандардың интеграциясы тақырыбы өте күрделі және көп қырлы.
Notwithsanding the islamist extremists' terrorist attacks in France, including the Charlie Hebdo and Nice terror attacks, some studies have concluded that France is the European country where Muslims integrate the best and feel the most for their country and that French Muslims have the most positive opinions about their fellow citizens of different faiths. A 2006 study from the Pew Research Center on Integration is one such study. In Paris and the surrounding Île de France region where French Muslims tend to be more educated and religious, the vast majority rejects violence and say they are loyal to France according to studies by Euro Islam, a comparative research network on Islam and Muslims in the West sponsored by GSRL Paris/CNRS France and Harvard University. On the other hand, a 2013 IPSOS survey published by the French daily Le Monde, indicated that only 26% of French respondents believed that Islam was compatible with French society (compared to 89% identifying Catholicism as compatible and 75% identifying Judaism as compatible). A 2014 survey by the Pew Research Center showed that out of all Europeans, the French view Muslim minorities most favorably with 72% having a favorable opinion. Other research has shown how these positive attitudes are not always reflected in popular opinion and the subject of Muslim integration in France is much more nuanced and complex.
Діндарлық
Institut français d'opinion publique 2020 жылы жүргізген сауалнама бойынша, мұсылмандардың 46 пайызы өз діни сенімдерінің Франция Республикасының құндылықтары мен заңдарынан артық екенін білдірді, бұл көрсеткіш француз халқының арасындағы көрсеткіштен екі есе жоғары (17%). 25 жасқа дейінгі мұсылмандардың көп бөлігі (74%) өз дінін француз заңдары мен құндылықтарынан маңыздырақ деп есептейді.
According to a poll by Institut français d'opinion publique in 2020, 46% of Muslims gave the view that their religious beliefs were more important than the values and laws of the French Republic, more than twice the fraction of the French public (17%). Among Muslims under 25 years of age a large majority (74%) considered their religion more important than French laws and values.
ЛГБТ қабылдау
2009 жылғы Gallup сауалнамасы көрсеткендей, француз мұсылмандарының 35% гомосексуализмді моральдық жағынан дұрыс деп есептейді.
The 2009 Gallup poll showed that 35% of the French Muslims believed that homosexuality is morally acceptable.
Жұмыссыздық
2020 жылдың қазан айында мұсылмандар арасындағы жұмыссыздық деңгейі 14% болды, бұл жалпы халықтың көрсеткішінен (8%) едәуір жоғары.
In October 2020, the unemployment among Muslims was far higher at 14% than the population at large (8%).
Білім
2016 жылы Монтень институты жүргізген сауалнама бойынша, Франциядағы мұсылмандардың 15%-ы мүлдем академиялық білімі жоқ, ал 25%-ы орта білімнен (бакалавриаттан) төмен білім алған. 12%-ы 2 жылдан астам жоғары білім алған, тағы 20%-ы 2 жылдан астам білім алған. Француз католик мектептеріндегі студенттердің 10%-дан астамы мұсылмандар деп есептеледі.
According to a poll by Institut Montaigne in 2016, 15% of Muslims in France had no academic qualification at all and 25% had less than secondary education (Baccalauréat). 12% had more than 2 years higher education, a further 20% had more than 2 years. It been estimated that Muslim students form more than 10% of the students in the French Catholic schools.
