"L'Avventura": Отыз жылдардағы жоғалып кеткен әйел туралы драмалық фильм
L'Avventura
"L'Avventura" (1960) – Микеланджело Антонионинің атымен белгілі итальяндық драма фильмі. Жасырын жоғалу, іздеу, махаббат және адам психологиясы. Канн кинофестивалінің жүлдесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1960 жылы түсірілген фильм
Антонионидің фильмі
1960 film
the Antonioni film
L'Avventura – Микеланджело Антониони режиссерлік еткен 1960 жылғы итальяндық драмалық фильм. Антонионидің Элио Бартолини мен Тонино Герамен бірлесіп жазған әңгімесі негізінде түсірілген бұл фильм Жерорта теңізінде қайықпен саяхат жасаған кезде жас әйелдің (Леа Массари) жоғалып кетуі және оның сүйіктісі (Габриэле Ферцетти) мен жақын досы (Моника Витти) оны іздеуі туралы. Фильм 1959 жылы Римде, Эол аралдарында және Сицилияда қиын қаржылық және физикалық жағдайларда түсірілді. Бұл фильмдегі ерекше темп, дәстүрлі сюжеттік дамудан гөрі визуалды композицияға, көңіл-күйге және кейіпкерлерге баса назар аударады. L'Avventura көптеген сыйлықтарға ие болды және 1960 жылғы Канн кинофестивалінде қазылар алқасының жүлдесін жеңіп алды. Бұл фильм Моника Виттиді халықаралық деңгейде танымал етті. Антонионидің некрологында айтылғандай, фильм "өз заманындағы кинематографиялық кодекстерді, тәжірибелерді және құрылымдарды жүйелі түрде бұзды". L'Avventura – Антонионидің трилогиясының бірінші фильмі, одан кейін La Notte (1961) және L'Eclisse (1962) шықты. Трилогияның формасы алғашқы екі фильмнің арасындағы параллельдіктерден туындайды, әсіресе олардың аяқталулары L'Eclisse фильмімен қайшы келеді. Алғашқы екеуі жартылай бұзылған қарым-қатынасты жаңартумен аяқталады. 1972 жылы бесінші, ал 1982 жылы жетінші орынды иеленді. 2010 жылы "Empire" журналының "Әлемдік киноның 100 үздік фильмі" тізімінде 40-шы орынға қойылды. Бұл фильм Апичатпонг Верасетакул, Цзя Чжанке және Хироказу Кореда сияқты артхаус режиссерлеріне үлкен әсер етті.
L'Avventura is a 1960 Italian drama film directed by Michelangelo Antonioni. Developed from a story by Antonioni with co writers Elio Bartolini and Tonino Guerra, the film is about the disappearance of a young woman (Lea Massari) during a boating trip in the Mediterranean, and the subsequent search for her by her lover (Gabriele Ferzetti) and her best friend (Monica Vitti). It was filmed on location in Rome, the Aeolian Islands, and Sicily in 1959 under difficult financial and physical conditions. The film is noted for its unusual pacing, which emphasizes visual composition, mood, and character over traditional narrative development. L'Avventura was nominated for numerous awards and was awarded the Jury Prize at the 1960 Cannes Film Festival. The film made Monica Vitti an international star. According to an Antonioni obituary, the film "systematically subverted the filmic codes, practices and structures in currency at its time". L'Avventura is the first film of a trilogy by Antonioni, followed by La Notte (1961) and L'Eclisse (1962).#tag:ref|The form of the "trilogy" comes from the parallel between the first two films, particularly in their endings which are countered by L'Eclisse. The first two end at dawn with a renewal of a relationship which had been partly destroyed. fifth in 1972 and seventh in 1982. In 2010, it was ranked #40 in Empire magazine's "The 100 Best Films of World Cinema". The film would go on to influence several arthouse directors, including Apichatpong Weerasethakul, Jia Zhangke, and Hirokazu Kore eda.
