Израильдік генерал және саясаткер Игал Аллонның өмірі мен қызметі
Yigal Allon
Игаль Аллон: Израильдік генерал, саясаткер, «Пальмах» командирі, қысқа мерзімге премьер-министр болған. Биографиясы, IDF және саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Израильдік генерал және саясаткер (1918–1980)
Israeli general and politician (1918–1980)
Игал Аллон (10 қазан 1918 – 29 ақпан 1980) – израильдік әскери лидер және саясаткер. Ол Палмаx командирі және Израиль қорғаныс күштерінің (ИҚК) генералы болды. Сондай-ақ, ол Ахдут ха-Авода және Израильдің Еңбек партияларының лидері болды. 1969 жылы Леви Эшколдың қайтысы мен Голда Меирдің тағайындалуы аралығында Израильдің премьер-министрі міндетін уақытша атқарды. Аллон Израильдің премьер-министрі қызметін атқарған алғашқы ізраильдік туған адам болды (алғашқы сайланған ізраильдік туған премьер-министр кейін 1974 жылы Ицхак Рабин болды). Ол үшінші Кнессеттен бастап тоғызыншы Кнессетке дейін үкімет министрі болды. Төменгі Галилеяда пионерлердің отбасында дүниеге келген Аллон бастапқыда әскери карьерасы арқылы танымал болды. 1936–1939 жылдардағы Палестинадағы араб көтерілісі басталғаннан кейін, ол Хаганаға, содан кейін Палмаxқа қосылды. Ол отрядқа қолбасшылық етті және еврей қарсылық қозғалысының маңызды операцияларын ұйымдастырды, мысалы, «Көпірлер түні». 1947–1949 жылдардағы Палестина соғысы кезінде Аллон Оңтүстік командасының басшысы ретінде Галилеяны, Лодты және Рамланы, сондай-ақ Эйлатқа дейінгі бүкіл Негевті жаулап алды. Аллон сол кездегі премьер-министр Давид Бен-Гурионның бұйрығымен қызметтен босатылғаннан кейін саясатқа қатысты. Саяси карьерасы барысында ол сыртқы істер және білім министрі, премьер-министрдің орынбасары және қысқа мерзімге премьер-министр міндетін атқарушы болып қызмет етті. Ол Ахдут ха-Авода мен Мапайдың бірігуін жақтаған Еңбек партиясын құрушылардың бірі болды. 1967 жылы ол 1967 жылғы араб-израиль соғысынан кейін Израиль үшін келесі қадамдарды ұсынған Аллон жоспарын жасады. Бұл жоспар ресми түрде қабылданбаса да, Израильдің келесі он жылдыққа жасаған қоныстануының нұсқаулығы болды. Ол сондай-ақ 1975 жылы Синай аралық келісіміне қатысты. 1980 жылы Аллон Еңбек партиясының төрағалығына үміткерлігі кезінде күтпеген жүрек тоқтасынан қайтыс болды.
Yigal Allon (; 10 October 1918 – 29 February 1980) was an Israeli military leader and politician. He was a commander of the Palmach and a general in the Israeli Defense Forces (IDF). He was also a leader of the Ahdut HaAvoda and Israeli Labor parties. He served briefly as acting Prime Minister of Israel between the death of Levi Eshkol and the appointment of Golda Meir in 1969. Allon was the first native born Israeli to serve as Prime Minister of Israel (the first elected native born Prime Minister would later be Yitzhak Rabin in 1974). He was a government minister from the third Knesset to the ninth inclusive. Born a child of pioneer settlers in the Lower Galilee, Allon initially rose to prominence through his military career. After the outbreak of the 1936–1939 Arab revolt in Palestine, he joined the Haganah and later the Palmach. He commanded a squad and organized key operations in the Jewish Resistance Movement such as the Night of the Bridges. During the 1947–1949 Palestine war, Allon commanded the conquest of the Galilee, Lod and Ramla, as well as the entire Negev up to Eilat as Head of the Southern Command. Allon entered politics after a forced relief from command by then Premier David Ben Gurion. During his political career, he served as foreign and education minister, deputy prime minister, and briefly as acting prime minister. He was one of the architects of the creation of the Labor party, advocating for the merge of Ahdut HaAvoda with Mapai. In 1967, he devised the eponymous Allon Plan, which proposed next steps for Israel after the 1967 Arab–Israeli War. While the plan was not officially adopted, it served as a guideline for the next decade of Israeli settlement. He also took part in the Sinai Interim Agreement in 1975. In 1980, Allon died unexpectedly due to cardiac arrest while campaigning for the leadership of the Labor party.
