Оңтүстік Йоркширдегі Дирн өзені

Кіріспе

Оңтүстік Йоркширдегі өзен, Англия

Деарн өзені Оңтүстік Йоркшир, Англияда, Батыс Йоркширдің ішіндегі бастауынан шамамен шығысқа қарай 1-ден астам километрге ағып өтеді. Ол Денби Дейл, Клейтон Вест, Дартон, Барнсли, Дарфилд, Уат-апон-Дирн, Болтон-апон-Дирн, Адвик-апон-Дирн және Мексборо қалалары арқылы ағып, Денеби-Мейнде Дон өзеніне құяды. Оның ең ірі саласы – Дарфилдте қосылатын Дав өзені. Бұл өзен 2007 жылғы Ұлыбританиядағы су тасқынынан зардап шеккен өзендердің бірі болды. Деарн өзенінің бойындағы жолы Деарн жолы деп аталатын, Деарн басынан Дон өзенімен қосылған жерге дейін созылатын ұзақ қашықтықты жаяу жолмен қол жетімді. Деарн өзені бойындағы қызықты орындарға Вест-Бреттондегі Йоркшир мүсіндер паркі және Монк Бретон аббаттығы жатады. Барнслиден төмендегі Дирн аңғары – қайта жаңарту аймағы. Өзендегі су тасқынын азайту мақсатында арнаны инженерлік тұрғыдан жақсарту жұмыстары жүргізілді. 1950 жылдары өзен сағасына жақын жаңа арна салынды, себебі ескі арна шахталық жұмыстардың салдарынан зақымдалған. Су деңгейі көтерілген кезде су басқан жерлер 1960 және 1970 жылдары салынды. Болтон-апон-Дирнде су тасқынынан сақтану арнасы мен су ағынын реттеуге арналған құрылғы орнатылды. 2007 жылғы Ұлыбританиядағы су тасқыны кезінде су басқан жерлер толып, бірақ реттеу құрылғысы бұзылғандықтан жұмыс істемеді. Индустрияландырудың салдарынан 19 ғасырдың басында өзен мен Дирн және Дав каналы қатты ластанды, балық популяциясы қырылды. Батыс Ридинг өзендері кеңесі 1896 жылы бұл мәселені шешуге тырысты, бірақ нәтижесі шектеулі болды. Өзеннің көп бөлігі 1980 жылға дейін тірі болмады, содан кейін өнеркәсіптік ағынды сулар шығарылғанға дейін алынып тасталды және сарқырамаларды тазалау жақсартылды. Кейбір кемшіліктерге қарамастан, 1990 жылдардың басында балық популяциясы жартылай қалпына келтірілді. 1990 жылдары Денабиде балық шаруашылығын жақсарту үшін арналарға бұрылыстар, терең ойыстар және тасты шағылдар енгізілді. 2015 жылдың маусым айында өзенде 150 жылдан бері алғаш рет лосось табылды.

The River Dearne South Yorkshire, England flows roughly east for more than , from its source just inside West Yorkshire. It flows through Denby Dale, Clayton West, Darton, Barnsley, Darfield, Wath upon Dearne, Bolton on Dearne, Adwick upon Dearne and Mexborough to its confluence with the River Don at Denaby Main. Its main tributary is the River Dove, which joins it at Darfield. The river was one of those affected by the 2007 United Kingdom floods. The course of the river is accessible to walkers as the Dearne Way, a long distance footpath from Dearne Head to the river's junction with the Don. Places of interest along the Dearne include the Yorkshire Sculpture Park at West Bretton, and Monk Bretton Priory. The Dearne Valley below Barnsley is a regeneration area. The river has been subject to channel engineering to ease the problem of flooding. A new channel was constructed near its mouth in the 1950s, as the old route had been affected by mining subsidence. Washlands, which can be progressively flooded as water levels rise, were constructed in the 1960s and 1970s. A flood relief channel and a regulator to restrict the flow was built at Bolton upon Dearne. During the 2007 United Kingdom floods, the washlands filled to capacity but the regulator could not be operated as it had been vandalised. Industrialisation caused the river and the Dearne and Dove Canal, to become grossly polluted in the early nineteenth century and fish populations died. The West Riding River Board tried to address the problems in 1896 with limited success and much of the river remained dead until the 1980s, when industrial effluents were removed before they were discharged and improvements were made to sewage treatment. Despite setbacks, fish populations had been partially reinstated by the early 1990s. Channel engineering was carried out at Denaby in the 1990s, to re introduce bends, deep pools and shallow gravel riffles, to assist fish spawning. In June 2015, salmon were reported in the river for the first time in 150 years.