Азық-түлік
2010 жылы «Француз мұсылмандары өз елінде кемсітіліп жүр ме?» деген тақырыпта зерттеу жүргізілді. Зерттеу нәтижесінде, «жұмысқа орналасу мақсатында өтініш берген мұсылмандардың өтініштеріне жауап беру мүмкіндігі, ұқсас білімі бар христиандарға қарағанда 2,5 есе төмен» болды. Тағы бір мысал – 2004 жылғы Франциядағы хиджапқа тыйым салу, ол жас қыздарды мемлекеттік мектептерден шығаруға мәжбүр етті және 10 жылдық жұмыссыздыққа алып келді (бұл кемсітушілік діни және әлеуметтік-экономикалық сипатта). Мұсылмандарға қарсы дискриминацияның басқа мысалдарына Арас маңындағы 148 француз мұсылманының қабірлерін қорлау кіреді. Кейбір қабірлерге шошқаның басын іліп, ислам мен мұсылмандарды ұяттау үшін жазулар жазылған. Еуропалық расизм мен ксенофобияны бақылау орталығының баяндамасында Францияда мұсылман қабірлерін қирату және вандализм исламофобия актісі деп танылды. Францияда бірнеше мешіттер де зардап шекті. 2015 жылдың 14 қаңтарында Парижде «Шарли Эбдо» журналына жасалған шабуылдан кейін Францияда 26 мешітке шабуыл жасалғаны хабарланды. 2017 жылдың 29 маусымында Париждегі Крейтель қаласының шетінде мешіттен шығып келе жатқан адамдарға қарсы көлікпен шабуыл жасауға тырысқан, шизофрениямен ауыратын адам ұсталды, бірақ ешкім зардап шекпеді. «Le Parisien» газетінің хабарлауынша, армян тегіндес күдікті «Батаклан мен Елисей даласындағы шабуылдардан кек алуды» көздеген. 2019 жылы Франциялық қоғамдық зерттеу институты (IFOP) 15 және одан жоғары жастағы 1007 мұсылманның қатысуымен 29 тамыздан 18 қыркүйекке дейін зерттеу жүргізді. Зерттеуге сәйкес, Франциядағы мұсылмандардың 40%-ы кемсітушілікке ұшырағанын сезінеді. Осы жағдайлардың үштен бірінен астамы соңғы бес жылда тіркелді, бұл Францияда мұсылмандарға қатысты жағдайдың нашарлап бара жатқанын көрсетеді. Сауалнама нәтижесінде, бас киім киетін әйелдердің 60%-ы кемсітушілікке ұшырағаны анықталды. Франциядағы мұсылмандардың 37%-ы сөздік шабуылға немесе қаралап сөйлеуге ұшыраған.
In 2010, a study entitled Are French Muslims Discriminated Against in Their Own Country? found that "Muslims sending out resumes in hopes of a job interview had 2.5 times less chance than Christians" with similar credentials "of a positive response to their applications". Another example is the 2004 French hijab ban, which forced young females out of public schools and led to a 10 year increase in unemployment (this discrimination is both religious and socioeconomic in nature). Other examples of discrimination against Muslims include the desecration of 148 French Muslim graves near Arras. A pig's head was hung from a headstone and profanities insulting Islam and Muslims were daubed on some graves. Destruction and vandalism of Muslim graves in France were seen as Islamophobic by a report of the European Monitoring Centre on Racism and Xenophobia. Several of Mosques have also been vandalized in France over the years. On 14 January 2015, it was reported that 26 mosques in France had been subject to attack since the Charlie Hebdo shooting in Paris. On 29 June 2017, a man who had schizophrenia attempted to ram his vehicle into a crowd of worshipers exiting a mosque in Créteil, a suburb of Paris, though no one was injured. Le Parisien claims the suspect, of Armenian origin, wanted to "avenge the Bataclan and Champs Elysées" attacks. In 2019, The French Institute for Public Research (IFOP) conducted the study from August 29 to September 18, based on a sample of 1007 Muslims aged 15 and above. According to the study, 40% of Muslims in France felt that they were discriminated against. More than a third of these instances were recorded in the past five years, suggesting an increase in the overall mistreatment of Muslims in France over recent years. The survey found that 60% of women wearing a headscarf were subject to discrimination. 37% of Muslims in France have been a victim of verbal harassment or defamatory insults.
