Кіріспе

Кекірегендер тобы

Құлақсыз кекірегендер – Солтүстік Америка Құрама Штаттары мен Мексиканың жартылай шөлейтті және далалық жерлерінде табиғи түрде өсетін екі түрге бөлінетін кішкентай кекірегендер. Cophosaurus және Holbrookia туыстарының екеуі де сыртқы құлақ тесіктерінің болмауымен сипатталады, бұл олар қазғанда құмның денесіне енуіне қарсы шара деп есептеледі.

Айырмалы белгілері

Құлақсыз кесірткелер әдетте 7,5 см-ден 15 см-ге дейін ұзындығымен өзгереді. Еркектері аналықтарынан ірілеу болады. Еркектерінің артқы аяқтарының алдында екі қалың қара жолағы бар (суретте көрсетілген). Аналықтарынан айырмашылығы, олардың әр жамбасының артында бір қара жолақ болады. Қызғылт тамақ және қабырғалары жүктіліктің белгісі. Құлақсыз кесірткелерде екі құлақ бүктемесі, үлкен көздері және 27 немесе одан аз жамбас тесігі болады. Олардың алдыңғы аяқтары артқы аяқтарына қарағанда қысқа, ал саусақтары салыстырмалы түрде ұзын. Құлақсыз кесірткелер деп аталғанымен, олар есту қабілетіне толық ие, бірақ құлақтарында сыртқы тесік болмайды. Бұл ерекшелік жерге көмілгенде құлақтарына топырақ кірмейтіндей болуына көмектеседі.

Мінез-құлық

Құлақсыз кесірткелер күндізгі уақытта ең белсенді болады, қыс және күз айларында ұйқыға кетеді. Жыртқыш жақындағанда, олардың қорғаныс механизмі – құйрықтарын көтеріп, қимылдату. Өз аумағын белгілеу үшін денеге бүйірлік қысым жасау, басын шайқау және денесін көтеру сияқты әрекеттер бірге орындалады. Құлақсыз кесірткелер белгілі бір деңгейде гомеостазға қабілетті. Температура өзгерісіне жауап ретінде олар жылуды өткізгіштік, конвекция және сәулелену арқылы алады. Салқын температурада олар дене температурасын көтеру үшін денелерін күнге қарай бұрып, инфрақызыл сәулелерді сіңіреді. Дене температурасын төмендету үшін олар денелерін күнге қатысты реттеу арқылы сәулелерді аз сіңіреді. Ал ыстық температурада олар өткізгіштік арқылы дене температурасын төмендетеді, мысалы, жердің қызуынан қашу үшін ағашқа көтеріледі.

Диета

Құлақсыз кесірткелердің тағамы буынтұқымдылар – көбелектер, мольдар, қоңыздар, шегірткелер, жәндіктер және мойынтұмсықтардан тұрады.

Қорғаныс механизмі

Құлақсыз кесіртке ерекше қорғаныс механизміне және суыққандық метаболизміне ие. Оның басының үстіңгі жағында "қан тамыры" деп аталатын кішкентай тесік бар, ол күндіз тез жылуға көмектеседі. Бірақ, жыртқыш жақындағанда, қанды кесірткенің көзіне бағыттап, оны жыртқышқа шашыратып, қашуға жеткілікті уақыт береді.

Көбею

Жұптасу көктемде жүзеге асады. Құлақсыз кесірткелер жұмыртқаларын наурыз және тамыз айлары аралығында салады, олардың шайқалуына шамамен елу күн уақыт керек. Олар әдетте бір-үш рет жұмыртқа салады. Бір жұмыртқа тобында бірден 10 жұмыртқаға дейін болады. Шайқалып шыққанда, жас кесірткелердің ұзындығы шамамен 5 см-ге жетеді.

Қауіптер

АҚШ және Мексикада күрделі өмірлік қауіп анықталған жоқ, бірақ ортаның жоғалуы мен нашарлауы осы түрдің санының азаюына себеп болады.

Географиялық ауқым

Құлақсыз кесірткелер Америка Құрама Штаттарының оңтүстік-батыс және орталық бөліктерінде, Техас, Аризона, Нью-Мексико, Юта, Колорадо, Канзас, Оклахома штаттарында, сондай-ақ солтүстікке қарай Небраска, Оңтүстік Дакота және Вайоминг штаттарында таралған. Олар Мексикада да кездеседі, Сонора, Чиуауа, Коауила, Синалоа, Дуранго, Закатекас, Сан-Луис-Потоси, Нуэво-Леон, Тамаулипас және Веракрус штаттарында қоныстанған.