Кіріспе

Жасанды сыбызғысыз сыбызғылау

Жасанды сыбызғысыз сыбызғылау, әдетте еріндермен кішкентай тесік жасау арқылы жүзеге асырылады, одан кейін ылғалдандыру (еріндерді тілмен жалау немесе су тамшылату) және содан соң осы тесіктен ауаны үрлеу немесе сору арқылы. Ауа, еріндер, иілген тіл, тістер немесе саусақтар (ауыздың үстіне қойылып немесе жиырылған еріндердің арасына орналастырылып) арқылы реттеледі, бұл турбуленттілік тудырады, ал иілген тіл – шыққан дыбысты күшейту үшін резонанстық камера ретінде қызмет етеді, ол Гельмгольц резонаторының түріне ұқсайды. Еріндердің, саусақтардың, тілдің және тілшебездің әртүрлі бөліктерін қозғалту арқылы, сыбызғының түрлерін өзгертуге болады.

Техникалар

Пакерлік сыбызғылау – көптеген батыс музыкасында ең көп таралған түр. Әдетте, тіл ұшы төмендетіліп, көбінесе төменгі тістердің артына қойылады, ал тілдің орналасуын өзгерту арқылы дыбыс биіктігі реттеледі. Пакерді қаншалықты жиырып сыбызғылауға болатынын ескерсек, сарапшы сыбызғылаушылар әдетте пакер дәрежесінде шағын өзгерістер жасайды, себебі бұл тонның тазалығына әсер етуі мүмкін. Пакерлік сыбызғылауды тек үрлеу арқылы немесе үрлеу және соруды кезектестіру арқылы жасауға болады. "Тек үрлеу" әдісінде тұрақты дыбысқа қол жеткізіледі, бірақ тыныс алу үшін аз ғана үзіліс жасау қажет. Кезектестіру әдісінде тыныс алу кезінде тыныс алудың қиындығы немесе үзілісі болмайды, бірақ кемшілігі – көбінесе дыбыстың тұрақтылығы сақталмайды және ол ауытқиды. Көптеген тәжірибелі музыкалық тіл сыбызғылаушылар жақсы сапалы дыбысты қамтамасыз ету үшін тілдің орналасуын айтарлықтай өзгертеді. Венециялық гондолашылар сыбызғылау кезінде тілдерін ән салу сияқты қозғайтындарымен әйгілі. Тіл сыбызғылаушының жақсы мысалы – 2009 жылғы Әлемдік сыбызғылау байқауының жеңімпазы Люк Янссен. Саусақпен сыбызғылауды бақылау қиын, бірақ ол өткір дыбысқа қол жеткізеді. Бойтоның "Мефистофель" операсында басты кейіпкер оны Құдайға наразылық білдіру үшін пайдаланады. Сондай-ақ, сыбызғылауды ауаны жабық, иілген қолдар арқылы немесе сыртқы құралдар арқылы, мысалы, сыбызғы немесе тіпті шөп немесе жапырақ арқылы жасауға болады.

Жарыстар

Ең танымал сыбызғы сайыстарының бірі – Халықаралық сыбызғышылар конвенциясы (IWC). Бұл жыл сайынғы шара 1973 жылдан 2013 жылға дейін Луисбург (Солтүстік Каролина штаты) қаласында өтті. Онда ересек еркектер мен әйелдер, жасөспірім еркектер мен әйелдер, сондай-ақ балалар чемпиондары марапатталды. Көптеген сыбызғы сайыстарына қатысқан бәсекелестердің бірі – Вирджиния штатында тұратын коммуникациялар сарапашысы Кристофер Ульман. Ол IWC-де көп мәрте жеңіске жеткендіктен Халықаралық сыбызғы даңқы залына енгізілген. Ульман 1996, 1999 және 2000 жылдары IWC Grand Championship-ті үш рет жеңіп алды. 1999 жылы оған «Жылдың сыбызғымен орындаушысы» атанды. Гиннестің әлемдік рекордтар кітабына сәйкес, адам шығарған ең жоғары сыбызғы дыбысының жиілігі 10 599 Гц-ке жеткен, бұл E9 музыкалық нотасына сәйкес келеді. Бұл рекордты Джошуа Локард 2019 жылдың 1 мамырында Техас штатының Саутхлейк қаласында жасады. Ең төменгі сыбызғы дыбысы 174,6 Гц жиілігінде тіркелді, ол F3 музыкалық нотасына сай келеді. Бұл жетістікке Дженифер Дэвис (Канада) 2006 жылдың 6 қарашасында Германияның Дахау қаласында өткен Impossibility Challenger Games ойындарында қол жеткізді. Бір уақытта 853 адам сыбызғымен дыбыс шығарды. Бұл оқиға 2014 жылдың 11 сәуірінде Ұлыбританияның Майнхед қаласында өткен Көктемгі егін жинау шарасында ұйымдастырылды.

