Көне Римнің Кассий әулеті

Кіріспе

Ежелгі римдік әулет

Кассия әулеті – көне римдік әулет. Осы әулеттің тарихқа енген ең алғашқы мүшелері патрицийлер болған болуы мүмкін, бірақ кейінірек пайда болғандарының барлығы плебейлер болды. Кассийлерден алғаш рет консулдыққа 502 ж.б.д. Спурий Кассий Вецеллин ие болды. Ол алғашқы аграрлық заңды ұсынды, осы үшін оны өзін патша етіп алуға тырысқан деп айыптады және патриций ақсүйектері өлтірді. Кассийлер соңғы Республиканың ең белгілі әулеттерінің бірі болды және олар жиі жоғары лауазымдарды иеленіп, империялық кезеңге дейін сақталды. Олардың құрметіне Кассия жолы, Арретийге дейінгі жол және Кассианум Хирпинум ауылы аталды, бұл Хирпини жеріндегі осы әулеттің біріне бұрын тиесілі болған меншік еді. Олардың ең танымал өкілі – Гай Кассий Лонгин, Брутпен бірге Юлий Цезарды өлтіргендердің бірі.

Шығу тегі

Кассилердің тегін анықтауға мүмкін болатын бір белгі – тарихқа енген осы әулеттің алғашқы өкілі Висцеллин немесе Весцеллин деген ат. Бұл аттың Хирпини тайпасының Вискеллиум немесе Весцеллиум қаласынан шыққандығы айқын, осы қала туралы Тит Ливий Екінші Пуникалық соғысы кезінде айтқан. Б.з.д. 215 жылы көтеріліс жасағаннан кейін, претор Марк Валериус Левинус бұл қаланы басып алып, олардың арасында үш қаланы жаулап алды. Қала тұрғындары – Вискелланилер туралы Плиний Егдеуі де айтқан. Бұл Кассилердің ата-бабалары Хирпинумнан шыққан, немесе Вискеллиуммен бір жақтан байланысы болған деген болжамды тудырады. Кейінірек Хирпинумда Кассилерге тиесілі үлкен мүлік болғандығы осы пікірді нығайтады. Республиканың алғашқы кезеңінде үш рет консул болған Спурий Кассиус Весцеллин, б.з.д. 366 жылға дейінгі барлық консулдар патрицийлер болғандықтан, дәстүрлі түрде патриций саналды. Алдыңғы жылы қабылданған Lex Licinia Sextia заңы плебейлерге консулдыққа түсуге ресми рұқсат берді. Алайда, ғалымдар бұл заңға дейін шамамен бір жарым ғасыр бойы дәстүрлі плебейлік есімдерді тасыған көптеген консулдардың ішінде плебейлердің де болғанын ұзақ уақыттан бері күдіктенеді, сондай-ақ Lex Licinia Sextia заңының мақсаты консулдықты плебейлерге ашу емес, жыл сайын плебей консулын сайлауды міндеттеу болған, бірақ бұл заң қабылданғаннан кейін бірнеше жыл бойы толыққанды жүзеге асырылмады. Осылайша, Висцеллин плебей болған болуы мүмкін, ол аграрлық реформаларға жасаған тырысқандары мен соңғы консулдық мерзімінде Римнің одақтастарымен жасауға ұсынған келісім арқылы патрицийлердің қарсылығын тудырған. Дегенмен, бұл мәселе толығымен шешілген жоқ. Көптеген патриций әулеттерінің плебей тармақтары болған, ал әулеттердің Рим мемлекетінде қайтадан көзге түспей, ондаған жылдар немесе тіпті ғасырлар бойы белгісіз болып қалуы жиі кездесетін жағдай. Патрицийлер өздерінің орденінен қуылған немесе өз еркімен плебейлерге өткен болуы мүмкін, бірақ мұндай мысалдар аз. Висцеллиннің ұлдары өлім жазасынан құтылу үшін патрициаттан қуылған, немесе олар әкесінің сатқындығы мен өлтірілуінен кейін плебейлерге өтуді таңдаған болуы мүмкін. Республиканың соңғы ғасырынан бастап басқа да бірнеше тегілер кездеседі.