Алғашқы жылдары (19181931)
Игал Пейковиц (кейін Аллон) 1918 жылғы 10 қазанда, сол кездегі жау аумағының әкімшілік бөлігі болған Кфар Тавор қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Реувен 1890 жылы әкесі мен үлкен ағасымен бірге Ресей империясының бір бөлігі болған Белоруссиядан Палестинаға көшіп келді. Оның анасы Хая Шорц Пейковиц Сафед қаласының еврей отбасынан шыққан. Оның әкесі "Рош Пинна" ұйымын құрушылардың бірі болды. Аллонның әкесі бастапқыда оны "Игаэль" деп атағысы келді, яғни "ол құтқарылады", бірақ бұл тым әлсіз деп шешті, сондықтан "Игаль" деп атады, яғни "ол өзі құтқарады". Аллон бес жасқа толғанда анасы қайтыс болды, ал үлкен ағалары үйден кетіп қалды. Аллон, ең кіші бала, әкесімен бірге қалды. Кфар Тавор аймағы шалқап жатқандай, көршілес араб және бедуин қауымдарының жиі шабуылдары мен ұрлықтарына ұшырады. 13 жасқа толғанда бар-мицва болғаннан кейін, әкесі Аллонға отбасылық егістікті ұрылардан қорғау үшін қару берді. 1934 жылы 16 жасар Аллон Кадури ауылшаруашылық орта мектебіне оқуға түсті. Мұнда ол үйден алған білімінің қалалық сыныптастарымен салыстырғанда нашар екенін түсінді. Мұғалімдері оны білімін кеңейтіп, білімдегі кемшіліктерін жоюға ынталандырды. Аллон өзінің өмірбаяндық еңбегінде мектеп директорына маңызды әлеуметтік құндылықтарды үйреткені үшін алғыс айтты. Оқу кезінде Аллон Еңбек Сионизмін қабылдады. 1937 жылы бітіргеннен кейін Аллон және Еңбек Сионистерінің тобы Мигдал поселкесіне жалға берілген Палестина еврейлік отарлау қауымдастығының жерінде Кибуц Гинносарды құрды. Көтеріліс кезінде кибуцтың егістіктері мен шаруашылықтарында жұмыс істеген кезде Аллонды Хаганадағы Ицхак Садех командалық лауазымға шақырды. Отрядтық командалық курсты аяқтағаннан кейін Аллон Мобильді гвардияның командирі болып тағайындалды. Ол еврей далаларына қоныс аударған арабтарды қууға қатысты. Ол поселкелерге кірген топтарға қарсы тұтқындау операцияларын жоспарлағаны үшін де танымал болды. Осы кезеңде Аллон Орд Чарльз Уингейт пен Бала Брединнің басшылығымен Түнгі арнайы жасақтардың (ТЖЖ) бірнеше операциясына қатысты. 1941 жылы ол "Палмахтың" құрылтайшы мүшелерінің бірі болды. 1941-1942 жылдары ол Сирия мен Ливандағы британдық күштердің барлаушысы болды. 1945 жылы ол Палмахтың Бас командирі болды. 1948 жылғы 22 маусымда, Давид Бен-Гурионның "Альталенадан" қару-жарақ тарату мәселесі бойынша "Иргунмен" болған қақтығысының қайнар тұсында Аллон кемеге оқ атуға бұйрық берген әскерлерге қолбасшылық етті. 1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде ол үш майдандағы бірнеше ірі операцияларды басқарды, соның ішінде Ғалилеядағы Ифтах, орталықтағы Дэнни және Негевтегі Йоав пен Хорев операцияларын. Оның соңғы ірі әскери лауазымдары 1948 жылғы қазан және желтоқсан айларында болды: Хеброн төбелеріне қарай "Йоав" операциясы және Оңтүстік Египет майданындағы "Хорев" операциясы. Оңтүстік командасының операциялық командирі ретінде ол Мысырмен және Иорданияның бір бөлігімен шекарадағы қауіпсіздікке жауапты болды. 1949 жылғы 4 маусымда ол шекара бойындағы кең аумақты жабық әскери аймақ деп жариялады. Аллонның соғыстағы табыстары оның өткір сезімі мен көрегендігіне байланысты болды, бірақ кейде осы қасиеттері әскери сәтсіздіктерге де әкелді. 1949 жылғы 18 қазанда ол Парижге ресми сапармен келген кезде француздық қабылдаушылары Бен-Гурион Аллонды Моше Даянмен Операциялық командир лауазымынан ауыстыруға шешім қабылдағанын хабарлады. Аллонның штаб офицерлерінің көпшілігі наразылық білдіріп отставкаға кетті. 1950 жылы ол әскери қызметтен зейнетке шықты.