Сюжет
Анна мен оның досы Клаудия Жерорта теңізі бойымен яхталық саяхатқа шығу алдында Аннаның әкесінің вилласында кездеседі. Олар Аннаның жігіті Сандромен кездесу үшін Римге барады, Понс Фабрициус маңында. Клаудия төменгі қабатта күтіп тұрғанда, Анна мен Сандро оның үйінде махаббат құмарына беріледі. Сандро екі әйелді жағалауға жеткізеді, онда олар екі бай жұпқа қосылады. Келесі күні топ Эол аралдарына жетеді, ал Анна суға секіріп, жүзуге кіріседі. Сандро оның артынан жүзеді, ол акула көрдім деп айтқанда, бірақ кейін бұл өтірік екенін біледі. Саяхат барысында Анна Сандроға оның жиі жұмыс сапарларына байланысты бақытсыз екенін айтады, бірақ ол оның алаңдауын ескермей, тасқа жатып ұйықтайды. Кейін Коррадо ауа райына алаңдап, аралдан кетуге шешім қабылдайды. Бірақ Анна жоғалып кетеді, ал Сандро бұл оның әдеттегі мінез-құлқы деп есептейді. Олар аралды іздеп шарлайды, бірақ ештеңе таба алмайды. Сандро, Коррадо және Клаудия іздеуді жалғастыру үшін қалады, ал қалғандары билік органдарына хабарлайды. Іздеу кезінде Сандро Клаудияның оның немқұрайлылығы Аннаның жоғалуына себеп болуы мүмкін деген пікіріне ашуланады. Полиция мұқият іздестіріп, ештеңе таба алмайды, содан кейін Аннаның әкесі келеді. Сандро жақын маңдағы контрабандистерді тексеруді шешеді, бірақ кетер алдында Клаудияны күтпеген сүйіспеншілікпен құшақтайды. Ол басқа аралдарды жалғыз іздеуге шешім қабылдайды, олар кейін Палермода кездесуге келіседі. Сандро контрабандистердің Аннаның жоғалуы туралы ешқандай ақпараты жоқ екенін түсінеді. Клаудия келгенде, олар вокзалда кездеседі, олардың бір-біріне тартылысы анық көрінеді, бірақ Клаудия оны кетуге шақырады. Ол Палермоға баратын пойызға отырады, ал ол кетіп бара жатқанда Сандро оған секіріп түседі. Клаудияның ашуы келеді, бірақ Сандро олардың тартымдылығын құрбан етудің қажеті жоқ деп ойлайды. Клаудия жағдайдың жылдам өзгеруінен алаңдайды. Сандро мойынсұнып, Кастрореалде пойыздан түседі. Мессинада Сандро журналист Зуриямен кездеседі, ол Аннаны Тройнадағы химиягер көрген болуы мүмкін деп болжайды. Сандро Зурияға басқа бір оқиға үшін пара береді де, Тройнаға барады. Осы уақытта Клаудия Коррадоның вилласына келеді, онда ешкім Аннаның жоғалуына мән бермейді. Клаудия Зурияның жаңа хабарын оқығаннан кейін Тройнаға кетеді. Тройнада Сандро мен Клаудия Аннаға тыныштандыратын дәрілер сатқан деп мәлімдейтін химиягерді іздейді. Олар химиягер анықтаған әйелдің Оңтүстік Сицилиядағы Нотоға кеткенін біледі. Олар бірге оңтүстікке қарай жолға шығады, қалаға қарап тұрған төбеде сүйісіп, құшақтасқанға дейін ешкім жоқ ауылға тоқтайды. Нотода Аннаны Тринакриа қонақ үйінен іздейді, бірақ ештеңе таба алмайды. Клаудияның Сандроға деген сезімі мен Аннаға деген адалдығы арасында күресіп жатыр. Коллегия шіркеуінде Сандро мансабынан көңілі қалғанын айтады және Клаудияға үйлену ұсынысын жасайды, бірақ ол бас тартады. Келесі күні таңертең екеуі де ғашық болып қалғандай көрінеді, бірақ Клаудия оның ұсынысына қарсы тұрады және олардың кетуін ұсынады. Таорминада Сандро мен Клаудия Сан-Доменико сарайы қонақ үйінде тұрады, ал Сандроның бастығы мен оның әйелі кешкі тойға дайындалады. Клаудия оны өткізіп жіберуге шешім қабылдайды, ал Сандро әйелдерді тексеріп, 19 жасар "жазушы" және болашақ актриса Глория Перкинсті таниды, бірақ шындығында ол қымбат жезөкше. Кейін Клаудия Сандроны іздеп, оның Глорияны құшақтап жатқанын көреді. Клаудияның жүрегі ауырып, Сандро оның соңынан қашады. Олар Этна тауына қарай қарап тұрып, террасада екеуі де жылайды, содан кейін Клаудия Сандроның басына қолын қояды.