Байланыс ретінде

Испанияның Канар аралдарының бірі – Ла-Гомерада дәстүрлі сыбызғы тілі – сильбо-гомеро әлі де қолданылады. Бұл тілде әдетте төрт дауысты және бес қосымша дыбысты тудыратын кем дегенде тоғыз түрлі сыбызғы үні қолданылады, бұл тілдің шексіз көп сөздерді жеткізуге мүмкіндік береді. Бұл тіл аралдағы адамдарға (мысалы, шопандарға) басқа байланыс құралдары болмаған кезде қашықтықтан хабарласуға мүмкіндік берді. Қазір ол мектептерде оқытылып, жас ұрпақ арасында жоғалып кетпеуіне көмектеседі. Сыбызғымен хабарласуды қолданған тағы бір топ – Мексиканың Оахака штатында тұратын мазатеко үндістері. Олардың сыбызғысы алыс қашықтыққа хабар жеткізуге көмектескен, сонымен қатар жақын жерде де әртүрлі үнмен ерекше байланыс құралы ретінде қолданылған. Сыбызғыны үйретілген жануарларды, мысалы, итті басқару үшін де пайдалануға болады. Көбінесе шопанның сыбызғысы оның орнына қолданылады. Ысқырық дыбыс бұрын-соңды жұмысшылар арасында арнайы байланыс құралы ретінде қолданылған. Мысалы, театрларда, әсіресе сахнада, флаймендер (көтерілетін механизмдерді басқаратын команда мүшелері) ұшқыш құбырды немесе декорацияны көтеру немесе түсіру үшін сыбызғының дыбысын пайдаланады. Бұл байланыс әдісі электрондық байланыс құралдары ойлап табылғанға дейін танымал болды және әлі де қолданыста, әсіресе ескі "қанапты" театрларда декорацияны орнату және алып тастау кезінде. Үңгілерде тіршілік ететін жануарлар түрлері, мысалы, мармоттар (соның ішінде дала мармоты және альпілік мармот) қауіп туралы ескерту үшін сыбызғымен хабарласады. Дала иті сияқты жануарлар да қауіп туралы хабарласу үшін сыбызғыны қолданады, олар жануарлар әлеміндегі ең күрделі байланыс жүйелерінің біріне ие. Дала иті жануардың жылдамдығын, пішінін, мөлшерін, түрін, ал адамдар үшін киім-кешегін және адамда қару бар-жоғын хабарлай алады. Мұндай байланыс әдетте күзетшінің екі аяғымен тік тұрып, қалған топ азық іздеп жүргенде, ықтимал қауіптерді бақылауымен жүзеге асырылады. Қауіпті анықтағаннан кейін күзетші дабыл береді (кейде қауіпті сипаттап), содан кейін топ өздерінің қоршауларына қайтады. Қауіптің деңгейі күзетшінің қанша уақыт сыбызғымен ескерту бергеніне қарай анықталады. Күзетші барлық топ қауіпсіз жерге жеткенше дабыл қағуын жалғастырады, содан кейін ол өз қоршауына оралады.

Музыка саласында

Бұйралы сыбызғылардың диапазоны шамамен бірден үш октаваға дейін ауыспайды. Агнес Вудворд дауыс түрлерімен салыстырып жіктейді: сопрано (c" c""), меццо-сопрано (a g'") және альт (e немесе d g"). Музыкалық залдар мен вадевиль сахналарында көптеген орындаушылар кәсіби сыбызғышылар (сондай-ақ сифлерлер деп те аталады) болды, олардың ең танымалдары – Ронни Рональд және Фред Лоуэри, ал неміс тілді аймақта Ильзе Вернер. Рон МакКроби жоғары деңгейдегі джаз сыбызғысын атау үшін «пукало» немесе «пукколо» терминдерін енгізді. Сыбызғы үні «Ласси», «Энди Гриффит Шоуы» және Марк Сноудың «Х-файлдар» сериалының музыкалық тақырыптарында қолданылған. Бұл мотив Бернард Херрманның «Twisted Nerve» фильміне жазған музыкасында да естіледі, кейіннен Квентин Тарантиноның «Kill Bill» фильмінде пайдаланылды. Роджер Уиттакер «Мексикалық сыбызғышы» және «Финляндиялық сыбызғышы» сияқты сыбызғымен орындалған әндері бар альбомдар шығарды.

