Энтони Гидденс: Әлеуметтанушы, теориялар авторы және заманауи ойшыл

Кіріспе

Британдық социолог (туған 1938)

Энтони Гидденс, Барон Гидденс (туған 18 қаңтар 1938) – ағылшын социологы, ол құрылымдану теориясымен және қазіргі қоғамдарға тұтасқан тұрғыдан қарауымен танымал. Ол ең белгілі қазіргі заманғы әлеуметтанушылардың бірі саналады және кем дегенде 34 кітаптың авторы, кем дегенде 29 тілде жарық көрген, әдетте жылына бір кітаптан астам шығарады. 2007 жылы Гидденс гуманитарлық ғылымдар саласында ең көп сілтеме жасалған бесінші автор ретінде тізілді. Ол әлемнің шамамен жиырма университетінде академиялық қызмет атқарады және көптеген құрметті атақтарға ие болды. Оның академиялық өмірінде төрт маңызды кезеңді бөліп қарастыруға болады. Бірінші кезеңде ол әлеуметтанудың жаңа тұжырымдамасын ұсынды, классикалық еңбектерді сын тұрғысынан қайта қарастыруға негізделген осы саланың теориялық және әдістемелік негіздерін қалыптастырды. Осы кезеңдегі маңызды жариялымдары: «Капитализм және заманауи әлеуметтік теория» (1971) және «Дамыған қоғамдардың таптық құрылымы» (1973). Екінші кезеңде Гидденс құрылымдану теориясын жасады, ол агенттік пен құрылымды талдауға негізделген, бірақ олардың ешқайсысына басымдық бермейді. Осы кезеңдегі «Социологиялық әдістеме жаңа ережелері» (1976), «Әлеуметтік теориядағы негізгі мәселелер» (1979) және «Қоғамның құрылымы» (1984) сияқты еңбектері оған әлеуметтану саласында халықаралық даңқ әкелді. Гидденстің академиялық жұмысының үшінші кезеңі қазіргі заман, жаһандану және саясат, әсіресе қазіргі заманның әлеуметтік және жеке өмірге тигізетін әсерімен айналысты. Бұл кезеңде ол постмодернизмді сынады және саясаттағы жаңа «утопиялық реалистік» Үшінші жол туралы пікірталас жүргізді, бұл «Заманауилықтың салдары» (1990), «Заманауилық және жеке сәйкестік» (1991), «Жұбайлықтың өзгеруі» (1992), «Сол және оңнан тыс» (1994) және «Үшінші жол» (1998) еңбектерінде көрінеді. Гидденстің мақсаты әлеуметтік теорияны жаңаша қарастыру және заманауилықтың дамуы мен бағытын қайта зерделеу болды. Соңғы кезеңде Гидденс әлемдік қоғамның дамуына қатысты нақты мәселелерге, атап айтқанда экологиялық проблемаларға, әсіресе климаттың өзгеруі туралы пікірталастарға назар аударды, бұл оның «Климаттың өзгеруі саясаты» (2009) кітабының кезекті басылымдарында талданды; «Тұрақсыз және күшті континентте» (2014) Еуропалық Одақтың рөлі мен мәні; сондай-ақ дәрістер мен сөздер сериясында Цифрлық революцияның мәні мен салдары. 1997 жылдан 2003 жылға дейін Лондон экономика мектебінің директоры қызметін атқарды, қазір социология кафедрасының профессоры-эмеритусы. Ол Кембридж Король колледжінің өмірлік мүшесі. Ашық оқу жобасының мәліметінше, Гидденс социология курстарының оқу бағдарламаларында ең көп сілтеме жасалатын автор.

Anthony Giddens, Baron Giddens (born 18 January 1938) is an English sociologist who is known for his theory of structuration and his holistic view of modern societies. He is considered to be one of the most prominent modern sociologists and is the author of at least 34 books, published in at least 29 languages, issuing on average more than one book every year. In 2007, Giddens was listed as the fifth most referenced author of books in the humanities. He has academic appointments in approximately twenty different universities throughout the world and has received numerous honorary degrees. Four notable stages can be identified in his academic life. The first one involved outlining a new vision of what sociology is, presenting a theoretical and methodological understanding of that field based on a critical reinterpretation of the classics. His major publications of that era include Capitalism and Modern Social Theory (1971) and The Class Structure of the Advanced Societies (1973). In the second stage, Giddens developed the theory of structuration, an analysis of agency and structure in which primacy is granted to neither. His works of that period, such as New Rules of Sociological Method (1976), Central Problems in Social Theory (1979) and The Constitution of Society (1984), brought him international fame on the sociological arena. The third stage of Giddens's academic work was concerned with modernity, globalisation and politics, especially the impact of modernity on social and personal life. This stage is reflected by his critique of postmodernity and discussions of a new "utopian realist" Third Way in politics which is visible in The Consequences of Modernity (1990), Modernity and Self Identity (1991), The Transformation of Intimacy (1992), Beyond Left and Right (1994) and The Third Way (1998). Giddens' ambition was both to recast social theory and to re examine our understanding of the development and trajectory of modernity. In the most recent stage, Giddens has turned his attention to a more concrete range of problems relevant to the evolution of world society, namely environmental issues, focussing especially upon debates about climate change, analysed in successive editions of his book The Politics of Climate Change (2009); the role and nature of the European Union in Turbulent and Mighty Continent (2014); and in a series of lectures and speeches also the nature and consequences of the Digital Revolution. Giddens served as Director of the London School of Economics from 1997 to 2003, where he is now Emeritus Professor at the Department of Sociology. He is a life fellow of King's College, Cambridge. According to the Open Syllabus Project, Giddens is the most frequently cited author on college syllabi for sociology courses.

Өмірбаян

1938 жылдың 18 қаңтарында дүниеге келген Гидденс Лондонның Эдмонтон қаласында туып өскен, төменгі орта таптың отбасында тәрбиеленген. Оның әкесі Лондон көлік компаниясында кызметкер болған. Ол Минченден грамматикалық мектебінде оқыған. Отбасының ішінде университет бітірген алғашқы адам ол болды. Гидденс 1959 жылы Халл университетінде әлеуметтану және психология мамандықтары бойынша бакалавр дәрежесін алды, содан кейін Дэвид Локвуд пен Ашер Тропптың ғылыми жетекшілігімен Лондон экономика мектебінде магистр дәрежесін аяқтады. Кейін Кембридж университетінің Кингс колледжінде докторлық диссертациясын қорғады. 1961 жылы Гидденс Лестер университетінде жұмыс істей бастады, онда әлеуметтік психологиядан дәріс берді. Лестер британдық социологияның даму орталықтарының бірі саналды, ол Норберт Элиаспен танысып, өзінің теориялық ұстанымын қалыптастыруға кірісті. 1969 жылы Гидденс Кембридж университетінде тағайындалды, кейін Әлеуметтік және саяси ғылымдар комитетін (SPS, қазір HSPS) құруға көмектесті. Гидденс көп жыл бойы Кембридж университетіндегі Кингс колледжінің ғылыми қызметкері болып жұмыс істеді және 1987 жылы толық профессор ғылыми атағын алды. Ол 1985 жылы Polity Press баспасын құрушылардың бірі болды. 1997 жылдан 2003 жылға дейін Лондон экономика мектебінің директоры және Мемлекеттік саясатты зерттеу институсының кеңесшілер кеңесінің мүшесі қызметін атқарды. Ол Тони Блэрдің жанында болды, бірақ тікелей кеңесші болған жоқ. Гидденстің «Үшінші жол» саяси ұстанымы Блэрдің саяси идеологиясының негізіне айналды. Ол британдық саяси пікірталастарға белсенді қатысып, орташыл-солшыл Лейбористік партияны қолдады, бұл туралы көптеген мақалалары бұқаралық ақпарат құралдарында және New Statesman журналында жарияланды. 2004 жылдың маусым айында Лондонның Энфилд ауданындағы Саутгейттен барон Гидденс титулын алды және Лейбористік партиясынан Лордтар палатасына сайланды. Ол көптеген академиялық наградалар мен марапаттардың иегері.

