Оңтүстік Кенсингтон метро стансасы

Кіріспе

Лондон метро станциясы

Оңтүстік Кенсингтон – Лондон метро станциясы, Оңтүстік Кенсингтон ауданында, Лондонның оңтүстік-батысында орналасқан. Оны District, Circle және Piccadilly желілеріне қызмет көрсетеді. District және Circle желілерінде ол Глостер-роуд және Слоан-сквер арасында, ал Piccadilly желісінде Глостер-роуд және Найтсбридж арасында жатыр. Бұл станция Travelcard 1-ші аймағында. Басты станция кіреберісі Олд Бромптон-роуд (A3218), Тюрло Плейс, Харрингтон-роуд, Онслоу Плейс және Пелхэм-стрит көшелерінің қиылысында орналасқан. Қосалқы кіреберістер Экзибишн-роудта орналасқан, олар табиғат тарихы, ғылым, Виктория және Альберт мұражайларына жаяу жүргіншілер туннелі арқылы қол жеткізеді. Сондай-ақ жақын жерде Корольдік Альберт залы, Лондон Империялық колледжі, Корольдік музыка колледжі, Гете институтының Лондон бөлімшесі және Исмаили орталығы бар. Станция екі бөліктен тұрады: 1868 жылы Метрополитен темір жолы және District темір жолы компанияларының Ішкі шеңбер маршрутын Глостер-роудтан Вестминстерге қарай кеңейту аясында ашылған жер үсті платформалары және 1906 жылы Ұлы Солтүстік, Piccadilly және Бромптон темір жолы ашқан терең платформалар. Жер үсті жолдары операциялық талаптарға сәйкес бірнеше рет өзгертілді, ал қазіргі жағдайы 1960 жылдары қалыптасқан. Терең платформалар көбінесе өзгеріссіз қалды, бірақ 1970 жылдары лифттерді эскалаторлармен алмастыру станцияның екі бөлігі арасындағы ауысуды жақсартты. Жер үсті станциясының және Экзибишн-роуд жаяу жүргіншілер туннелінің бөліктері ІІ санатқа жатады.