Yigal Peikowitz (later Allon) was born on 10 October 1918 in Kfar Tavor, then a part of the Occupied Enemy Territory Administration. His father, Reuven, immigrated to Palestine in 1890 along with his father and elder brother from Belarus, then a part of the Russian Empire. His mother, Haia Shortz Peikowitz, came from a Jewish family of Safed. Her father was a founding member of Rosh Pinna. Allon's father initially wanted to name him "Yigael", meaning "he will be redeemed", but decided it was too passive, and instead decided on "Yigal", meaning "he will redeem". When Allon was five years old, his mother died and his older brothers left home. Allon, the youngest child, remained with his father. The area of Kfar Tavor was isolated and dealt with regular raids and thefts by neighboring Arab and Bedouin communities. After his bar mitzvah at age 13, Allon was given a gun by his father to protect the family crops from thieves. In 1934, 16 year old Allon began attending the Kadoorie Agricultural High School. Here, he became aware that his home education was poor compared to his classmates from urban areas. His teachers encouraged him to expand his horizons and close gaps in his education. In his autobiography, Allon praised the school director and claimed that he taught Allon important social values. During school, Allon adopted Labor Zionism. After graduating in 1937, Allon and a group of Labor Zionists founded the Kibbutz Ginosar on Palestine Jewish Colonization Association land leased to the settlement of Migdal. During the revolt, while working on the fields and farms of the kibbutz, Allon was summoned to take a position of command in the Haganah by Yitzhak Sadeh. After completing a squad command course, Allon was appointed to the command of the Mobile Guards. He took part in the expulsion of Arabs who immigrated with their flocks to the Jewish fields. He also became known for the ambushes he planned for gangs that infiltrated the settlements. During this period, Allon participated in several operations of the Special Night Squads (SNS), under the command of Orde Charles Wingate and Bala Bredin. In 1941, he became one of the founding members of the Palmach. From 1941 to 1942, he was a scout with the British forces of Syria and Lebanon. In 1945, he became Commander in Chief of the Palmach. On 22 June 1948, at the climax of David Ben Gurion's confrontation with the Irgun over the distribution of weapons from the Altalena, Allon commanded the troops that were ordered to shell the vessel. During the 1948 Arab–Israeli War, he led several of the major operations on all three fronts, including operations Yiftach in the Galilee, Danny in the centre, and Yoav and Horev in the Negev. His last major military roles as commander were in October and December 1948: Operation Yoav towards the Hebron Hills and Operation Horev along the Southern Egyptian Front. As Operational Commander of the Southern Command, he was responsible for security along the borders with Egypt and parts of Jordan. On 4 June 1949, he declared an wide closed military zone along the border. Allon's successes throughout the war have been attributed to his keen intuition and clairvoyance, although these traits at times begat military failures instead. On 18 October 1949, while he was in an official visit in Paris, Allon was told by his French hosts that Ben Gurion had decided to replace Allon with Moshe Dayan as Operational Commander. Most of Allon's staff officers resigned in protest. He retired from active service in 1950.
