Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бразилиядағы Конфедерация шежірелі халық
Brazilian people of Confederate ancestry
Конфедерадос (kõfedeˈɾadus) – Конфедерациядан шеттетілгендер, олардың барлығы Оңтүстік штатының ақ тұрғындары (қара құлдарын қоса), АҚШ-тың Оңтүстігінде қайта құру кезеңінде қашып келген және олардың бразилиялық ұрпақтары. Император Педро II мақта өсіруде тәжірибе алуды үміттенеді, сондықтан оларды Бразилияға арзан жер ұсынысымен тартып алды. Американдық Конфедерациядан шамамен 20 000 адам АҚШ-тың Оңтүстігінен Бразилия империясына көшіп келген деп есептеледі. Бастапқыда олардың көпшілігі қазіргі Сан-Паулу штатына қоныстанды, онда олар Американа қаласын құрды, ол бір кезде көршілес Санта-Барбара-д'Оэсте қаласының бір бөлігі болған. Конфедерадоның басқа ұрпақтары кейіннен бүкіл Бразилияда кездесті. Конфедерадо мәдениетінің орталығы Санта-Барбара-д'Оэстедегі Кампо зираты болып табылады, онда аймақтың алғашқы Конфедерадосының көпшілігі жерленген. Олардың протестант діні болғандықтан, оларды католик зиратына жерлеуге болмады, сондықтан олар Бразилиядағы алғашқы католик емес, жергілікті емес зиратты құрды. Конфедерадо қауымы сондай-ақ Санта-Барбара-д'Оэстеде Иммиграция мұражайын құрды, ол бразилиялық иммиграцияның тарихын көрсету және оның елге тигізген пайдасын атап көрсету үшін арналған. Ұрпақтары әлі де бірегей аралас мәдениетті сақтауға арналған Америкалық ұрпақтардың бауырластығы арқылы өз тарихымен байланысты күшейтеді. Конфедерадос сонымен қатар жыл сайынғы Festa Confederada фестивалін өткізеді, ол Кампо зиратын қаржыландыруға жұмсалады. Фестивальде Конфедерация тулары, Конфедерация формасының дәстүрлі киімдері мен шапан юбкалары, бразилиялық стильдегі Оңтүстік Америка тағамдары, Антебеллум кезеңінде Оңтүстік Америкада танымал болған билер мен музыка көрсетіледі.
Confederados (kõfedeˈɾadus) is the Brazilian name for Confederate expatriates, all white Southerners (along with their Black slaves), who fled the Southern United States during Reconstruction, and their Brazilian descendants. They were enticed to Brazil by offers of cheap land from Emperor Dom Pedro II, who had hoped to gain expertise in cotton farming. It is estimated that up to 20,000 American Confederates immigrated to the Empire of Brazil from the Southern United States after the American Civil War. Initially, most settled in the current state of São Paulo, where they founded the city of Americana, which was once part of the neighboring city of Santa Bárbara d'Oeste. The descendants of other Confederados would later be found throughout Brazil. The center of Confederado culture is the Campo Cemetery in Santa Bárbara d'Oeste, where most of the original Confederados from the region were buried. Because of their Protestant religion, they could not be buried in a Catholic cemetery, so they created their own cemetery, the first non Catholic, non indigenous cemetery in Brazil. The Confederado community has also established a Museum of Immigration at Santa Bárbara d'Oeste to present the history of Brazilian immigration and highlight its benefits to the nation. The descendants still foster a connection with their history through the Fraternity of American Descendants, an organization dedicated to preserving the unique mixed culture. Os Confederados also have an annual festival, called the Festa Confederada, which is used to fund the Campo Cemetery. The festival is marked by Confederate flags, traditional dress of Confederate uniforms and hoop skirts, food of the American South with a Brazilian flair, and dances and music popular in the American South during the Antebellum period.
