Кіріспе
Грайфсвальдер Оие (әдеби мағынасында "Грайфсвальд атындағы арал") – Германия жағалауындағы Рюгеннің шығысында Балтық теңізінде орналасқан шағын арал. Аралдың ауданы шамамен 54 гектарды құрайды. Аралдың солтүстік бөлігі бастапқыда шөгінділердің эрозиясына ұшырады, бұл шөгінділер аралдың оңтүстік бөлігінде жиналған. Бұл Солтүстік портта жақсы көрініс береді: онда құмды қабаттан тұратын жағажай бар. Эрозияны тоқтату үшін 1891–1913 жылдар аралығында батыс және солтүстік жағалау бойында 2 километрге жуық қорғау қабырғасы салынды.
Өсімдіктер мен жануарлар дүниесі
Аралдың әртүрлі өсімдік аймақтары үш негізгі бөлікке бөлінеді: орман, бұталы жерлер және жағалау мен жағажай участалары. Барлық аймақтарда көптеген, соның ішінде сирек кездесетін өсімдіктер мен жануарлар өседі. Аралдың солтүстік-шығысында шамамен 6 гектар аумақты алып жатқан, шабындық орман (Hutewald) орналасқан, онда клен (Ahorn), емен (Esche), емен (Eiche), шотан (Hain), қызыл шырша (Rotbuche) және ұсақ жапырақты емен (Ulme) ағаштары өседі. Бұл ағаштар көптеген ғасырлар бойы шаруашылыққа пайдаланылған және кейбіреулері ерекше пішінге ие. 1950 жылдары пайдалану тоқтатылғаннан кейін, әсіресе Ескі орман мен маяк арасындағы аймақта емендер кеңінен тарады, себебі олардың жас өркендерін аралдағы понилер жемеді. Жаз айларында орманды сарымсақ (Bärlauch) хош иісі билейді. Қалған тоқтап қалған жерлерде бүлдірген (Brombeere), долана (Schlehe), және ақ долана (Weißdorn) бұталарынан тұратын саванна тәрізді өсімдіктер кездеседі. Сәуірден қазанға дейін бұл жерлерде ақ гүлдейтін далалық кервель (Wiesenkerbel) өседі, оның биіктігі 1,5 метрге жетеді. Сонымен қатар, мұнда теңіз капустасы (Echter Meerkohl), ангел тамыры (Echter Engelwurz), картоп гүлі (Kartoffelrose) және майлы шырша (Ölweide) таба аласыз. Маяк пен бұрынғы теңізшілер үйінің артында жеміс бақтарының қалдықтарын көруге болады. Жартастың өсімдіктері мен жағажай негізінен төмен бойлы бұталар, жабайы жеміс ағаштары және жалғыз тұрған бұталардан тұрады. Жағажайда теңіз қызылшасы (Stranddistel), теңіз бидайы (Strandroggen), тұз астері (Salz-Aster), тұздық (Salzmiere), жағажай сүтқақаны (Strand-Milchkraut) және татар шалқасы (Tataren-Lattich) өседі. Ои аралының орнитологиялық маңызы, көшпенді құстар үшін маңызды тоқтау орны ретіндегі ролінде. Скандинавиядан күзде келетін құстар үшін арал алғашқы тоқтау мүмкіндігін ұсынады. Көбінесе кездесетін әнші құстар – фитис, қызылкөз (Rotkehlchen), қараторғай (Singdrossel), қарабас (Trauerschnäpper) және қысқы алтынқұс (Wintergoldhähnchen). 1996 жылы ұялайтын құстарды зерттеу жүргізілді, нәтижесінде 33 түр ұялайтын құстар ретінде және тағы екі түр ұялау күдігімен анықталды. Ұялайтын құстардың ең көп тараған түрлері – жағалау шағаласы (Ufermeise) және тоқылдақ (Mehlschwalbe), қарақарға (Amsel), тауқұмай (Buchfink), қырғи (Zaunkönig), құмқұс (Grasmücke) және қызылқарға (Karmingimpel). Аралда жеті ұйықтайтын (Siebenschläfer) және бұрынғыда түлкілер (Fuchs) де өмір сүрген, олар мұздаған Балтық теңізі арқылы келген. Сонымен қатар, тас жолбарыс (Steinmarder) де кездеседі, олар жерде ұялайтын құстардың көбеюіне кедерілді етеді. Балтық теңізінің аязды сулары күмісшағала (Silbermöwe), қанатты шағала (Mantelmöwe), күлтең шағала (Lachmöwe) және аққулар, мысалы, тоқылдақ аққу (Höckerschwan) үшін мекен. Қыс айларында қаз (Schellente), берген қазы (Bergentente), темір қаз (Eisentente), сондай-ақ қауырсынды және құлақты суқұстар (Haubentaucher und Ohrentaucher), сонымен қатар қаздар мен арақаздар (мысалы, қаздар арақазы (Gänsesäger), орта арақаз (Mittelsäger)) байқалады.
Тарих
1929 жылы Иоганнес Винклер аралда шағын LOX-метан зымырандарымен тәжірибелер жүргізді. Арал 1936 жылдан 1991 жылға дейін шектеулі әскери аймақ болып табылды, алдымен нацистік Германияның, кейін Германия Демократиялық Республикасының (Шығыс Германияның) бақылауында болды. 1938-1942 жылдар аралығында аралда А5 зымырандарын ұшыруға жасалған, көбінесе сәтті аяқталған әрекеттер болды. Сонымен қатар, 1943 және 1945 жылдар аралығында Грайфсвальдер Оиеден жиырма сегіз A4/V2 зымыраны тік бағытта ұшырылды. Бұл ұшырулар зымырандардың атмосфераға қайта кіруін бақылау мақсатымен жасалды.
Қазіргі жағдай
2000-шы жылдардан бері аралда адам тұрмайды, ол теңіз құстарының қорығы болып табылады. Бірақ, мұнда бір адам тұрады, ол маяқты күзетеді, шағын шұғыл қайық портын (тереңдігі шамамен 1,6 метр / 6 фут) басқарады және аралды айналатын жол бойына орналастыратын сыртқы өнер туындыларын жасайды. Пенеменде мен Карлсхагеннен сирек кеме қатынасы бар.