Жер асты станциясы

Станция 1868 жылдың 24 желтоқсанында Метрополитен темір жолы (MR, кейіннен Метрополитен желісі) және Аудандық темір жолы (DR, кейіннен Аудандық желісі) тарапынан ашылды. MR бұрын 1868 жылдың 1 қазанында Паддингтоннан (Прэд-стрит) (қазіргі Паддингтон) Глостер-роудқа дейін желіні ұзартты және DR өз желісінің Вестминстерге дейінгі бөлігін ашқанда, DR-мен байланысу үшін Оңтүстік Кенсингтонға дейін жолдар салды. MR инженері Джон Фаулер жобалаған Оңтүстік Кенсингтон станциясының бастапқы нұсқасында екі платформа болды, бірақ DR қызметтерінің кеңеюімен олардың саны көбейтіледі. 1870 жылдың 1 тамызында DR Глостер-роуд пен Оңтүстік Кенсингтон арасында қосымша жолдар ашты. 1871 жылдың 10 шілдесінде DR Оңтүстік Кенсингтондағы өз нысандарын ашты. Ұлғайтылған стансада әр компанияға екі платформадан және батыстан келген MR пойыздарын аяқтауға арналған бір платформадан болды. Екі компанияның жолдарының қосылыс нүктесі де станцияның батыс жағынан шығыс жағына көшірілді. 1872 жылдың 1 ақпанында DR өзінің Earl's Court станциясынан солтүстікке қарай тармақ салып, Аддисон-роудтағы (қазіргі Кенсингтон (Олимпия)) Батыс Лондондық кеңейтім бірлескен темір жолымен (WLEJR, қазір Батыс Лондон желісі) байланысты. Осы күннен бастап Outer Circle қызметі DR жолдары арқылы жүре бастады. Бұл қызметті Солтүстік Лондон темір жолы (NLR) Лондон қаласындағы Брод-стриттен (қазір бұзылған) Солтүстік Лондон желісі арқылы Уиллесден-Джанкшнға, содан кейін Батыс Лондон желісі арқылы Аддисон-роудқа және DR арқылы Mansion House-қа (сол кезде DR-дің шығыс терминалы) жеткізді. 1872 жылдың 1 тамызынан бастап Middle Circle қызметі де Оңтүстік Кенсингтон арқылы жүре бастады, ол Мургейттен MR жолдарымен Ішкі шеңбердің солтүстік жағында Паддингтонға, содан кейін Хаммерсмит және Сити темір жолы (H&CR) арқылы Латтимер-роудқа, содан кейін бұзылған байланыс арқылы WLEJR-ға Аддисон-роудқа және DR арқылы Mansion House-қа дейін барды. Бұл қызметті H&CR және DR бірлесіп жүргізді. 1885 жылдың 4 мамырында DR Оңтүстік Кенсингтон метрополитенін ашты, бұл жаяу жүргіншілерге арналған метро (плиткамен қапталған туннель), ол станциядан Экспозиция жолының бойымен жаңа салынған мұражайларға жетеледі және 1 пенни төлем жасау арқылы кіруге мүмкіндік берді. Метро бастапқыда Корольдік Альберт залына дейін созылуы жоспарланған, бірақ Император институтының құрылысы туннельдің Ғылым мұражайында шығуына себеп болды, онда ол Экспозиция жолына шығады. Оның құрылысына 42,614 фунт стерлинг (қазіргі күнгі шамамен £) жұмсалған болса да, ол 1886 жылдың 10 қарашасында жабылды және кейіннен тек арнайы музейлік шаралар үшін ғана ашылды. Бастапқыда Оңтүстік Кенсингтондағы көрмелер кезінде ғана ашылған, ол 1908 жылы тегін түрде халыққа ашылды. Метро II дәрежелі мұра нысаны. 1890 жылы Оңтүстік Кенсингтон мен Паддингтон метрополитені (SK&PS), Оңтүстік Кенсингтоннан Паддингтон станциясына дейін салынбақ болған және туннельдің бірінші бөлімі ретінде пайдалану үшін аз қолданылған жаяу жүргіншілер метрополитенін сатып алуды ұсынды. 18 фут (5 м) ені және 11 фут (3 м) биіктігі бар метро екі жолды қиындықсыз қабылдай алатын еді, бірақ SK&PS-тің Гайд-паркте траншея қазу жоспарына қарсылық болды және темір жол 1891 жылдың наурыз айында Парламенттен жеке заң жобасын кері қайтарып алды. DR метроны ара-тұра ашып тұрды және 1908 жылға дейін жол ақысын алды, содан кейін ол тұрақты түрде тегін ашылды. 1900 жылдың 30 маусымында Middle Circle қызметі Earl's Court пен Mansion House арасында тоқтатылды, ал 1908 жылдың 31 желтоқсанында Outer Circle қызметі де Earl's Court станциясында аяқталу үшін қысқартылды. 1907 жылы қазіргі аркадалы станция кіреберісі Джордж Шерриннің жобасы бойынша ашылды. 1949 жылы Метрополитен желісімен жүретін Ішкі шеңбер бағытына түйін картасында жеке сәйкестік берілді. 1957 жылдың маусым айында кері бұрылатын платформа пайдаланылмай қалды және екі арал платформасын қосу үшін жол төсеніші толтырылды. Шығыс бағытындағы MR платформасы (No 1) және батыс бағытындағы DR платформасы (No 4) сәйкесінше 1966 жылдың қаңтарында және 1969 жылдың наурызында пайдаланудан шығарылды. Бұл платформалар үшін рельстер де алынып тасталды және 4-ші платформа 1970 жылдардың басында Пикадилли желісіне эскалаторлар орнатуға мүмкіндік беру үшін бұзылды. Кеңейтілген арал платформасы қазір екі бағытта да Аудандық және Дөңгелек желілерімен қызмет көрсетеді. 1 және 4-ші платформалар жабылып, 3-ші платформа 1-ші платформа болып қайта нөмірленді. Қазіргі кездегі пойыздар бастапқы орналасудан қарама-қарсы бағытта жүреді. Қызмет бұзылу немесе инженерлік жұмыстар кезінде пойыздар 1-ші платформадан шығысқа қарай да жүре алады. Аркадалы станция кіреберісі мен дүкендері, жер асты платформаларына тіреу қабырғалары және Экспозиция жолындағы жаяу жүргіншілер туннелі II дәрежелі мұра нысандары болып табылады. Десятилетиялар бойы станцияның үстіне қонақүйлер, кеңселер және сауда орталығы салынбақ болған көптеген жобалар жасалды. Бірақ ешқайсысы жүзеге аспады.

