Кіріспе

Кесірткелер түрі

Үлкен құлақсыз кесіртке (Cophosaurus texanus) – Cophosaurus туысының жалғыз түрі. Ол кішкентай құлақсыз кесірткелерге және Holbrookia туысының басқа да түрлеріне жақын. Шындығында, ол 1852 жылдан 1970 жылдарға дейін сол туысқа енгізіліп, Holbrookia texana деп аталды. Құлақсыз кесірткелерде сыртқы құлақ тесіктері болмайды, бұл құмда қазуға бейімделудің нәтижесі, сондай-ақ төменгі жақ сүйегі мен жоғарғы ерін қабықшаларының ерекшелігі. Үлкен құлақсыз кесірткелерде жыныстық диморфизм байқалады, аталары аналарынан ірілеу және әдемі түсті болады, көк және жасыл түстерде жарқырап, көбелек шағылысқан кезде олар ерекше көзге түседі. Аталардың бүйір бөлігінде екі қара жолақ анық көрінеді, ал аналарда бұл жолақтар нашар дамыған немесе мүлдем болмайды. Үлкен құлақсыз кесіртке Чиуауа шөлінде және АҚШ-тың оңтүстік-батысы мен Мексиканың солтүстігіндегі құрғақ және жартылай құрғақ аймақтарда таралған. Олар көбінесе тас, қиыршық тас және құмды аздаған өсімдіктер өсетін ашық жерлерді мекендейді. Жеке кесірткелердің түсі көбінесе олардың мекендейтін аймақтың тас және топырақ түсіне сәйкес келеді. Олар қауіптен және жыртқыштардан құтылу үшін камуфляжға және жылдамдыққа сенеді, содан кейін тас жарықтарына тығылады. Олар негізінен жәндіктермен қоректенеді, әртүрлі шыңғыршықтар, шегірткелер, гусеницалар, құмырсқалар, шыбындар, қоңыздар және масалар олардың тағамында болады. Кейде олар өрмекшілер мен кішкентай кесірткелерді де жейді. Cophosaurus жұмыртқа салатын түр. Аналықтары жылына 2-4 рет 2-9 жұмыртқадан жұмыртқа салады, маусым мен қазан аралығында жұмыртқадан балапандар шығады және бір жылда ересек мөлшеріне жетеді.

Көбею

Құлақсыз үлкен кекіректің өмір сүру ұзақтығы әдетте 3 жылды құрайды, бірақ жабайы жаратылыста бес көбелек маусымын өткерген жекелеген мысалдар тіркелген. Инкубация кезеңі шамамен 50 күнге созылады. Балапандар маусымнан қазанға дейін жарық көреді, олардың мұрын-дене ұзындығы 20–25 мм-ден 26–31 мм-ге дейін ауыспалы болады.

Диета

Құлақсыз үлкен кекірек негізінен жәндіктермен қоректенеді және оның тамақтануы әртүрлі. Аризона штатының Мохаве округінде жүргізілген зерттеуде диетаның 85% жәндіктерден тұратыны анықталды, оның ішінде 18,2% Ортоптера (крикеттер, шегірткелер, қоңыздар), 15,8% Гименоптера (құмырсқалар, аралар, пилашылар, шермеңдер), 10,1% Лепидоптера (көбелектер мен мотылдар), 9,2% Диптера (шыбықтар), 9,2% Колеоптера (қоңыздар) және 8,4% Хемиптера (нағыз жәндіктер). Өрмектер диетаның 7,9% құрады, ал Кофозавр кейде кішкентай кекіректермен, әсіресе әдемі ағаш кекіректермен (Urosaurus ornatus) жаздың соңы мен көктемнің басында, жас дарақтар пайда бола бастағанда және көптеп кездескенде қоректенетіні анықталды. Бұл зерттеулерде сирек кездесетін азықтардың ішінде Невроптера (торлы қанаттылар, мантидфлайлар, арыстан жәндіктер), кенелер, псевдоскорпиондар, термиттер, Гомоптера, ересек Лепидоптера және Одоната (дракондар, стрекозы) болды. Аризонадағы зерттеуде өсімдіктер диетаның 5,5% құрайтыны анықталды, ал Дюранго зерттеуінде өсімдіктерді жұтудың тек екі жағдайы тіркелді және олар кездейсоқ жұтылу деп түсіндірілді. Дюранго зерттеуінде диетадағы ең көп таралған немесе ең жоғары пайыздық үлеске ие азықтардың (мысалы, Гименоптера, гусеницалар және т.б.) жыл сайын өзгеретіні анықталды.

Тіршілік ету ортасы

Чихуахуа шөліне тән, құлақтары жоқ ірі кесіртке, Тамаулипан мезквиталының батыс аймақтарына, Месета Орталық маторралының солтүстік-шығыс жиектеріне, сондай-ақ Техастағы жартылай құрғақ Эдвардс платосы мен Орталық Ұлы жазықтарға, және Аризонаның көшімді аймағына (Соноран шөлі мен Аризона тауларының орман арасындағы) дейін таралған. Бұл экожүйелерде ол әдетте ашық бұталы жерлерді, сирек өсімдіктер өсетін және тас, қиыршық тас бар аймақтарды мекендейді. Әк және құмтас, гранит және жанартаулық таулардың көлбеу беткейлері де кесірткеге қолайлы орта. Құлақтары жоқ ірі кесірткелермен байланысты өсімдіктерге бал мескиті (Prosopis glandulosa), креозот бұтасы (Larrea tridentata), окотилло (Fouquieria splendens), сотол (Dasylirion), лечугилла (Agave lecheguilla), тікенді кактус (Opuntia), былғары тұқымды (Jatropha dioica) және канделилла (Euphorbia antisyphilitica) жатады. Түнде Кофозавр көбінесе 15,3 см (6 дюйм) тереңдіктегі жұмсақ құмға шұңқыр қазып кіреді, ал құм жоқ жерлерде, олар жартылай қиыршық тасқа немесе тақтатасқа көміліп, немесе жер бетінде ұйықтайды. Суық қыс күндері әйел кесірткелер тақтатастың астында бірлесіп жерленгендері байқалған. Бұл негізінен жерде тіршілік ететін кесірткелер, олар көбінесе айналасын қарау үшін, жақындап келе жатқан жемтіктер мен жыртқыштарды іздеу үшін, жартастан шығып тұрған сияқты биік жерге шығады. Олар жыртқыштардан қашу үшін жарықтарға немесе қуыстарға тығылуға құштар емес, керісінше, бір тастан екіншісіне өте жылдам жүгіреді, немесе бірнеше метрді шапшаң жүгіріп, кенеттен тоқтап, мұздай қалқып, осы кезде олардың керемет камуфляжы оларды көзден жоғалтып жібергендей сезім тудырады. Кофозаврлар қысқа мерзімге жоғары жылдамдықпен қозғалғанда екі аяқпен жүгіруге қабілетті.