Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лоуренс Сидней Бродриб Ирвинг (21 желтоқсан 1871 – 29 мамыр 1914) – ағылшын драматургі және актері. Ол әйелі Мейбелмен бірге апатта қаза болды.
English dramatist and actor
Laurence Sydney Brodribb Irving (21 December 1871 – 29 May 1914) was an English dramatist and actor. He died along with his wife, Mabel, in the disaster.
Өмір және мансап
Лондонда туған Лоренс Ирвинг – ұлы Виктория дәуірінің көрнекті актер-менеджері сэр Генри Ирвингтің және оның әйелі Флоренс (қызметтес аты О'Каллахан) ұлы, сондай-ақ актер-менеджер Гарри Бродрибб Ирвингтің інісі болды. Ол Марлборо колледжінде және Париждегі Роллен колледжінде білім алды, одан кейін үш жыл бойы Ресейде Сыртқы істер министрлігіне дайындалды. Бірақ, актерлік өнерге бет бұрып, 1891 жылы Ф.Р. Бенсонның театр труппасында «Арман» пьесасындағы Снаг рөлінде алғаш рет сахнаға шықты – балалық шақтағы өнер көрсетулерін есептемегенде. 1892 жылы ол «Дейзидің қашып кетуі» спектаклінде Тоул театрында өнер көрсетті, кейін «Трилби» пьесасында Свенгали рөлін ойнады. 1898 жылы әкесінің Лицей театрындағы труппасына қосылып, «Ұлы Петр» (1898), «Робеспьер» (1899), «Лиондық почта» пьесасында Куриол (1900), «Кориолан» (1900–01), «Данте» (1902–03), «Көп нәрседен шу» (1904–05) және Луи XI-де Немур рөлінде сияқты екінші пландағы рөлдерді немесе жас актерлердің басты рөлдерін сомдады. «Робеспьер» және «Данте» – оның әкесі ойнаған Викториен Сардудың француз тілінен жасаған жеке аудармалары еді. «Хеймаркеттегі талапкерлер» трагедиясында Осло епископы Николас Арнессонның шебер бейнесімен Ирвинг актер ретіндегі дарынын танытты. Ирвинг – драматург болды, оның пьесалары: «Робеспьер» (1899), «Ричард Лавлейс» (1901), «Данте» (1903), «Ақымақ айтты: Құдай жоқ» (1908), «Инкубус» (1909), «Туыстық» (1910) және «Месье Дюпонның үш қызы» (1910). «Данте» пьесасының қаржылық сәтсіздігіне байланысты әкесі Лондонның Лицей театрын сатуға мәжбүр болды. Ирвинг актриса Мейбел Люси Хакниге (1872–1914) үйленді. 1912 жылдан 1914 жылға дейін Лоренс пен Мейбел Австралияны, содан кейін Солтүстік Американы гастрольдік сапармен аралап шықты. Сапардағы олардың ең үлкен жетістігі – Лоренстің «Тайфун» пьесасы болды.
Born in London, Laurence Irving was a son of the great Victorian actor manager, Sir Henry Irving and his wife Florence (née O'Callaghan), and brother to actor manager Harry Brodribb Irving. He was educated at Marlborough College and the College Rollin in Paris, following which he was in Russia for three years studying for the Foreign Office. However, instead he took up acting, making his first appearance in 1891 as Snug in The Dream in F. R. Benson's theatrical company – not counting childhood performances. In 1892 he appeared at Toole's Theatre in Daisy's Escape, and after a time toured as Svengali in Trilby. In 1898 he then joined his father's Company at the Lyceum Theatre taking minor roles or juvenile leads as in Peter the Great (1898), Robespierre (1899), as Courriol in The Lyons Mail (1900), Coriolanus (1900–01), Dante (1902–03), Much Ado About Nothing (1904–05), and as Nemours in Louis Xl. Robespierre was his own translation from the French of Victorien Sardou, as also was Dante, in which his father acted. His talents as an actor were recognised in his portrayal of the crafty old Nikolas Arnesson, Bishop of Oslo in Ibsen's tragedy The Pretenders at the Haymarket. Irving was also a dramatist, his stage plays including Robespierre (1899), Richard Lovelace (1901), Dante (1903), The Fool Hath Said: There Is No God (1908), The Incubus (1909), The Affinity (1910), and The Three Daughters of Monsieur Dupont (1910). Due to the financial failure of his play Dante his father was forced to sell the Lyceum Theatre, London. Irving was married to a fellow performer, actress Mabel Lucy Hackney (1872–1914). Laurence and Mabel were on a tour of first Australia and then North America from 1912 to 1914. Their biggest success on the tour was Laurence's own play The Typhoon.
