Екінші дүниежүзілік соғыстағы SU-85 өздігінен жүретін артиллериялық қондырғысы
SU-85
SU-85: 2-дүниежүзілік соғыста кеңінен қолданылған советтік танк жойғыш. T-34 шассиінде, 85 мм D-5T қаруымен жабдықталған. Немец "Тигр" танкына қарсы тиімді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SU 85 (Самоходная установка 85) – Т-34 орта танкісінің шассиіне негізделген, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған советтік өздігінен жүретін артиллериялық құрал. Алдыңғы советтік өздігінен жүретін артиллериялық құралдар шабуылдық құралдар ретінде, мысалы SU 122, немесе танктерге қарсы күресу үшін жасалған; SU 85 екінші санатқа жатты. SU сериясындағы басқа да әскери техника сияқты, "85" белгісі көліктің негізгі қаруы – 85 мм D 5T зеңбірегіне сілтеме жасайды.
The SU 85 (Samokhodnaya ustanovka 85) was a Soviet self propelled gun used during World War II, based on the chassis of the T 34 medium tank. Earlier Soviet self propelled guns were meant to serve as either assault guns, such as the SU 122, or as tank destroyers; the SU 85 fell into the latter category. As with the other AFVs in the SU series, the designation "85" refers to the vehicle's main armament, the 85 mm D 5T gun.
Даму тарихы
Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Т-34 және КВ-1 сияқты совет танктері сол кездегі кез келген неміс танкін жеңуге жеткілікті от күшіне ие болды. 1942 жылдың күзінде совет әскерлері жаңа неміс «Тигр» танкымен кездесе бастады, оның бронясы T-34 және КВ танктерінде қолданылатын 76,2 мм-лік зеңбіректердің қауіпсіз қашықтықтан тесіп өтуіне мүмкіндік бермейтіндей қалың болды. Совет командованиесі сонымен қатар, сол кезде әзірленуде болған және «Тигрден» де қалың бронясы бар «Пантера» танкы туралы да хабар алды; екеуі де неміс танк құрылысындағы прогресті білдірді. «Пантера» 1943 жылдың шілдесіне дейін жауынгерлік қимылдарда көрінбесе де, неміс машиналарының жаңа буыны Қызыл Армияның бронетранспорттық құрамалары үшін жаңа, қуаттырақ бас зеңбірекке мұқтаж екенін көрсетті. 1943 жылдың мамырында жаңа танкке қарсы зеңбірек құрастыру жұмыстары басталды. Әскери жоспарлаушылар генерал Василий Грабин мен генерал Федор Петровтың конструкторлық бюроларына 85 мм-лік зениттік зеңбіректі танкке қарсы қару ретінде пайдалану үшін модификациялауды тапсырды. Петров бюросы 85 мм-лік D-5 зеңбірегін жасады. Бұл зеңбірек Т-34 немесе КВ-1 мұнаралары үшін тым үлкен болғанымен, оны SU-122 өзі жүретін артиллериялық қондырғысының шассиіне орнату арқылы қаруға жылдамдық беруге болатыны есептелді. SU-85-ке орнатуға арналған зеңбіректің нұсқасы D-5S деп аталды, мұндағы «S» – өзі жүретін (саулап жүретін) дегенді білдірді. Бастапқыда «Уралмаш» зауыты ұсынылған конструкцияны қабылдамады. Дегенмен, «Уралмаш» басшыларын одан әрі жұмыс істеуге көндіріп, жаңа конструкция өндіріске енгізілді. Кейін қару телескоптық көзқарастыру құралымен және жаңа доңғалақты манжетпен жабдықталды. Бұл машина SU-85 II деп қайта аталды. Көлік төмен профильді және тамаша жылдамдыққа ие болды. Бастапқы партиядағы машиналарға бронекапталды командирлік мұнара орнатылған, ал SU-85-тің бақылау оптикасы стандартты командирлік куполының орнатылуымен жақсартылды – бұл 1942 жылғы T-34/76 үлгісіндегідей, сол жақта және артқы жақта орнатылған призмалық бақылау көздерімен бірге. Кейінгі машиналарда да осы оптика қосылды, бұл айналаға толық бақылау жасауға мүмкіндік берді.
