Кіріспе
Ингольштадт университеті 1472 жылы сол кездегі Бавария герцогы Людовик Бай құрыған. Оның алғашқы канцлері Эйхштадт епискобы болды. Ол теология, құқық, либеральді өнер және медицинадан тұратын төрт факультеттен құралды, олардың барлығы Hoheschule ('жоғары мектеп') құрамында біріктірілген. Университет Вена университетінің үлгісімен салынды. Оның басты мақсаты – христиан дінін тарату еді. Университет 1800 жылдың мамыр айында Баварияның сайлаушы князі Максимилиан IV-нің (кейіннен Бавария королі Максимилиан I) бұйрығымен жабылды.
The University of Ingolstadt was founded in 1472 by Louis the Rich, the Duke of Bavaria at the time, and its first Chancellor was the Bishop of Eichstätt. It consisted of four faculties: theology, law, artes liberales and medicine, all of which were contained in the Hoheschule ('high school'). The university was modeled after the University of Vienna. Its chief goal was the propagation of the Christian faith. The university closed in May 1800, by order of the Prince elector Maximilian IV (later Maximilian I, King of Bavaria).
Реформацияға дейінгі кезең
Алғашқы бірнеше онжылдықта университет тез өсіп, тек реалистік және номиналистік мектептерден философтар үшін ғана емес, сонымен қатар либералды өнерді оқығысы келетін кедей студенттер үшін колледждер ашты. XV ғасырдың аяғындағы ең танымал оқытушылардың арасында ақын Конрад Сельтес, еврей ғалымы Йоханнес Реухлин және бавариялық тарихшы Йоханнес Турмайр (сонымен қатар "Йоханнес Авентин" деп те аталады) болды. Иллюминаттар қозғалысы 1776 жылдың 1 мамырында Ингольштадтта (Жоғарғы Бавария) иезуиттер тәлім берген Адам Вайсхаупт (1830 жылы қайтыс болған), Ингольштадт университетінің канондық құқықтан алғашқы профессор-лекторы, құрды. Бұл қозғалысты Ағартушылықтың бір тармағы ретінде еркін ойлаушылар құрады. Сол кездегі жазушылар, мысалы Сет Пейсон, бұл қозғалыстың Еуропа мемлекеттерінің үкіметтеріне тымысынан еніп, құлатуға бағытталған құпия ұйым екеніне сенді. Кейбір жазушылар, мысалы Огюстен Барруэль мен Джон Робисон, тіпті Иллюминаттардың француз революциясының артында тұрғанын мәлімдеді, бірақ Жан Жозеф Мунье өзінің 1801 жылғы «Философтарға, еркін масондарға және Иллюминаттарға Франция революциясында таңылған ықпал туралы» кітабында бұл мәлімдемені жоққа шығарды. Топтың жақтастары «Иллюминаттар» деп аталды, бірақ олар өздерін «Жақсартушылар» деп атады. Бұл топты «Иллюминаттар ордені» және «Бавария Иллюминаттары» деп те атады, ал қозғалыстың өзі иллюминатизм (иллюминатизмнен туындаған) деп аталды. 1777 жылы Карл Теодор Баварияның билеушісі болды. Ол Ағартушылық Деспотизмінің жақтаушысы болды және 1784 жылы оның үкіметі барлық құпия қоғамдарды, соның ішінде Иллюминаттарды да тыйым салды. Иллюминаттарға заңды түрде жұмыс істеуге рұқсат етілген кезеңде көптеген ықпалды зиялылар мен прогрессивті саясаткерлер өздерін мүшелер ретінде санады, оның ішінде Фердинанд Брауншвейгский және дипломат Ксавьер фон Цвак, ол операцияның екінші тұлғасы болды және оның үйін тінткен кезде топтың көптеген құжаттары табылды. Иллюминаттардың мүшелері жоғары тұрғандарына бағынуға ант берді және әрқайсысы бірнеше дәрежеге ие үш негізгі топқа бөлінді. Орденнің Еуропа құрлығының көптеген елдерінде филиалдары болды; он жыл ішінде оның шамамен 2000 мүшесі болды. Бұл ұйым Иоганн Вольфганг фон Гёте және Иоганн Готфрид Гердер сияқты әдебиетшілерді, тіпті Готта және Веймар герцогтарын да қызықтырды. Вайсхаупт өз тобын масондыққа сәйкес құрды және көптеген Иллюминаттар бөлімдері қолданыстағы масондық ложаларынан мүшелер алды. Ішкі дағдарыс және мұрагерлік туралы алаңдаушылық оның құлдырауына себеп болды, оны 1785 жылы Бавария үкіметінің Секулярлық жарлығы жүзеге асырды.
Реформация және оның салдары
Лютерандық қозғалыс Ингольштадт қаласында ерте қалыптасты, бірақ қарсы реформацияның негізгі тұлғаларының бірі Иоганн Эк оны жылдамдықпен ығыстырып шығарды. Ол университетті Оңтүстік Германиядағы дәстүрлі католик дінінің бекінісіне айналдырды. Эк ілесіп, көптеген иезуиттер мектептегі маңызды лауазымдарға тағайындалды, және 17 ғасырдың көп бөлігінде университет толығымен иезуиттер орденінің бақылауына көшті. Осы кезеңдегі көрнекті ғалымдардың қатарында теолог Грегори Валентиялық, астроном Кристофер Шейнер (гелиоскопты ойлап тапқан), Иоганн Баптист Цисат және ақын Якоб Балде болды. Рим императоры Фердинанд II осы университетке білім алды.
Көшіру
18 ғасырда Ағартушылық қозғалысы туды, оның кейбір ағымдары шіркеу басқаратын университеттерге, оның жарқын мысалы – Ингольштадт университетіне қарсы болды. Университет уақыттың талабына сай өзгеріске ұмтылып, иезуиттер одан біртіндеп шығып кетті, нәтижесінде университет мүлдем зайырлы болып, Ингольштадт қаласындағы ең беделді тұлға Адам Вайсхаупт – иллюминаттардың құпия қоғамын құрған адамға айналды. 1799 жылдың 25 қарашасында сайлаушы Максимилиан IV университеттің қаржылық жағдайының нашарлығына байланысты оны сақтап қалудың мүмкін еместігін жариялады: осылайша университет Ландшутқа көшірілді. Университет сол жылғы оқу семестрін аяқтады және 1800 жылдың мамырында Ингольштадттан кетіп, Еуропадағы ең беделді және күшті жоғары оқу орындарының бірі болған мектептің тарихын тыныш аяқтады. 1826 жылы король Людвиг I университетті астана Мюнхенге көшірді (Мюнхеннің Людвиг Максимилиан университеті). Содан кейін Ингольштадтта тағы бір жоғары оқу орны ашылды, қазір ол WFI Ингольштадт Менеджмент мектебі деп аталады (1989 жылы Эйхштетт-Ингольштадт Католик университетінің құрамында құрылған), Германияның жетекші бизнес мектептерінің бірі.
Танымал мәдениетте
Мэри Шеллидің "Франкенштейн" романынан Виктор Франкенштейн Ингольштадт университетінің құрамындағы ойдан шығарылған студент болды. 1931 жылғы фильмдегі бейімдеуде оқу орны Голдштадт медициналық колледжі деп аталады. Голдштадт университеті Ван Хельсинг романында да кездеседі (бірақ онда ол Румынияда орналасқан).