Бағыт

Өзен Бёрдсидждің батысындағы контурдан төмен басталады. Шамамен 32 км қашықтықта ол Денби Дейлдегі A635 Барнсли жолының көпіріне жетеді, бұл кезде ол контурдан төмен түсіп, ағысы бірнеше бұлақтар мен Парк Дикінің шығысымен толығады. Көпірден төмен, Мунклифф Бек Денби Дейлдегі диірмендерді қамтамасыз еткен үлкен диірмен тоғайының жанында қосылады. Дэнби Дейл теміржол станциясының жанында теміржол виадугынан өзен өтеді. 21 биік аркасы бар қисық виадуктті 1884 жылы Ланкашир және Йоркшир темір жолы салдырған. Өзен солтүстік-шығысқа қарай ағып, A636 жолын жақыннан ұстанады. Оған Китченройдтегі Торп-Дик қосылады. Ол Скиссеттен өтіп, Клейтон Весттің батысына қарай ағады, онда ол Кирклиз жеңіл темір жолымен кесіседі. Парк қақпасы бөгеті ағысты күшейтеді, жақын жерде бір аркалы, бәлкім, өткен ғасырда салынған, бүйірлі арқалы жүк аттары көпірі бар, содан кейін өзен шығысқа қарай бұрылып, жоғарғы және төменгі көлдерді байланыстыратын арна арқылы өтеді. Бреттон Холл солтүстікке қарай орналасқан. Өзен төменгі көлдің бөгетіне қарай оңтүстікке бұрылады және көлдерден ағып кетуден бұрын бөгеттерден өтеді, содан кейін контурдан өтеді. Өзен Барнслиге жақындаған сайын, оңтүстік жағалауда Барнсли каналының қалдықтары соңынан жүреді. A61 Ескі Милл-Лейн көпірінен кейін диірмен болды, одан кейін су құбыры өзеннен каналға алып өтті. Тағы екі жол көпірі тұр, екіншісі A633 Grange Lane-ді алып жүреді. Бұдан кейін екі бұрынғы теміржол көпірі орналасқан, олар қазір жаяу жүргіншілерге арналған жолға айналдырылған. Көп ұзамай пайдаланылмайтын Дирн және Дов каналының бөліктері өзенге параллель жүреді, ал тағы екі теміржол көпірінен өткеннен кейін, өзен оңтүстікке қарай бұрылып, Дарфилдке жетеді, одан төмен Дов өзені батыстан қосылады. Өзен тағы да шығысқа бұрылады, солтүстік-шығысқа қарай Dearne Ings және Old Moor сусақтарын құрайтын көлдер сериясынан өтеді. Сулы жерлерден кейін өзен Уат пен Дирннің солтүстігіне, ал Болтон мен Дирннің оңтүстігіне ағады. Денэби Ингс табиғи қорығы өзеннен солтүстік жағалаудағы теміржол бөгетімен бөлінеді. Өзен оңтүстікке қарай айналып, Мексиборо Лоу-Лактың төменгі жағында Дон өзеніне қосылады, онда Мексиборо Нью-Кут Дон өзенінің навигациясында өзенге қосылады. Бірақ 1930 жылы ол өзеннің жоғары жағына, қазіргі орнына жақындатылды. Өзеннің бастауынан Дон өзенінің тоғайына дейін ұзын жол өтеді. Бұл жол Дирн жолы деп аталады, ал жолдар Орданс Survey карталарының қазіргі басылымдарында белгіленген. Бұл жолдың ұзындығы шамамен 48 шақырымды құрайды және оны 12-16 сағат ішінде басып өтуге болады. Бастапқы бұлақтан басталатын жаяу жүргіншілер 417 метрге дейін төмен түседі.