Тарих
Соғыстан кейін көптеген Конфедерация плантаторлары Одақтың жеңісімен және одан кейін болған конституциялық өзгерістермен қабылданған жаңа қағидалар бойынша өмір сүруге құштар болмады: жеке меншік құлдықтың тоқтатылуы, жаңа еңбек жүйесі және афроамерикалықтардың сайлау құқығымен байланысты саяси биліктің жоғалтылуы. Құлдардың еңбегімен мақта өсіруге үйренгендердің кейбіреуі бұрынғы өмірін жалғастыра алатын Батыс жарты шарда басқа жер іздеді. "Көптеген адамдар, ұзақ жылдар бойы қалыптасқан әдеттері мен қастерлі теорияларының нәтижесінде африкалық құлдық институтына терең байланысып, Бразилияда осы еңбек жүйесін тұрақты пайдалануға мүмкіндік табады деп ойлайды. Бразилия және испандық иеліктер – өркениетті әлемдегі құлдық сақталып қалған жалғыз екі қауымдастық", - деп жазды 1865 жылдың қыркүйегінде "New Orleans Daily Picayune". Бразилия императоры Дом Педро II АҚШ-тың оңтүстігіндегі экономикалық дағдарысты мүмкіндік ретінде қарастырып, Англия мен Францияның тоқыма фабрикаларына экспорт үшін мақта өндірісін ұлғайтуға үміттенді, олар ұзақ жылдар бойы оңтүстікке тәуелді болған. Император осы кеңеюді іске асыру үшін бұрынғы Конфедерациядан мақта өсірушілердің көшіп келуін ынталандырды.
After the war, many Confederate planters were unwilling to live by the new rules imposed by the Union's victory and the constitutional changes that followed: an end to chattel slavery, a new labor regime, and the loss of political power that came with African American suffrage. Accustomed to raising cotton with the labor of enslaved people, some looked elsewhere in the Western Hemisphere for a place where their old life could be continued. "Many persons who, from long habit and fondly cherished theories, have become strongly attached to the institution of African slavery, fancy that in Brazil they will find an opportunity for the permanent use of that system of labor — Brazil and the Spanish possessions being the only two slaveholding communities remaining in the civilized world," the New Orleans Daily Picayune wrote in September 1865. The Brazilian Emperor Dom Pedro II saw an opportunity in the economic disruption in the southern United States and hoped to build up its cotton production for export to the looms of England and France, which had long relied on the Deep South. The Emperor encouraged the immigration of cotton planters from the former Confederacy to enable that expansion.
Бразилияға көшіп келу
Соғыс 1865 жылы аяқтар алдында Бразилияға көшіп келу туралы әңгімелер қозғалды, бірақ бұл ел туралы өте аз мәлімет болды. Соғыс аяқталғаннан кейін мәселе жаңадан өрбуге алды және бірнеше көші-қон компаниялары құрылды. Бразилияға жерді, климатты және император ұсынған мүмкіндіктерді тексеру үшін өкілдер жіберілді. 1865 жылдың қараша айында Оңтүстік Каролина штаты колонизация қоғамын құрып, майор Роберт Мериветер мен доктор Х.А. Шоуды Бразилияға колония құру мүмкіндігін зерттеу үшін жіберді. Олар елге қайтып келген кезде екі дворянның жер сатып алып, осында қоныс тапқанын хабарлады. Императордың ұсынысын қабылдаған көптеген оңтүстік тұрғындары соғыс кезінде шаруашылықтары мен үйлерін жоғалтты, Реконструкция кезеңінде Федералды әскерлердің билігінде өмір сүргісі келмеді немесе оңтүстік экономикалық жағдайының жақсаруын күтпеді. Сонымен қатар, Бразилия 1888 жылға дейін құлдықты тоқтату жолына қоймады. Конфедераттар Бразилияға қоныстанған алғашқы ұйымдасқан протестанттық топ болды. Норристер Домингос да Коста Машадоның сесмариясынан жер сатып алып, Рибейрао Киломбоның жағасында, сол кезде Санта-Барбара-д'Оэсте муниципалитетіне, бүгінгі Американа қаласына қарасты жерге орналасты. Келген соң полковник Норрис аймақтың шаруаларына мақта өсіру және жаңа ауыл шаруашылығы техникаларына қызығушылық танытып, ауыл шаруашылығы бойынша практикалық курстар өткізе бастады. Ол АҚШ-тан әкелген соқа қатты қызығушылық тудырды, нәтижесінде, қысқа мерзім ішінде білім алу және өз бақшаларын өңдеу құқығы үшін төлем жасаған көптеген студенттері бар тәжірибелік ауыл шаруашылығы мектебі ашылды. Полковник отбасына жолдаған хатында осыдан 5000 АҚШ доллары тапқанын жазды. 1867 жылдың ортасында оның қалған отбасы және көптеген туыстары келді. Санта-Барбара-д'Оэсте көші-қон мұражайында бүгін еске алынатын көптеген шаруашылықтар АҚШ-тан келген көшіп келгендердің еңбегінің нәтижесінде құрылды. Мақта өсіру және оны өңдеу маңызды рөл атқарды. Олар, әсіресе 1875 жылдан бастап, теміржолдың келуімен және Companhia Paulista de Estradas de Ferro компаниясының Санта-Барбара станциясын салуымен қарқынды сауда-саттық жүргізді. Осы көшіп келгендердің тұрақты болуының арқасында станция маңында пайда болған ауыл "Vila dos Americanos", яки "Vila Americana" деп аталды және қазіргі Американа қаласының құрылуына себеп болды.