Anna and her friend Claudia meet up at Anna's father's villa before embarking on a yachting trip along the Mediterranean. They head into Rome to meet Anna's boyfriend, Sandro, near Pons Fabricius. While Claudia waits downstairs, Anna and Sandro make love in his house. Sandro then drives the two women to the coast where they join two affluent couples for their voyage. The next day, the group reaches the Aeolian Islands, and Anna jumps into the water for a swim. Sandro follows her when she claims to have seen a shark, only to find out later that it was a lie. During their trip, Anna confides in Sandro about her unhappiness with his frequent business trips, but he dismisses her concerns and takes a nap on the rocks. Later, Corrado becomes concerned about the weather and decides to leave the island. However, Anna goes missing, and Sandro brushes it off as typical behavior. They search the island but find nothing. Sandro, Corrado, and Claudia stay behind to continue the search, while the others notify the authorities. As they search, Sandro takes offense when Claudia suggests his neglect may have played a role in Anna's disappearance. The police conduct a thorough search but find nothing, and Anna's father arrives. Sandro decides to investigate nearby smugglers, but before leaving, he kisses Claudia, startling her. She decides to search other islands alone, and they agree to meet up later in Palermo. Sandro realizes that the smugglers have no information about Anna's disappearance. When Claudia arrives, they meet at the train station, and their attraction is evident, but Claudia urges him to leave. She boards a train to Palermo, and as it departs, Sandro jumps aboard. Claudia is annoyed, but Sandro sees no sense in sacrificing their attraction. Claudia is troubled by how easily things can change. Sandro relents and gets off the train at Castroreale. In Messina, Sandro meets with journalist Zuria, who suggests Anna may have been seen by a chemist in Troina. Sandro bribes Zuria for another story and heads to Troina. Meanwhile, Claudia arrives at Corrado's villa, where no one takes Anna's disappearance seriously. Claudia leaves for Troina after reading Zuria's follow up story. In Troina, Sandro and Claudia track down a chemist who claims to have sold tranquilizers to Anna. They learn that the woman identified by the chemist left for Noto in southern Sicily. Together, they drive south, stopping at a deserted village before making love on a hill overlooking the town. In Noto, they search for Anna at the Trinacria Hotel, but find nothing. Claudia remains conflicted between her feelings for Sandro and her loyalty to Anna. At the Chiesa del Collegio, Sandro reveals his disappointment with his career and proposes to Claudia, but she declines. The next morning, they both seem to be passionately in love, but Claudia resists his advances and suggests they leave. In Taormina, Sandro and Claudia stay at the San Domenico Palace Hotel while Sandro's boss and his wife prepare for a party. Claudia decides to skip it, while Sandro checks out the women and recognizes Gloria Perkins, a beautiful 19 year old "writer" and aspiring actress who is actually an expensive prostitute. Later, Claudia searches for Sandro and finds him embracing Gloria. Heartbroken, Claudia runs off, and Sandro follows her to the hotel terrace. There, they both cry and Claudia enigmatically places her hand on Sandro's head as they look out at Mount Etna in the distance.
Атыс
Түсірілім 1959 жылдың тамызында басталды және 1960 жылдың 15 қаңтарына дейін жалғасты. Антониони Анна жоғалып кеткеннен кейін аралдағы сахналарды түсіре бастады. Аралдағы түсірілімнің көп бөлігі Лиска Бьянка (ақ балық сүйегі) аралында 50 адамдық актерлік құрам мен түсірілім тобымен жүзеге асырылды. Аралдық сахналарға арналған басқа да орындарға Панарея (өндірістің штаб-пәтері болған), Монделло және Палермо кірді. Аралдық сахналарды түсіру үш аптаға жоспарланған, бірақ төрт айға созылды. Қиындықтарға аралдардың егеуқырлар, масалар және жорғалаушылармен толуы; сондай-ақ, ауа райының күтпегендей суық болуы және актерлер мен түсірілім тобын аралға тасымалдау үшін жалдаған кеме келмеуі кірді. Жеке заттары мен жабдықтарын аралға жеткізу үшін түсірілім тобы бос газ баллондары мен ағаш тақтайшалардан шағын салдар жасады, оларды әр таңертең буксир сүйреп әкелді. Түсірілім басталғалы бір апта өткен соң, фильмнің өндіріс компаниясы банкротқа ұшырады, бұл өндірісті азық-түлік пен су тапшылығына алып келді. Антониони әлі де үлкен көлемде пленка сақтап, актерлер мен түсірілім тобына фильмге қаржы табылғанша тегін жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Бір кезде кемелер Лиска Бьянкаға сапарларын тоқтатты, нәтижесінде актерлер мен түсірілім тобы үш күн бойы тамақ пен жамылғысыз қалды. Соңында түсірілім тобы ереуілге шықты, ал Антониони мен оның режиссер көмекшісі фильмді өздері түсірді. Бірнеше апта бюджетсіз жұмыс істегеннен кейін, Cino del Duca өндіріс компаниясы фильмді қаржыландыруға келісіп, оған ақша жіберді.