The station was opened on 24 December 1868 by the Metropolitan Railway (MR, later the Metropolitan line) and the District Railway (DR, later the District line). The MR had previously opened an extension from Paddington (Praed Street) (now Paddington) to Gloucester Road on 1 October 1868 and opened tracks to South Kensington to connect to the DR when the DR opened the first section of its line to Westminster. The original South Kensington station, designed by the MR's engineer John Fowler, had two platforms although it was intended that this would be supplemented as DR services extended. On 1 August 1870, the DR opened additional tracks between Gloucester Road and South Kensington. On 10 July 1871, the DR opened its own facilities at South Kensington. The enlarged station had two through platforms for each company and a bay platform for terminating MR trains from the west. The junction between the two companies' tracks was also moved from the west side of the station to the east side. On 1 February 1872, the DR opened a northbound branch from its station at Earl's Court to connect to the West London Extension Joint Railway (WLEJR, now the West London Line) at Addison Road (now Kensington (Olympia)). From that date the Outer Circle service began running over the DR's tracks. The service was run by the North London Railway (NLR) from its terminus at Broad Street (now demolished) in the City of London via the North London Line to Willesden Junction, then the West London Line to Addison Road and the DR to Mansion House – at that time the eastern terminus of the DR.

From 1 August 1872, the Middle Circle service also began operations through South Kensington, running from Moorgate along the MR's tracks on the north side of the Inner Circle to Paddington, then over the Hammersmith & City Railway (H&CR) track to Latimer Road, then, via a now demolished link, on the WLEJR to Addison Road and the DR to Mansion House. The service was operated jointly by the H&CR and the DR.

On 4 May 1885, the District Railway opened South Kensington Subway, a pedestrian subway (a tiled tunnel), running from the station beneath the length of Exhibition Road, giving sheltered access to the newly built museums for a toll of 1 penny. The subway was originally intended to go as far as the Royal Albert Hall, but the construction of the Imperial Institute meant the tunnel emerged at the Science Museum where it exits onto Exhibition Road. Although it had cost £42,614 to construct (approximately £ today), it was closed on 10 November 1886 and afterwards was opened only occasionally for special museum events. Originally only opened during exhibitions in South Kensington, it was opened to the public free of charge in 1908. The subway is Grade II listed. In 1890, the South Kensington and Paddington Subway (SK&PS), a proposed cut and cover railway planned to run from South Kensington to Paddington station, offered to purchase the under used pedestrian subway for use as the first section of its tunnel. At 18 feet (5 m) wide and 11 feet (3 m) high the subway could have accommodated two tracks without difficulty, but the SK&PS's controversial plan to excavate a trench across Hyde Park was opposed and the railway withdrew its private bill from Parliament in March 1891. The DR continued to open the subway intermittently and charged a toll until 1908, when it was opened permanently for free. On 30 June 1900, the Middle Circle service was withdrawn between Earl's Court and Mansion House, and, on 31 December 1908, the Outer Circle service was also shortened to terminate at Earl's Court. In 1907, the current arcaded station entrance was opened to a design by George Sherrin. In 1949, the Metropolitan line operated Inner Circle route was given its own identity on the tube map as the Circle line. In June 1957, the reversing bay track was taken out of use and the track bed was later filled to connect the two island platforms. The eastbound MR platform (Number 1) and westbound DR platform (Number 4) were taken out of use in January 1966 and March 1969 respectively. The tracks for these platforms were also removed and platform 4 was subsequently demolished in the early 1970s to allow escalators to be provided to the Piccadilly line. The widened island platform is now served by the District and Circle lines in both directions. Following the closure of platforms 1 and 4, platform 3 was renumbered as 1. The current arrangement has trains running in opposite directions to the original layout. During service disruption or engineering works, trains can also run Eastbound from Platform 1. The arcaded station entrance and shops, the brick retaining walls to the sub surface platforms and the Exhibition Road pedestrian tunnel are Grade II listed structures. Over the decades, there were also a number of aborted attempts to build above the station with hotels, offices and a shopping mall proposed at times. None were built.