The river rises just below the contour west of Birdsedge. Within around , it reaches the A635 Barnsley Road bridge at Denby Dale, by which time it has dropped below the contour, and its flow has been swelled by several springs and the output of Park Dike. Below the bridge, Munchcliffe Beck joins near a large millpond, which supplied mills at Denby Dale. Beyond the mills, the river passes under a railway viaduct near Denby Dale railway station. The curved viaduct with 21 tall arches was built by the Lancashire and Yorkshire Railway in 1884. The river flows to the north east closely following the A636 road. It is joined by Thorpe Dike at Kitchenroyd. It passes through Scissett and west of Clayton West where it is crossed by the Kirklees Light Railway. Park Gate Dike swells the flow, Nearby is a hump backed packhorse bridge with a single arch, probably built in the previous century, after which the river turns to the east to pass the upper and lower lakes in a channel from where it feed the lakes in the Yorkshire Sculpture Park. Bretton Hall lies to the north. The river turns south at the dam of the lower lake and passes over weirs before picking up the outflow from the lakes, after which the contour is crossed. As the river approaches Barnsley, the remains of the Barnsley Canal follow it on the south bank. Beyond the A61 Old Mill Lane bridge there was a mill, after which an aqueduct carried the canal over the river. Two more road bridges follow, the second of which carries the A633 Grange Lane. Next there are two former railway bridges which now carry footpaths. Soon sections of the disused Dearne and Dove Canal run parallel to the river, and after passing under two more railway bridges, the course turns to the south to reach Darfield, below which the River Dove joins from the west. The river turns to the east again, passing to the north east of a series of lakes which form the Dearne Ings and Old Moor washlands. After the washlands, the river flows to the north of Wath upon Dearne, and to the south of Bolton on Dearne. Denaby Ings nature reserve is separated from the river by a railway embankment on the north bank. The river sweeps round to the south to join the River Don just below Mexborough Low Lock, where Mexborough New Cut on the River Don Navigation rejoins the river. but by 1930 it had been moved further upstream, much closer to its present location. There is a long distance path which follows the course of the river from its source to its junction with the River Don. It is known as the Dearne Way, and the paths are marked on current editions of the Ordnance Survey maps. The path is around 30 mile (48 km) long and can be walked in 12 to 16 hours. Walkers who start at the source descend through 1368 feet (417 m) over the length of the walk.

Су тасқынынан қорғану

1950 жылдары өзеннің сағасына жақын ағысы көмір шахталарының құлауынан өзгерді, арнаның төмендеуі салдарынан айналасындағы жерлер үнемі су басумен қанағаттанды. Бұл мәселені шешу және осы учаскеде арнаның бұрышын қалпына келтіру үшін теміржолдың оңтүстік жағында, Харлингтоннан Дон өзеніне дейін жаңа арна салынды. Ескі арна дамбаның солтүстік жағында көрініп тұр және Денеби Ингс табиғат қорығымен жалғасады. Дон өзені мен оның салаларынан туындайтын су тасқыны қаупін жан-жақты бағалау аясында 1963 және 1973 жылдар аралығында Диарне өзенін жақсарту жобасы іске асырылды. Өзен арнасын жай ғана кеңейту қанағаттанарлық шешім болмайтыны анықталды, себебі ол мәселені Дон өзеніне ауыстырады. Сондықтан, қажет болған жағдайда, халық қоныстарына зиян келтірмей, су басқан жерлер жүйесі құрылды. Өзен сағасының жанында, қазір Денеби Ингс табиғат қорығы деп аталатын Диарне Маутс су басқан жері 1963 жылы құрылды. Қолмен басқарылатын шлюз өзен ағынын су тасқыны арқылы және Дон өзенімен қосылатын жердегі жоғары су деңгейінде су басқан жерге бұруға мүмкіндік берді. Шлюз 1973 жылы қайта жаңартылды. Харлингтон және Солтүстік Ингсте қосымша су басқан жерлер құрылды, өзен түзуленіп, қайта бағытталды. Өзен бойымен жоғарырақ, Больтон-на-Дирнеде су тасқынынан сақтану арнасы салынды, ал Уат теміржол көпірі мен Адвик көпірі арасында тағы да су басқан жерлер пайда болды. Болтон Ингс және Олд Мур су басқан жерлері құрылып, одан кейін Вомбвелл Ингс, онда Дуве өзені Диарнемен қосылады, Дарфилд, Хоутон және Кудворт орналасқан. Кен өндіру жобаларының салдарынан сақтау сыйымдылығының бір бөлігі жоғалды, ал 1972 жылы Больтонға реттегіш орнатылды, ол шлюз арқылы ағынды шектеуге мүмкіндік берді. 2007 жылғы су тасқыны кезінде барлық су басқан жерлер толып тасыды, бірақ Болтон реттегіші бұзылғандықтан қолданылмады. Хоутон су басқан жерлеріне зақым келді, себебі су деңгейі өте жоғары көтеріліп, жағалауларды басып, эрозияға алып келді. Су тасқынынан кейін реттегіштердің функциясы қайта қарастырылды және оларды күтіп ұстаудың қымбаттығын ескере отырып, Қоршаған ортаны қорғау агенттігі өзен арнасын қайта құру аяқталғаннан кейін оларды алып тастауды жоспарлап отыр. Бұл жұмыс су тасқыны кезінде су басқан жерлердің тиісті уақытта толуын және босатылуын қамтамасыз етеді.