Шолу

Гидденс, 34-тен астам кітаптың және 200-ден астам мақаланың, эссе мен рецензиялардың авторы, зерттеу дизайны мен әдістемесін қоспағанда, әлеуметтік ғылымдар саласындағы ең маңызды дамуларға үлес қосты және олар туралы жазды. Ол көптеген жетекші мектептер мен тұлғаларға түсініктемелер жазды және микро және макросоциологияда көптеген әлеуметтану парадигмаларын пайдаланды. Оның жазбалары абстрактілі, метатеориялық мәселелерден бастап студенттерге арналған өте нақты және 'тұрмыстық' оқулықтарға дейін жетеді. Оның «Социология» оқулығы (9-шы басылым, Polity) 1 миллионнан астам данада сатылды. Сонымен қатар, ол өзінің пәнаралық тәсілімен де танымал. Гидденс тек социологиядағы ғана емес, сонымен қатар антропология, археология, психология, философия, тарих, тіл білімі, экономика, әлеуметтік жұмыс және соңғы кезде саяси ғылым салаларындағы жаңалықтар туралы да пікір білдірді. Оның білімі мен еңбектерін ескере отырып, оның өмірлік еңбегінің көп бөлігін әлеуметтанулық теорияның кең ауқымды синтезі деп қарастыруға болады.

Құрылымдастыру

Гидденс құрылымы теориясы біздің әлеуметтік шындығымызды қалыптастыратын жеке адамдар ма, әлде әлеуметтік күштер ме деген сұраққа жауап іздейді. Ол екі шеткі ұстанымнан аулақ тұрып, адамдар өз әрекеттерін таңдауға толықтай еркіндікке ие болмаса да, білімі шектеулі болса да, олар әлеуметтік құрылымды қайта өндіретін және әлеуметтік өзгеріске ұласатын агенттік екенін айтады. Оның идеялары модернист ақын Уоллес Стивенстің философиясында да көрініс табады. Стивенс біз әлемнің өзімізге тигізген әсерінен туындаған бейнелер мен қиялымыз әлемге жүктеген тәртіп идеялары арасындағы кернеуде өмір сүреміз дейді. Гидденс құрылым мен әрекет арасындағы байланысты әлеуметтік теорияның негізгі элементі деп жазады, құрылым мен агенттік – бір-бірінен ажыратылмайтын екілік және оның негізгі аргументі құрылымның екіжақтылығы тұжырымында жатыр. Яғни, адамдар қоғамды жасайды, бірақ сонымен бірге олар оның шектеулеріне тап болады. Әрекет пен құрылымды бөлек талдау мүмкін емес, себебі құрылымдар әрекеттер арқылы құрылады, сақталады және өзгереді, ал әрекеттер құрылымдық контекст арқылы ғана мағыналы форма алады. Себеп-салдарлық байланыс екі бағытта жүреді, сондықтан не өзгертіп жатыр екенін анықтау мүмкін емес. Гидденс "Жаңа ережелер" еңбегінде: «Әлеуметтік құрылымдар адамның әрекеттерімен құрылады, бірақ сонымен бірге осы құрылымның өзінің құралы болып табылады» дейді. Ол бұл құбылысты макро немесе микро деңгейдегі себептермен ғана түсіндіруге тырысу айналмалы себеп-салдарға әкеледі деп санайды. Әлеуметтік қарым-қатынастар мен көрінетін сексуалдық өзгерістер (микро деңгейдегі өзгерістер) діннің төмендеуімен және рационализмнің өсуімен (макро деңгейдегі өзгерістер) байланысты, бірақ сонымен бірге неке мен сексуалдық қатынасқа қатысты заңнамадағы өзгерістер (макро) және күнделікті өмірдегі әдет-ғұрыптар мен көзқарастардың өзгеруі (микро) де осыған себеп болады. Әдет-ғұрыптар мен көзқарастарға әлеуметтік қозғалыстар (мысалы, әйелдердің азаттығы және теңдік) – макро масштабтағы құбылыстар әсер етуі мүмкін. Алайда, мұндай қозғалыстар көбінесе күнделікті өмірдегі наразылықтардан туындайды – микро масштабтағы құбылыс. Сексуалдық тарихтың өзі құмарлық пен сексуалдық қатынастың қазіргі заманның туындысы емес екенін көрсетсе де, романтикалық махаббат туралы дискурс 18-шы ғасырдың соңында қалыптасқан. Романтизм, 18-19 ғасырлардағы еуропалық макро деңгейлі мәдени қозғалыс, романның пайда болуына жауапты – бұқаралық ақпарат құралдарының ерте түрі. Романдардың сауаттылық деңгейінің өсуі мен танымалдылығы негізгі өмір салтына кері байланыс жасап, романтикалық романдар микро деңгейде идеалды романтикалық өмір туралы әңгімелерді көбейтіп, романтикалық махаббатқа некеде маңызды рөл берді. Интимділіктің өзгеруін де қарастырайық. Гидденс жақын әлеуметтік қарым-қатынастар демократиялық сипатқа ие болғанын, сондықтан жұбайлар арасындағы байланыс – тіпті некеде де – сыртқы заңдарға, ережелерге немесе әлеуметтік күтулерге емес, екі адамның арасындағы өзара түсіністікке, сенімге және эмоционалдық байланысқа негізделгенін айтады. Мұндай байланыс жойылған жағдайда, қазіргі қоғам қарым-қатынастың ажырасуына көңіл бөлмейді. Осылайша, бізде «күнделікті өмірдегі эмоциялар демократиясы» (Runaway World, 1999) пайда болады. Эмоциялар демократиясы – күнделікті өмірдің демократиялануы – күнделікті өмірдің әртүрлі контекстінде көрінетін идеал. Көптеген қоғамдарда, мәдениеттерде және жағдайларда бұл шындықтан алыс, сексуалдық қысым күнделікті құбылыс болып табылады. "Интимділіктің трансформациясы" еңбегінде Гидденс пластикалық сексуалдық ұғымын енгізеді – сексуалдық қатынас репродукциямен байланысты емес, сондықтан инновациялар мен тәжірибелерге ашық. Бұрын тек элитаға ғана қолжетімді болған нәрсе, жаппай контрацепцияның пайда болуымен сексуалдық қатынас пен жекелік бұрынғыдан гөрі әлдеқайда еркін болғандықтан, жалпыға ортақ болып келеді. Бұл өзгерістер өзіндік сана мен жеке сәйкестіктің өзгеруімен байланысты. Гидденс барлық әлеуметтік өзгерістер микро және макро деңгейдегі күштердің үйлесімінен туындайды деген қорытындыға келеді.