Терең деңгейлі станция

20 ғасырдың басында DR батыста Ричмонд, Элинг Бродвей, Хаунслоу Вест және Уимблдонға, ал шығыста Нью-Кросс-Гейтке дейін кеңейтілді. Ішкі шеңбердің оңтүстік бөлігі Оңтүстік Кенсингтон мен Мансион Хаус арасындағы үлкен тығындардан зардап шегіп жатты, мұнда DR сағатына орташа есеппен 20 пойыз, ал жүктеме жоғары кезеңдерде одан да көп жүрді. Тығындырды жеңілдету үшін DR Глостер Роудтың батысындағы жер асты жолдарына қосылатын және Мансион Хаусқа дейін баратын терең деңгейлі экспресс туннелін жоспарлады. Туннельдер қазіргі жер асты жолының астында, тек бір аралық аялдамамен – Чаринг Кросс (қазіргі Эмбанкмент) станциясында салынуға жоспарланған. 1897 жылы парламент мақұлдады, бірақ ешқандай жұмыс істелмеді. 1898 жылы DR Оңтүстік Кенсингтоннан Пикадилли циркке дейін бағытталған Бромптон және Пикадилли цирк теміржолын (B&PCR) қабылдады. Бағыт Оңтүстік Кенсингтондағы DR терең деңгейлі бағытына қосылу үшін өзгертілді. 1902 жылы Лондонның жер асты электр теміржолдары компаниясы DR сатып алғаннан кейін жоспарланған DR және B&PCR желілері Ұлы Солтүстік және Стрэнд теміржолынан ұсынылған үшінші бағытпен біріктірілді. DR терең деңгейлі бағыты батыс жағынан Earl's Court-қа дейін, ал шығыс жағынан Баронс Корттан шығу үшін қайта қарастырылды. Терең деңгейлі платформалар 1906 жылдың 15 желтоқсанында Финсбери Паркі мен Хаммерсмит арасында қатынайтын Ұлы Солтүстік, Пикадилли және Бромптон теміржолы (GNP&BR, қазір Пикадилли желісі) арқылы ашылды. Платформалар батыс және шығысқа қарай орналастырылған, бастапқыда көше деңгейінен екі платформа деңгейіне тоқтайтын лифттермен қызмет етілді. Шығыс бағытындағы GNP&BR және DR пойыздары бір платформаны бөлісетін, екі бағыт станцияның шығысындағы қиылыста бөлінетін. Батыс бағытындағы пойыздар төменгі деңгейде жеке платформаларды пайдаланар еді, ал маршруттар станцияның батысындағы қиылыста бірігетін. Оңтүстік Кенсингтоннан шығысқа қарай DR туннелінің құрылысы кейінге қалдырылғанмен, GNP&BR пайдалануы үшін батысқа қарай DR платформасының 120 фут (37 м) ұзындығындағы бөлігі салынды. Станцияның қалған бөлігінен жабық болса да, ол лифт вестибюлімен байланысты және басқа платформаларға сәйкес келетін плиткамен жабдықталды. Қиылыстар үшін кеңейтілген туннель бөлімдері бастапқы туннельдермен бірге салынды және өтетін пойыздардан көрінеді. Лифттер үшін Пелхэм Стриттегі жаңа ғимаратты Лесли Грин GNP&BR-дің ерекше өгіз қанды қызыл шыныланған терракоталық фасадымен жобалады. Пайдаланылмаған батыс туннелі Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виктория және Альберт мұражайының өнер туындыларын және Букингем сарайының қытай ыдыстарын сақтау үшін пайдаланылды, ал 1927 жылдан 1939 жылға дейін – сигнал беру мектебі ретінде қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Темза өзеніне құлаған бомбаларды анықтауға арналған жабдықты қамтыды, бұл өзен астындағы туннельдердегі авариялық шлюздерді жабуды қажет етуі мүмкін. 1970 жылдардың басында Пикадилли желісі платформаларына арналған лифттер эскалаторлармен ауыстырылды, бір жұп билет кассасы мен жаңа аралық деңгей арасында, ол Circle және District желілері платформаларына байланысты жолмен кездесетін, ал үш жұп одан екі Пикадилли желісі платформалары арасындағы төменгі залға дейін берілді. Төменгі залдан жоғары және төмен сатылар платформаларға қосылады. Батыс платформаға баспалдақ пен өту орны DR батыс платформасының пайдаланылмаған туннелінде орналасқан. Эскалаторлар енгізілгеннен кейін GNP&BR станциясының ғимараты пайдаланудан шығарылды. 2021 жылдың ақпан айында эскалаторларды ауыстыру үшін Пикадилли желісіне қол жеткізу жабылды. Жұмыс 2022 жылдың маусым айына дейін аяқталды.