By the 1950s, the course of the river near its mouth had been affected by subsidence from coal mining, and the lowering of the channel resulted in much of the surrounding land being regularly flooded. In order to alleviate the problem and restore the gradient of the channel at this point, a new channel was constructed on the south side of the railway embankment, from near Harlington to the River Don. The old channel can still be seen on the north side of the embankment, and connects to the Denaby Ings Nature Reserve. As part of a comprehensive assessment of flood risks caused by the River Don and its tributaries, the River Dearne Improvement Scheme was implemented between 1963 and 1973. It was recognised that simple enlargement of the river channel would not provide a satisfactory solution, as it would just move the problem to the River Don, and therefore a series of washlands were created, which could be progressively flooded if required, without affecting centres of population. Near the mouth of the river, Dearne Mouth washland, which is now known as the Denaby Ings Nature Reserve, was created in 1963, and a manually operated sluice allowed the flow of the river to be diverted through the floodbank and into the washland when there were high levels at the junction with the River Don. The sluice was rebuilt in 1973. Additional washlands were created at Harlington and North Ings, and the river was straightened and realigned. Further upriver, a flood relief channel was built at Bolton upon Dearne, and more washlands were formed between Wath railway bridge and Adwick bridge. The Bolton Ings and Old Moor washlands were next to be created, to be followed by those at Wombwell Ings, where the River Dove joins the Dearne, Darfield, Houghton and Cudworth. Some of the storage capacity was lost as a result of mining schemes, and a regulator was installed at Bolton in 1972, allowing the flow to be restricted by a sluice gate. During the flooding in 2007, all of the washlands filled to capacity, although the Bolton regulator could not be operated as it had been vandalised. Some damage to the Houghton washlands resulted from the extremely high water levels, which overtopped the banks and caused erosion to take place. Following the floods, a reassessment of the function of the regulators was carried out, and in view of the costs of maintaining them, the Environment Agency intend to remove them once some reconfiguration of the river channel has been completed. This work will ensure that the washlands fill and empty at the appropriate points in a flood cycle.