Giddens' theory of structuration explores the question of whether it is individuals or social forces that shape our social reality. He eschews extreme positions, arguing that although people are not entirely free to choose their own actions and their knowledge is limited, they nonetheless are the agency which reproduces the social structure and leads to social change. His ideas find an echo in the philosophy of the modernist poet Wallace Stevens, who suggests that we live in the tension between the shapes we take as the world acts upon us and the ideas of order that our imagination imposes upon the world. Giddens writes that the connection between structure and action is a fundamental element of social theory, structure and agency are a duality that cannot be conceived of apart from one another and his main argument is contained in his expression duality of structure. At a basic level, this means that people make society, but they are at the same time constrained by it. Action and structure cannot be analysed separately as structures are created, maintained and changed through actions while actions are given meaningful form only through the background of the structure. The line of causality runs in both directions making it impossible to determine what is changing what. In Giddens own words from New Rules, he states: "[S]ocial structures are both constituted by human agency, and yet at the same time are the very medium of this constitution." (The Constitution of Society) and "the patterning of social relations across space time" (Politics, Sociology and Social Theory) and "systems of generative rules and sets, implicated in the articulation of social systems" He claims that any effort to explain this phenomenon solely in terms of macro or micro level causes would result in a circular cause and consequence. Social relationships and visible sexuality (micro level change) are related to the decline of religion and the rise of rationality (macro level change), but with changes in the laws relating to marriage and sexuality (macro) as well, change caused by different practices and changing attitudes on the level of everyday lives (micro). Practices and attitudes in turn can be affected by social movements (for example, women's liberation and egalitarianism), a macro scale phenomena. However, the movements usually grow out of everyday life grievances—a micro scale phenomenon. Although the history of sex clearly demonstrates that passion and sex are not modern phenomena, the discourse of romantic love is said to have developed from the late 18th century. Romanticism, the 18th and 19th century European macro level cultural movement, is responsible for the emergence of the novel—a relatively early form of mass media. The growing literacy and popularity of novels fed back into the mainstream lifestyle and the romance novel proliferated the stories of ideal romantic life narratives on a micro level, giving the romantic love an important and recognized role in the marriage type relationship. Consider also the transformation of intimacy. Giddens asserts that intimate social relationships have become democratised so that the bond between partners—even within a marriage—has little to do with external laws, regulations or social expectations, but instead it is based on the internal understanding between two people—a trusting bond based on emotional communication. Where such a bond ceases to exist, modern society is generally happy for the relationship to be dissolved. Thus, we have "a democracy of the emotions in everyday life" (Runaway World, 1999). A democracy of the emotions—the democratising of everyday life—is an ideal, more or less approximated to in the diverse contexts of everyday life. There are many societies, cultures and contexts in which it remains far from reality—where sexual oppression is an everyday phenomenon. In The Transformation of Intimacy, Giddens introduces the notion of plastic sexuality—sexuality freed from an intrinsic connection with reproduction and hence open to innovation and experimentation. What was once open only to elites becomes generalised with the advent of mass contraception as sexuality and identity become far more fluid than in the past. These changes are part and parcel of wider transformations affecting the self and self identity. Inevitably, Giddens concludes that all social change stems from a mixture of micro and macro level forces.

Өзін-өзі тану

Гидденс постдәстүрлі тәртіпте өзіндік сәйкестік рефлексивті екенін айтады. Бұл – бір сәттегі қасиет емес, адамның өміріне жасалған есеп. Гидденс былай деп жазады:

Бұрынғыдан да көп ақпаратқа қол жеткізіп, оның арқасында өз іс-әрекеттеріміздің себептері мен салдары туралы ой жүгірте аламыз. Сонымен қатар, біз өз іс-әрекеттеріміздің күтпеген салдарына және сарапшылардың біліміне сенуден туындайтын қауіптерге тап боламыз. Біз өмірбаяндық әңгімелер, әлеуметтік рөлдер мен өмір салтын құрамыз, оларды сақтап, қайта қарастырамыз – кімбіз және қазіргі орнымызға қалай келдік деген әңгіме. Біз не істегіміз келетінін және кім болғымыз келетінін таңдауға еркіндігіміз артады, бірақ Гидденс байлық көбірек мүмкіндіктерге қол жеткізуді қамтамасыз етеді деп санайды. Дегенмен, таңдаудың көбеюі бостандық сыйлағандай, алаңдатуы да мүмкін. Өзін-өзі қанағаттандыру мүмкіндігін арттыру артығымен, сонымен қатар эмоционалдық стресс пен қолда бар таңдауларды талдауға, қауіпті азайтуға жұмсалатын уақытты арттыру арқылы алаңдатуы мүмкін. Бұл Гидденс атап көрсеткендей, белгісіздікті жасау болып табылады. Алдыңғы дәстүрлі қоғамдарда бізге осы әңгіме мен рөл берілетін, ал постдәстүрлі қоғамда біз көбінесе оны өзіміз құруға мәжбүрміз. Гидденс айтқандай: «Не істеу керек? Қалай әрекет ету керек? Кім болу керек? Бұл – кейінгі замананың жағдайында өмір сүріп жатқан әрбір адамның басты сұрақтары, және біздің барлығымыз оған әлдебір деңгейде, сөз арқылы немесе күнделікті әлеуметтік мінез-құлық арқылы жауап береміз».

