Кіріспе
Африкадағы ірі құстар түрі. Аға жұлдыз (Grus carunculata) – Шығыс және Оңтүстік Африканың ылғалды жерлері мен шөптесін далаларында, Эфиопиядан Оңтүстік Африкаға дейін таралған, қорғалатын құстар түрі. Кейде оны Bugeranus туысына жатқызады. Гмелин 1785 жылы ағылшын орнитологы Джон Латэм сипаттап, суретке түсірген «аға тұмсықты балықшыл» негізінде бұл сипаттаманы жасаған. Түрікше атауы – латын тіліндегі caruncula сөзінен шыққан, «шағын ет тіндісі» деген мағынаны білдіреді. Бұрын аға жұлдыз Bugeranus туысына жатқызылған. 2010 жылы жарияланған молекулалық филогенетикалық зерттеу жұлдыздар тұқымдасының Grus туысы монофилеттік емес екенін, ал аға жұлдыз көк жұлдыз бен demoiselle жұлдыздарының кладына жақын түр екенін анықтады. Туыстарды қайта ұйымдастыру нәтижесінде аға жұлдыз Grus туысына көшірілді. Кейбір таксономистер аға жұлдызды Bugeranus ішінде сақтап қалады. Аға жұлдыздың бір ғана түрі бар: ішкі түрлері танылмайды. Стандартты өлшемдерге сәйкес қанаттың ені – , ашық тұмсығы – , табан сүйегі – . Стандартты өлшемдер бойынша, ол сарус жұлдызынан кейін екінші ең ірі пропорционалды жұлдыз болып табылады, тіпті ауыр салмақты қызыл бас жұлдызынан да үлкен. Ересек аға жұлдыздардың үш құсының орташа салмағы . Арқасы мен қанаттары күлгіш сұр түсті. Басының қауырсынды бөлігі көздерінің үстінде және бас бөлігінде қараңғы тақтадай сұр, ал қалған бөлігі ақ, оның ішінде, жоғары тамақтан төменге иілген, қауырсынмен жабылған қауырсын да ақ. Кеудесі, бірінші қанаттары, екінші қанаттары және құйрық жамылғылары қара түсті. Екінші қанаттары ұзын және жерге жуық. Төсі мен мойнының жоғарғы бөлігі бетке дейін ақ. Көздің алдындағы тері, тұмсықтың табаны мен қауырсынның ұшы қызыл, қауырсынсыз және кішкентай дөңгелек түйнектермен жабылған. Аға жұлдыздың ұзын тұмсығы, қара аяқтары мен саусақтары бар. Аталықтары мен аналықтарын ажырату қиын, бірақ аталықтары әлдеқайда ірі болады. Жастардың денесі сары қоңыр, бетінде терісі жоқ және қауырсындары нашар дамыған. Ұрпақ алмасу ұзақтығы (жылдармен) – 13 жыл.
The wattled crane (Grus carunculata) is a large, threatened species of crane found in wetlands and grasslands of eastern and southern Africa, ranging from Ethiopia to South Africa. It is sometimes placed in the monotypic genus Bugeranus. Gmelin based his account on the "wattled heron" that had been described and illustrated by the English ornithologist John Latham in 1785. The specific epithet is from the Latin caruncula meaning "a small piece of flesh". The wattled crane was formerly placed in its own genus Bugeranus. A molecular phylogenetic study published in 2010 found that the genus Grus within the crane family was not monophyletic and that the wattled crane was a sister species to a clade containing the blue crane and the demoiselle crane. In the resulting reorganization of the genera, the wattled crane was moved to the genus Grus. Some taxonomists retain the wattled crane within Bugeranus. The wattled crane is monotypic: there are no recognised subspecies. Among standard measurements, the wing chord length is , the exposed culmen is and the tarsus is Going on standard measurements, it is the second largest proportioned crane after the sarus species, outsizing in these respects even the ostentatiously heavier red crowned crane. Three adult wattled cranes averaged The back and wings are ashy gray. The feathered portion of the head is dark slate gray above the eyes and on the crown, but is otherwise white, including the wattles, which are almost fully feathered and hang down from under the upper throat. The breast, primaries, secondaries, and tail coverts are black. The secondaries are long and nearly reach the ground. The upper breast and neck are white all the way to the face. The skin in front of the eye extending to the base of the beak and tip of the wattles is red and bare of feathers and covered by small round wart like bumps. Wattled cranes have long bills and black legs and toes. Males and females are virtually indistinguishable, although males tend to be slightly larger. Juveniles have tawny body plumage, lack the bare skin on the face, and have less prominent wattles. The generation length (in years) is 13.
Ауқым
Шалқарлы кран Африканың шығыс және оңтүстік бөлігіндегі он бір елде кездеседі, соның ішінде Эфиопияның жоталарында оқшауланған топтамасы да бар. Әлемдегі шалқарлы крандардың жартысынан астамы Замбияда қоныстанады, бірақ ең ірі шоғырланған жері Боцвананың Окаванго дельтасы болып табылады. 2018 жылдың сәуір айында Анголада шалқарлы крандардың жаңа топтамасы табылды.
Тұрғылықты ортасы мен тамақтану
Көп жағдайда, шұңқырлы крандар қолжетімсіз ылғалды жерлерде мекендейді. Оларға қамыс сияқты шөптесін өсімдіктер көп болатын, саяз батпақты жерлер қажет. Барлық крандар – бәсенді жейтін жануарлар. Шұңқырлы кранның негізгі тағамы – су өсімдіктері, әсіресе су астындағы қамыстар мен су лилияларының түйнектері мен тамырлары. Бұл – қазіргі кездегі ең көп өсімдікпен қоректенетін кран түрлерінің бірі. Рационының тағы бір маңызды бөлігі – су жәндіктері. Олар мүмкіндігі болғанда ұлулармен, қосмекенділермен және жыландармен де қоректенеді. Бұл түрдің іздейтін тағамының шамамен 90% -ы саяз суларда өтеді. Олар көбінесе мұқтарымен лайлы топыраққа күшпен қазып, тағам іздейді. Кейде дәнді дақылдар мен шөп тұқымын да жейді, бірақ бұл басқа үш африкалық кран түріне қарағанда сирек кездеседі.