Саяси мансап (1950-1980 жылдар)
1948 жылғы қаңтарда Аллон солшыл Mapam партиясын құруға көмектесті. Алайда, премьер-министр Бен-Гурион, қарсыласы – басқарушы Mapai партиясының жетекшісі, Allon-ға Mapam-нан алшақтауды бұйырды, оны тым солшыл және мемлекеттік қауіпсіздікке қауіпті деп есептеді. 1948 жылғы желтоқсанда Mapam партиясының бірлескен жетекшісі Мейр Яари, Allon-ның стратегиялық мақсаттарға жету үшін ондаған мың палестиналық босқындарды пайдалануын сынады. 1950-1952 жылдары Оксфордтағы Сент-Энтони колледжінде философия және тарихты оқыды. Әскери қызметін аяқтағаннан кейін Аллон қоғамдық-саяси мансапқа қадам басты. Ол 1954 жылы Mapam партиясынан бөлініп шыққан Ахдут ХаАводаның көрнекті қайраткері болды және 1955 жылы Кнессетке сайланды, онда өмірінің соңына дейін қызмет етті. Ол Экономикалық мәселелер комитетінің, Конституция, Заң және Әділет комитетінің, Білім және Мәдениет комитетінің, Израильдегі спорт мәселелері жөніндегі комиссияның, және Сыртқы істер мен Қорғаныс комитетінің мүшесі болды. Аллон 1961 жылдан 1968 жылға дейін Еңбек министрі қызметін атқарды. Осы лауазымда ол мемлекеттік жұмыспен қамту қызметін жақсартуға, жол желісін кеңейтуге жұмыс істеді және еңбек қатынастары саласындағы заңнаманы қабылдауға күш салды. 1968-1969 жылдары Премьер-министрдің орынбасары және Иммигранттарды қабылдау министрі болып қызмет етті. 1969 жылғы 26 ақпанда Леви Эшколдың қайтысынан кейін Аллон уақытша Премьер-министр болып тағайындалды. Ол 1969 жылғы 17 наурызға дейін, Голда Меир Еңбек партиясының төрағасы болып сайланғанға дейін лауазымында қалды. Меир үкіметінде Премьер-министрдің орынбасары және Білім және Мәдениет министрі болды, бұл қызметте 1974 жылға дейін болды. 1970 жылғы қыркүйектегі Иорданиядағы дағдарыс кезінде ол Хусейн патшаны ПЛО-мен қақтығысында қолдауға шақырды. 1974 жылы ол күштерді бөлу туралы келісімге қатысқан делегация құрамында болды. 1974 жылы Сыртқы істер министрі болып тағайындалды және 1977 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1980 жылы күрт қайтыс болған кезде ол "Бірігіпті Еңбек" партиясының төрағалығына үміткер болып, қазіргі партия жетекшісі Шимон Переске қарсы тұрды.