Су сапасы

1700 жылдардың соңында өзенде балықтың саны көп болды. Аңғардың өнеркәсіптік дамуы бірнеше терең көмір шахталарынан тұрды, бірақ олар салыстырмалы түрде кішкентай болды және өзенді айтарлықтай ластамады. Смитси, Ханивелл, Куинз Граунд және Маунт Осборн жерлерінде шахталар болды. 1810 жылы Дирн мен Доув каналының ашылуы өзенге елеулі әсер етті, себебі ол көмірді Шеффилд пен Ротерхэмге тасымалдауға мүмкіндік берді, онда ол болат өндірісінде қолданылды. Бұл көбірек және ірі шахталардың жылдам дамуына алып келді. Халық саны тез өсті, бірақ олар шахталарға жақын шағын ауылдарда тұрды. Қалалық инфрақұрылым болмағандықтан, канализациялық ағынды сулар өзенді ластады, сондай-ақ шахталардан шығатын өнеркәсіптік қалдықтар да. Өзеннің жоғарғы бөліктері жүн өнеркәсібіне өте қолайлы болды, және 19 ғасырда Денби Дейл, Скиссет және Клейтон-Уэст қалаларында фабрикалар бой көтерді. Өзеннің жоғарғы аңғары өте тар, ал тұрғын үйлер көбінесе өзенге тіреліп тұратын террасалармен қамтамасыз етілді. Тағы да, канализациялық ағынды сулар өзенге құйылды, сондай-ақ жүн өңдеуден шыққан ағынды сулар да, оның ішінде жегіш жуғыш заттар мен бояулар да. Жуу үшін қолданылған су жеткілікті түрде салқындатылмай өзенге қайтарылды, нәтижесінде температура көтерілді. 1896 жылы Батыс Ридинг өзендері кеңесі жағдайды жақсарту үшін тырысты және 1902 жылы олар есеп жариялағанда шектеулі жетістікке жетті. Олар 44 шағын канализация тазарту қондырғысын анықтады, бірақ олардың ешқайсысы канализацияны тиісті деңгейде тазартпады және өзеннің "шаруашылық канализациясымен және өңделмеген немесе жартылай өңделген өнеркәсіптік қалдықтармен күшті ластанғанын" атап өтті. 1900 жылдардың басында Барнсли мен Дон арасындағы өзенде тіршілік болмады, балықтар химиялық қоспаның құрамында тірі қала алмады. Доув өзені де тіршіліксіз болды, бірақ Кауторн Дайк және басқа да бірнеше шағын салалар қоңыр форельдің популяциясын сақтап қалды. 1960 жылдары жағдай жақсармады, сол кезде Йоркширдің Оуза өзені басқармасы тау-кен, қағаз жасау, сыра және тоқыма өнеркәсібінен шығатын өндірістік қалдықтар ешқандай тазартусыз өзенге төгіліп жатқанын анықтады. Басқарма мен өзен бойындағы жергілікті билік органдарының қысымы нәтижесінде кейбір тазарту жұмыстары жүргізілді, бірақ 1974 жылға дейін өзеннің көп бөлігі әлі де алты балдық су сапасы шкаласында Е класына жатты, бұл оның сапасы нашар екенін көрсетті, ал кейбір бөліктері F класына жатты, яғни олар өмірге қауіпті деңгейде ластанған. Дегенмен, балықтардың шағын топтары пайда бола бастады. Өзеннің жоғарғы 1,5 милінде (2 км) қоңыр форельдің шағын популяциясы тірі қалды, бірақ жүн фабрикалары үшін салынған бөгеттердің кесірінен төмен ағысқа қарай жүре алмады. Фабрикалар суға мольға қарсы заттарды шығарды, олар балықтар үшін өте улы болды, және осы химиялық заттардың шығарылуы 1979 жылы тоқтатылғанмен, олар тазарту үшін канализацияға бағытталғаннан кейін проблема бірден шешілмеді, себебі химиялық заттар ластанған жерлерден өзенге сіңіп, тағы он жыл бойы жалғасты. 1970 және 1980 жылдары өзенге ластаушы заттардың бірнеше рет құйылуы балық қорын қалпына келтірудегі барлық прогресті жойды.

In the late 1700s, the river held good populations of fish. Industrial development of the valley consisted of several deep coal mines, but they were fairly small, and did not significantly pollute the river. There were collieries at Smithies, Honeywell, Queens Ground and Mount Osborne. The opening of the Dearne and Dove Canal in 1810 had serious impacts on the river, as it provided a way to transport the coal to Sheffield and Rotherham, where it was used in the steelworks. This led to the rapid development of more and larger collieries. The population grew rapidly, but it was housed in small villages near the pits. With no urban infrastructure, sewage polluted the river, as did the industrial discharges from the mines. Parts of the upper river were well suited to the woollen trade, and mills developed in the 19th century, at Denby Dale, Scissett and Clayton West. The valley of the upper river is quite narrow, and housing was provided by building terraces, which often backed on to the river. Again, sewage ended up in the river, as did the effluent from processing the wool, which included caustic washing agents and dyes. Water used in washing was returned to the river without adequate cooling, and the temperature rose. As early as 1896, the West Riding River Board was working hard to improve the situation, and achieved limited success by 1902, when they produced a report. They identified 44 small sewage treatment plants, none of which treated the sewage adequately, and noted that the river was "much polluted by domestic sewage and by untreated or partially treated trade refuse." By the early 1900s, the river was lifeless between Barnsley and the Don, with fish unable to survive in the cocktail of chemicals. The River Dove was also lifeless, although the Cawthorne Dyke and several other small tributaries managed to retain populations of brown trout. The situation had not improved by the 1960s, when the Yorkshire Ouse River Board noted that industrial waste from the mining, paper making, brewing and textile industries was being dumping into the river without any treatment. Pressure from the Board and from local authorities based along the river resulted in some treatment being carried out, but by 1974 much of the river was still rated as Class E on the six point water quality scale, which indicated it was of poor quality, with some parts rated as Class F, meaning that they grossly polluted with little or no life. Nevertheless, small pockets of fish began to appear. A small population of brown trout had survived in the upper 1.5 mile (2 km) of the river, but could not proceed downstream due to dams erected for the woollen mills. Moth proofing agents were released by the mills into the water, which were highly toxic to fish, and although the discharge of these chemicals ceased in 1979, when they were routed to a sewer for treatment, the problem did not immediately go away, as the chemicals continued to seep into the river from land which had been contaminated by them for another ten years. Any progress with the re establishment of fish stocks was destroyed by a series of releases of pollutants into the river during the 1970s and 1980s.

