Фридрих Роберт Фолькманн: Неміс композиторының өмірі мен шығармашылығы
Robert Volkmann
Фридрих Роберт Фолькманн – неміс композиторы, 1815 ж. туған. Әкесінен музыка білімін алған, скрипка, виолончельде ойнаған. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фридрих Роберт Волкманн (6 сәуір 1815 – 30 қазан 1883) – неміс композиторы.
German composer
Friedrich Robert Volkmann (6 April 1815 – 30 October 1883) was a German composer.
Өмір
Роберт Волкманн Саксония Корольдігінің Мейсен қаласына жақын Ломматцш ауылында дүниеге келді. Оның әкесі шіркеудің музыкалық директоры болғандықтан, оны мұрагерлікке дайындау үшін музыка білімі берді. Осылайша, Волкманн әкесінен орган мен фортепианода ойнауды үйренді, скрипка мен виолончельді Фрибельден оқыды, ал 12 жасында Хайдн, Моцарт және Бетховеннің струнный квартеттерінде виолончель партиясын орындады. 1832 жылы ол мұғалім болу мақсатымен Фрайберг гимназиясына түсті. Мұнда ол музыканы Август Фердинанд Анакерден оқып, музыкаға толығырақ берілуіне ынталанды. 1836 жылы Лейпцигке Карл Фердинанд Бекерден білім алуға кетті. Лейпцигте ол Роберт Шуманмен танысты, ол оның оқуына қолдау көрсетті. Содан кейін олар бірнеше рет кездесті. Оқуын аяқтаған соң Прагадағы музыка мектебінде ән оқытушысы болып жұмыс істеді. Бірақ ол онда ұзақ қалмады, 1841 жылы Будапештке көшіп, фортепиано мұғалімі және Allgemeine Wiener Musik Zeitung газетінің тілшісі болып жұмыс істеді. Қысқа мерзімді жеке жұмыстан кейін 1848 жылы реформалық синагогтың хормейстері және органшысы болды. Ол 1852 жылға дейін дерлік танылмаған күйде шығармалар жазды, сонда оның B-бемоль минорындағы фортепиано триосы Франц Лист пен Ханс фон Бюловтың назарына ілігіп, олар оны Еуропа бойынша бірнеше рет орындады. 1854 жылы Волкман Венаға көшіп, 1858 жылы Будапештке қайтып келді. 1857 жылы Волкманның барлық шығармаларын жариялау құқығын сатып алып, сатудан тәуелсіз тұрақты табыс ұсынған баспагер Густав Геккенасттың арқасында Волкман 1870-жылдардың басында Геккенаст Будапешттегі баспасын жапқанға дейін өзін толығымен композицияға арнады. 1864 жылы Венаға сапарлағанда Волкман Йоханнес Брамспен танысып, жақын дос болады. Олар хаттарында бір-біріне "lieber Freund" ("құрметті дос") деп атасатын. 1870-жылдардан бастап Волкманн өте аз шығарма жазды. 1875 жылдан өмірінің соңына дейін ол Будапешттің Ұлттық музыка академиясында гармония және контрапункт профессоры болды, онда Лист директор болып жұмыс істеді. Волкманн 68 жасында Будапештте қайтыс болды.
Robert Volkmann was born in Lommatzsch near Meißen in the Kingdom of Saxony. His father, a music director for a church, trained him in music to prepare him as a successor. Thus, Volkmann learned to play the organ and the piano with his father, studied violin and cello with Friebel, and by age 12, he was playing the cello part in string quartets by Haydn, Mozart and Beethoven. In 1832, he entered the Freiberg Gymnasium for the purpose of becoming a teacher. There he studied music with August Ferdinand Anacker, who encouraged him to devote himself to music more fully. From there he went on to Leipzig in 1836 to study with Carl Ferdinand Becker. In Leipzig, he met Robert Schumann who encouraged him in his studies. They met again several times after that. When he finished his studies, he began working as voice teacher at a music school in Prague. He did not stay there long, and in 1841 he moved to Budapest, where he was employed as a piano teacher and a reporter for the Allgemeine Wiener Musik Zeitung. After a short period of freelance work, he became the choirmaster and organist of a Reform synagogue in 1848. He composed in virtual obscurity until 1852, when his Piano Trio in B flat minor caught the ears of Franz Liszt and Hans von Bülow, who proceeded to play it several times all over Europe. In 1854, Volkmann moved to Vienna, only to return to Budapest in 1858. Thanks to the publisher Gustav Heckenast, who in 1857 bought the rights to publish all Volkmann's works in exchange for regular income regardless of sales, Volkmann was able to fully dedicate himself to composition, until Heckenast closed down his Budapest publishing house in the early 1870s. While visiting Vienna in 1864, Volkmann became acquainted with Johannes Brahms, and they became close friends. In letters they addressed each other as "lieber Freund" ("dear friend"). From the 1870s Volkmann slowed down and composed very little. From 1875 until his death, he was professor of harmony and counterpoint at Budapest's National Academy of Music, where Liszt was the director. Volkmann died in Budapest aged 68.