In January 1948, Allon helped form the left wing Mapam party. However, Prime Minister Ben Gurion, leader of the rival governing Mapai party, told Allon to dissociate himself from Mapam, as saw it as too left wing and a threat to state security. In December 1948, Mapam co leader Meir Ya'ari criticized Allon's use of tens of thousands of Palestinian refugees to achieve strategic goals. From 1950 to 1952, he studied philosophy and history at St Antony's College, Oxford. After ending his military career, Allon embarked on a public political career. He became a prominent leader in Ahdut HaAvoda, which had split from Mapam in 1954, and was first elected to the Knesset in 1955, where he served until his death. He was a member of the Economic Affairs Committee, Constitution, Law and Justice Committee, Education and Culture Committee, Joint Committee on the Motion for the Agenda Regarding Sports in Israel, and the Foreign Affairs and Defense Committee. Allon served as the Labor Minister from 1961 to 1968. In this role he worked to improve the state employment service, extend the road network, and fought to get legislation on labor relations passed. From 1968 to 1969, he served as the Deputy Prime Minister and Minister of Immigrant Absorption. Allon served briefly as interim Prime Minister following the death of Levi Eshkol on 26 February 1969. He held office until 17 March 1969, when Golda Meir took over after being elected leader of the Labor Party. He became the Deputy Prime Minister and Minister of Education and Culture in Meir's government, and served in that post until 1974. During the September 1970 crisis in Jordan, he advocated supporting King Hussein in his conflict with the PLO. In 1974 he was a part of the delegation to the Separation of Forces Agreement. He became the Minister of Foreign Affairs in 1974 and held this post until 1977. At the time of his sudden death in 1980, he was a candidate for the leadership of the Alignment, challenging the incumbent party head Shimon Peres.
Аллон План (1967)
Аллон Батыс жағалаудың бір бөлігін Израильдің оккупациясын аймақтарды келіссөздер арқылы бөлу жолымен аяқтауды көздеген Аллон жоспарының авторы болды. Жоспар алты күндік соғыстан кейін, 1967 жылдың шілдесінде министрлер кабинетіне ұсынылды. Бұл жоспар ресми түрде қабылданбаса да, келесі он жыл бойы Израильдің қоныстану саясатына әсер етті. Жоспарға сәйкес, Израиль Батыс жағалаудың үштен бір бөлігін сақтап, Иордан өзені бойындағы қоныстар мен әскери нысандар қатары арқылы шығыстан болатын шабуылдан қорғаныс жасауды көздеді. Осы қатардың батысындағы, арабтар қоныстанған таулы аймақ Иорданиямен конфедерация құруға тиіс болды. Иерихон-Иерусалим жолының бойындағы аймақ, Гуш-Ецион және Хеброн төбелерінің көп бөлігі аннексияланатын еді. Жасыл желі бойында, әсіресе Латрун аймағында, шағын аумақтық өзгерістер енгізілуі жоспарланған. Аллон сонымен қатар Шығыс Иерусалимдегі еврей шағын аудандарын дамытуды, Ескі қаланың еврей кварталын қайта жаңғыртуды және араб халқы басқа жерге көшірілетін Газаны аннексиялауды ұсынды.
Allon was the architect of the Allon Plan, a proposal to end Israeli occupation of parts of the West Bank with a negotiated partition of territories. The plan was presented to the cabinet in July 1967, right after the Six Day War. The plan was never formally adopted, but influenced Israeli settlement for the next decade. According to the plan, Israel would retain one third of the West Bank and protect itself from invasion from the east by a strip of settlements and military installations along the Jordan Valley. The mountain ridge west of this strip, which was populated by Arabs, would be confederated with Jordan. A strip of land flanking the Jericho Jerusalem road, Gush Etzion and a large part of the Hebron Hills area, would be annexed. Minor territorial changes would be made along the Green Line, specifically in the area of Latrun. Allon also called for the development of Jewish neighborhoods in east Jerusalem, the rehabilitation of the Old City's Jewish Quarter, and the annexation of Gaza, whose Arab inhabitants would be resettled elsewhere.
Өлім (1980)
Аллон 1980 жылғы 29 ақпанда Афула қаласында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол Солтүстік округтегі Ғалилея теңізінің жағасындағы Гиносар кибуцының зиратына жерленді. Құрмет көрсетуге ондаған мың адам келді, әлемнің көптеген басшылары, соның ішінде Мысыр президенті Анвар Садат көңіл айтты.