A possible clue to the origin of the Cassii is the cognomen Viscellinus or Vecellinus, borne by the first of this gens to appear in history. It appears to be derived from the town of Viscellium or Vescellium, a settlement of the Hirpini, which is mentioned by Titus Livius in connection with the Second Punic War. The town was one of three captured by the praetor Marcus Valerius Laevinus after they had revolted in 215 BC. Its inhabitants, the Viscellani, are also mentioned by Pliny the Elder. This suggests the possibility that the ancestors of the Cassii were from Hirpinum, or had some other connection with Viscellium. The existence of a substantial estate of the Cassii in Hirpinum at a later time further supports such a connection. Spurius Cassius Vecellinus, thrice consul at the beginning of the Republic, has traditionally been regarded as a patrician, in part because all of the consuls before 366 BC were supposed to have been patricians. The previous year saw the passage of the lex Licinia Sextia, formally permitting the plebeians to stand for the consulship. However, scholars have long suspected that a number of consuls bearing traditionally plebeian names during the nearly century and a half before this law were in fact plebeians, and that the original intent of the lex Licinia Sextia was not to open the consulship to the plebeians, but to require the election of a plebeian consul each year, although this was not permanently achieved for a number of years after its passage. Viscellinus may thus have been a plebeian, who made enemies of the patricians through his efforts at agrarian reform, and his proposed treaty with Rome's allies during his last consulship. However, this point cannot be definitely settled. Many patrician families had plebeian branches, and it was common for families to vanish into obscurity for decades or even centuries, before returning to prominence in the Roman state. Patricians could also be expelled from their order, or voluntarily go over to the plebeians; but few examples are known. It may be that the sons of Viscellinus were expelled from the patriciate in lieu of being executed, or that they chose to pass over to the plebeians following their father's betrayal and murder. A number of other surnames are found from the final century of the Republic onwards.

Касси Лонгини

Квинт Кассий (Лонгин? ), б.з.д. 252 жылы Бірінші Пуникалық соғыс кезінде әскери трибун болған. Ол ауыр жеңілістен кейін, консул Гай Аврелий Коттаның бұйрығына бағынбай жаумен шайқасқа түскені үшін қолбасшылық қызметінен шеттетілді. Люций Кассий К. ф. Лонгин, Квинттің әкесі, б.з.д. 164 жылы консул болған, және мүмкін Квинттің ұлы. Люций Кассий Л. ф. К. н. Лонгин, б.з.д. 111 жылы претор, 107 жылы консул, Бурдигала шайқасында тигуриндардан қаза тапқан. Ол Равилланың тұңғыш ұлы болған болу керек. Квинт Кассий Л. ф. Л. н. Лонгин, 107 жылы консулдың үшінші ұлы. Квинт Кассий К. ф. Л. н. Лонгин, б.з.д. 55 жылы триумвир монеталис, 52 жылы квестор, 49 жылы плебб трибуны және 48 жылы Азамат соғысы кезінде Хиспания Ультериор пропраторы болған. Гай Кассий К. ф. К. н. Лонгин, тиран өлтірушінің ұлы, Цезарь өлтірілгенге дейін toga virilis киген. Люций Кассий Л. ф. К. н. Лонгин, өзінің інісі Гайдың, б.з.д. 43 жылы Сирияның губернаторы ретінде тағайындаған, Филипп шайқасында қаза тапқан. Квинт Кассий (Лонгин? ), б.з.д. 48 жылы Испаниядағы Квинт Кассий Лонгиннің легаты болған. 44 жылы претор болды, ал Марк Антоний оны 44 жылдың соңында тағы да Испанияға жіберді. Ол Лонгин әулетінен екені белгісіз, өйткені Броутон да, Самнер де оның басқа Кассийлермен туыстық байланысын көрсетпейді. Люций Кассий (Л. ф. Л. н.) Лонгин, 30 жылы консул болған, Калигуланың қарындасы Друзиллаға үйленген. Гай Кассий (Л. ф. Л. н.) Лонгин, заңгер, 30 жылы консул суффектус, Клавдий тарапынан қуғынға ұшыраған, бірақ кейін Веспасиан тарапынан қайтарылып алынған. Люций Кассий Цециан, б.з.д. 102 жылы триумвир монеталис болған. Гай Кассий, шамамен б.з.д. 90 жылы претор болған. 90 жылы Азияда проконсул болған Люций Кассий келесі жылы Митрадат тарапынан тұтқындалған. Марк Кассий М. ф., б.з.д. 73 жылы сенатор және мүмкін, одан бұрынғы жылы претор болған. Марк Кассий Скаева, Диррахиум шайқасында Цезарь әскерінің центурионы, кейін Цезарьдің жақтастарының бірі болған. Кассий Дионисий, Утика қаласының тумасы, Карфагендік Магоның еңбектерін аударған ауыл шаруашылығы жазушысы. Кассий Барба, Цезарьдің досы, Цезарь 44 жылы оған келген кезде вилласына күзетшілерді берген. Кассий Этруск, Квинт Гораций Флаккке сын айтқан автор, кейде Кассий Парменсиспен шатастырылады. Кассий Парменсис, Брут пен Кассий әскеріндегі трибун, Октавиан тарапынан өлтірілген. Кассий Бетиллин, Betilienus Bassus үшін жасалған қателік болуы мүмкін. Кассий Север, Август пен Тиберий кезеңіндегі белгілі оратор және сатирик жазушы. Гай Кассий Херея, Калигуланың преториандық гвардиясының трибуны, оған қарсы сөз байласып, республиканы қалпына келтіру мақсатында оны өлтіруге көмектескен. Квинт Кассий Гратус, Клавдий патшаның билігінде Крит пен Киренаиканың губернаторы болған. Кассий Асклепиодот, Вифинияның бай адамы, Нерон тарапынан жер аударылған, бірақ кейін Галба тарапынан қайтарылып алынған. Кассий Феликс, сондай-ақ Кассий Иатрософиста деп аталған, Quaestiones Medicae et Problemata Naturalia атты медициналық трактаттың авторы. Публий Кассий Декстер, 138 жылы квестор болған. Авидий Кассиус, Марк Аврелийдің қол астындағы табысты генерал, оған қарсы көтерілген. Кассий Априоний, Далмация мен Киликияның губернаторы, тарихшы Кассий Дионың әкесі. Кассий Клеменс, шамамен 195 жылы Песценний Нигердің жағына шыққандығы үшін сотқа тартылған, өзін соншалықты абыроймен қорғаған, Септимий Север оған өмірін сақтап, мүлкінің жартысын қалдыруға рұқсат берген. Люций Кассий Дио немесе Дион Кассий, сенатор, шамамен 205 жылы консул болған, және 229 жылы император Северий Александрдың әріптесі болған. Ол Рим тарихының монументалды еңбегінің авторы. Кассий Дион, 291 жылы консул болған, мүмкін тарихшының немересі.