Қоғамдық пікір
2017 жылдың ақпан айында Чатэм Хаус институты 10 еуропалық елде 10 000 адамды қамтыған сауалнама жүргізіп, нәтижесінде көпшілік (55%) мұсылман иммиграциясына қарсы екенін анықтады, бұл қарсылық Австрия, Польша, Венгрия, Франция және Бельгияда ерекше байқалды. Польшаны есептемегенде, осы елдердің барлығы жақында джихадистік терроризм шабуылына ұшыраған немесе босқындар дағдарысының орталығында болған. 2019 жылы Pew Research Center жариялаған сауалнамаға сәйкес, француз жауап берушілердің 72% өз еліндегі мұсылмандарға жағымды пікір білдірсе, 22% жағымсыз пікір білдірген.
A February 2017 poll of 10 000 people in 10 European countries by Chatham House found on average a majority (55%) were opposed to further Muslim immigration, with opposition especially pronounced in Austria, Poland, Hungary, France and Belgium. Except for Poland, all of those had recently suffered jihadist terror attacks or been at the center of a refugee crisis. A survey published in 2019 by the Pew Research Center found that 72% of French respondents had a favorable view of Muslims in their country, whereas 22% had an unfavourable view.
Салдары
2005 жылғы француз тәртіпсіздіктері Францияда мұсылмандарды интеграциялаудың қиындығын көрсететін мысал ретінде әртүрлі интерпретацияланды. 1980 және 1990 жылдары осыған ұқсас, бірақ кішкентай масштабтағы тәртіпсіздіктер болды, алғаш рет 1979 жылы Волькс-ан-Велинде, ал 1981, 1983, 1990 және 1999 жылдары Венисьоде орын алды. Бұған қоса, ішкі істер министрі Николя Саркози тәртіпсіздікке қатысушылардың көпшілігі иммигранттар екенін және бұрыннан полицияға белгілі болғанын мәлімдегенімен, шындығында көпшілігі полицияға бұрын белгісіз болды. 2014 жылы The Washington Post жүргізген талдау Франциядағы түрмедегі тұрғындардың 60-70% мұсылман немесе мұсылман отбасынан шыққан, ал мұсылмандар Франция халқының 12% құрайтынын көрсетті. Аталған мақаладағы мәлімдемелер жоққа шығарылды: профессор Фархад Хосровхавардың 188 түрме ішіндегі 4 Париж және солтүстік аймақтардағы зерттеулеріне сүйенген бастапқы көрсеткіш кейіннен оның ең жақсы бағасы 40-50% құрайтынын көрсетті, бірақ француз билігі мұндай деректерді жинамайды. Францияда этникалық және діни статистиканы жүргізуге тыйым салынған.
The 2005 French riots have been controversially interpreted as an illustration of the difficulty of integrating Muslims in France, and smaller scale riots have been occurring throughout the 1980s and 1990s, first in Vaulx en Velin in 1979, and in Vénissieux in 1981, 1983, 1990 and 1999. Furthermore, although Interior Minister Nicolas Sarkozy claimed that most rioters were immigrants and already known to the police, the majority were, in fact, previously unknown to the police. In 2014, an analysis by The Washington Post showed that between 60 and 70% of the prison population in France are Muslim or come from Muslim backgrounds while Muslims constitute 12% of the population of France. The claims in this article have been refuted: the headline figure was based on research in 4 Paris and north regions prisons out of a total 188 by Professor Farhad Khosrovkhavar later said his best estimate was 40–50%, but that data is not recorded by French authorities. Statistics on ethnicity and religion are banned in France.