Қазіргі заман

Гидденстің соңғы еңбектері тарихтың әртүрлі кезеңдеріндегі әлеуметтік институттардың ерекшеліктеріне арналған. Гидденс қазіргі заманды ерекшелендіретін нақты өзгерістердің бар екенін мойындайды. Алайда, ол бұл постмодерн дәуірі емес, керісінше, "радикалды жаңғыру дәуірі" (Зигмунд Бауманның "сұйық жаңғыру" тұжырымдамасына ұқсас) екенін, алдыңғы дәуірді қалыптастырған әлеуметтік күштердің кеңеюі нәтижесінде туындағанын айтады. Дегенмен, Гидденс модернге дейінгі, модерн және кеш немесе жоғары модерн қоғамдарын ажыратады және маңызды өзгерістердің болғанын жоққа шығармайды, бірақ осы өзгерістерге бейтарап тұрыс танытады, олар бұрын-соңды болмаған мүмкіндіктермен қатар бесiздерi жоқ қауiптердi де ұсынады. Ол сондай-ақ, қазіргі заманның дамыған, дәстүрден алыстатылған, радикалданып дамыған кеш модерн екенін атап өтеді. Осылайша, кейбіреулер постмодерн деп атаған құбылыстар Гидденс үшін дамыған заманауилықтың ең шұғылалы көріністері ғана. "Тарихи материализмге қазіргі сын" атты еңбегінде Гидденс: "Адамзаттың дүниетанымдық құндылықтары негізделген" деген қорытындыға келеді. Сонымен қатар, "Үшінші жол" британдық саясаттағы "прогрессивті орталық-сол" деп аталатын бағытқа бағытталған кең ауқымды саяси ұсыныстарды ұсынады. Гидденс: "Үшінші жол саясатының басты мақсаты – азаматтарға қазіргі заманның маңызды революциялары арқылы өзін-өзі бағыттап, ізденуге көмектесу: жаһандану, жеке өмірдегі өзгерістер және табиғатқа қатысты қарым-қатынасымыз" дейді. Ұлыбританиядағы Жаңа лейбористік партияға жақын болғанымен, Гидденс Үшінші жолдың күнделікті саясаттағы көптеген интерпретацияларынан өзін алшақтатты. Ол үшін бұл неолиберализмге немесе капиталистік нарықтардың үстемдігіне бойұсыну емес еді. Мақсат – нарықтық фундаментализм мен дәстүрлі жоғарыдан төменге қарайғы социализмнен асып, жаһандану дәуірінде орталық-солдың құндылықтарын маңызды ету еді. Ол "қаржы нарықтарын реттеу – әлемдік экономикадағы ең өткір мәселе" және "еркін саудаға деген жаһандық міндеттеме тиімді реттеуге байланысты, оның қажеттілігінен бас тартпайды" деп мәлімдеді. 1999 жылы Гидденс BBC Reith лекцияларын өткізді, кейіннен олар "Қашқан әлем" атты кітап ретінде жарияланды. Ол лекция кезінде келіп түскен электрондық хаттарға тікелей жауап берген алғашқы спикерлердің бірі болды. Лекциялар Лондон, Вашингтон, Нью-Дели және Гонконг қалаларында өткізілді және жергілікті тыңдаушылар тарапынан жауап алды. 2002 жылы Гидденс әлеуметтік ғылымдар саласындағы Астурия сыйлығына ие болды. Бұл сыйлық испандық Нобель сыйлығы деп есептеледі, бірақ оның ауқымы ғылымнан әлдеқайда кең. Сол жылы сыйлықтың иегерлерінің қатарында Вуди Аллен, World Wide Web-тің авторы Тим Бернерс-Ли және дирижер Дэниел Баренбойм болды.

Giddens' recent work has been concerned with the question of what is characteristic about social institutions in various points of history. Giddens agrees that there are very specific changes that mark our current era. However, he argues that it is not a post modern era, but instead it is just a "radicalised modernity era" (similar to Zygmunt Bauman's concept of liquid modernity), produced by the extension of the same social forces that shaped the previous age. Nonetheless, Giddens differentiates between pre modern, modern and late or high modern societies and does not dispute that important changes have occurred but takes a neutral stance towards those changes, saying that it offers both unprecedented opportunities and unparalleled dangers. He also stresses that we have not really gone beyond modernity as it is just a developed, detraditionalised, radicalised late modernity. Thus, the phenomena that some have called postmodern are to Giddens nothing more than the most extreme instances of a developed modernity. In A Contemporary Critique of Historical Materialism, Giddens concludes: is justified. In addition, The Third Way supplies a broad range of policy proposals aimed at what Giddens calls the "progressive centre left" in British politics. According to Giddens: "[T]he overall aim of third way politics should be to help citizens pilot their way through the major revolutions of our time: globalisation, transformations in personal life and our relationship to nature." Although close to New Labour in the United Kingdom, Giddens dissociated himself from many of the interpretations of the Third Way made in the sphere of day to day politics. For him, it was not a succumbing to neoliberalism or the dominance of capitalist markets. The point was to get beyond both market fundamentalism and traditional top down socialism to make the values of the centre left count in a globalising world. He argued that "the regulation of financial markets is the single most pressing issue in the world economy" and that "global commitment to free trade depends upon effective regulation rather than dispenses with the need for it". In 1999, Giddens delivered the BBC Reith Lectures on the subject of runaway world, subsequently published as a book of that title. and the first to respond directly to e mails that came in while he was speaking. The lectures were delivered in London, Washington, New Delhi and Hong Kong and responded to by local audiences. Giddens received the Asturias Prize for the social sciences in 2002. The award has been labelled the Spanish Nobel Prize, but it stretches well beyond the sphere of science. Other recipients of the prize that year included Woody Allen, the inventor of the World Wide Web Tim Berners Lee and conductor Daniel Barenboim.

Сыртқы консультациялар

2006 және 2007 жылдары Бостон негізді Monitor Group консалтингтік фирмасы ұйымдастырған Ливияға екі сапар барысында Гидденс Муаммар Каддафимен кездесті. Гидденс алған қаржылық сыйақысы туралы мәлімдеме жасаудан бас тартты. The Guardian 2011 жылдың наурыз айында Ливия үкіметінің қоғамдық қатынастар мәселелері бойынша кеңесші ретінде Monitor Group-ты тартқанын хабарлады. Monitor Group Ливияның беделін жақсарту мақсатындағы «тазалау кампаниясын» жүргізгені үшін 2 миллион фунт стерлинг алған. 2006 жылдың шілдесінде Ливияның жоғары лауазымды шенеунігі Абдулла Сенуссиге жолданған хатында Monitor Group былай деп мәлімдеді:
«Біз Ливиямен байланысты немесе қызығушылық танытқан маңызды тұлғаларды анықтау үшін байланыс картасын жасаймыз. Ливия туралы мақалалар мен зерттеулер жариялауға қызығушылық танытқан журналистерді, ғалымдарды және заманауи ойшылдарды анықтап, оларды қолдаймыз. Бірнеше әңгімеден кейін Лорд Гидденс шілде айында Ливияға сапар шешу туралы шақыруды қабылдағанына қуаныштымыз». Гидденс Каддафимен өткен кездесулері туралы былай деді: «Көбінесе саяси лидермен жарты сағаттай ғана кездесесіз». Ол сондай-ақ былай деп еске алады: «Менің әңгімем үш сағаттан асты. Каддафи көңілді және зихи әңгімелерді ұнатады. Ол «үшінші жол» терминін жақсы көреді, себебі оның саяси философиясы осы идеяның бір түрі. Ол көптеген ақылды және көреген пікірлер айтады. Мен осы кездесуден қуаныш алып, жігерлендім».