Жағдайдың жақсаруы

1987 жылға қарай су сапасы жоғары өзеннің қорын қайта толықтыруға жеткілікті деңгейге жетті, және сәуір айында өзенге көптеген бір жасар форельдер жіберілді. Бір жыл өткен соң, Йоркшир су басқармасы жүргізген балықты зерттеу көптеген балықтардың тірі қалғанын көрсетті. 1992 жылы өзенде балықтардың өсіп-көбейіп жатқанына дәлелдер табылды, ал 1994 жылы Денби Дейл мен Клейтон-Уэст арасында 100 жылдан астам уақыттан бері алғаш рет табиғи жолмен өсірілген қоңыр форельдер табылған. 1996 жылға қарай Жоғарғы Диарнедегі форель популяциясы өзін-өзі қамтамасыз ететін деңгейге жеткені жарияланды. Клейтон-Уэсттің төменгі жағындағы өзен ені тар, жылдам ағысты су емес, және әртүрлі ірі балықтар мен форельге қолайлы, баяу ағысты терең сулардан тұрады. 1974 жылға қарай өнеркәсіптік ағынды суларды тазарту арқылы су сапасының шамалы жақсаруына қол жеткізілді, және кейбір балықтар Барнслидегі Стар қағаз фабрикасының бөгетінің төменгі жағында тіршілік ете алды. Бөгет суды оттегімен толықтыруға көмектесті, ал балықтардың көп бөлігі Канон-Холл және Бреттон көлдерінен ағып келген. Су тасқыны кезінде популяцияның көп бөлігі одан да төмен ағып кетіп, көлдерден келген басқа балықтармен алмастырылды. 1982 жылы жасалған зерттеуде 1985 жылға қарай көбейген жабайы балық, кішкентай балық және үш тікұшақты балықтар табылған, сондай-ақ 10 000-нан астам ірі балықтар қорын қалпына келтіру бағдарламасы аясында босатылған. Алайда, олардың көп бөлігі 1987 және 1988 жылдары өзенге зиян келтірген ауыр ластану оқиғаларынан қырылды, және оқиғалар тағы үш жыл бойы жалғасты. Барнслидің екі жағындағы Дартон мен Лундвудтағы ағынды суларды тазарту станциялары осының басты себебі болды. Дартон ағынды суларды тазарту станциясынан шыққан суларда жергілікті кілем фабрикасы қолданған бояулардың қалдықтары бар еді, олар лас кәріз арқылы станцияға жеткен, бірақ қолданыстағы процестермен жеткілікті түрде тазартыла алмады. Нәтижесінде, соңғы ағынды судың түсі қызыл болды, және бұл өзендегі биохимиялық оттегіге деген қажеттіліктің төмендеуіне басты себепкер болды. Тазарту станцияларына жаңа біріншілік шөгу резервуарлары мен үшіншілік тазарту лагуналары сияқты маңызды жақсартулар енгізілді, ал кілем фабрикалары ағынды суларын кәрізге тастамас бұрын тазартуға арналған жабдықтарды орнатты. 1994 жылға қарай Стар қағаз фабрикасының бөгетінің төменгі жағында балықтар қайта пайда болды, және Йоркшир су және Қоршаған орта агенттігі тағы бір балық қорын қалпына келтіру бағдарламасын жүзеге асырды. Барнслидегі су сапасының жақсаруы Барнслидің шығысында орналасқан Лундвуд канализациялық су тазарту станциясынан шығатын судан төмен балық популяциясының жоқ екенін көрсетті. Барнсли халқының саны артқандықтан, станцияға түсетін ағынды судың көлемі оны тазарту қабілетімен салыстырғанда артып кетті. Сонымен қатар, шығарылым Клифф көпірінің су басудан зардап шеккен бөлігі арқылы өзенге жетті. Бұл бөгет бойымен баяу қозғалуына әкеп соқты, кейде ағынды сулар негізгі арнаға жетпей тұрып септикке айналды. 1997-1998 жылдары станцияда суды шығару сапасын жақсарту үшін күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілді. Төменгі өзендегі балық популяциясы ортаңғы өзендегі ластану оқиғаларының салдарынан өзгере түсті, бірақ 1994 жылға қарай өзенде шала және дача балықтары өсіп-көбейе бастады. Өсімдіктерді өсіруге көмектескен 1960 жылдары жердің құлдырауынан зардап шеккеннен кейін түзетілген Денабидегі Пастурс-роудтағы каналдың қайта жаңартылуы осыған көмектесті. Бірқатар иілгендер жасалды, олар терең сулардың және жасыл шағылдық бұршақтардың пайда болуына ықпал етеді. Бұл қасиеттер даке мен барбелдің сәтті өсіп-көбеюі үшін қажет, және жас балықтардың су тасқыны кезінде ағысқа түсуін болдырмайды. Су сапасы жақсара түсті, және төменгі Диарне балық аулауға арналған маңызды орынға айналды. 2007 жылы Лундвуд канализация тазарту станциясына одан әрі жақсартулар енгізілді, бұл оны тұщы су балық директивасына сәйкес етуге мүмкіндік берді, және 2007 жылғы су тасқыны кезінде нысан су басуына қарамастан, 8 миллион фунт стерлинг тұратын жоба 2008 жылы аяқталды. Жаңа станцияның ашылуын тойлау үшін ақын Иан Макмилланнан Литтлворт Грандж бастауыш білім беру орталығында поэзия сабағын өткізуді сұрады, онда балалар суды тазарту туралы өлеңді аяқтады, ол алғашқы екі жолды ұсынды. 2015 жылдың маусым айында Қоршаған орта агенттігі 150 жылдан бері алғаш рет Деарнеге лосось қайтып келгенін хабарлады. Бұл 2014 жылы Спротбороу бөгетінде балық сатысының ашылуынан кейін болды.