Early in World War II, Soviet tanks such as the T 34 and KV 1 had adequate firepower to defeat any of the German tanks then available. By the fall of 1942, Soviet forces began to encounter the new German Tiger tank, with armor too thick to be penetrated by the 76.2 mm guns used in the T 34 and KV tanks at a safe range. The Soviet command also had reports of the Panther tank, that was in development then and possessed thicker armor than the Tiger; both represented an advance in German tank design. Although the Panther was not seen in combat until July 1943, the new generation of German vehicles meant the Red Army would need a new, more powerful main gun for their armoured formations. In May 1943, work was begun on a new anti tank gun. Military planners directed the design bureaus of both Gen. Vasiliy Grabin and Gen. Fyodor Petrov to modify the 85 mm anti aircraft gun for use as an anti tank weapon. Petrov's bureau developed the D 5 85 mm gun. Though much too large for the T 34 or KV 1 turret, it was thought the gun could be mounted upon the chassis of the SU 122 self propelled gun to give the weapon mobility. The version of this gun intended to be mounted upon the SU 85 was called the D 5S, with the "S" standing for self propelled. Initially the production factory at Uralmash rejected the proposed design. Nevertheless, the administrators at Uralmash were persuaded to proceed, and the new design was put into production. The weapon was later modified to include a telescopic sight and a new ball gun mantlet. This vehicle was retitled the SU 85 II. The vehicle had a low profile and excellent mobility. Initially given an armored commander's cap on the first batch, the SU 85's observational optics were improved by the introduction of a standard commander's cupola the same as on the T 34/76 model 1942 in addition to the already existing prismatic observation sights installed in left side and rear. On later vehicles, the same optics were added, allowing all around observation.
Өндіріс тарихы
SU-85 өндірісі 1943 жылдың ортасында басталды, ал алғашқы машиналар тамыз айына дейін бөлімшелеріне жетті. 1944 жылдың көктемінде күшейтілген Т-34-85 орта танкі жаппай өндіріске түскен кезде, басым оттық күші жоқ танк жойғыштарды өндіруді жалғастырудың мәні қалмады. Осыған байланысты SU-85 өндірісі 1944 жылдың соңында, 2650 машина шығарылғаннан кейін тоқтатылды. Оның орнына SU-100 танк жойғышы өндіріс желісіне қойылды, ол 100 мм-лік D-10S зеңбірегімен жабдықталған. Бірақ 100 мм-лік оқ-дәрі жеткізіліміндегі кешігулерге байланысты, 1944 жылдың қыркүйегінде SU-85M деп аталған аралық нұсқа пайда болды, ол SU-100 шассиіне 85 мм-лік зеңбірек, қалың алдыңғы броня және командирлік люгі қойылған машина болды.
SU 85 production started in mid 1943, with the first vehicles reaching their units by August. When the up gunned T 34 85 medium tank entered mass production in the spring of 1944, there was no point in continuing production of a tank destroyer without superior firepower. In light of this, SU 85 production was stopped in late 1944 after 2,650 vehicles had been produced. It was replaced on the production lines by the SU 100 tank destroyer, armed with the more powerful 100 mm D 10S gun, but due to delays with 100 mm ammo, a stopgap version called SU 85M appeared in September 1944, which was SU 100 fitted with 85 mm gun, already with thicker frontal armor and commander's cupola.
Қызмет тарихы
SU-85 1943 жылдың тамызында жауынгерлік қимылға түсті. Ол соғыстың аяғына дейін Шығыс майданында белсенді түрде қолданылды. Тиімді қару болғанымен, оның 85 мм-лік зеңбірегі неміс танктерінің қалың бронясын тесіп өте алмайтыны анықталды. Оның орнына SU-100 келді. SU-85 соғыстан кейін жақын арада Кеңес әскерінен алынып, Еуропа және басқа да елдердегі Кеңес клиенттік мемлекеттеріне экспортталды. Кейбір SU-85 машиналары басқару және эвакуациялық көліктерге түрлендірілді. Солтүстік Корея және Вьетнам сияқты елдер оны көп жылдар бойы пайдалануда болды.
The SU 85 entered combat in August 1943. It saw active service across the Eastern Front until the end of the war. Though a capable weapon, it was found that its 85 mm weapon was not adequate to penetrate the armour of the larger German armoured fighting vehicles. It was replaced by the SU 100. The SU 85 was withdrawn from Soviet service soon after the war, and was exported to many Soviet client states in Europe and elsewhere. Some SU 85s were converted to use as command and recovery vehicles. Countries such as North Korea and Vietnam kept it in service for many years.
Бұрынғы Кеңес Одағы
SU-85 төрт перископпен және командирлік күмбезсіз негізгі нұсқасы. SU-85M SU-100 сияқты күмбезбен және қалыңдатылған алдыңғы бронямен. 315 дана салынды.
SU 85 Basic version with four periscopes and no commander's cupola. SU 85M SU 100 like cupola and thicker frontal armor. 315 built.
Польша
WPT 34 (1960 жылдар) Казематты алмастыратын суперструктурасы, кран, терең судан өту операциялары үшін үлкен диаметрлі телескопиялық шнорхелі және арт жағында үлкен қазық тәрізді жер бекіткіші бар поляк жөндеу және техникалық қызмет көрсету машинасы. Ол SU-85 танк жойғыштарынан, сондай-ақ T-34 орта танктерінен және SU-100 танк жойғыштарынан өзгертілген.
WPT 34 (1960s) Polish repair and maintenance vehicle with a superstructure replacing the casemate, a crane, a large diameter telescoping snorkel for deep fording operations as well as a large spade type earth anchor in the rear. It was converted from SU 85 tank destroyers as well as T 34 medium tanks and SU 100 tank destroyers.