Рефлексивтілік теориясы

Гидденс рефлексивтілікті енгізеді, ал ақпараттық қоғамдарда ақпарат жинау ұлтты қорғау үшін қалыптасқан процесс ретінде қарастырылады. Ақпарат жинау жекелендіру концепциясы деп аталады. Жекелік, адамдарға көбірек хабардар таңдау мүмкіндігі берілгенде, жекелендірудің нәтижесінде пайда болады. Үкіметтің бір адам туралы жинаған ақпараты неғұрлым көп болса, азаматтардың құқықтары да соғұрлым артады. Ақпарат жинау процесі үкіметке мемлекет жауларын анықтауға және мемлекетке қарсы қастандық жасады деген күдік туған адамдарды бөліп көрсетуге көмектеседі. Технологияның дамуы ұлттық қауіпсіздікті жаңа деңгейге көтерді. Тарихи тұрғыдан алғанда, әскерилер қауіп-қатерлерге қарсы күш қолданған. Ақпараттық-коммуникациялық технологиялардың (АКТ) дамуымен биометриялық сканерлеу, тіл аудару, нақты уақыт бағдарламалары және басқа да интеллектуалды бағдарламалар террористік әрекеттерді анықтауды бұрынғыдан гөрі әлдеқайда оңайлатты. Биометриялық деректер базасындағы алгоритмдерді талдау үкіметке жаңа ақпарат көздерін ашты. Азаматтар туралы мәліметтерді идентификация және куәліктерді тексеру компаниялары арқылы жинауға болады. Сондықтан, бақылау және АКТ ақпарат жинаумен тығыз байланысты. Басқаша айтқанда, ақпарат жинау – ұлтты қорғау үшін қатаң сақтық шараларының қажетті бөлігі, елді алдын ала болатын шабуылдардан қорғау үшін маңызды.

Мүмкіндіктері мол, тәуекелдері көп қоғамда өмір сүру

Гидденс соңғы жылдары жаһандану тақырыбын жан-жақты зерттеді. Ол әлемдік қоғамның өзара тәуелділігінің артуын әлемдік экономиканың интеграциялануымен қатар, ең бастысы – коммуникация саласындағы үлкен жетістіктермен байланысты деп санайды. Ол ғасырдың басында BBC Reith Lectures бағдарламасында айтқандай, үздіксіз байланысты және желілі әлем көптеген артықшылықтар мен пайдаларды ұсынады, бірақ жаңа тәуекелдерді де әкеледі, олардың кейбіреулері жаһандық сипатқа ие. XXI ғасырда жұмыс мүмкіндігі мен тәуекел бұрынғыдан да көп байланысты. Гидденс әлемдік деңгейде "жоғары мүмкіндіктер, жоғары тәуекелдер қоғамының" пайда болуын атап көрсетеді. Мүмкіндіктер мен тәуекелдер деңгейінде біз адамзат тарихында бұрын зертпеген жаңа аймақтарға еніп отырмыз. Теңгерімнің қалай болатынын біз алдын ала білмейміз, өйткені көптеген мүмкіндіктер мен тәуекелдер жаңа, сондықтан оларды бағалау үшін өткен тарихқа сүйене алмаймыз. Климаттың өзгеруі – осы жаңа тәуекелдердің бірі. Қазіргі заманғы индустриализмнің пайда болуына дейін ешбір өркениет табиғатқа біздің күнделікті өміріміздегідей араласа алмады. Климаттың өзгеруі туралы Гидденс 1990 жылдардың ортасынан бастап бірнеше кітабында айтқан, бірақ 2009 жылы "Климаттың өзгеру саясаты" еңбегі жарық көргенге дейін кеңінен талқыланбады. Гидденс климаттың өзгеруі индустриялық өркениеттің болашағына фундаменталдық қауіп төндіреді, өйткені ол бүкіл әлемге таралып жатыр. Осыған байланысты, ол елдердің неге оның алдын алуға тырыспағанын сұрайды. Көптеген себептер бар, бірақ ең бастысы – адамның әрекетінен туындаған климаттың өзгеруінің тарихи жаңалығы. Бұрынғы өркениеттер табиғатқа біздің бүгінгі күнделікті өміріміздегідей әсер еткен емес. Бізде мұндай мәселеге қатысты бұрынғы тәжірибе жоқ, әсіресе мұндай жаһандық масштабта немесе оның тудыратын қауіптеріне қатысты. Сондықтан бұл қауіптер абстрактілі болып көрінеді және болашақта белгілі бір нүктеде орналасқан сияқты. Гидденс парадоксы келесі теоремадан тұрады: біз климаттың өзгеруіне байланысты ірі апаттар орын алғанға дейін тиісті жауап беруді кейінге шегереміз, бірақ содан кейін, анықтама бойынша, кеш болады, өйткені әлемдік климаттың өзгеруіне себепші болып отырған парниктік газдардың жиналуын кері қайтарудың жолы жоқ. Мұндай газдардың кейбіреулері ғасырлар бойы атмосферада қалады. "Климаттың өзгеру саясаты" еңбегінде Гидденс 1997 жылы Киотода өткен саммит сияқты жаһандық экологиялық конференцияларға назар аударды, онда дамыған елдер эмиссияларын орташа есеппен 5,2 пайызға қысқартуға келісім жасады. Киото протоколы халықаралық құқықтың бір бөлігіне айналуға тиіс болды, және өнеркәсіптік мемлекеттердің жалпы эмиссиясының кем дегенде 55 пайызын құрайтын дамыған елдер оған қол қоюға міндетті болды. Соңғы еңбегінде Гидденс 2007 жылы "Еуропа жаһандық дәуірде" кітабында және көптеген мақалаларда талқыланған Еуропалық Одақ тақырыбына қайта оралды. "Тұрбулентті және күшті континент: Еуропаның болашағы қандай?" еңбегінде ол 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысынан кейін Еуропалық Одақтың болашағын талқылайды. Гидденс Еуропаға адал жақтас ретінде жазады, бірақ Еуропалық Одақ тоқыраудан немесе одан да жаман жағдайдан құтылу үшін түбегейлі реформалар жасалуы керектігін мойындайды. Еуроның пайда болуымен евроаймағындағы елдер арасында және сонымен бірге бүкіл Еуропалық Одақта экономикалық федерализм пайда болды. Саяси федерализмнің қандай да бір түрі, тіпті шектеулі болғанымен, соған сәйкес келуі керек. Реформалар Еуропалық Одақтың тарихында болмаған қасиеттерді беруі керек, бірақ олар қазір оның болашағы үшін қажет, мысалы, азаматтардың демократиялық қатысуымен байланысты икемді және жылдам әрекет ететін басшылық. Алайда ол Еуропалық Одақтың "мүше мемлекеттердің бақылауына алынбайтын жағдайлардың тізбекті реакциясының нәтижесінде құлап, тіпті ыдырап кетуі мүмкін" екенін айтты. Соңғы жылдары ол өзінің бұрынғы еңбектерінің негізгі тақырыптарын жалғастыра отырып, цифрлық революцияның әлемдік қоғамға және күнделікті өмірге әсерімен айналысады. Оның пікірінше, бұл революцияны Интернеттің пайда болуымен ғана байланыстыруға болмайды, ол қаншалықты ерекше болса да. Керісінше, цифрлық революция – бұл әлемді шарлап жатқан өзгерістердің үлкен толқыны, оны Интернет, робототехника және суперкомпьютерлер арасындағы өзара байланыс қозғайды. Осы екеуін байланыстыратын – миллиардтаған смартфон иелері үшін қолжетімді үлкен алгоритмдік күш. Гидденс мұндай революцияның қарқыны мен жаһандық ауқымын адамзат тарихында бұрын-соңды болмаған деп санайды және біз, басымдықпен, оның басында тұрмыз. Көптеген адамдар цифрлық революцияның негізгі қызметі – шексіз әртүрлілікті тудыру және бұрынғы институттар мен өмір салтын жою екенін айтады. Гидденс оның басынан бастап билік пен ірі құрылымдармен байланысты екенін атап көрсетеді. Ол американдық жаһандық билікпен тығыз байланысты және оның физикалық нысаны бар, өйткені ол жаһандық спутниктік жүйелерге, жер асты кабельдеріне және суперкомпьютерлердің шоғырланған орталықтарына тәуелді. GPS-тің пайда болуы АҚШ пен бұрынғы Совет Одағы арасындағы үлкен державалардың бәсекелестігінен туындады. Цифрлық әлем жаппай жарнамамен қаржыландырылады және әлемдік экономикадағы ірі корпорациялардың үстемдігін көрсетеді. Цифрлық революция Гидденстің жақындағы "жоғары мүмкіндіктер, жоғары тәуекелдер қоғамының" пайда болуымен айналысуының маңызды бөлігін құрайды. Мысалы, мұндай революцияның пайда болуы медицинаның негізгі салаларында фундаменталдық жетістіктерге жол ашады. Жаңа қауіптер мен мәселелер күнделікті өмірімізде де, қоғамымыздың ірі институттарында да көптеп табылады. Ғалымдар әлем бойынша тікелей байланыс орнатуға мүмкіндік алады. Суперкомпьютерлер мен генетиканың үйлесуі генетикалық құрылымдарды дереу кодтауға мүмкіндік береді, бұл ірі ауруларды жеңуде үлкен жетістіктерге жол ашады. Медициналық практика қашықтан бақылау және басқа цифрлық инновациялар арқылы өзгеруі мүмкін. Сонымен бірге, цифрлық революцияның қылмыстық әрекеттермен, зорлық-зомбылықпен және соғыспен байланысы кең таралған және қауіпті. Әскери дрон – цифрлық революцияның соғыспен байланысының бір мысалы ғана. Жасанды интеллект саласындағы жаңа жетістіктер осы өзгерістерді әлеуметтік трансформацияның жаңа кезеңіне итеруі мүмкін, оның контурлары қазіргі уақытта тұманды, бірақ олардың өте терең болатыны анық. Суперкомпьютерлер деректердің үлкен көлемін өңдеу қабілеті тұрғысынан күштірек болып келеді, ал кванттық компьютерлер, одан да артық өңдеу қабілетімен, көкжиеңде көрінеді. Сонымен бірге, терең оқыту – инновациялық ойлауға қабілетті жасанды нейрондық желілер жылдам дамуда. Жасанды интеллекттің адамның зиялылық қабілетімен теңесе алатыны, тіпті одан асып түсе алатыны туралы әлемдік пікірталас жүріп жатыр. Гидденс жасанды интеллект пен геосаясаттың "өз бастапқы нүктесіне оралып" қайтадан бірігіп келе жатқанын айтады. Сонымен қатар, Қытай жасанды интеллектті одан әрі дамытуға ресурстар құйып жатыр және қазіргі уақытта әлемдегі ең жетілген суперкомпьютерге ие. Гидденс 2018 жылдың сәуір айында жарияланған жасанды интеллект жөніндегі Лордтар палатасының таңдау комитетінің мүшесі болды. Комитет Ұлыбританияда ғана емес, мүмкін, одан да кеңінен қолданылуы тиіс бірқатар ұсынылған реформаларды ұсынды. Олар үкімет пен цифрлық корпорациялардың араласуын басшылыққа алатын ортақ этикалық құрылымда жүзеге асырылуы керек. Цифрлық мегакорпорациялардың билігі шектелуі керек және демократиялық басқаруға бағынуы керек, бұл қиын және күрделі міндет болғанымен. Жасанды интеллект жалпы игілік үшін дамытылуы керек. Ол ашықтық және әділдік принциптерін сақтауы керек және...