Allon died of heart failure in Afula on 29 February 1980. He was buried in the cemetery of Kibbutz Ginosar in the Northern District on the shore of the Sea of Galilee. The funeral was attended by tens of thousands of mourners, with condolences extended by many world leaders, including Egyptian president Anwar Sadat.
Мұра
Игал Аллонның қайтысынан кейін үш онжылдық өткен соң оған деген құрметтің өсуін түсіндіре отырып, Израиль мұражайларын сақтау қоғамының өкілі Орен Даган былай деді: "Адамдар Игал Аллон армандаған мемлекетте өмір сүргісі келеді, мысалы, араб-еврей мәселесіне қатысты. Бұл пост-сионистік көзқарас емес, ол тартыншақты да, өтініш айтушы да емес. Бұл қауіпсіздік пен сенімділікке негізделген көзқарас, ол "Біздің орнымыз осында" дейді, бірақ сонымен қатар диалогтың маңыздылығын атап өтеді, және ешқашан жоғарыдан қараушылықпен немесе мақтандылықпен емес. Аллон бейбітшілікке қол ұсынды, және біз бүгін басшылардың осы тәсілді қабылдауын қалаймыз."
Explaining the growing admiration for Yigal Allon three decades after his death, Oren Dagan of the Society for the Preservation of Israel Heritage Sites said, "people wish to live in the kind of state Yigal Allon dreamed of, for example on the Arab Jewish issue. This isn't a post Zionist approach, neither hesitant nor apologetic. It's an approach of safety and security that says, 'Our place is here,' but still emphasizes the importance of dialogue, and never through condescension or arrogance. Allon extended a hand in peace, and that's the approach we want leaders to adopt today."
Жеке өмір
Оллон Рутқа үйленді, ол 1934 жылы Германиядан Палестинаға көшіп келді, «Махтгрейфунг» орнатылғаннан бір жыл өткен соң. Олардың үш баласы болды. Олардың үлкен қызы Нурит аутизм спектрінде болды және 5 жасқа дейін сөйлей алмады. Көптеген жылдар бойы әртүрлі континенттердегі медицина мамандарымен кеңескеннен кейін, Нурит Шотландиядағы бір орынға орналастырылды. Оллон оны жылына бір рет көретін. 1948 жылы Израиль мемлекеті жарияланғаннан кейін Оллон өзінің тегін «Пейковицтен» «Аллонға» өзгертті, бұл «емен ағашы» дегенді білдіреді. 1950 жылдары Аллон отбасы көршілеріне Иерусалимдегі ауруханадан Тзиона Хейманды асырап алуға көмектесті. Бұл сол кездегі Йемендік балалар ісімен байланысты болды, онда мыңдаған еврей нәрестелері, көбінесе Йеменнен, Израильде асырап алуға үміткер болып көрінді. Хейман өзінің асырап алған ата-анасы мен Аллонның оған жақсы және мейіріммен қарағанын айтты. Сұхбатта Оллонның әйелі Хейманның тегі туралы ештеңе білмейтіндерін мәлімдеді. 2016 жылға дейін Хейманның тегі анықталмады.
Allon was married to Ruth, who immigrated to Palestine from Germany in 1934, a year after the installment of the Machtergreifung. They had three children together. Their eldest daughter Nurit was on the autism spectrum and could not speak until age 5. After years of consulting medical professionals in multiple continents on how to treat her, Nurit was eventually institutionalized in Scotland. Allon visited her once a year. In 1948, after the proclamation of the state of Israel, Allon changed his surname from "Peikowitz" to "Allon" , meaning "oak tree". In the 1950s, the Allon couple helped their neighbors adopt a child, Tziona Heiman, from a Jerusalem hospital. This became associated with the wider Yemenite Children Affair of the time, in which thousands of Jewish babies, mainly from Yemen, appeared as candidates for adoption in Israel. Heiman said she was treated well and lovingly by her adoptive parents and by Allon. In an interview, Allon's wife stated they had no knowledge of Heiman's origin. As of 2016, Heiman's origins remained unclear.