By the beginning of the 20th century, the DR had been extended to Richmond, Ealing Broadway, Hounslow West and Wimbledon in the west and to New Cross Gate in the east. The southern section of the Inner Circle was suffering considerable congestion between South Kensington and Mansion House, between which stations the DR was running an average of 20 trains per hour with more in the peak periods. To relieve the congestion, the DR planned an express deep level tube line starting from a connection to its sub surface tracks west of Gloucester Road and running to Mansion House. The tunnels were planned to run about beneath the existing sub surface route with only one intermediate stop at Charing Cross (now Embankment). Parliamentary approval was obtained in 1897 but no work was done. In 1898, the DR took over the Brompton and Piccadilly Circus Railway (B&PCR) which had a route planned from South Kensington to Piccadilly Circus. The route was modified to join the DR deep level route at South Kensington. Following the purchase of the DR by the Underground Electric Railways Company of London in 1902, the planned DR and B&PCR lines were merged with a third proposed route from the Great Northern and Strand Railway. The DR deep level route was revised at its western end to continue to Earl's Court and surface to the east of Barons Court. The deep level platforms were opened on 15 December 1906 by the Great Northern, Piccadilly and Brompton Railway (GNP&BR, now the Piccadilly line) which ran between Finsbury Park and Hammersmith. The platforms are placed eastbound above westbound and were originally served by lifts from street level stopping at both platform levels. Eastbound GNP&BR trains and DR trains would have shared the same platform with the two routes separating at a junction immediately to the east of the station. Westbound trains would have had separate platforms at the lower level with the routes merging at a junction west of the station. Although construction of the section of the DR tube route east of South Kensington had been postponed, a partial, 120 feet (37 m) long, section of the westbound DR platform was built along with the two for GNP&BR use. Though closed off from the rest of the station, it was linked to the lift lobby and was tiled to match the other platforms. Enlarged tunnel sections for the junctions were constructed with the original running tunnels and remain visible from passing trains. A new surface building on Pelham Street for the lifts was designed by Leslie Green with the GNP&BR's distinctive ox blood red glazed terracotta façade. The unused westbound tunnel was used during World War I to store art from the Victoria & Albert Museum and china from Buckingham Palace and, from 1927 to 1939, was used as a signalling school. During World War II it contained equipment to detect bombs falling in the River Thames which might require the emergency floodgates on the under river tunnels to be closed. In the early 1970s the lifts to the Piccadilly line platforms were replaced by escalators, with one pair being provided between the ticket hall and a new intermediate level, where it met a linking passageway to the Circle and District line platforms, and three being provided from there to a lower concourse between the levels of the two Piccadilly line platforms. Stairs up and down from the lower concourse connect to the platforms. The stairs and passage to the westbound platform are located in the disused DR westbound platform tunnel. With the introduction of escalators, the GNP&BR station building was taken out of use. In February 2021, access to the Piccadilly line was closed in order to replace the escalators. The work was completed by June 2022.