Giddens has vigorously pursued the theme of globalisation in recent years. He sees the growing interdependence of world society as driven not only by the increasing integration of the world economy, but above all by massive advances in communications. As he has noted when he delivered the BBC Reith Lectures just before the turn of the century, An increasingly interconnected and wired up world offers many advantages and benefits, yet it carries new risks too, some themselves of global proportions. In the 21st century, work opportunity and risk combine as never before. Giddens refers to the emergence on a global level of a "high opportunity, high risk society". Both on the level of opportunity and risk we are in terrain human beings have never explored before. We do not know in advance what the balance is likely to be because many of the opportunities and risks are quite new as we cannot draw on past history to assess them. Climate change is one of those new risks. No other civilization before the advent of modern industrialism was able to intervene into nature to even a fraction of the extent to which we do on an everyday basis. Climate change was referred to in several of Giddens's books from the mid 1990s onwards, but it was not discussed at length until the publication of his work The Politics of Climate Change in 2009. Giddens says climate change constitutes a fundamental threat to the future of industrial civilisation as it spreads across the globe. Given that is the case, he asks why are countries around the world doing so little to counter its advance. Many reasons are involved, but the prime one is the historical novelty of humanly induced climate change itself. No previous civilisation intervened into nature on a level remotely similar to that which we do on an everyday level today. We have no previous experience of dealing with such an issue and especially one of such global scope, or of the dangers it poses. Those dangers hence appear as abstract and located at some indefinite point in the future. Giddens's paradox consists of the following theorem. We are likely put off responding adequately to climate change until major catastrophes unequivocally connected to it occur, but by then by definition it would be too late, for we have no way of reversing the build up of greenhouses gases that is driving the transformation of the world's climate. Some such gases would be in the atmosphere for centuries. Within 'The Politics of Climate Change' Giddens places attention on global environmental conferences such as the 1997 Kyoto summit, whereby an agreement was drawn up so that developed countries would cut their emissions by an average of 5.2 per cent. The Kyoto protocol was to become a part of international law, and the developed countries who accounted for at least 55 per cent of total emissions from the industrial states, would have to sign up. In his latest work, Giddens has returned to the subject of the European Union, discussed in 2007 in his book Europe in the Global Age and in a diversity of articles. In Turbulent and Mighty Continent: What Future for Europe?, he discusses the likely future of the European Union in the wake of the financial crisis of 2007–2008. Giddens writes as a committed pro European, but he accepts that fundamental reforms must be made if the European Union is to avoid stagnation or worse. The coming of the euro introduced economic federalism among the eurozone countries and therefore to the European Union as a whole. Some version of political federalism must follow, even if limited in nature. Reforms must confer qualities absent from much of the European Union's history, but which are now required for its future such as flexible and quick acting leadership, coupled to the greater democratic involvement of citizens. However, he also emphasised that European Union "could still founder, even disintegrate, the result of a chain reaction of circumstances that member states were unable to control". In recent years, while continuing to pursue some of the core themes of his earlier works he has become preoccupied with the impact of the Digital Revolution on world society and on everyday life. That revolution, he argues, must not be identified solely with the advent of the internet, extraordinary although that is. Rather, the Digital Revolution is a massive wave of change washing across the world, driven by the interrelation between the Internet, robotics and supercomputers. It is huge algorithmic power—available to the billions of people who already possess smartphones—that connects the other two. Giddens sees the pace and global scope of such revolution as unprecedented in human history and we are probably only in its early stages. Many see the Digital Revolution as primarily producing endless diversity and as acting to dissolve pre existing institutions and modes of life. Giddens emphasises that from its beginnings it has been bound up with power and large scale structures too. It is deeply bound up with American global power and has physical form, depending as it does upon global satellite systems and systems, underground cables and concentrations of supercomputers. GPS has its origins in super power rivalry between the United States and what was then the Soviet Union. The digital universe is also funded by mass advertising and expresses the dominance of large corporations in the world economy. The Digital Revolution forms an important part of Giddens's recent preoccupation with the emergence of the high opportunity, high risk society. For example, the advent of such revolution promises fundamental advances in core areas of medicine. New threats and problems abound, both in our everyday lives and in the larger institutions of our societies. Scientists can communicate with one another in a direct way across the world. The overlap of supercomputers and genetics means that genetic structures can be decoded instantaneously, promising huge advances in conquering major diseases. Medical practice is likely to be transformed through remote monitoring and other digital innovations. At the same time, the overlap of the Digital Revolution with criminality, violence and war is pervasive and dangerous. Military drones are just one example of the continuing involvement of the Digital Revolution with war. Emerging developments in artificial intelligence look likely to propel these changes into a new phase of social transformation, whose outlines at present remain hazy, but which look certain to be quite profound. Supercomputers are becoming more and more powerful in terms of their capacity to handle immense amounts of data while quantum computers, with even greater processing capacity, loom on the horizon. At the same time, deep learning—artificial neural networks capable of innovative thinking—is fast advancing. A world wide debate is going on about how far artificial intelligence can match, or even surpass, human intellectual capabilities. Artificial intelligence and geopolitics, Giddens says, are converging all over again "as the circle of change comes back to its point of origin". In the meantime, China is pouring resources into the further development of artificial intelligence and currently possesses the world's most advanced supercomputer. Giddens was a member of the House of Lords Select Committee on artificial intelligence which reported in April 2018. The committee put forward a variety of suggested reforms to apply not only in the United Kingdom, but potentially much more widely as well. These should take place within a common ethical framework to guide intervention on the part of government and of the digital corporations themselves. The power of the digital mega corporations must be curtailed and subjected to democratic governance, challenging and problematic though such an endeavour is. Artificial intelligence should be developed for the common good. It should follow principles of transparency and fairness and never be allocated the autonomous capability to harm human actors. The major nations and transnational agencies should work towards ensuring that such principles are incorporated into their own codes and practices and applied on a transnational level. The worry is that an artificial intelligence arms race would develop as countries jostle to take the lead both in artificial intelligence generally and in its application to weaponry of diverse sorts. In a much publicised speech given in 2017, Russian President Vladimir Putin observed of advances in artificial intelligence that "whoever becomes the leader in this sphere will become the ruler of the world". If there is a jostling for advantage among the major powers, concerns of ethics and safety may fall by the wayside in the scramble for advantage, adding to the stresses and strains already visible in the international order.

