Генрик Шериң: Польшалық-мексикалық скрипкашының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Польшалық-мексикалық скрипашы (1918–1988)

Генрик Болеслав Серинг (көбінесе HEN r ik SHEH r in g деп айтылады) (1918 жылдың 22 қыркүйегі – 1988 жылдың 3 наурызы) – Польша және Мексика скрипашысы болған.

Алғашқы жылдар

Ол 1918 жылдың 22 қыркүйегінде Польшада, Варшава қаласында бай еврей отбасында дүниеге келді. Көп айтылатындай, Желазова Вола емес. "Szeryng" тегі – оның идиш тегінің полякша транслитерациясы, қазіргі заманғы идиш тілінен ағылшын тіліне транслитерацияланғанда "Shering" деп жазылар еді. Генрих 5 жасында анасынан фортепиано мен гармония сабақтарын алды, ал 7 жасында скрипкаға көшті, Морис Френкельден оқыды. Берлинде Карл Флешпен оқығаннан кейін (1929–32), ол Парижде Жак Тибомен оқуын жалғастыру үшін консерваторияға барып, 1937 жылы бірінші сынып дипломмен аяқтады.

Мансап

Ол өзінің жеке дебютін 1933 жылғы 6 қаңтарда румыниялық дирижер Джордж Жоржеску жетекшілігімен Варшава филармониясы оркестрімен Брамстың скрипкалық концертін орындау арқылы жасады. 1933 жылдан 1939 жылға дейін Парижде Надя Булангерден композицияны оқыды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Польша эмигранттық үкіметінің премьер-министрі Владислав Сикорский жеті тілді еркін меңгерген Серенгтен өзінің байланыс офицері және аудармашысы болуын сұрады. Серенг бұл қызметтерге келісіп, оқуын тоқтатты, бірақ скрипкада ойнауын жалғастырып, әлемнің түкпір-түкпіріндегі одақтас әскерлер үшін 300-ден астам концерттер берді. 1941 жылы Сикорскиймен бірге Мексикаға 4000 поляк босқынына баспана табу үшін барған кезде, оларға көрсетілген жылы қабылдау Серенгтің жүрегіне терең сезіммен тиді, ол мексикалық азаматтыққа өтуге шешім қабылдады және 1946 жылы осыны істеді. 1945 жылы ол 1943 жылы жасалған Мексика Ұлттық университетінің скрипка бөлімін басқару туралы ұсынысты қабылдады. 1954 жылы, сонымен қатар Польшадан келген еврей босқын пианист Артур Рубинштейн Мексика қаласында концерт берді; Серенг концерттен кейін сахна сыртында оны күтіп алып, Рубинштейннің оның үйіне келіп музыка ойнауға шақыруын қабылдады. Рубинштейннің айтуынша, сол түні Серенгтің Иоганн Себастьян Бахтың скрипкаға арналған соло музыкасын орындауы оны жасқа келтірді. Рубинштейн Серенгті қайтадан концерттік өнерге оралуға ынталандырды және осы мақсатқа жету үшін оны импресарио Сол Хурокпен таныстырды. Рубинштейн мен Серенг мансаптарының соңына дейін үнемі бірге музыка орындады және көптеген классикалық камералық музыка туындыларын дуэт ретінде немесе виолончельші Пьер Фурньемен трио ретінде жазды. Серенг алты Grand Prix du Disque сыйлығын, Париж қаласының күміс медалін (Médaille d'Argent), екі Edison сыйлығын және 1963 жылы Париждің өнер және әдебиет орденінің офицері атағын алды, сондай-ақ көптеген басқа да наградаларға ие болды. 1964 жылы ол пианист Чарльз Райнермен ынтымақтастыққа түсті. Олар 35 пластинка жазып, 900-ден астам концерттерде өнер көрсетті. 1960 жылы Серенг Мексиканың мәдени елшісі болып тағайындалды. 1966 жылы, ол Парижге көшіп келген кезде, Мексика қаласындағы Музыка консерваториясының құрметті директоры болып тағайындалды және оның құрметіне Мексика қаласында Генрих Серенг атындағы музыка фестивалі өтті. Ол жылына екі рет Мексикаға оралып, Мексиканың ресми мәдени елшісі ретінде дипломатиялық паспортпен саяхаттайтын, бірақ екі онжылдық бойы Парижде тұрып, соңғы бес жылын Монакода өткізді. 1970 жылы Серенг Моцарттың скрипка мен оркестрге арналған барлық шығармаларын Philips Records үшін жазды, ол 1991 жылы The Complete Mozart Edition жинағының 8-томы ретінде пайдаланылды. Серенг 1988 жылғы 3 наурызда Германияның Кассель қаласында ми қан кетуінен қайтыс болды.