Shooting began in August 1959 and lasted until 15 January 1960. Antonioni began filming the island sequence with the scenes immediately after Anna disappears. The majority of shooting on the island was filmed on the island Lisca Bianca (white fish bone) with a cast and crew of 50 people. Other locations for the island sequence included Panarea (which was the production's headquarters), Mondello and Palermo. Filming the island sequence was intended to take three weeks, but ended up lasting for four months. Difficulties included the islands being infested with rats, mosquitoes and reptiles; also, the weather was unexpectedly cold, and the navy ship hired to transport the cast and crew to the island every day never appeared. In order to carry personal items and equipment to the island, the crew had to build small rafts out of empty gas canisters and wooden planks; these were towed by a launching tug every morning. One week after shooting began, the film's production company went bankrupt, leaving the production in short supplies of food and water. Antonioni still had a large supply of film stock and managed to get the cast and crew to work for free until funding for the film was found. At one point, ships stopped making trips to Lisca Bianca, and the cast and crew were stranded for three days without food or blankets. Eventually, the crew went on strike and Antonioni and his assistant director shot the film themselves. After several weeks of Antonioni and the crew working without a budget, the production company Cino del Duca agreed to finance the film and sent money to him.
Музыка
Фильмнің музыкалық қосымшасын Джованни Фуско жазды, ол осы уақытқа дейін Антонионидің барлық фильмдеріне музыка жазған еді. Антониони әдетте фильмдерінде тек диегетикалық музыканы ғана қолданды, ал бұл оның (шамалы уақытқа) титрлерден басқа сахналарға музыкалық қосымша енгізген соңғы реттерінің бірі болды. "L'Avventura" үшін Антониони Фускодан "грек дәуірінде жазылғандай джаз" шығаруды сұрады. Metro Goldwyn Mayer, American International Pictures, Paramount Pictures және Warner Bros. АҚШ-та тарату құқығынан бас тартқандықтан, Антониони жобаны Columbia Pictures-ке сатты.
The film's musical score was composed by Giovanni Fusco, who had scored all of Antonioni's films up to that time. Antonioni usually only used diegetic music in his films and this was one of the latter times that he (briefly) included a musical score for scenes other than during the credits. For L'Avventura, Antonioni asked Fusco to compose "jazz as though it had been written in the Hellenic era". Metro Goldwyn Mayer, American International Pictures, Paramount Pictures and Warner Bros. refused the US distribution rights, so Antonioni sold the project to Columbia Pictures.
Кассалық жинақ
L'Avventura Италияда алғашқы көрсетілімінде 340 миллион лира табыс әкелді.
L'Avventura grossed 340 million lire in Italy during its initial release in Italy.