Өлім
Саяхаттың соңында олар үйлеріне қайтып бара жатқанда, Лоренс пен Мейбл Ирвинг 1914 жылғы 29 мамырда “Ирландияның патшайымы” кемесі апатқа ұшырап суға батып кетті. Таңғы сағаттарда “Ирландияның патшайымы” кемесі норвегиялық “Сторстад” көмір тасымалдаушы кемесімен соқтығысты, осыдан кейін кеменің оң жақ бөлігіне үлкен зақым келді. “Сторстад” су бетінде қалып қойды, бірақ “Ирландияның патшайымы” қатты зақымдалды. Кеменің корпусындағы үлкен тесік төменгі палубалардың экипаждың күші жетпейтіндей жылдамдықпен суға толуына себеп болды, және кеменің оң жаққа қарай еңкейіп бара жатуы жағдайды одан да нашарлатты. Төменгі палубаларда болған жолаушылар мен экипаждың көпшілігі тез суға батып кетті, ал су ашық терезелер арқылы кірді, кейбіреулері су сызығынан бірнеше метр биік болса да, дәліздер мен кабиналарды су басты. Жоғарғы палубалардағы жолаушылар соқтығысудан оянып, дереу кеме палубасындағы құтқару шалкектеріне отырды. Соқтығысқаннан кейін бірнеше минут ішінде кеме соншалықты еңкейді, сол жақтан құтқару шалкектерін іске қосу мүмкін болмады. Кем дегенде бір шалкек сол жақтан суға жіберілді, ол қай шалкек екені белгісіз, бірақ ол суға түсіру кезінде аударылып, ішіндегілерді мұз суға құлатты. Бес құтқару шалкегі оң жақтан сәтті суға жіберілді, ал алтыншысы оң жақтан суға түсіру кезінде аударылып кетті. Соқтығысқаннан кейін он-он бір минут өткен соң, “Ирландияның патшайымы” күшпен оң жағына құлады, бұл 700-ге дейін жолаушы мен экипажға терезелер мен палубалардан сол жаққа шығуға мүмкіндік берді. Кеме бір-екі минут бойы жанында жатып, құрлыққа тірелгендей болды. Бірнеше минуттан кейін, сағат 02:10-да, соқтығысқаннан кейін шамамен 14 минут өткен соң, кеменің мұрты қысқа уақытқа судан көтеріліп, кеме ақыры суға батты. Жүздеген адам мұз суға лақтырылды. Апаттан 840 адам қаза тапты. Оқиға куәгерлерінің айтуынша, Лоренс пен Мейбл Ирвинг ажырасып қалған, және Лоренс уақытша қауіпсіздікте болса да, Мейблдің жүзе алмайтынын білгендіктен, оны құтқару үшін Сент-Лоуренс өзеніне секіріп кеткен. Олардың денелері табылған жоқ.
At the end of the tour they were returning home when Laurence and Mabel Irving drowned in the RMS Empress of Ireland disaster on May 29th 1914 when in the early hours of the morning, The Empress of Ireland was rammed by the , a Norwegian collier, in her starboard midsection. Storstad remained afloat, however Empress of Ireland was severely damaged. A gaping hole in her side caused the lower decks to flood faster than the crew could handle, made worse by the Empress' ever increasing starboard list. Most of the passengers and crew located in the lower decks drowned quickly and water entered through open portholes, some only a few feet above the water line, and inundated passageways and cabins. Those berthed in the upper decks were awakened by the collision, and immediately boarded lifeboats on the boat deck. Within a few minutes of the collision, the list was so severe that the port lifeboats could not be launched. At least one boat was lowered on the port side, which boat is not clear, however what is known is that said boat flipped during lowering spilling its occupants into the frigid water. Five starboard lifeboats were launched successfully, while a sixth capsized during lowering on the starboard side. Ten or eleven minutes after the collision, Empress of Ireland lurched violently onto her starboard side, allowing as many as 700 passengers and crew to crawl out of the portholes and decks onto her port side. The ship lay on her side for a minute or two, having seemingly run aground. A few minutes later at 02:10, about 14 minutes after the collision, the bow rose briefly out of the water and the ship finally sank. Hundreds of people were thrown into the near freezing water. The disaster resulted in the deaths of 840 people. Accounts of the tragedy say that Laurence and Mabel Irving were separated and whilst Laurence may have been in a position of temporary safety, he knew Mabel could not swim and so jumped back into the St. Lawrence River to rescue her. Their bodies were never recovered.