Хиджаб
Францияда хиджаб кию мәселесі 1989 жылдан бері қатты дау тудырып келеді. Бұл мәселе, негізінен, мұсылман қыздары мемлекеттік мектептерде хиджап киюге құқылы ма, жоқ па деген сұраққа байланысты. Екінші маңызды мәселе – діні таңдау еркінен айырылғысы келмейтін, бірақ отбасылары мен консервативті адамдардың қысымына ұшырайтын жас мұсылман әйелдерінің құқықтарын қорғау. Осыған ұқсас мәселелер мемлекеттік қызметкерлердің киімін және медициналық ұйымдарда мұсылман дәрігерлердің жұмыс істеуін де қамтиды. 1994 жылы Францияның Білім министрлігі мектептерде хиджап киюге тыйым салу туралы ұсынымдарды мұғалімдер мен директорларға жіберді. 2019 жылғы Еңбек экономикасы институтының зерттеуіне сәйкес, 1980 жылдан кейін туған мұсылман отбасынан шыққан қыздардың жоғары білім алу көрсеткіші 1994 жылғы шектеулер енгізілгеннен кейін артқан. Дін бостандығын шектеуші секуляризм сынға ұшыраса да, зерттеу көрсеткендей, «мемлекеттік мектептер ең әлсіз оқушы қыздардың білім алуына мүмкіндік берді». Лейла Бабес өзінің «The Veil Demystified» кітабында хиджап киюдің мұсылман дінінің міндетті талабы емес екенін айтады. Француз үкіметі және көпшілік пікір, діни көріністің көзге түсетін белгілерін (киім немесе символ) кез келген дінге қарамастан, француздық секуляризм жүйесімен үйлеспейді деп санайды. 2003 жылдың желтоқсанында президент Жак Ширак бұл заң шіркеу мен мемлекеттің ажыратылу принципін бұзады және Францияның көпмәдени қоғамындағы шиеленісті күшейтеді деп мәлімдеді, онда мұсылман және еврей халықтары Батыс Еуропадағы ең ірі болып табылады. 1989 жылдан бері бірнеше қыздар сыныпта бас киімін шешуден бас тартқаннан кейін мұсылман хиджабтары мәселесі дау тудырды. 1989 жылдың қазан айында үш мұсылман мектеп оқушысы исламдық бас киімін кигені үшін Париждің солтүстігіндегі Крейльдегі Габриэль Хавес колледжінен қуылды. Қараша айында Бірінші Мемлекеттік Кеңес исламдық бас киімді діни бостандықтың символы ретінде мемлекеттік мектептерде француз мектеп жүйесімен және секуляризм жүйесімен үйлеспейтінін растады. Желтоқсан айында бірінші министрлік бұйрығы (circulaire Jospin) жарияланды, онда мұғалімдер исламдық бас киім киюге тыйым салуға немесе тыйым салуға қатысты жағдай бойынша шешім қабылдауы керек екені айтылды. 1990 жылдың қаңтарында Париждің солтүстігіндегі Нойон қаласындағы Пастер колледжінен үш оқушы қыз қуылды. Бір қуылған оқушының ата-анасы Крейльдегі Габриэль Хавес колледжінің директорына қарсы қорлау ісін қозғады. Нәтижесінде, Нантуадағы (Францияның шығыс бөлігі, Женеваның батысында, Швейцарияда) колледж мұғалімдері мектепте исламдық бас киім киюге наразылық білдіру үшін ереуілге шықты. Қазан айында екінші министрлік бұйрығы жарияланды, онда мемлекеттік мектептерде секуляризм принципін сақтау қажеттігі қайтадан еске салынды. 