By 1987, water quality had improved sufficiently to try restocking the upper river, and large numbers of yearling trout were released into the river in April. A fish survey carried out by the Yorkshire Water Authority a year later showed that many of these were surviving. By 1992, there was evidence that the fish were breeding in the river, and naturally bred brown trout were found between Denby Dale and Clayton West in 1994, for the first time in over 100 years. The trout population in the upper Dearne was declared to be self sustaining by 1996. The river below Clayton West ceases to be a shallow, fast flowing watercourse, and consists of deeper pools with a slower flow, which is suitable for various coarse fish as well as trout. By 1974, a modest improvement in water quality had been achieved by treatment of industrial effluent, and some fish managed to exist below the weir at the Star Paper Mill in Barnsley. The weir helped to oxygenate the water, and most of the fish had been washed downstream from Cannon Hall and Bretton Lakes. During flood conditions, many of the population would be washed further downstream, to be replaced by others from the lakes. A survey in 1982 found gudgeon, minnow and three spined stickleback, which had increased by 1985, and over 10,000 coarse fish were released as part of a restocking programme. However, most of these were killed by serious pollution incidents that affected the river in 1987 and 1988, and incidents continued for a further three years. The sewage treatment works at Darton and Lundwood, on either side of Barnsley, were largely responsible. Discharges from the Darton sewage treatment works contained residues from dyes used by a local carpet manufacturer, which reached the works by a foul sewer, but could not be adequately treated by the existing processes. As a result, the final effluent was a deep red colour, and was a major factor in the poor biochemical oxygen demand ratings for the river. Major improvements, including new primary settlement tanks and tertiary treatment lagoons, were made to the treatment works, and the carpet manufacturers installed facilities to treat their effluent before it was discharged to the sewer. By 1994, fish were again appearing below the Star Paper Mill weir, and Yorkshire Water and the Environment Agency carried out another fish restocking programme. Improvements to water quality through Barnsley highlighted the fact that fish populations did not exist below the discharge from the Lundwood sewage treatment works to the east of Barnsley. As the population of Barnsley had increased, the volume of effluent received by the works had increased without a corresponding increase in its ability to treat it. In addition, the outfall reached the river along a stretch of the Cliffe Bridge Dyke, which had suffered from subsidence. This resulted in slow movement along the dyke, which sometimes caused the effluent to become septic before it reached the main channel. A major programme of refurbishment was carried out at the works between 1997 and 1998, to improve the quality of discharge. The fish populations on the lower river fluctuated, as a result of pollution incidents on the middle river, but by 1994, chub and dace were clearly breeding in the river. Breeding was assisted by re engineering of the channel at Pastures Road, Denaby, which had been straightened in the 1960s after it was affected by subsidence. A series of bends were created, which encourage the formation of deep pools and shallow gravel riffles. These features are needed by dace and barbel for successful spawning, and prevent young fish from being washed downstream in flood conditions. Water quality has continued to improve, and the lower Dearne has become an important venue for angling. Further improvements to the Lundwood sewage treatment works began in 2007 to enable it to comply with the Freshwater Fish Directive, and although the site was inundated during the floods of 2007, the scheme, which cost £8 million, was completed in 2008. To celebrate the opening of the new works, the poet Ian McMillan was asked to run a poetry workship at Littleworth Grange Primary Learning Centre, where children completed a poem about water treatment for which he supplied the first two lines. In June 2015, the Environment Agency announced that salmon had returned to the Dearne for the first time in 150 years. This follows the opening of a fish ladder at Sprotborough weir in 2014.