Көрермендер

Көбінесе спорттық жарыстарда көрермендер ысқырық шақыру арқылы қуаныш немесе наразылықтарын білдіреді. АҚШ және Канадада ысқырық шақыру қол шапалақтау сияқты қолданылады, команданың немесе ойыншының еңбегіне қолдау немесе ризашылықты көрсету үшін, мысалы, бейсболда жақсы тастағаннан кейін алаңнан шығарылған бастауыш тастаушыға. Әлемнің көп бөлігінде, әсіресе Еуропа мен Оңтүстік Америкада ысқырық шақыру оқиғаға наразылықты білдіру үшін немесе төрешінің шешімімен келіспеушілікті көрсету үшін қолданылады, бұл ысқырық шақыру айқайға ұқсас. Мұндай ысқырық шақыру көбінесе қатты әрі жағымсыз болып келеді, саусақпен ысқырық шақырылады. Концертке келген көрермендер әншінің дағдысын бағалап, ысқырық шақырады.

Равенсбрюктегі аты-жөндері тексерілген кезде

Равенсбрюк концлагеріндегі кейбір әйел тұтқындар, мысалы, голландтық Марта Фрукье Мис, ұзақ күнделікті тізімдемелер кезінде әріптес тұтқындарына көңіл көтеріп, ән мен әуен шырқады.

Мәдени сенімдер

Көптеген мәдениеттерде таңертең сыбызғылау немесе сыбызғы тәрізді дыбыс шығару сәттілік, жақсылық немесе жақсы рухтарды тартуға септігін тигізеді деп саналады. Ұлыбританияда "Жеті сыбызғышы" деген сенім бар, олар жеті құпия құс немесе рухтар болып, өлімді немесе зор апатты болжайды. 19 ғасырда, көмір шахталарында жұмыс істейтін көптеген адамдар осы құбыла сыбызғының дыбысын естігеннен кейін бір күнге шахтаға түсуден бас тартқан. "Жеті сыбызғышы" Эдмунд Спенсердің "Фейри Квин" сияқты әдеби туындыларында өлімнің алғы құрметі ретінде еске алынған. Уильям Вордсворт өзінің "Though Narrow Be That Old Man's Cares" атты өлеңінде Жеті сыбызғышынан қорқу туралы айтқан. Бұл сенім Англияның Мидлендс аймағында, сондай-ақ Ланкашир, Эссекс, Кент және тіпті Солтүстік Уэльс пен Португалия сияқты жерлерде де кездеседі. Iron Maiden тобының "Seventh Son of a Seventh Son" альбомынан шыққан "The Prophecy" әні де "Жеті сыбызғышыны" апаттың алдын ала хабарлаушысы ретінде сөз етеді. Ресей және басқа славян мәдениеттерінде, сондай-ақ Румыния мен Литвада үй ішінде сыбызғылау кедейлікке алып келеді деп сендіреді ("сыбызғымен ақшаны қуу"), ал сыртта сыбызғылау қалыпты жағдай деп есептеледі. Эстония мен Латвияда үй ішінде сыбызғы соғу бақытсыздыққа әкелуі мүмкін, сондықтан үйді өртеп жіберуі мүмкін деген кең тараған пікір бар. Теңіз кемесінде сыбызғылау желдің күшін арттырады деп ойлайды. Бұл туралы Патрик О'Брайанның "Обри-Матурин" кітаптарында жиі айтылады. Театр өнерінде көптеген ырым-жырымдар бар, олардың бірі - сыбызғылауға қарсы. Көпшілік пікірге сәйкес, бұрын кеме жөндеуге дағдыланған және боцман сыбызғысына үйренген теңізшілер көбінесе сахна техниктері ретінде жұмыс істеген, көтерілуге байланысты күрделі арқан жүйелерін пайдаланған. Кездейсоқ сыбызғылау дыбысы шығу арқасында актерлер ертерек көтерілуі немесе "теңізшінің рухы" актердің үстіне декорацияны құлатуы мүмкін. Көрермендерге естілетін сахна сыртындағы сыбызғы да жаман сәттің белгісі саналады. Трансценденталды сыбызғылау (chángxiào 長嘯) – ежелгі қытайлық даосистік техника, резонанстық тыныс алу йогасы, шебер сыбызғышылар табиғаттан тыс күштерді, жабайы жануарларды және ауа райы құбылыстарын шақыра алады деп есептеледі.