Болашақтағы ұсыныстар

Circle желісінің бастапқыда ашық қазбаларда салынған көптеген станциялары әуе құқықтарының дамуына ұшырады, онда қазбалар үстіне ғимараттар салынған арқылы жабылды. Оңтүстік Кенсингтон станциясы мен оған іргелес сауда орындары шамамен 1,5 гектар жерді алып жатыр және станцияны және оның жанындағы аумақты қайта дамыту туралы ұсыныстар 1989 жылдан бері бірнеше рет жасалды, бірақ нәтижесіз аяқталды. 2016 жылдың желтоқсанында Transport for London архитекторлар BuckleyGrayYeoman дайындаған жобалық ұсыныстарды жариялады, ол станцияның батысындағы ғимараттарды, Тюрло көшесіндегі және Пелхэм көшесіндегі станция қазбасының оңтүстігіндегі аумақты қайта дамытуды көздейді. Аталған жобаға шығыс бағытындағы пойыздар үшін пайдаланылмаған солтүстік платформаны қайта қолдану, Тюрло көшесіне жаңа кіреберіс, қайта жабдықталған билет кассасы және станцияның барлық бөліміне қадамсыз қол жеткізуді қамтамасыз ету кіреді. 2023 жылдың 12 желтоқсанында жоспарлау инспекциясы құрылысқа рұқсат беруден бас тартуға қатысты шағымның көп бөлігін қабылдады және қайта дамыту жұмыстарын жүргізуге рұқсат берілді.

Қызметтер

Станция 1-жол картасы аймағында орналасқан. Аудандық және шеңберлік желілерде станция Глостер жолы мен Слоан сквері арасында, ал Пикадилли желісінде Глостер жолы мен Найтсбридж арасында орналасқан. Оңтүстік Кенсингтон – бұл осы үш желі арасындағы ең шығысқы алмасу стансасы. Пойыздардың жиілігі күнінің уақытына қарай өзгереді, бірақ әдетте Аудандық желі пойыздары шамамен 05:15-тен 00:30-ға дейін шығысқа қарай және 05:45-тен 00:45-ке дейін батысқа қарай әр 2-6 минут сайын жүреді; олар Шеңберлік желі пойыздарымен толықтырылады, олар шамамен 05:30-дан 00:30-ға дейін сағат тілі бойынша және 05:40-тан 00:15-ке дейін сағат тіліне қарсы 8-12 минут сайын жүреді. Пикадилли желісі пойыздары шамамен 05:40-тан 00:25-ке дейін шығысқа қарай және 05:50-ден 00:40-қа дейін батысқа қарай әр 2-6 минут сайын жүреді. Пикадилли желісінде 1973 жылғы вагондар пайдаланылады. Шеңберлік және Аудандық желілерде S Stock вагондары қолданылады.

Байланыстар

Станцияға Лондон автобустарының 14, 49, 70, 74, 345, 360, 414, 430 және C1 қадамдары, сондай-ақ түнгі N74 және N97 қадамдары тоқтайды. Станцияның солтүстігінде, Терлоу көшесінде Santander Cycles велосипедтерінің жалға беру пункты орналасқан.

Әдебиетте

Оңтүстік Кенсингтон – Гилберт пен Салливанның «Иоланте» опереттасындағы «When you're lying awake» әнінде есімдері айтылған екі метро бекетінің бірі (екіншісі – Слоан сквері).