Жак Шарль Дюпон де л’Эр: Францияның бірінші президенті
Jacques-Charles Dupont de l'Eure
Жак Шарль Дюпон де Лёр – Франция революционері, 1848 жылғы революциядан кейін Францияның 2-ші Республикасының басшысы. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері (1767–1855)
French politician (1767–1855)
Жак Шарль Дюпон де л'Эр (ʒak ʃaʁl dypɔ̃ də lœʁ; 27 ақпан 1767 – 3 наурыз 1855) – француз заңгері және мемлекет қайраткері. Ол 1848 жылғы француз төңкерісі нәтижесінде шілде монархиясы құлағаннан кейін Екінші Республиканың тұңғыш мемлекет басшысы ретінде белгілі.
Jacques Charles Dupont de l'Eure (ʒak ʃaʁl dypɔ̃ də lœʁ; 27 February 17673 March 1855) was a French lawyer and statesman. He is best known as the first head of state of the Second Republic, after the collapse of the July Monarchy as a result of the French Revolution of 1848.
Ерте мансап
Нормандияның Ле-Нюбур қаласында туған ол, Француз революциясы басталған кезде Нормандия парламентінде заңгер қызметін атқарды. Бірінші республика мен Бірінші империя кезеңінде Лувье, Руан және Эврьо қалаларында бірден-бір сот қызметтерін өтеді. Ол революциялық қағидаларды қабылдап, 1798 жылы Француз директориясының Бес жүздік кеңесіне мүше болып саяси өмірін бастады. 1813 жылы ол заң шығару корпусының (Corps législatif) мүшесі болды және «Жүз күн» кезеңінде депутаттар палатасының вице-президенті болды. Жетінші коалиция әскерлері Парижге енген кезде, ол революция кезінде орнатылған үкімет принциптерін сақтау қажеттігін көрсететін декларацияны дайындады. Ол коалицияның басшыларымен келіссөздер жүргізу үшін тағайындалған комиссия мүшелерінің бірі болды.
Born in Le Neubourg, Normandy, he was a lawyer at the parlement of Normandy when the French Revolution began. During the First Republic and the First Empire, he filled successive judicial offices at Louviers, Rouen and Évreux. He had adopted revolutionary principles, and in 1798 began his political life as a member of the French Directory's Council of Five Hundred. In 1813 he became a member of the Corps législatif and, during the Hundred Days, was vice president of the chamber of deputies. When the Seventh Coalition armies entered Paris, he drew up the declaration asserting the necessity of maintaining the principles of government that had been established at the Revolution. He was chosen as one of the commissioners to negotiate with the Coalition sovereigns.
Белгілілігі
1817 жылдан 1849 жылға дейін (Бурбон қайта орнату кезеңі мен шілде монархиясы арқылы) ол үздіксіз депутаттар палатасының мүшесі болды және либералды оппозициямен тұрақты түрде әрекет етті, ол оның нақты көшбасшысы еді. 1830 жылы бірнеше ай бойы ол Әділет министрі қызметін атқарды, бірақ әріптестерімен арада үйлесімділік болмағандықтан, жыл аяғына дейін қызметтен кетіп, оппозициядағы орнына оралды.
From 1817 until 1849 (through the Bourbon Restoration and the July Monarchy) he was, without interruption, a member of the chamber of deputies, and he acted consistently with the Liberal opposition, of which he was the virtual leader. For a few months in 1830 he held office as Minister of Justice, but, finding himself out of harmony with his colleagues, resigned before the end of the year and resumed his place in the opposition.
Екінші республика
1848 жылғы революция басталғанда, Дупон де л'Эр ең үлкен мүшесі болғандықтан уақытша ассамблеяның төрағасы болып сайланды. Сол күні ол Уақытша үкіметтің төрағасы болып, Францияның іс жүзіндегі мемлекет басшысы атанды. Осылайша, оны Францияның алғашқы президенттік мемлекет басшысы деп санауға болады, бірақ сол жылы Луи Наполеон Бонапарт алғаш рет ресми түрде Франция Республикасының президенті атағын алды. Оның беделі мен халыққа танымал болуы түрлі республикалық коалицияның бірден ортақ көшбасшыны анықтауын қиындатты. Оның шамалы жасы (қызметке кірген кезде 81 жасқа толуына бірнеше күн қалған еді), Дюпон де л'Эр өзінің міндеттерінің бір бөлігін Сыртқы істер министрі Альфонс де Ламартинге жүктеді. 4 мамырда ол атқару комиссиясына орын беру үшін отставкаға кетті, бірақ оған қосылудан бас тартты. Ол Луи Наполеон Бонапартқа қарсы Луи Эжен Кавиньякты қолдады. 1849 жылы палатаға қайта сайлануға мүмкіндік таппағандықтан, ол қоғамдық өмірден шығып кетті. Оның өміріндегі көптеген өзгерістерде конституциялық либерализмді тұрақты түрде қорғауы оған көптеген отандастарының құрметін сыйлады, олар Дюпон де л'Эрді «француз трибунасының Аристиді» деп атады.
When the 1848 Revolution began, Dupont de l'Eure was made President of the provisional assembly, being its oldest member. On the same day, he was made President of the Provisional Government, becoming France's de facto Head of State. He can therefore be considered as France's first Presidential Head of State, though Louis Napoléon Bonaparte, later in the same year, was the first to formally bear the title of President of the French Republic. His prestige and popularity prevented the heterogeneous republican coalition from having to immediately agree upon a common leader. Due to his great age (upon entering office, he was just a few days short of his 81st birthday), Dupont de l'Eure effectively delegated part of his duties to Minister of Foreign Affairs Alphonse de Lamartine. On 4 May, he resigned in order to make way for the Executive Commission, which he declined to join. He supported Louis Eugène Cavaignac against Louis Napoléon Bonaparte. In 1849, having failed to secure his re election to the chamber, he retired from public life. His consistency in defending the cause of constitutional liberalism throughout the many changes of his times gained him the respect of many of his countrymen, who referred to Dupont de l'Eure as "Aristides of the French tribune".