Quintus Cassius (Longinus? ), military tribune in 252 BC, during the First Punic War. He was deprived of his command following a severe defeat, after engaging the enemy against the orders of the consul, Gaius Aurelius Cotta. Lucius Cassius Q. f. Longinus, father of Quintus, consul in 164 BC, and possibly son of Quintus, the military tribune. Lucius Cassius L. f. C. n. Longinus, praetor in 111 BC, consul in 107, slain by the Tigurini at the Battle of Burdigala. He was probably the first son of Ravilla. Quintus Cassius L. f. L. n. Longinus, third son of the consul of 107. Quintus Cassius Q. f. L. n. Longinus, triumvir monetalis in 55 BC, quaestor in 52, tribune of the plebs in 49, and propraetor of Hispania Ulterior in 48 during the Civil War. Gaius Cassius C. f. C. n. Longinus, son of the tyrannicide, received the toga virilis just before the murder of Caesar. Lucius Cassius L. f. C. n. Longinus, left by his uncle, Gaius, as governor of Syria in 43 BC, fell at the Battle of Philippi. Quintus Cassius (Longinus? ), legate of Quintus Cassius Longinus in Hispania in 48 BC. He was praetor in 44, and Marcus Antonius sent him to Hispania again at the end of 44. It is unknown whether he was one of the Longini, neither Broughton nor Sumner gives his family connections with the other Cassii. Lucius Cassius (L. f. L. n.) Longinus, consul in AD 30, married Drusilla, the sister of Caligula. Gaius Cassius (L. f. L. n.) Longinus, a jurist, consul suffectus in AD 30; banished by Claudius, but afterward recalled by Vespasian. Lucius Cassius Caecianus, triumvir monetalis in 102 BC. Gaius Cassius, praetor about 90 BC. Lucius Cassius, proconsul in Asia in 90 BC, captured the following year by Mithradates. Marcus Cassius M. f., a senator in 73 BC and possibly a praetor in an uncertain year before. Marcus Cassius Scaeva, a centurion in Caesar's army at the Battle of Dyrrhachium, and later one of Caesar's partisans. Cassius Dionysius, a native of Utica, and an agricultural writer, who translated the work of the Carthaginian Mago. Cassius Barba, a friend of Caesar, who gave Cicero guards for his villa, when Caesar paid him a visit in 44 BC. Cassius Etruscus, an author ridiculed by Quintus Horatius Flaccus, sometimes confused with Cassius Parmensis. Cassius Parmensis, tribunus militum in the army of Brutus and Cassius, put to death by Octavianus. Cassius Betillinus, apparently an error for Betilienus Bassus. Cassius Severus, a celebrated orator and satirical writer, in the time of Augustus and Tiberius. Gaius Cassius Chaerea, tribune of the Praetorian Guard under Caligula, against whom he conspired and whom he helped to assassinate, with the intent of restoring the Republic. Quintus Cassius Gratus, governor of Crete and Cyrenaica during the reign of Claudius. Cassius Asclepiodotus, a wealthy man of Bithynia, exiled by Nero, but subsequently restored by Galba. Cassius Felix, also called Cassius Iatrosophista, author of a medical treatise, Quaestiones Medicae et Problemata Naturalia. Publius Cassius Dexter, quaestor in 138. Avidius Cassius, a successful general under Marcus Aurelius, against whom he subsequently rebelled. Cassius Apronianus, governor of Dalmatia and Cilicia, father of the historian Cassius Dio.]] Cassius Clemens, brought to trial circa AD 195, for having espoused the side of Pescennius Niger, defended himself with such dignity that Septimius Severus granted him his life and allowed him to retain half his property. Lucius Cassius Dio, or Dion Cassius, a senator, was consul circa AD 205, and again in 229, as the colleague of the emperor Severus Alexander. He was the author of a monumental history of Rome. Cassius Dio, consul in AD 291, perhaps the grandson of the historian.