Сыни жауап
Фильмді кинотанушылар ақырында бағалағанмен, 1960 жылы мамыр айында Канн кинофестивалінде көрсетілгенде фильмге қатал сын айтылды. Бұл фестиваль тарихындағы ең әйгілі оқиғалардың бірі. Виттидің сөзіне қарағанда, Канн кинотеатрындағы көрсетілім – нағыз өмірдегі драма болған. Фильмнің мазмұнына қарамастан, ашылу титрлерінен бастап, сыншылар мен фотографтармен толы қараңғы кинотеатрда күлкі көтерілді. Күлкілер жалғасып, оған наразылық білдіретін ысқырықтар қосылды. Джин Янгблодтың айтуынша, көрермендер фильмнің сюжетін дамытпайтын ұзақ сахналарда көбінесе наразылық білдірген, бірақ ол "осы сахналарда көп нәрсе болып жатыр" деп мәлімдеді. Сол фестивальде "L'Avventura" трилогиясының бірінші бөлігі көрсетілді, ол халықаралық прокатта сәттілікке жетіп, тіпті "истерия" деп аталды. Янгблод бұл трилогияны "қазіргі замандағы эмоционалдық өмірдің ауруы туралы біртұтас мәлімдеме" деп сипаттады. The New York Times газетінің Bosley Crowther-ы фильмді "ерекше оқиға" деп атап, оның операторлық жұмысын және актерлік шеберлігін жоғары бағалады. The Village Voice газетінің Эндрю Саррис оны 1961 жылғы кино құбылысы деп атап, Антонионидің бір-бірімен қарым-қатынас құра алмайтын кейіпкерлерді бейнелеуін мақтады. Стенли Кауффман The New Republic газетінде былай деп жазды: "Антониони театрдан өзгеше фильмнің ерекше мүмкіндіктерін пайдалануға тырысады. Ол фильмнен романдар авторының мақсаты сияқты, оқиға емес, көңіл-күй мен мінезді бейнелеуге ұмтылады, сондай-ақ прозаның мәнері мазмұнымен бірдей маңызға ие". Мартин Скорсезе оны "Жас режиссер үшін 39 маңызды шетелдік фильм" тізіміне қосты. Александр Уокер оны жасалған ең үздік фильм деп бағалады.
Despite the film's eventual lionization by film scholars, the film received a harsh reception at its opening in May at the 1960 Cannes Film Festival. It is one of the festival's more notorious reactions. According to Vitti, the screening of Cannes was a real life drama. From the opening titles, despite the film's serious tone, laughs erupted in a dark theater packed with critics and photographers. Laughs continued through the runtime, joined by boos. Gene Youngblood said that audience members usually booed during long sequences where nothing happened to further the film's plot, but has asserted that "quite a lot is happening in these scenes". at the same festival, and went on to international box office success and what has been described as "hysteria". Youngblood described the trilogy of which L'Avventura is the first component as a "unified statement about the malady of the emotional life in contemporary times". Bosley Crowther of The New York Times called the film a "weird adventure" and praised its cinematography and performances. Andrew Sarris of The Village Voice called it the movie going phenomenon of 1961, and praised Antonioni's depiction of characters that cannot communicate with each other. Stanley Kauffmann of The New Republic wrote that "Antonioni is trying to exploit the unique powers of the film as distinct from the theater He attempts to get from film the same utility of the medium itself as a novelist whose point is not story but mood and character and for whom the texture of the prose works as much as what he says in the prose". Martin Scorsese included it on a list of "39 Essential Foreign Films for a Young Filmmaker". Alexander Walker judged it the best film ever made.
Мағынасы
Аннаның шешілмеген жоғалуы туралы көп әңгіме болды, Роджер Эберт бұл фильмнің көбінесе бай, көңілі тоймаған және әуескер кейіпкерлерімен байланысты екенін айтты, олардың ешқайсысының қанағаттанарлық қарым-қатынасы жоқ. Эберт жазғандай, олардың бәрі "жоғалудың алдында" тұр. Ален Роб-Грилле бойынша, фильмнің "континенттік" бөлігіндегі көптеген кадрлар көрінбейтін кейіпкердің көзқарасынан түсірілген, Анна Сандро мен Клаудияны не істейтінін көру үшін олардың соңынан ергендей. Сұрақ қойғанда, Антониони Роб-Грилле "жоғалған" сахнаның (Аннаның денесі теңізден табылған көрінісі) сценарийі жазылып, түсірілгенін, бірақ уақыт шектеулеріне байланысты соңғы монтажға енбегенін айтты.
Much has been made of Anna's unsolved disappearance, which Roger Ebert has described as being linked to the film's mostly wealthy, bored, and spoiled characters, none of whom have fulfilling relationships. They are all, wrote Ebert, "on the brink of disappearance". According to Alain Robbe Grillet, many shots in the "continental" part of the film are taken from the point of view of an unseen character, as if Anna was following Sandro and Claudia to see what they would do. When asked, Antonioni told Robbe Grillet that the "missing" scene (showing Anna's body recovered from the sea) was scripted and actually filmed but did not make it into the final cut, apparently for timing reasons.