1994 жылдың қыркүйегінде үшінші министрлік бұйрығы (circulaire Bayrou) жарияланды, онда мемлекеттік мектептерде «жай» символдарға төзімділік таныту және исламдық бас киімді қоса алғанда, «көзге түсетін» символдарға тыйым салу туралы ережелер енгізілді. Қазан айында кейбір студенттер Мани-ла-Жолидегі (Париждің солтүстік-батысында) Сент-Экзюпери лицейінде мектепте исламдық бас киім кию еркіндігін қолдау үшін демонстрация өткізді. Қараша айында шамамен жиырма төрт хиджап киген оқушы қыздар Манте-ла-Жолидегі Сент-Экзюпери лицейінен және Лилльдегі Файдербе лицейінен қуылды. 2003 жылдың желтоқсанында президент Ширак мектептерде діни белгілерді көрсетуге тыйым салатын заң қабылдауды шешті. Заң 2004 жылдың наурызында парламенттен мақұлданды. Бұл заңмен хиджабтар, яһудилердің бас киімдері немесе үлкен христиан кресттеріне тыйым салынды. Кішкентай кресттер, Дәуіт жұлдыздары немесе Фатима қолы сияқты қарапайым діни символдарды киюге рұқсат етіледі. Иракта жұмыс істейтін екі француз журналисі Кристиан Чесно және Жорж Мальбруно «Ирактағы ислам армиясы» (ирактық қарсылық қозғалысы) тарапынан тыңшылық жасады деген айыппен тұтқынға алынды. Егер бас киімге қатысты заң күштен шығарылмаса, екі журналисті өлтіретіні туралы қауіп-қатерлерді «Ирактағы ислам армиясы» деп таныстырған топтар интернетте жариялады. Кейін екі журналист те аман-есен босатылды. Бұл мәселе 2009 жылдың 22 маусымында Версаль конгресінде президент Николя Саркози исламдық бурканы Францияда қабылдамайтынын мәлімдеген кезде қайта жанданды. Ол бурканың әйелдердің жеке басын жауып, оларды «көрменің артындағы тұтқынға» айналдыратынын айтты. Парламенттік комиссия, Андре Жериннің (PCF) басшылығымен, бурка немесе ниқапты қоғамдық жерлерде киюге тыйым салу мүмкіндігін зерттеу үшін құрылды. Алайда, Саркози «экономикалық қиындықтар мен әлеуметтік алаңдаушылық кезінде саясат ойнап отыр» деген күдік туды. Мұсылмандық топтың өкілі ұсынылып жатқан заңға қатысты өте алаңдаушылық білдірді, тіпті «буркаға тыйым салса да, бұл сонда тоқтамайды» деп мәлімдеді, сондай-ақ «мұсылмандарға қарсы заң шығаруға үнемі талпыныс бар. Бұл жағдай нашарлап кетсе қорықпаймын. Бізді қысымға алып отырғандай сезінемін» деді. 2019 жылдың ақпанында Еуропаның ең ірі спорт тауарлары сатушысы Decathlon Франциядағы дүкендерінде спорттық хиджап сатуды жоспарлап отырғанын хабарлады. Decathlon бұрынғы аптада Мароккода осы өнімді сатуды бастаған еді, бірақ бұл жоспар әлеуметтік желілерде сынға ұшырады, бірнеше саясаткерлер өнімнің сатылуына наразылық білдірді. Decathlon бастапқыда өз позициясында тұрып, спортты «демократияландыруға» бағытталғанын мәлімдеді. Компания «оларға қолайлы спорт өнімін ұсынуды, ешкімді бағаламастан» мақсаты бар екенін айтты. Nike Францияда бұрыннан хиджап сатса да, Decathlon көптеген сынға ұшырады. Дүкендерде бірнеше сатушылар физикалық қауіп-қатерге ұшырады. Компания өнімге қатысты жүздеген қоңыраулар мен электрондық хаттар алды. Decathlon спорттық хиджапты сату жоспарынан бас тартуға мәжбүр болды. Францияның көптеген адамдары Decathlon компаниясының позициясына наразылық білдірді, спорттық хиджапты сату туралы ойламаған бір мұсылман кәсіпкері «Decathlon компаниясының өз позициясында тұруына өкінемін» деді.