Even before the end of the war in 1865, there was already talk of immigrating to Brazil, but very little was known about this country. After the war ended, there was such a revival of the issue that several emigration companies were formed. Representatives were sent to Brazil to check the land, climate, and facilities offered by the emperor. In November 1865, the state of South Carolina formed a colonization society and sent Major Robert Meriwether and Dr. H. A. Shaw, among others, to Brazil to investigate the possibility of establishing a colony. On the way back, they published a report mentioning that two lords had already bought land and settled here. Many Southerners who accepted the Emperor's offer lost their farms and homes during the war, were unwilling to live under occupation by Federal troops during Reconstruction, or simply did not expect an improvement in the Southern economic situation in the foreseeable future. Furthermore, Brazil would not ban slavery until 1888. The Confederates were the first organized Protestant group to settle in Brazil. The Norrises bought land from the Domingos da Costa Machado sesmaria and established themselves on the banks of Ribeirão Quilombo, at the time belonging to the municipality of Santa Bárbara d'Oeste, today the city of Americana. Upon his arrival, Colonel Norris began to give practical courses in agriculture to farmers in the region, interested in cotton cultivation and new agricultural techniques. The plow he brought from the United States caused so much sensation and curiosity that, within a short time, they had a practical agricultural school, with many students who paid him for the privilege of learning and still cultivating their gardens. The Colonel wrote to his family that he had made US$5,000 from that alone. In mid 1867, the rest of his family arrived, accompanied by many relatives. Numerous farms were founded by immigrants from the United States, commemorated today at the Santa Bárbara d'Oeste Immigration Museum. Cultivation and processing of cotton were significant. They established an intense trade, notably from 1875 onwards, with the arrival of the railroad and the installation of the Santa Barbara Station by the Companhia Paulista de Estradas de Ferro. Due to the constant presence of these immigrants, the village that was formed in the vicinity of the Station became known as "Vila dos Americanos", or "Vila Americana", and gave rise to the current city of Americana.