Құрметтер

Гидденс 2004 жылғы 16 маусымда Лондонның Энфилд ауданындағы Саутгейттен барон Гидденс ретінде өмір бойына жұртына тағайындалды. Ол сондай-ақ Америка өнер және ғылым академиясының және Қытай әлеуметтік ғылым академиясының мүшесі. 1999 жылы Португалия үкіметі оны Принц Генрих Навигатор орденінің Ұлы крестімен марапаттады. 2002 жылы Гидденс әлеуметтік ғылымдар саласындағы Астурия ханзадасы сыйлығын алды. 2020 жылғы маусымда Гидденс қоршаған орта мәселелерін және климаттың өзгеруін зерттеуге қосқан үлесі үшін Норвегияның Осло университетінің Арне Наесс кафедрасы мен сыйлығымен марапатталғаны жарияланды. Бұл кафедраны бұрын Джеймс Лавлок, Дэвид Слоан Уилсон және Ева Жоли атты ғалымдар да басқарған. Ол сонымен қатар түрлі университеттерден 15-тен астам құрметті доктор дәрежесіне ие, соның ішінде Жагеллон университеті (2015), Оңтүстік Австралия университеті (2016), Голдсмитс, Лондон университеті (2016) және Линнан университеті (2017).

Кітап тізімі

Гидденс 34 кітап пен 200 мақаланың авторы. Бұл оның ең маңызды еңбектерінің таңдауы:

Гидденс, Энтони (1971) Капитализм және заманауи әлеуметтік теория: Маркс, Дюркгейм және Макс Вебердің жазбаларының талдауы. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. Гидденс, Энтони (1973) Дамыған қоғамдардың сыныптық құрылымы. Лондон: Хатчинсон. Гидденс, Энтони (1976) Функционализм: apres la lutte, Әлеуметтік зерттеулер, 43, 325–366. Гидденс, Энтони (1976) Социологиялық әдістеме жаңа ережелері: интерпретативтік социологияға оң сын. Лондон: Хатчинсон. Гидденс, Энтони (1977) Әлеуметтік және саяси теориядағы зерттеулер. Лондон: Хатчинсон. Гидденс, Энтони (1978) Дюркгейм. Лондон: Фонтана заманауи шеберлері. Гидденс, Энтони (1979) Әлеуметтік теориядағы негізгі мәселелер: әлеуметтік талдаудағы іс-қимыл, құрылым және қайшылық. Лондон: Макмиллан. Гидденс, Энтони (1981) Тарихи материализмге қазіргі заманғы сын. 1-том. Билік, мүлік және мемлекет. Лондон: Макмиллан. Гидденс, Энтони (1982) Социология: қысқаша, бірақ сынды ескерту. Лондон: Макмиллан. Гидденс, Энтони (1982) Әлеуметтік теориядағы суреттер мен сын. Лондон: Макмиллан. Гидденс, Энтони; Маккензи, Гэвин (ред.) (1982) Әлеуметтік таптар және еңбек бөлінісі: Илья Нойштадтқа арналған эсселер. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. Гидденс, Энтони (1984) Қоғамның құрылымы. Структурация теориясының жобасы. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1985) Тарихи материализмге қазіргі заманғы сын. 2-том. Ұлт мемлекеті және зорлық-зомбылық. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1990) Заманауилықтың салдары. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1991) Заманауилық және жеке сәйкестік: соңғы заманауи дәуірдегі жеке тұлға және қоғам. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1992) Интимдіктің өзгеруі: қазіргі қоғамдағы сексуалдық қатынас, махаббат және эротизм. Кембридж: Политика. Бек, Ульрих; Гидденс, Энтони; Лаш, Скотт (1994) Рефлексивті жаңғыру: саясат, дәстүр және қазіргі әлеуметтік тәртіптегі эстетика. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1994) Сол және оңнан тыс – радикалды саясаттың болашағы. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1995) Саясат, социология және әлеуметтік теория: классикалық және қазіргі заманғы әлеуметтік ойлармен кездесулер. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1996) Социологияны қорғау. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1996) Дюркгейм саясат және мемлекет туралы. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1998) Үшінші жол. Әлеуметтік демократияның жаңаруы. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (1999) Бақырылған әлем: жаһандану біздің өмірімізді қалай өзгертіп жатыр. Лондон: Профиль. Хаттон, Уилл; Гидденс, Энтони (ред.) (2000) Шегінде: жаһандық капитализммен өмір сүру. Лондон: Винтаж. Гидденс, Энтони (2000) Үшінші жол және оның сыншылары. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (2000) Бақырылған әлем. Лондон: Раутледж. Гидденс, Энтони (ред.) (2001) Глобалды үшінші жол туралы пікірталас. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (2002) Жаңа лейбористер енді қалай? Кембридж: Политика (баспагер). Гидденс, Энтони (ред.) (2003) Прогрессивті манифест. Орталық солшылдар үшін жаңа идеялар. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (ред.) (2005) Жаңа теңдік. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони; Саттон, Филипп В. (2021) Социология (9-шы басылым). Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (2007) Еуропа жаһандық дәуірде. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (2007) Сізге, Браун мырза, еңбек қайтадан жеңіске жете алады. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони (2009) Климаттың өзгеру саясаты. Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони; Дюнейер, Митчелл; Аппельбаум, Ричард П.; Карр, Дебора (2009) Социологияға кіріспе (жетінші басылым). Кембридж: Политика. Гидденс, Энтони; Дюнейер, Митчелл; Апелбаум, Ричард П.; Карр, Дебора (2011) Социологияға кіріспе (сегізінші басылым). Нью-Йорк: W. W. Norton & Company. Гидденс, Энтони; Дюнейер, Митчелл; Аппельбаум, Ричард П.; Карр, Дебора (2013) Социологияға кіріспе (тоғызыншы басылым). Нью-Йорк: W. W. Norton & Company. Гидденс, Энтони; Дюнейер, Митчелл; Апелбаум, Ричард П.; Карр, Дебора (2016) Социологияға кіріспе (он бірінші басылым). Нью-Йорк: W. W. Norton & Company. Гидденс, Энтони; Дюнейер, Митчелл; Апелбаум, Ричард П.; Карр, Дебора (2018) Социологияға кіріспе (он бірінші басылым). Нью-Йорк: W. W. Norton & Company. Гидденс, Энтони; Дюнейер, Митчелл; Апелбаум, Ричард П.; Карр, Дебора (2021) Социологияға кіріспе (он екінші басылым). Нью-Йорк: W. W. Norton & Company.