The wearing of hijab in France has been a very controversial issue since 1989. The debate essentially concerns whether Muslim girls who choose to wear hijab may do so in state schools. A secondary issue is how to protect the free choice and other rights of young Muslim women who do not want the veil, but who may face strong pressure from families or some traditionalists. Similar issues exist for civil servants and the acceptance of male Muslim medics in medical services. In 1994, the French Ministry for Education sent out recommendations to teachers and headmasters to ban the veil in educational institutions. According to a 2019 study by the Institute of Labor Economics, more girls with a Muslim background born after 1980 graduated from high school after the 1994 restrictions were introduced. While secularism is often criticized for restricting freedom of religion, the study suggested that "public schools ended up promoting the educational empowerment of some of the most disadvantaged groups of female students". Leila Babes in her book "The Veil Demystified", believe that wearing the veil does not derive from a Muslim religious imperative. The French government and a large majority of public opinion are opposed to the wearing of a "conspicuous" sign of religious expression (dress or symbol), whatever the religion, as this is incompatible with the French system of laïcité. In December 2003, President Jacques Chirac said that it breaches the separation of church and state and would increase tensions in France's multicultural society, whose Muslim and Jewish populations are both the biggest of their kind in Western Europe. The issue of Muslim hijabs has sparked controversy after several girls refused to uncover their heads in class, as early as 1989. In October 1989, three Muslim schoolgirls wearing the Islamic headscarf were expelled from the collège Gabriel Havez in Creil (north of Paris). In November, the First Conseil d'État ruling affirmed that the wearing of the Islamic headscarf, as a symbol of freedom of religious expression, in public schools was not incompatible with the French school system and the system of laïcité. In December, a first ministerial circular (circulaire Jospin) was published, stating teachers had to decide on a case by case basis whether to ban the wearing of Islamic headscarves. In January 1990, three schoolgirls were expelled from the collège Pasteur in Noyon, north of Paris. The parents of one expelled schoolgirl filed a defamation action against the principal of the collège Gabriel Havez in Creil. As a result, the teachers of a collège in Nantua (eastern part of France, just to the west of Geneva, Switzerland) went on strike to protest the wearing of the Islamic headscarf in school. A second ministerial circular was published in October, to restate the need to respect the principle of laïcité in public schools. In September 1994, a third ministerial circular (circulaire Bayrou) was published, making a distinction between "discreet" symbols to be tolerated in public schools, and "ostentatious" symbols, including the Islamic headscarf, to be banned from public schools. In October, some students demonstrated at the lycée Saint Exupéry in Mantes la Jolie (northwest of Paris) to support the freedom to wear Islamic headscarves in school. In November, approximately twenty four veiled schoolgirls were expelled from the lycée Saint Exupéry in Mantes la Jolie and the lycée Faidherbe in Lille. In December 2003, President Chirac decided that the law should prohibit the wearing of visible religious signs in schools, according to laïcité requirements. The law was approved by parliament in March 2004. Items prohibited by this law include hijabs, Jewish yarmulkes, or large Christian crosses. It is still permissible to wear discreet symbols of faith such as small crosses, Stars of David, or Fatima's hands. Two French journalists working in Iraq, Christian Chesnot and Georges Malbrunot were taken hostage by the "Islamic Army in Iraq" (an Iraqi resistance militant movement) under accusations of spying. Threats to kill the two journalists if the law on headscarves was not revoked were published on the Internet by groups claiming to be the "Islamic Army in Iraq". The two journalists were later released unharmed. The arguments resurfaced when, on 22 June 2009, at the Congrès de Versailles, President Nicolas Sarkozy declared that the Islamic burqa is not welcome in France, claiming that the full length, body covering gown was a symbol of subservience that suppresses women's identities and turns them into "prisoners behind a screen." A parliamentary commission of thirty two deputies led by André Gerin (PCF), was also formed to study the possibility of banning the public wearing of the burqa or niqab. There is suspicion, however, that Sarkozy is "playing politics in a time of economic unhappiness and social anxiety." A Muslim group spokesman expressed serious concern over the proposed legislation, noting that "even if they ban the burqa, it will not stop there," adding that "there is a permanent demand for legislating against Muslims. This could go really bad, and I'm scared of it. I feel like they're turning the screws on us." In February 2019, Decathlon, Europe's largest sports retailer, announced plans to begin selling a sports hijab in their stores in France. Decathlon had begun selling the product in Morocco the previous week, but the plan was criticized on social media, with several politicians expressing discomfort with the product being sold. Decathlon originally stood firm, arguing it was focused on "democratizing" sports. The company released a statement saying its goal was to "offer them a suitable sports product, without judging." While Nike had already sold hijabs in France, Decathlon was met with much more scrutiny. Multiple salespeople were threatened physically in stores. The company also received hundreds of calls and emails in regard to the product. Decathlon was forced to backtrack and has since halted its plans to sell the sports hijab. Many throughout France were left disappointed with one Muslim entrepreneur, who didn't consider selling sport hijabs, stating, "it's a shame that Decathlon didn't stand firm."