Бағалау

Қоршаған орта агенттігі Англиядағы өзен жүйелерінің су сапасын өлшейді. Әрқайсысына жалпы экологиялық жағдай беріледі, ол бес деңгейдің бірі болуы мүмкін: жоғары, жақсы, орташа, нашар және өте нашар. Бұл жағдайды анықтау үшін бірнеше компоненттер қолданылады, соның ішінде омыртқасыздардың, гүлді өсімдіктердің және балықтардың саны мен түрлеріне қарайтын биологиялық жағдай. Химиялық жағдай, әртүрлі химиялық заттардың концентрациясын белгілі қауіпсіз деңгейлермен салыстыратын, жақсы немесе қанағаттандырмайтын деп бағаланады. Дирне және оның көптеген салалары "күшті өзгертілген" деп белгіленген, яғни арналар адам қызметі нәтижесінде өзгертілген, ал бұл белгінің критерийлері Су аясындағы директивамен анықталған. 2019 жылы Дирне және оның салаларының су сапасы төмендегідей болды.
Бөлім Экологиялық жағдай Химиялық жағдай Ұзындығы Су алабы Арна
8,4 миль (14 км) 11,63 шаршы миль (30 км²) күшті өзгертілген
5,0 миль (8 км) 5,37 шаршы миль (14 км²)
5,7 миль (9 км) 5,40 шаршы миль (14 км²) күшті өзгертілген
7,9 миль (13 км) 10,43 шаршы миль (27 км²)
6,0 миль (10 км) 8,65 шаршы миль (22 км²) күшті өзгертілген
5,1 миль (8 км) 13,27 шаршы миль (34 км²)
4,6 миль (7 км) 5,17 шаршы миль (13 км²) күшті өзгертілген
5,8 миль (9 км) 5,37 шаршы миль (14 км²) күшті өзгертілген
12,1 миль (19 км) 16,13 шаршы миль (42 км²) күшті өзгертілген

Ұлыбританиядағы көптеген өзендер сияқты, Дирне өзенінің химиялық жағдайы 2019 жылы жақсыдан қанағаттандырмайтынға дейін өзгерді, себебі полибромирандалған дифенил эфирлері (PBDE), перфтороктан сульфонаты (PFOS), сынап қосылыстары және циперметриннің болуына байланысты, бұрынғылары бағалауға енгізілмеген еді.