He made his solo debut on 6 January 1933 playing the Brahms Violin Concerto with the Warsaw Philharmonic Orchestra under Romanian conductor George Georgescu. From 1933 to 1939 he studied composition in Paris with Nadia Boulanger. When World War II broke out, Władysław Sikorski, the premier of the Polish government in exile, asked Szeryng, who was fluent in seven languages, to serve as his liaison officer and interpreter. Szeryng took these positions and discontinued his studies, although he continued to perform on the violin, giving over 300 concerts for Allied troops all over the world. When he accompanied Sikorski on a mission to Mexico in 1941 seeking a home for 4,000 Polish refugees, the positive reception moved Szeryng so deeply that he decided to become a Mexican naturalized citizen, and did so in 1946. In 1945 he accepted the request (made in 1943) that he head the string department of National University of Mexico. In 1954, the pianist Arthur Rubinstein, also a Jewish refugee from Poland, gave a concert in Mexico City; Szeryng visited him backstage afterwards, and accepted Rubinstein's invitation to come to his hotel to play music. Szeryng's playing of solo violin music of Johann Sebastian Bach that night, said Rubinstein, "reduced me to tears Real music lovers want emotion—great moments—which Szeryng's playing gives them." Rubinstein encouraged Szeryng to begin concertizing again, and introduced him to impresario Sol Hurok to help achieve this end. Rubinstein and Szeryng made music together regularly for the rest of their careers, and recorded much of the classic chamber music literature either as a duo or in a trio with cellist Pierre Fournier. Szeryng went on to win such major awards as six Grand prix du Disque awards, the Médaille d'Argent of the city of Paris, two Edison Awards, and was also made an Officer of the Ordre des Arts et Lettres in Paris in 1963, among many other honors received. In 1964 he began a collaborative partnership with the pianist Charles Reiner. Together they made 35 records and performed in more than 900 concerts internationally. In 1960, Szeryng was named Mexican Cultural Ambassador. In 1966, by which time he had moved to Paris, he was designated Honorary Director of the Conservatory of Music in Mexico City, and a Henryk Szeryng Music Festival was held in his honor in Mexico City. He returned to Mexico twice a year and traveled on a diplomatic passport as Mexico's official cultural ambassador, but lived in Paris for two decades, then spent his last five years in Monaco. In 1970, Szeryng recorded Mozart's complete works for violin and orchestra for Philips Records, which was used as Volume 8 of The Complete Mozart Edition in 1991. Szeryng died of a cerebral hemorrhage in Kassel, Germany, on 3 March 1988.

Белгілі жазбалар

Серинг көптеген жазбалар жасады, оның ішінде Иоганн Себастьян Бахтың скрипкаға арналған сонаталар мен партиталарының екі толық циклі, сондай-ақ Артур Рубинштейнмен бірге Бетховен мен Брамстың бірнеше сонаталары бар. Ол сонымен қатар Никколо Паганинидің жаңадан табылған 3-скрипкалық концертін жазған тарихтағы алғашқы скрипкашы болды. Ингрид Хейблермен бірлесе жазған Моцарт пен Бетховеннің фортепиано мен скрипка сонаталары кеңінен құрметке ие. 1960 жылы шыққан винилде Серинг, Чарльз Мунк Бостон симфониялық оркестрін дирижерлік етіп, Чайковскийдің ре мажордағы скрипкалық концертін орындады.

