Пьетро Каваллини: Римдік суретші және мозаика шебері
Pietro Cavallini
Пьетро Каваллини (1259-1330) – италияндық суретші, мозаика шебері. Римдік натурализм стиліндегі «Соңғы сот» ең танымал туындысы. Тарихы, өнері туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші Пьетро Каваллини (1259 – шамамен 1330) – кейінгі орта ғасырларда жұмыс істеген итальян суретшісі және мозаика шебері.
Italian painter
Pietro Cavallini (1259 – c. 1330) was an Italian painter and mosaic designer working during the late Middle Ages.
Өмірбаян
Оның өмірбаяны туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол Римдік болғандығы белгілі, себебі ол «pictor romanus» деп қол қойған. Оның алғашқы маңызды туындылары – Сан-Паоло-фуори-ле-Мура базиликасының фреска циклдері, онда Жаңа және Ескі Ұсынамдардан (1277–1285 жж.) алынған оқиғалар бейнеленген. Олар 1823 жылғы өртте жойылған. Римдегі Санта-Чечилия-ин-Трастевере шіркеуіндегі Соңғы Төресі, шамамен 1293 жылы салынған және Каваллинидің шедеврi саналатын туынды, «римдік натурализм» деп аталатын көркемдік стильді көрсетеді. Бұл натурализм Флоренция және Сиена сияқты Италияның басқа қалаларындағы суретшілердің жұмысына әсер етті. Сиена мектебінде классикалық римдік формалардың ықпалы аймақтың византиялық көркемдік мұрасымен және солтүстік готикалық ықпалдарымен бірігіп, Халықаралық готиканың пайда болуына себеп болған табиғи стильді қалыптастырды. Флоренцияда классикалық римдік формалардың ықпалы аймақтың византиялық көркемдік мұрасымен қосылып, көлемді, натуралистік суреттер мен мүсіндерге деген қызығушылықты оятып, жаңа қозғалысқа бастады. Бұл стиль салыстырмалы түрде тегіс және әшекейлі готика, Халықаралық готика және византия стильдерінен өзгеше. Бұл натурализм 13 ғасырдың басында жаңадан қасиетті саналған Франциск Әулиенің құрметіне салынған Ассизидегі Сан-Франческо-д'Ассизи базиликасында да көрінеді. Ғибадатхана Рим шіркеуінің тапсырысымен салынғандықтан, оның ішкі жағы римдік дәстүрде безендірілген. Бұл шіркеуде жұмыс істеген суретшілердің көпшілігі белгісіз, бірақ олардың арасында кем дегенде бір команда Римнен келген. Сан-Франческодағы жұмыстың флоренциялық суретші Джиоттоның туындыларына ұқсастығына байланысты, ол бұрын осы фрескалардың авторы деп есептелген, бірақ қазіргі ғалымдардың көпшілігі оның қатысы болмағанын айтады. Джиоттоның Падуадағы Арена капелласындағы (Скровегни капелласы деп те аталады) жұмысы, флоренциялық Ренессанс суретшілерінің туындыларына тән жаңа, ерекше стильдегі римдік натурализмнің ықпалын анық көрсетеді. 1308 жылдан бастап Каваллини Неапольде Анжу королі Карл II сарайында, әсіресе Сан-Доменико-Маджоре (1308) және Санта-Мария-Доннарегина (1317) шіркеулерінде, римдік әріптесі Филиппо Русутимен бірге жұмыс істеді. Ол 1325 жылға дейін Римге оралды және 1321 жылы Сан-Паоло-фуори-ле-Мура базиликасының сыртқы әрлеуін византиялық стильдегі мозаикалар сериясымен бастады. Каваллинидің шәкірттерінің арасында Джованни ди Бартоломмео болды.
Little is known about his biography, though it is known he was from Rome, since he signed pictor romanus. His first notable works were the fresco cycles for the Basilica di San Paolo fuori le Mura, with stories from the New and Old Testament (1277–1285). They were destroyed by the fire of 1823. His Last Judgment in the Church of Santa Cecilia in Trastevere in Rome, painted c. 1293 and considered Cavallini's masterwork, demonstrates an artistic style known as Roman naturalism. This naturalism influenced the work of artists working in other Italian cities such as Florence and Siena. In the Sienese school, the influence of classical Roman forms combined with the Byzantine artistic heritage of the region and with northern Gothic influences to form a naturalized painting style that was one of the origins of International Gothic. In Florence, the influence of classical Roman forms combined with the Byzantine artistic heritage of the region to spark an interest in volumetric, naturalistic paintings and statuary. This work is in stark contrast to the comparatively flat and ornamented Gothic, International Gothic, and Byzantine styles. This naturalism is also evident in the Basilica of San Francesco d'Assisi in Assisi, built in the early years of the 13th century in honour of the newly canonized St. Francis. As the shrine was commissioned by the Roman church, its interior is painted in the Roman tradition. The identities of the artists at work in this church are for the most part not known but at least one team of artists came from Rome. Owing to the similarity of the work in San Francesco to that of Florentine artist Giotto, he was traditionally credited with some of the frescoes, although most scholars no longer believe he was involved. Giotto's work in the Arena Chapel (also known as the Scrovegni Chapel) at Padua strongly shows the influence of stylized Roman naturalism in a newly individualized style which would come to characterize the work of Florentine Renaissance artists. From 1308 Cavallini worked in Naples at the court of King Charles II of Anjou, notably in the churches of San Domenico Maggiore (1308) and Santa Maria Donnaregina (1317), together with his fellow Roman Filippo Rusuti. He returned to Rome before 1325, beginning the external decoration of the Basilica di San Paolo fuori le Mura in 1321, with a series of Byzantine style mosaics. Cavallini's pupils included Giovanni di Bartolommeo.