Giddens, Anthony (1971) Capitalism and Modern Social Theory: An Analysis of the writings of Marx, Durkheim and Max Weber. Cambridge: Cambridge University Press. Giddens, Anthony (1973) The Class Structure of the Advanced Societies. London: Hutchinson. Giddens, Anthony (1976) Functionalism: apres la lutte, Social Research, 43, 325–366. Giddens, Anthony (1976) New Rules of Sociological Method: a Positive Critique of interpretative Sociologies. London: Hutchinson. Giddens, Anthony (1977) Studies in Social and Political Theory. London: Hutchinson. Giddens, Anthony (1978) Durkheim. London: Fontana Modern Masters. Giddens, Anthony (1979) Central problems in Social Theory: Action, Structure and Contradiction in Social Analysis. London: Macmillan. Giddens, Anthony (1981) A Contemporary Critique of Historical Materialism. Vol. 1. Power, Property and the State. London: Macmillan. Giddens, Anthony (1982) Sociology: A Brief but Critical Introduction. London: Macmillan. Giddens, Anthony (1982) Profiles and Critiques in Social Theory. London: Macmillan. Giddens, Anthony; Mackenzie, Gavin (eds.) (1982) Social Class and the Division of Labour: Essays in Honour of Ilya Neustadt. Cambridge: Cambridge University Press. Giddens, Anthony (1984) The Constitution of Society. Outline of the Theory of Structuration. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1985) A Contemporary Critique of Historical Materialism. Vol. 2. The Nation State and Violence. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1990) The Consequences of Modernity. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1991) Modernity and Self Identity: Self and Society in the Late Modern Age. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1992) The Transformation of Intimacy: Sexuality, Love and Eroticism in Modern Societies. Cambridge: Polity. Beck, Ulrich; Giddens, Anthony; Lash, Scott (1994) Reflexive Modernization: Politics, Tradition and Aesthetics in the Modern Social Order. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1994) Beyond Left and Right — the Future of Radical Politics. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1995) Politics, Sociology and Social Theory: Encounters with Classical and Contemporary Social Thought. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1996) In Defence of Sociology. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1996) Durkheim on Politics and the State. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1998) The Third Way. The Renewal of Social Democracy. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (1999) Runaway World: How Globalization is Reshaping Our Lives. London: Profile. Hutton, Will; Giddens, Anthony (eds.) (2000) On The Edge: Living with Global Capitalism. London: Vintage. Giddens, Anthony (2000) The Third Way and Its Critics. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (2000) Runaway World. London: Routledge. Giddens, Anthony (ed.) (2001) The Global Third Way Debate. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (2002) Where Now for New Labour? Cambridge: Polity (publisher). Giddens, Anthony (ed.) (2003) The Progressive Manifesto. New Ideas for the Centre Left. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (ed.) (2005) The New Egalitarianism Cambridge: Polity. Giddens, Anthony; Sutton, Philip W. (2021) Sociology (9th Edition). Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (2007) Europe In The Global Age. Cambridge: Polity
Giddens, Anthony (2007) Over to You, Mr Brown How Labour Can Win Again. Cambridge: Polity. Giddens, Anthony (2009) The Politics of Climate Change. Cambridge: Polity
Giddens, Anthony; Duneier, Mitchell; Appelbaum, Richard P.; Carr, Deborah (2009) Introduction to Sociology (Seventh Edition). Cambridge: Polity. Giddens, Anthony; Duneier, Mitchell; Appelbaum, Richard P.; Carr, Deborah (2011) Introduction to Sociology (Eighth Edition). New York: W. W. Norton & Company. Giddens, Anthony; Duneier, Mitchell; Appelbaum, Richard P.; Carr, Deborah (2013) Introduction to Sociology (Ninth Edition). New York: W. W. Norton & Company. Giddens, Anthony; Duneier, Mitchell; Appelbaum, Richard P.; Carr, Deborah (2016) Introduction to Sociology (Tenth Edition). New York: W. W. Norton & Company. Giddens, Anthony; Duneier, Mitchell; Appelbaum, Richard P.; Carr, Deborah (2018) Introduction to Sociology (Eleventh Edition). New York: W. W. Norton & Company. Giddens, Anthony; Duneier, Mitchell; Appelbaum, Richard P.; Carr, Deborah (2021) Introduction to Sociology (Twelfth Edition). New York: W. W. Norton & Company.

Сұхбаттардың таңдауы

(1 мамыр 2007 жыл). BBC Гидденспен сұхбаты. 1999 жылғы BBC Reith Lectures аясында Гидденспен «Бақырылған әлем» тақырыбында сұхбат және жаһандану туралы ой-толғаулар. «Жаһандану жөніндегі екінші пікірсайыс: Энтони Гидденспен әңгіме». Видео нұсқасы да қолжетімді. Гидденс BBC World Service арнасының «The Forum» талқылау бағдарламасында (аудио). «Климаттың өзгеруі туралы» (аудио).