Жарым-жартылай дискографиясы

Иоганн Брамс, скрипкалық концерт, op. 77. Генрик Серинг, скрипка. Лондон симфониялық оркестрі, Пьер Монте, дирижер. 1959 жылы жазылған. Пётр Ильич Чайковский, скрипкалық концерт, op. 35. Генрик Серинг, скрипка. Бостон симфониялық оркестрі, Чарльз Мунк, дирижер. 1959 жылғы 9 ақпанда Бостонның Симфониялық залында жазылған. Людвиг ван Бетховен, скрипка мен фортепианоға арналған сонаталар, A мажор, op. 47, және F мажор, op. 24. Генрик Серинг, скрипка. Артур Рубинштейн, фортепиано. 1958 жылы жазылған. 1960 жылы шығарылған. Эдуард Лало, "Испан симфониясы", ре минор, op. 21. Генрик Серинг, скрипка. Чикаго симфониялық оркестрі, Уолтер Хендл, дирижер. 1961 жыл. Иоганн Брамс, скрипка мен фортепианоға арналған сонаталар, № 2 A мажор, op. 100, және № 3 ре минор, op. 108. Генрик Серинг, скрипка. Артур Рубинштейн, фортепиано. 1962 жыл. Фриц Крайслер, "Серинг Крайслерді орындайды және скрипкаға арналған басқа да құнды туындылар". Генрик Серинг, скрипка. Чарльз Райнер, фортепиано. 1963 жыл. Иоганн Себастьян Бах, Скрипкаға арналған сонаталар мен партиталар. Генрик Серинг, скрипка. 1968 жылы жазылған. Камиль Сен-Санс, скрипкалық концерт №3, "Гаваназ", op. 83, "Кіріспе және шалқыған Rondo", op. 28, Морис Равел, "Цыгане". Хенрик Серинг, скрипка. Монте-Карло операсының ұлттық оркестрі, дирижер Эдуард Ван Ремоортель. 1969 жылғы қазанның 10-ында жазылған. CD Philips, 1988 жыл. Мануэль Понсе, скрипкалық концерт. Родольфо Халфтер, скрипкалық концерт, op. 11. Генрик Серинг, скрипка. Корольдік филармониялық оркестр, Энрике Батиз, дирижер. 1985 жыл. Албан Берг, скрипкалық концерт. Генрик Серинг, скрипка. Бавария радиосының симфониялық оркестрі, Рафаэль Кубелик, дирижер. 1971 жыл. Жан Мартинон, скрипкалық концерт №2. Генрик Серинг, скрипка. Бавария радиосының симфониялық оркестрі, Рафаэль Кубелик, дирижер. 1971 жыл. Мендельсон, ми минорындағы скрипкалық концерт, op. 64. Шуман, ре минорындағы скрипкалық концерт, op. posthumous. Лондон симфониялық оркестрі, дирижер Антал Дорати. 1965 жыл. Philips SAL 3504.

Скрипкалар

Ол 1744 жылғы "Гуарнери дель Гессу" "Le Duc" скрипкасына ие болды; Андреа Гарнеридің 1683 жылғы "Санта-Тереза" скрипкасына; Страдиваридің 1734 жылғы "Геркулес" скрипкасына; сондай-ақ, Жан-Батист Вюйаменің 1860 жылғы Мессия Страдиварийінен жасаған көшірмесін Монако князі Ренье III-ге сыйлады. Ол көбінесе "Le Duc" скрипкасында орындады және жазбалар жасады. 1972 жылдың желтоқсанында Израиль мемлекетінің құрылғанына 25 жыл толуына орай "Геркулес" скрипкасын Иерусалим қаласына сыйлады, оны дарынды жас израильдік скрипкашыларға уақытша беру шартымен. 1974 жылы ол Мексикаға "Санта-Тереза" скрипкасын да сыйлады, оны дарынды жас мексикалық скрипкашыларға уақытша беру шартымен.

Дәйексөздер

1941 жылы ол премьер-министрмен бірге Латын Америкасына шамамен 4000 поляк босқынына баспана табу үшін барды. Босқындар Мексикада қабылданды, ал Серинг оған риза болып, өзі де сол жерде қоныстанды және 1946 жылы Мексика азаматы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол одақтастар үшін 300-ге жуық концертте өнер көрсетті. Соғыстан кейін ол жарқын халықаралық мансапқа ие болды; сонымен қатар педагог ретінде де белсенділік танытты. 1970 жылы Парижде ЮНЕСКО-ның Мексиканың арнайы кеңесшісі болып тағайындалды. 1983 жылы ол өзінің сахнадағы дебютіне 50 жыл толуын Еуропа және АҚШ-ты аралап гастрольдік сапармен атап өтті. "7 тілді еркін меңгерген, гуманист және керемет дарыны бар скрипкашы Серинг, виртуоздық шеберлігін терең ой-толғаныспен үйлестіре білген музыканттардың музыканты ретінде әйгілі болды."