Саясат
Ресми және бейресми мұсылман ұйымдары жаңа француз азаматтарының интеграциясына көмектеседі. Қазіргі кезде «Теңдік және Әділет» партиясы сияқты бірнеше саяси партиялар пайда болды. Олардың ең көп кездесетін қызметтері – араб тілінде үй жұмысына көмектесу және тіл сабақтары, пинг-понг, мұсылмандық талқылау топтары сияқты іс-шаралар. Дегенмен, көші-қон процесіне көмектесуде ең белсенді қауымдастықтар секулярлық (мысалы, GISTI) немесе экуменистік (мысалы, протестанттар құрған Cimade) болып табылады. Ең маңызды ұлттық институт – CFCM (Франциялық мұсылман діни кеңесі), бұл институт «Франциялық еврейлер кеңесі» және «Франциялық протестант федерациясы» үлгісінде құрылған, екеуі де Наполеон заманында пайда болған. CFCM-нің мақсаты (оның еврей және протестант әріптестері сияқты) мемлекетпен діни мәселелерді талқылау, белгілі бір мемлекеттік институттарға қатысу және француз мұсылмандарының діни өмірін ұйымдастыру. CFCM француз мұсылмандарымен жергілікті сайлаулар арқылы сайланады. Бұл француз мұсылмандарының жалғыз ресми өкілі. 2003 жылы CFCM-ге төрт ұйым сайланды: GMP (Париж Ұлы мешіті), UOIF (Франциялық ислам ұйымдары одағы), FNMF (Франциялық мұсылмандар ұлттық федерациясы), CCMTF (Франциялық түрік мұсылмандары координациялық комитеті). 2008 жылы жаңа кеңес сайланды. «Франциялық мұсылмандар жиналысы» (RMF) көп дауыспен жеңіске жетті, одан кейін UOIF және CCMTF орналасты. Бұл өте кең және жас ұйым, маңызды мәселелер бойынша келісімге келудің бастамасы бар. Содан бері тағы да сайлаулар өтті, соңғысы 2019 жылы өтуі тиіс еді, бірақ оны әлі күтіп жатыр. Басқа ұйымдар да бар, мысалы, PCM (Мұсылмандық қатысу және руханият), олар саяси жұмылдыруды (расизмге, сексизмге және т.б. қарсы) және рухани жиналыстарды біріктіреді, сондай-ақ француз қоғамына қатысу қажеттілігіне баса назар аударады – ұйымдарға қосылу, дауыс беруге тіркелу, балаларыңыздың мектептерімен жұмыс істеу және т.б. Олардың нақты саяси позициялары жоқ, бірақ белсенді азаматтықты қолдайды. Іс жүзінде олар солшыл бағытта. Үкімет әзірге интеграцияны жеңілдету бойынша ресми саясатты қалыптастырмады. Жоғарыда айтылғандай, Францияда кімді мұсылман деп санау қиын. Франциядағы кейбір мұсылмандар өздерін «дінге қатыспайтын» деп сипаттайды. Көбі Рамазан және басқа да негізгі ережелерді сақтайды, бірақ әйтпесе дінсіз болып табылады.