Пара
Пара штатындағы Сантарем қаласына АҚШ-тың оңтүстігінде болған Америка Азамат соғысынан көшіп келген отбасылар толқыны келді. Алғашқы болып Рикер отбасы қоныстанды. 1970 жылдары Дэвид Афтон Райкер «Амазонкадағы соңғы конфедерация» атты кітап жариялады, онда осы көші-қонның және жаңа отанға бейімделудің тарихы баяндалады. Конфедерация мүшелері мен олардың ұрпақтары аймақтың бизнес және саяси өмірінде белгілі болды. Бразилияға қанша Конфедерадо иммигранты келгені белгісіз, бірақ Бетти Антунес де Оливейраның Рио-де-Жанейро портының мүрағаттарындағы беспрецедентті зерттеуі 1865 және 1885 жылдар аралығында Бразилияға шамамен 20 000 АҚШ азаматы келгенін көрсетті. Бразилиядағы Конфедерация туы АҚШ-тағыдай саяси мағынаға ие болған жоқ. 1972 жылы губернатор Джимми Картердің аймаққа сапарынан кейін Американа үкіметі тіпті Конфедерация туын өзінің гербіне қосты (бірақ бірнеше жылдан кейін итальяндық текті тұрғындардың көпшілігі оны қаланың ресми символынан алып тастады, себебі Конфедерация ұрпақтары қазір қала халқының оннан бір бөлігін құрайды). Бразилияға сапары барысында Картер Санта-Барбара-д'Оэсте қаласына және әйелі Розалинн Картердің інісінің Cemitério do Campo зиратына барды. Сол кезде Картер Конфедерация ұрпақтарының сөйлеуі мен сыртқы келбеті американдық оңтүстік тұрғындарына ұқсас екенін атап өтті. Америкалық иммигранттар жаңа отандарына пекан, Джорджия жержаңғағы және қарбыз сияқты көптеген жаңа тағамдарды, темір жырғыш және керосин шамдары сияқты жаңа құралдарды, сондай-ақ заманауи стоматология, заманауи егіншілік және алғашқы қан құю сияқты жаңалықтарды әкелді. Бұрыннан бар емес, баптист, пресвитериан және методист сияқты жаңа діни қауымдастар құрылды. Американың оңтүстігіне тән кейбір тағамдар да, мысалы, шахмат пирогы, сірке суымен жасалған пирог және оңтүстік стилінде қуырылған тауық, бразилиялық мәдениеттің бір бөлігіне айналды. Иммигранттар сонымен қатар мемлекеттік мектептер ашып, сол кезде Бразилияда сирек кездесетін қыз балаларын да оқытуға мүмкіндік берді.
The city of Santarém, in the state of Pará, received a wave of expatriate families from the American Civil War that took place in the South of the United States. The first to land was the Riker family. In the 1970s, David Afton Riker published a book called The Last Confederate in the Amazon, which chronicles the saga of this migration and life in the new homeland. The Confederates and their descendants became notable in the business and political life of the region. It is not known how many Confederado immigrants came to Brazil, but unprecedented research in the records of the port of Rio de Janeiro, by Betty Antunes de Oliveira, shows that around 20,000 U. S. citizens entered Brazil between 1865 and 1885. The Confederate flag in Brazil did not acquire the same political symbolism as it has in the United States. After then Governor Jimmy Carter's visit to the region in 1972, the government of Americana even incorporated the Confederate flag into its coat of arms (although most of the Italian descendent population removed it a few years later from the city's official symbol, as the descendants of the Confederates now comprise about a tenth of the city's population). During his visit to Brazil, Carter also visited the city of Santa Bárbara d'Oeste and the grave of a great uncle of his wife, Rosalynn Carter, at Cemitério do Campo. At the time, Carter noted that Confederate descendants sounded and looked exactly like American southerners. The American immigrants introduced into their new home many new foods, such as pecans, Georgia peanuts and watermelon; new tools such as the iron plow and kerosene lamps; innovations such as modern dentistry, modern agriculture, and the first blood transfusion; and the first non Catholic churches (Baptist, Presbyterian, and Methodist). Some foods of the American South also crossed over and became part of general Brazilian culture such as chess pie, vinegar pie, and southern fried chicken. The immigrants also established public schools and provided education to their female children, which was unusual in Brazil at the time.
Танымал мәдениетте
Йель университетінің тарих профессоры Роллин Г. Остервейс Конфедерадостар туралы "Сантарем" романын жазды.
Yale University history professor Rollin G. Osterweis wrote Santarem, a novel about Confederados.
Мұрағаттық материалдар
Алабама штатындағы Оберн университеті Конфедерациядан эмиграциялағандар туралы материалдардың ерекше жинағын сақтайды, оған хаттар, естеліктер, шежірелер және газеттен алынған үзінділер кіреді, әсіресе полковник Норриске қатысты.
Auburn University in Alabama maintains a special collection of material related to the Confederado emigration, including correspondence, memoirs, genealogies, and newspaper clippings, especially related to Colonel Norris.