Formal as well as informal Muslim organizations help the new French citizens to integrate. Several political parties like Parti égalité et Justice have now appeared. Their most frequent activities are homework help and language classes in Arabic, ping pong, Muslim discussion groups etc. are also common. However, most important associations active in assisting with the immigration process are either secular (GISTI, for example) or ecumenist (such as the protestant founded Cimade). The most important national institution is the CFCM (Conseil Français du Culte Musulman) this institution was designed on the model of the "Consistoire Juif de France" and of the "Fédération protestante de France" both Napoleonic creations. The aim of the CFCM (like its Jewish and protestant counterparts) is to discuss religious problem with the state, participate in certain public institutions, and organize the religious life of French Muslims. The CFCM is elected by the French Muslims through local election. It is the only official instance of the French Muslims. There were four organizations represented in the CFCM elected in 2003, GMP (Grande mosquée de Paris), UOIF (Union des organizations islamiques de France), FNMF (Fédération nationale des musulmans de France) CCMTF (Comité de coordination des musulmans Turcs de France). In 2008 a new council was elected. The winner was RMF (Rassemblement des musulmans de France) with a large majority of the votes, followed by the UOIF and the CCMTF. It is a very broad and young organization and there is a beginning of consensus on major issues. Other elections took place since then, the latest was due in 2019 but is still pending. Other organizations exist, such as PCM (Muslim Participation and Spirituality), which combine political mobilization (against racism, sexism etc.) and spiritual meetings, and put emphasis on the need to get involved in French society – by joining organizations, registering to vote, working with your children's schools etc. They do not have clear cut political positions as such but push for active citizenship. They are vaguely on the left in practice. The government has yet to formulate an official policy towards making integration easier. As mentioned above, it is difficult to determine in France who may be called a Muslim. Some Muslims in France describe themselves as "non practicing". Most simply observe Ramadan and other basic rules but are otherwise secular.
Статистика
1872 жылдан бері қабылданған заңға сәйкес, Франция Республикасы өз азаматтарын нәсіліне немесе сенімдеріне қарай айырып санақ жүргізуге тыйым салады. Дегенмен, бұл заң сауалнамалар мен дауыс алуларға қатысты емес, олар қаласа, осы сұрақтарды қоюға құқылы. Заң сонымен қатар, INED немесе INSEE сияқты мемлекеттік мекемелерге де ерекшелік жасайды, олардың міндеті демографиялық мәліметтер, әлеуметтік тенденциялар және осыған ұқсас тақырыптар бойынша деректерді жинау болып табылады, егер мұндай деректерді жинау CNIL және Ұлттық статистикалық ақпарат кеңесі (Conseil national de l'information statistique [fr]) тарапынан рұқсат етілген болса.
Due to a law dating from 1872, the French Republic prohibits performing census by making distinction between its citizens regarding their race or their beliefs. However, that law does not concern surveys and polls, which are free to ask those questions if they wish. The law also allows for an exception for public institutions such as INED or INSEE whose job it is to collect data on demographics, social trends and other related subjects, on condition that the collection of such data has been authorized by the CNIL and the National Council of Statistical Information (Conseil national de l'information statistique [fr]).
Іскер адамдар
Мохед Альтрад, бизнесмен, регби клубының төрағасы және жазушы. Морад Буджеллал, кәсіпкер, Soleil Productions комикс баспасын құрған және спорт менеджері. Рафик Смати, бизнесмен, Objectif France оңшыл саяси партиясын құрған және басшысы.
Mohed Altrad, businessman, rugby chairman and writer. Mourad Boudjellal, businessman, founder of Soleil Productions comic publishing and sport manager. Rafik Smati, businessman, founder and leader of center right political party Objectif France.